Жануарлардың репродуктивтік мүшелерін алып тастау

Кіріспе

Жануардың көбею мүшелерін алу

Нейтралдау, латын тіліндегі "neuter" ("екі жынысқа да жатпайтын") сөзінен шыққан, адам емес жануардың көбею мүшелерінің толығымен немесе айтарлықтай үлкен бөлігінің алынуы. Еркек жануарлар үшін қолданылатын термин – кастрация, ал ұрғашы жануарлар үшін стерилизация жиі қолданылады. Күнделікті тілде екі термин де "фиксация" деп аталады. Еркек жылқыны кастрациялауды "қайыру" деп атайды. Көбею мүшелері алынбаған жануарды "толық" немесе "бүтін" деп те атайды. Нейтралдау – жануарларды стерильдеудің ең көп таралған тәсілі. Адамгершілік қоғамдар, жануарларды қорғау орталықтары және құтқару ұйымдары жануар иелерін жануарларды стерильдеуге шақырады, бұл қажетсіз балалардың тууына жол бермей, жануарларды құтқару жүйесіндегі артық жануарлардың көбеюіне қарсы тұрады. Көптеген елдерде асырап алушыларға берілмес бұрын, мысықтар мен иттің міндетті түрде стерильденуі талап етіледі.

Әйелдер (спермалау)

Стерилизация – әйел жануарлардың жұмыртқалықтарын, кейде жатырын хирургиялық жолмен алып тастау. Бұл әдіс көбінесе бала тууды бақылау және мінез-құлқының өзгеруі үшін қолданылады. Адам емес жануарларда бұл процедураның техникалық атауы – овогистеректомия немесе овариогистеректомия, ал адамдарда – гистероофоректомия. Стерилизацияның бір түрі – тек жұмыртқалықтарды алып тастау (оофоректомия немесе овариэктомия), бұл әсіресе мысықтар мен жас иттерде, сондай-ақ лапароскопиялық операцияларда жиі қолданылады. Тағы бір, сирек кездесетін әдіс – "жатырды сақтап қалу" әдісі, онда жатыр алынып тасталады, бірақ бір (немесе екі) жұмыртқалық қалдырылады. Толық овариогистеректомия жұмыртқалықтарды, жатырды, жұмыртқа түтіктерін және жатыр мүйіздерін алып тастауды қамтиды. Операция дәстүрлі ашық жолмен немесе лапароскоптық "кілт тесігі" арқылы жасалуы мүмкін. Лапароскоптық хирургиялық құралдардың құны жоғары болғандықтан, ашық операция көбірек қолданылады. Дәстүрлі ашық операция көбінесе кіндіктен төмен, құрсақ ортасынан тік сызық бойынша жасалады. Кесіктің мөлшері хирург пен жануардың дене мөлшеріне байланысты өзгереді. Жатыр мүйіздері анықталады, ал жұмыртқалықтар мүйіздердің ұштарына қарай ізделіп табылады. Жұмыртқалықтарды дене қабырғасына бекітетін байланыс тіні бар, оны жұмыртқалықтарды анықтау үшін кесу қажет болуы мүмкін. Содан кейін жұмыртқалық артериялары сіңірілетін тігіс материалымен байланып, кесіледі. Жатыр денесі (ауыстыратын жануарларда өте қысқа) және оған байланысты артериялар жатыр мойнының алдында байланады (жатыр мойны табиғи