Кіріспе

Неміс биохимигі (1884–1951) Отто Фриц Мейерхоф (12 сәуір 1884 – 6 қазан 1951) – 1922 жылы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығын жеңіп алған неміс дәрігері және биохимигі.

Өмірбаян

Отто Фриц Мейерхоф Ганноверде Theaterplatz 16A (қазіргі: Rathenaustrasse 16A) мекенжайында бай еврей ата-анасының ұлы ретінде дүниеге келді. 1888 жылы оның отбасы Берлинге көшіп келді, онда Отто балалық шағының көп бөлігін өткізіп, медицинаны оқуға кірісті. Ол Страсбург және Гейдельбергте оқуын жалғастырды, 1909 жылы «Психикалық аурулардың психологиялық теориясына үлес» тақырыбындағы жұмысымен бітірді. Гейдельбергте ол Хедвиг Шаленбергпен танысты. Олар 1914 жылы үйленді және үш балалары болды: қызы Беттина, ұлдары Готфрид (көшіп кеткеннен кейін ағылшын тілінде Geoffrey деп аталды) және Уолтер. 1912 жылы Отто Мейерхоф Киль университетіне көшті, онда 1918 жылы профессорлық қызметке тағайындалды. 1922 жылы ол Арчибальд Вивиан Хиллмен бірге бұлшықет метаболизмі, оның ішінде гликолиз жөніндегі жұмыстары үшін медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды. 1929 жылы ол Гейдельбергтегі Кайзер Вильгельм медициналық зерттеулер институтының директорларының бірі болды және 1938 жылға дейін, еврейлер университеттердегі оқытушылық қызметтен қуылғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1938 жылы Мейерхоф еврейлерге қарсы нацистік режимнің күшейе түскен қысымынан қашу үшін отбасымен бірге Парижге эмиграциялады. 1940 жылы Францияның құлауынан кейін олар Марсельге қашып кетті. Төтенше құтқару комитетінің көмегімен сол жылы кемемен Америка Құрама Штаттарына жол тартты. Мейерхоф Филадельфиядағы Пенсильвания университетінде қонақ профессор болып тағайындалды. Мейерхоф 67 жасында Филадельфияда қайтыс болды. Нобель сыйлығын алғаннан басқа, ол гликолизді зерттеуге қосқан үлесі үшін эукариоттардағы жол үшін реакциялардың жалпы тізбесін Эмбден-Мейерхоф-Парнас жолы деп атау арқылы да танылды.