тосқауыл ретінде қалады). Содан кейін жатыр мен жұмыртқалықтар толығымен алынып тасталады. Құрсақ қан кетуіне тексеріліп, үш қабатты тігіспен жабылады. Алғашқы және тері асты қабаты сіңірілетін тігіс материалымен жабылады. Содан кейін тері тігіледі, сәулелендіріледі немесе жабыстырылады. Мысықтардың құрсақ сызығын тігу үшін ең қолайлы тігіс аралығы 5 мм деп ұсынылған. Лапароскоптық операция дене қабырғасындағы кішкентай кесіктер (порттар) арқылы енгізілген камера мен құралдарды пайдалану арқылы жасалады. Пациент анестезия астында, арқасына жатып жатады. Кесіктердің саны және орналасуы қолданылатын жабдық пен техникаға байланысты өзгереді. Хирург операция кезінде экранды қадағалайды. Бірінші порт кіндіктен кейін жасалады және камера енгізіледі. Құрсақ көмірқышқыл газымен толтырылып, операция жасауға арналған кеңістік құрылады. Екінші порт кіндіктен бірнеше сантиметр алға орналастырылады және Бабкок форцепсі деп аталатын ұзын ұстағыш құрал енгізіледі. Хирург құралмен жұмыртқалықты табады және оны құрсақ қабырғасы арқылы енгізілген инеге іліп қояды. Бұл жұмыртқалық пен жатырды басқа органдардан қауіпсіз түрде алыстатады. Содан кейін хирург ұстағыш құралды алып тастап, оның орнына тінді күйдіріп кесетін құралды орнатады. Бұл құрал қан тамырларын жабық үшін және кесу үшін электр энергиясын пайдаланады. Ішінде тігіс салмайды. Жұмыртқалық жатырдан және дөңгелек байламынан бөлінеді. Күйдіру құралы алынып, оның орнына ұстағыш құрал қойылады, ол жұмыртқалықты кішкентай құрсақ кесігі (порт) арқылы шығару үшін қолданылады. Бұл процедура екінші жағында да қайталанады және кішкентай тесіктер бірнеше тігіспен жабылады. Басқа әдіс жатырды да алып тастауды қамтиды. Ұрғашы иттерде тек жұмыртқалықтарды алып тастап, жатырды қалдыру қазіргі заманғы емес, себебі бұл жағдайда пиометра қаупі сақталады. Лапароскоптық операцияның артықшылықтары – азырақ ауырсыну, тез жазылу және жараның тез жабылуы. Бір зерттеу көрсеткендей, пациенттер ашық операцияға қарағанда операциядан кейінгі алғашқы үш күнде 70% көбірек белсенді болады. Ашық операцияның көбірек ауырсынуға себеп болуының себебі – үлкен кесіктер қажеттігі және жұмыртқалықты денеден шығару қажеттігі, бұл құрсақтағы тіндерді созып, жыртып алады (анестезия кезінде пациенттердің осы кезде тез тыныс алуы жиі кездеседі). Ұрғашы иттердің жұмыртқалықтарын алып тастау прогестерон өндірісін тоқтатады, ол табиғи тыныштандыратын гормон және серотонинді көтереді. Сондықтан, стерилизация кез келген байқалатын агрессивті мінез-құлқыны, адамдарға немесе басқа иттерге қатысты, күшейте алады.

Spaying is the surgical removal of the ovaries and sometimes uterus in female animals. It is commonly performed as a method of birth control and behavior modification. In non human animals, the technical term is an ovo hysterectomy or ovariohysterectomy; while in humans, this is called a hystero oophorectomy. One form of spaying is to remove only the ovaries (oophorectomy or ovariectomy), which is mainly done in cats and young dogs as well as in laparoscopic procedures. Another, less commonly performed method is an "ovary sparing spay" in which the uterus is removed but one (or both) ovaries are left. A complete ovariohysterectomy may involve removal of the ovaries, uterus, oviducts, and uterine horns. The surgery can be performed using a traditional open approach or by laparoscopic "keyhole" surgery. Open surgery is more widely available, as laparoscopic surgical equipment costs are expensive. Traditional open surgery is usually performed through a ventral midline incision below the umbilicus. The incision size varies depending upon the surgeon and the size of the animal. The uterine horns are identified and the ovaries are found by following the horns to their ends. There is a ligament that attaches the ovaries to the body wall, which may need to be broken down so the ovaries can be identified. The ovarian arteries are then ligated with resorbable suture material and then the arteries transected. The uterine body (which is very short in litter bearing species) and related arteries are also tied off just in front of the cervix (leaving the cervix as a natural barrier). The entire uterus and ovaries are then removed. The abdomen is checked for bleeding and then closed with a three layer closure. The linea alba and then the subcutaneous layer are closed with resorbable suture material. The skin is then stapled, sutured, or glued closed. For suturing the feline linea alba, the most appropriate suture bite and stitch interval size was suggested to be 5 mm. Laparoscopic surgery is performed using a camera and instruments placed through small incisions (ports) in the body wall. The patient is under anaesthesia and lying on the back. The incisions are between and the number varies according to the equipment and technique used. The surgeon watches on a screen during the operation. The first port is made just behind the umbilicus and the camera is inserted. The abdomen is inflated with carbon dioxide gas to create a space in which to operate. A second port is introduced a few centimeters in front of the navel and a long grasping instrument called a Babcock forceps is inserted. The surgeon finds the ovary with the instrument and uses it to suspend the ovary from a needle placed through the abdominal wall. This lifts the ovary and uterus safely away from other organs. The surgeon then removes the grasping instrument and replaces it with an instrument that cauterizes and cuts tissue. This instrument uses electricity to heat the blood vessels to seal them and to cut them. No sutures are placed inside. The ovary is separated from the uterus and round ligament. The cautery instrument is removed and replaced by the grasping instrument, which is used to pull the ovary out through the small abdominal incision (port). This is repeated on the other side and the small holes are closed with a few sutures. Another method uses ligatures and even the uterus is removed. In female dogs only removing the ovaries and not the uterus is not state of the art because this way the risk of pyometra persists. The benefits of laparoscopic surgery are less pain, faster recovery, and smaller wounds to heal. A study has shown that patients are 70% more active in the first three days post surgery compared to open surgery. The reason open surgery is more painful is that larger incisions are required, and the ovary needs to be pulled out of the body, which stretches and tears tissue in the abdomen (it is not uncommon for patients to react under anaesthesia by breathing faster at this point). Removing the ovaries in female dogs removes the production of progesterone, which is a natural calming hormone and a serotonin uplifter. Spaying may therefore escalate any observable aggressive behaviour, either to humans or other dogs.

Басқа

Еркек тышқандар – аталық бездің Sertoli жасушаларының микротубульдік динамикасындағы KATNAL1 генінің қайтымды реттелуі. Аналық сүтқоректілер – овуляцияға дейін және оның кезінде күніне бір рет ауыз арқылы берілетін 3 фосфодиэстераза ингибиторы ORG 9935 мейоздың жалғасуын тоқтатып, ұрықтандырылмаған, дамылмаған ооциттің фолликула жарылмай-ақ овуляциясын тудырады.

Ерте жастағы балаларды стерилизациялау

Ерте жастағы стерилизация, сондай-ақ педиатриялық стерилизация немесе пуберталық гонадектомия деп аталады, бұл жасы жеткенше жұмыртқалық немесе ұрықты алып тастау. Ол негізінен жануарларды бағу және құтқару орталықтарында қолданылады, онда күшіктер мен мысықтарды асырап алудан бұрын стерилизациялау арқылы стерилизациялау туралы келісімді сақтамау мәселесін жоюға болады, мұндай жағдайлар әдетте 40%-дан асып түседі. Бір топ сарапшылар мысықтарды 5 айға дейін стерилизациялауды ұсынады. Жоғарыда айтылған жасқа байланысты емес қауіптер мен пайдалы жақтары ерте жастағы стерилизацияға да қатысты, бірақ түрлі зерттеулер көрсеткендей, бұл процедура қауіпсіз және дәстүрлі жастағы стерилизациямен салыстырғанда өлім-жітімнің жоғарылауымен немесе денсаулық және мінез-құлық проблемаларымен байланысты емес. Жастарда анестезиядан кейін жақсы қалпына келеді және асқынулар азырақ болады. Бір зерттеуде әйел иттерде процедура неғұрлым ертерек жасалса, несеп ұстамау қаупі де соғұрлым жоғары екені анықталды; зерттеуде әйел иттерді 3-4 айлық жастан ертерек стерилизацияламау ұсынылды. Бір зерттеуде 5,5 айдан бұрын стерилизацияланған иттерде жамбас дисплазиясының көрсеткіші 6,7% болса, 5,5 айдан кейін стерилизацияланған иттерде 4,7% болды, бірақ ерте жастағы стерилизациямен байланысты жағдайлар көбінесе жеңіл түрінде болады. Стерилизация жасау жасы мен артрит және ұзын сүйек сынықтары арасында байланыс жоқ. Ерекше атап өтерлік жайт, UC Davis-тегі Lynette Hart зертханасының екі зерттеуі. 2013 жылғы алғашқы зерттеу, белгілі бір салалық сарапталған журналда жарияланған, "толыққанды еркек және әйелдерде жарылысқан буынның жыртылуының (CCL) бірде-бір жағдайы тіркелмегенін, бірақ ерте стерильденген еркек және әйелдерде олардың көрсеткіші тиісінше 5 және 8 пайызды құрағанын көрсетті. Ерте стерильденген еркектердің шамамен 10 пайызында лимфосаркома (LSA) диагнозы қойылды, бұл толыққанды еркектерге қарағанда 3 есе көп. Кейін оқшауланған әйелдерде гемангиосаркома (HSA) жағдайларының пайызы (шамамен 8 пайыз) толыққанды және ерте стерильденген әйелдерге қарағанда 4 есе көп болды. Аналық жасушалардағы ісіктердің бірде-бір жағдайы тіркелмеді, бірақ қарыншалық кезеңнен кейін стерильденген әйелдерде 6 пайызға жуық жағдай тіркелді". 2014 жылғы екінші зерттеуде жақын туысқан тұқымдардағы (ретриверлер) айқын айырмашылықтар байқалды, бұл тұқымдар арасындағы айырмашылықтың өте жоғары екенін және заңдық шаралар мен хирургиялық талаптар иттердің денсаулығы мен әл-ауқатына ең жақсы шешім емес екенін көрсетті. Зерттеуде нақты былай делінген: "Лабрадор ретриверлерінде, жыныстық бездері толықтай сақталған еркек және әйелдердің шамамен 5 пайызында бір немесе бірнеше буын аурулары болса, 6 айда стерилизация жасау екі жыныста да бір немесе бірнеше буын ауруларының көрсеткішін екі есеге арттырады. Алтын ретриверлердің еркек және әйелдерінде, толыққанды иттерде буын ауруларының 5 пайыздық көрсеткішімен, 6 айда стерилизация жасау буын ауруларының көрсеткішін толыққанды иттерге қарағанда 4-5 есеге арттырады. Лабрадор ретриверлерінің аналықтарында бір немесе бірнеше қатерлі ісіктердің көрсеткіші 3 пайыздық деңгейден сәл жоғары болды. Ал алтын ретриверлерінің аналықтарында, бір немесе бірнеше қатерлі ісіктердің 3 пайыздық көрсеткішімен, 8 жасқа дейінгі барлық кезеңдерде стерилизация жасау кем дегенде бір қатерлі ісіктің көрсеткішін 3-4 есеге арттырады. Алтын және лабрадор ретриверлерінің еркектерінде стерилизация жасау қатерлі ісіктердің пайда болуына салыстырмалы түрде аз әсер етеді". Иттердің мінез-құлқы бойынша, ажырау қорқынышы, агрессия, қашуға талпыну және орынсыз жою азайды, ал шуға сезімталдық және жыныстық мінез-құлық артты. Агрессиялық мәселелері бар еркектерде ертерек стерилизация жасау саңылауды күшейтеді. Мысықтардың жыныстық мінез-құлқы оларды асыраушылар үшін жағымсыз етеді. Ерте стерилизация әйел иттерде сүт безінің ісігі пайда болу қаупін айтарлықтай төмендетеді. Стерильденбеген аналық иттерде сүт безінің ісігі 71% жағдайда кездеседі (оның шамамен 50% қатерлі, 50% игі), бірақ егер ит бірінші жылу циклына дейін стерильденсе, сүт безінің ісігін дамыту қаупі 0,35% дейін төмендейді, бұл 99,5% төмендеуді білдіреді. Стерилизацияның сүт безінің ісігін азайтуға оң әсері иттің әр жылу циклымен төмендейді (болашақта сүт безінің ісігін азайту үшін ең жақсысы бірінші жылу циклынан бұрын стерилизация жасау деген пікірді растайды), және сүт безінің ісігі қайталануын азайту үшін стерилизация жасаудың қосымша пайдасы жоқ. Нестеризациялау мысықтардың өмір сүру ұзақтығын арттырады: бір зерттеуде кастрацияланған еркек мысықтар толыққанды еркектерге қарағанда екі есе ұзақ өмір сүреді, ал стерильденген әйел мысықтар толыққанды әйелдерге қарағанда 62% ұзақ өмір сүреді. АҚШ-тағы нестерильденген мысықтар жануар шағудан ем қабылдау ықтималдығы 3 есе жоғары. Мысықты стерилизациялау денсаулыққа пайдалы, өйткені кастрацияланған еркектерде ұрықтың қатерлі ісігі дамытылмайды, стерильденген әйелдерде жатыр, жатыр мойны және жұмыртқалық қатерлі ісігі дамытылмайды, және екеуінің де сүт безінің қатерлі ісігі даму қаупі төмендейді. Көбейту мүмкіндігі болмағандықтан, әйелде жүктілікке байланысты асқынулардың қаупі жоқ, мысалы, қан кету және жалған жүктілік, соңғысы стерильденбеген әйел иттердің 50% - ден астамында кездеседі. Жатырдың қабынуы, жатыр қатерлі ісігі, жұмыртқалық қатерлі ісігі және ұрықтың қатерлі ісігінің алдын алуға болады, өйткені сезімтал органдар алынып тасталады, бірақ стерильденген әйелдерде жатырдың қабынуы дамуы мүмкін. Жатырдың қабынуы (іріңмен толған жатыр) ('Pyo' = ірің; 'metra' = жатыр) - өмірге қауіпті жағдай, бұған шұғыл ветеринарлық көмек қажет. 10 жасқа дейін стерильденбеген әйел иттерде жатырдың қабынуының қаупі барлық тұқымдар бойынша 25% құрайды, бірақ кейбір тұқымдарда 54% - ға жетеді. Жабық жатырдың қабынуына (жатыр мойны жабық болғандықтан ірің шыға алмайды) емдеу үшін ауруханаға жатқызу, тамырға сұйықтық құю және тиісті антибиотиктерді қолдану қажет, ал анестезия мен операцияға төзе алатын болса, іріңмен толған жатырды шұғыл түрде алып тастау қажет. Егер жануардың жағдайы мүмкіндік берсе (мысалы, жатыр мойны ашық болғандықтан жатырдан ірің шығып жатқан "ашық" жатырдың қабынуы болған жағдайда) немесе талап етсе (жануардың жасы үлкен болса немесе операцияға төзе алмайтын болса), егер иесі иттерді көбейту үшін толық қалдырғысы келсе немесе операцияға байланысты ветеринарлық төлемдерді төлей алмаса, медициналық емдеуге тырысуға болады. Іріңдеген жатырды шұғыл түрде алып тастау, әдеттегі "стерилизация" операциясынан өлім қаупі әлдеқайда жоғары. Иттерде жатырдың қабынуына байланысты өлім қаупі 17% - ға жетеді. Осылайша, 10 жасқа дейін толыққанды әйел иттерде жатырдың қабынуынан өлім қаупі 9% - ға жетеді (54% - ның 17%), бұл қаупі стерильденген жағдайда дерлік нөлге төмендейді.

Early age neutering, also known as pediatric spaying or prepubertal gonadectomy, is the removal of the ovaries or testes before the onset of puberty. It is used mainly in animal sheltering and rescue where puppies and kittens can be neutered before being adopted out, eliminating non compliance with sterilization agreement, which is typically above 40%. A task force recommends that cats are spayed–neutered prior to 5 months of age. While the age unrelated risks and benefits cited above also apply to early age neutering, various studies have indicated that the procedure is safe and not associated with increased mortality or serious health and behavioral problems when compared to conventional age neutering. Anesthesia recovery in young animals is usually more rapid and there are fewer complications. One study found that in female dogs there is an increasing risk of urinary incontinence the earlier the procedure is carried out; the study recommended that female dogs be spayed no earlier than 3 to 4 months of age. One study showed the incidence of hip dysplasia increased to 6.7% for dogs neutered before 5.5 months compared to 4.7% for dogs neutered after 5.5 months, although the cases associated with early age neutering seems to be of a less severe form. There was no association between age of neutering and arthritis or long bone fractures. Of particular note are two recent studies from Lynette Hart's lab at UC Davis. The first study from 2013, published in a well known interdisciplinary peer reviewed journal demonstrated "no cases of CCL (cruciate ligament tear) diagnosed in intact males or females, but in early neutered males and females the occurrences were 5 percent and 8 percent, respectively. Almost 10 percent of early neutered males were diagnosed with LSA (lymphosarcoma), 3 times more than intact males. The percentage of HSA (hemangiosarcoma) cases in late neutered females (about 8 percent) was 4 times more than intact and early neutered females. There were no cases of MCT (mast cell tumor) in intact females, but the occurrence was nearly 6 percent in late neutered females". The second study from 2014 highlighted significant difference in closely related breeds (retrievers), suggesting that inter breed variability is quite high and that sweeping legal measures and surgical mandates are not the best solutions to canine welfare and health. Specifically the study states: "In Labrador Retrievers, where about 5 percent of gonadally intact males and females had one or more joint disorders, neutering at 6 months doubled the incidence of one or more joint disorders in both sexes. In male and female Golden Retrievers, with the same 5 percent rate of joint disorders in intact dogs, neutering at 6 months increased the incidence of a joint disorder to 4–5 times that of intact dogs. The incidence of one or more cancers in female Labrador Retrievers increased slightly above the 3 percent level of intact females with neutering. In contrast, in female Golden Retrievers, with the same 3 percent rate of one or more cancers in intact females, neutering at all periods through 8 years of age increased the rate of at least one of the cancers by 3–4 times. In male Golden and Labrador Retrievers neutering had relatively minor effects in increasing the occurrence of cancers." In terms of behavior in dogs, separation anxiety, aggression, escape behavior and inappropriate elimination are reduced while noise phobia and sexual behavior was increased. In males with aggression issues, earlier neutering may increase barking. Sexual behavior in cats seems to make them especially undesirable to pet owners. Early spaying significantly reduces the risk of development of mammary tumours in female dogs. The incidence of mammary tumours in un spayed female dogs is 71% (of which approximately 50% will be malignant and 50% will be benign), but if a dog is spayed before its first heat cycle, the risk of developing a mammary tumour is reduced to 0.35%—a 99.5% reduction. The positive effects of spaying on reduction of later mammary tumours decreases with each heat the dog has (backing up the contention that the greatest benefit to reduce future mammary tumour development is to spay before the first heat), and there is no added benefit to spaying to reduce recurrence of a mammary tumour once it has been diagnosed. Neutering increases life expectancy in cats: one study found castrated male cats live twice as long as intact males, while spayed female cats live 62% longer than intact females. Non neutered cats in the U. S. are three times more likely to require treatment for an animal bite. Having a cat neutered confers health benefits, because castrated males cannot develop testicular cancer, spayed females cannot develop uterine, cervical or ovarian cancer, and both have a reduced risk of mammary cancer. Without the ability to reproduce, a female necessarily has zero risk of pregnancy complications, such as spotting and false pregnancy, the latter of which can occur in more than 50% of unspayed female dogs. Pyometra, uterine cancer, ovarian cancer, and testicular cancer are prevented, as the susceptible organs are removed, though stump pyometra may still occur in spayed females. Pyometra (or a pus filled womb) ('Pyo' = pus; 'metra' = uterus or womb) is a life threatening condition that requires emergency veterinary treatment. The risk of a non spayed female dog developing pyometra by age 10 is 25% across all breeds, but can be as high as 54% in some breeds. The treatment of choice for a closed pyometra (where the cervix is closed and the pus cannot drain) is admission to hospital, commencement on intravenous fluids and appropriate antibiotics and, once stable enough for the anaesthetic and surgery, emergency removal of the infected pus filled uterus. Medical management can be attempted if the animal's condition allows (for example in the case of an 'open' pyometra where the pus drains per vaginum from the uterus via the open cervix) or dictates (where the animal is too old or otherwise unwell to withstand surgery), if the owner wishes to keep the dog entire to breed or if the owner is unable to afford the veterinary fees associated with surgery. Emergency removal of the infected uterus carries a much higher degree of risk of death than a routine 'spay' operation. The risk of death from in dogs undergoing surgical treatment for pyometra is up to 17%. Thus the risk of death in entire female dogs from a pyometra, even if given correct veterinary attention can be up to 9% by 10 years of age (17% of 54%). This risk is reduced to virtually zero if spayed.

Кемшіліктер

Кез келген хирургиялық процедура сияқты, стерилизацияның дереу туындайтын асқынуларына әдеттегі анестезия және хирургиялық асқынулар жатады, мысалы қан кету, инфекция және өлім. Бұл тәуекелдер әдеттегі стерилизацияда салыстырмалы түрде төмен, бірақ кейбір жануарларда басқа да денсаулық факторларына байланысты артуы мүмкін. Бір зерттеуде анестезиямен байланысты өлім (стерилизация процедураларымен ғана шектелмейтін) сау иттерде 0,05%-ға, сау мысықтарда 0,11%-ға тең деп бағаланды. Науқас жануарлар үшін тәуекел иттерде 1,33%-ды, мысықтарда 1,40%-ды құрады. Егер стерилизацияланған жануарлардың төменгі метаболизмік қажеттіліктерін ескере отырып, тамақтану мөлшері азайтылмаса, мысықтар мен иттерді стерилизациялау семіздік тәуекелін арттыруы мүмкін. Мысықтарда жыныс гормондарының деңгейі төмендегенде тамақ қабылдауының артуы байқалады. Иттерде стерилизацияның семіздікке әкелу ықтималдығы тұқымдар арасында әртүрлі болады. Екі жынысты иттердің де остеосаркома (сүйек қатерлі ісігі) ауруына шалдығу тәуекелі екі есе жоғары. Остеосаркома тәуекелі тұқымның мөлшері және әсіресе бойы артқан сайын артады. Иттердегі жүрек ісіктерін зерттеулер, ең көп кездесетін үш қатерлі ісіктің бірі – гемангиосаркома (қан тамырларының қатерлі ісігі) қатерлі ісігінің стерилизацияланбаған әйелдерге қарағанда стерилизацияланған әйелдерде 5 есе көп кездесетінін, ал стерилизацияланбаған еркектерге қарағанда стерилизацияланған еркектерде 2,4 есе көп кездесетінін көрсетті. Стерилизация мен кастрация иттерде несеп жолдарының қатерлі ісіктерінің көбеюімен байланысты, бірақ тәуекел әлі де 1%-дан аз. Екі жынысты иттерде вакцинацияға жағымсыз реакциялардың тәуекелі 27%-қа дейін 38%-ға артуы мүмкін. Дегенмен, стерилизацияланған және стерилизацияланбаған иттердегі жағымсыз реакциялардың жиынтық көрсеткіші тек 0,32%-ды құрайды. Стерилизацияланған иттерде гормонға жауап беретін алопеция (шаш түсу) дамуы мүмкін. 2004 жылғы зерттеуде стерилизацияланған иттерде бас сүйек тізе буынының (CCL) жыртылуы жиі кездесетіні анықталды, бұл алдыңғы тізе буынының (ACL) зақымдануының бір түрі. Алтын ретриверлерді зерттеу барысында кастрацияланған еркектерде лимфома диагнозы қойылу ықтималдығы стерилизацияланбаған еркектерге қарағанда 3 есе көп, ал жамбас дисплазиясы болу ықтималдығы 2 есе көп екені анықталды. Кастрация мен стерилизация қарт адамдардың когнитивтік бұзылуының тәуекелін арттыруы мүмкін. Бұл туралы ең сенімді деректер Бувьер тұқымы үшін бар. Стерилизацияланбаған еркектерге қарағанда, кастрированные мысықтарда төменгі несеп жолдарының ауруына байланысты проблемалардың пайда болу тәуекелі жоғары. Олар өмірге қауіп төндіретін несеп жолының бітелуіне әкелетін мысық циститінен зардап шегуі мүмкін. Стерилизация еркек иттерде несепке ұстамаудың пайда болу ықтималдығын арттыруы мүмкін. Иттерде, әсіресе үш айлық жасқа толмаған кезде, стерилизация несепті ұстамау тәуекелін арттырады. 12 айға дейін стерилизация жасы ұлғайған сайын тәуекел азаяды. Стерильденген ана иттерде гипотиреоз тәуекелі жоғары.

As with any surgical procedure, immediate complications of neutering include the usual anesthetic and surgical complications, such as bleeding, infection, and death. These risks are relatively low in routine neutering; however, they may be increased for some animals due to other pre existing health factors. In one study the risk of anesthetic related death (not limited to neutering procedures) was estimated at 0.05% for healthy dogs and 0.11% for healthy cats. The risks for sick animals were 1.33% for dogs and 1.40% for cats. Spaying and castrating cats and dogs may increase the risk of obesity if nutritional intake is not reduced to reflect the lower metabolic requirements of neutered animals. In cats, a decrease in sex hormone levels seems to be associated with an increase in food intake. In dogs, the effects of neutering as a risk factor for obesity vary among breeds. Neutered dogs of both sexes are at a twofold excess risk to develop osteosarcoma (bone cancer) as compared to intact dogs. The risk of osteosarcoma increases with increasing breed size and especially height. Studies of cardiac tumors in dogs showed that there was a 5 times greater risk of hemangiosarcoma (cancer of blood vessel lining), one of the three most common cancers in dogs, in spayed females than intact females and a 2.4 times greater risk of hemangiosarcoma in castrated dogs as compared to intact males. Spaying and castrating is associated with an increase in urinary tract cancers in dogs, however the risk is still less than 1%. Neutered dogs of both sexes have a 27% to 38% increased risk of adverse reactions to vaccinations. However, the incidence of adverse reactions for neutered and intact dogs combined is only 0.32%. Neutered dogs have been known to develop hormone responsive alopecia (hair loss). A 2004 study found that neutered dogs had a higher incidence of cranial cruciate ligament (CCL) rupture, a form of anterior cruciate ligament (ACL) injury. A study of golden retrievers found that castrated males were 3 times more likely than intact males to be diagnosed with lymphoma and 2 times more likely to have hip dysplasia. Castration and spaying can increase the risk of geriatric cognitive impairment. The evidence is most conclusive for Bouviers. As compared to intact males, castrated cats are at an increased risk for certain problems associated with feline lower urinary tract disease. They are much more likely to suffer from feline cystitis which can escalate into a life threatening urethral blockage. Neutering has been associated with an increased likelihood of urethral sphincter incontinence in male dogs. There is evidence that spaying can increase the risk of urinary incontinence in dogs, especially when done before the age of three months. Up until 12 months of age, the risk decreases as the age at spaying increases. Spayed female dogs are at an increased risk of hypothyroidism.

Қазіргі зерттеулер

Еркек және әйел иттердің агрессиясына стерилизацияның жалпы әсері туралы түрлі зерттеулер бір пікірге келе алмады. Екі зерттеуге сәйкес, мұның себебі басқа факторлардың өзгеруі стерилизациядан гөрі күштірек әсер етеді. Бір зерттеуде таныс және бейтаныс адамдарға, сондай-ақ басқа иттерге қатысты агрессияның 10-60 пайызға дейін төмендегені хабарланды, ал басқа зерттеулерде иеленуші агрессия мен таныс және бейтаныс адамдарға қатысты агрессияның күшеюі тіркелді. Тағы да басқа зерттеулерде стерильденген және стерильденбеген еркектер арасында агрессия қаупі бойынша маңызды айырмашылық жоқ екені көрсетілді. Бұрыннан агрессиясы бар әйелдерде көптеген зерттеулер агрессивті мінез-құлықтың артуын байқады, ал кейбіреулері ажырау қорқынышының күшеюін анықтады. Американдық Kennel Club Canine Health Foundation ұйымының баяндамасында кастрацияланған иттерде мінез-құлық проблемалары айтарлықтай көп екені көрсетілді. Стерильденген әйелдерде ең көп кездесетін мінез-құлық проблемасы – қорқу, ал еркектерде – агрессия. Ерте жастағы гонадектомия шуға байланысты қорқыныш пен дауыс фобиясының көбеюімен байланысты.

Иудаизм

Православтық иудаизм яһудийлердің адамдар мен жануарларды қамауын, өмірді сақтап қалу қажет болған жағдайларды қоспағанда, тыйым салады. 2007 жылы Израильдің сефард бас раввині раввин Шломо Амар жануарларға қатыгездік көрсетпеуді талап ететін яһуди дінінің міндеттемесіне сәйкес, үй жануарларын стерильдеуге рұқсат беретін үкім шығарды.