Австралиялық теннисшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық теннисші.

Жас кезінде Хоад көбінесе Кен Розуоллмен ойнады, және олар физикалық құрылысы, мінезі және ойын стилі өте ерекше болғанымен, Сиднейдің "егіздері" деп танылды. Олардың алғашқы матчы 1947 жылдың қаңтарында Сиднейде (екеуі де 12 жаста болғанда) Австралия мен Америка арасындағы көрме матчтың ашылу матчы ретінде өтті. Розуолл 6–0, 6–0 есебімен жеңіске жетті. Хоад полиция балалар клубында жаттығулар арқылы қолдары мен қолында айқын физикалық күш жинады, сонда ол боксшы ретінде танымал болды. Хоад 12 жасында бұрынғы австралиялық теннис чемпионы және сол кезде "Данлоп" спорт тауарлары компаниясының бас директоры Адриан Квистпен танысты. Квист Хоадпен бірнеше партия ойнады және оның табиғи қабілетіне әсерленді. Хоад 14 жасында мектепті тастап, "Данлопқа" жұмысқа орналасты, бұл "жартылай кәсіпқой" дәуірінде Австралияның ең жақсы теннисшілерінің көпшілігі спорт тауарлары компанияларында жұмыс істеген үрдіске сәйкес келді. Хоад 15 жасқа толғанда, ол және Розуолл Жаңа Оңтүстік Уэльс атынан Викторияға қарсы штаттар аралық жарысқа қатысу үшін таңдалды. 1949 жылдың қараша айында Хоад Жаңа Оңтүстік Уэльс чемпионатында жасөспірімдер арасындағы титул жеңіп алды, сондай-ақ сол күні Сиднейде өткен жасөспірімдер арасындағы үстел теннисі чемпионатының финалында да өнер көрсетті.

Еңбек жолы

1956 жылы барлық матчтарда Хоадтың жеңіс-жеңіліс қатынасы 114/129 немесе 88% болды. 1958 жылы оның жеңіс көрсеткіші 41% құрады (155 матчтың 64-інде жеңіске жетті). Дегенмен, Хоадтың сол жылы әлем чемпионатындағы көрсеткіші (36/87 немесе 41%) және 1959 жылғы төрт ойыншыдан тұратын турнирдегі көрсеткіші (68%) Роузволлдың 1957 жылғы әлем чемпионатындағы (34%) және 1960 жылғы төрт ойыншыдан тұратын турнирдегі (56%) көрсеткіштерімен салыстырғанда жақсырақ болды. 1959 жылғы Ampol Open Trophy турнирлер сериясында Хоадтың жеңіс пайызы 71% (36/51) болды, ал Гонзалес үшін 72% (26/36), Роузволл үшін 62% (26/42) құрады. Гонзалес үш Ampol турнирінде матчтан бас тартты және турнир сериясында Хоадтан 15 матч кем ойнады. 1959 жылғы маусымда Хоад Гонзалеске қарсы 24-23 есебімен басымдық танытты, бұл оның әлем чемпионы болған жылдарындағы Гонзалестің кез келген қарсыласынан асып түседі. Хоад шөптегі матчтарда Роузволлдан 17-27 есебімен қалып қойды, ал 1961 жылдан кейін оның нәтижелері нашарлай бастады. Хоадтың 1951–1967 жылдар аралығындағы шөптегі турнирлерде Роузволлға қарсы есебі 15 жеңіс және 18 жеңіліс болды. Хоадтың саз кезендегі Роузволлға қарсы өмірлік көрсеткіші 17 жеңіс және 21 жеңіліс, ал Трабертке қарсы саз кезендегі көрсеткіші 10 жеңіс және 13 жеңіліс болды. Барлық жабындарда, негізінен жабық алаңдарда, шамамен алғанда, Хоад Гонзалестен 78–104 және Роузволлдан 51–84 есебімен қалып қойды. 1957 жылдан 1959 жылға дейінгі бес Чемпиондар турнирінде, екеуі де қатысқанда, Хоад Гонзалеске қарсы тікелей кездесуде 3–2 есебімен басымдық танытты, барлығы шөпте өткізілді. Осы дәуірдегі (1958, 1959, 1961) тікелей турларда Хоад Гонзалеске қарсы 57 жеңіс және 68 жеңіліс көрсетті, бұл Гонзалеске қарсы кез келген кәсіпқойдың ең жақсы көрсеткіші болды. 1959 жылғы Ampol сериясында Хоадтың көрсеткіші Гонзалеске қарсы 3 жеңіс және 5 жеңіліс болды. Алайда, Хоад Ампол сериясындағы басқа он ойыншыға қарсы Гонзалеске қарағанда тұрақты болды, 43 матчтың 33-інде (77%) жеңіске жетті, ал Гонзалес 28 матчтың 21-інде (75%) жеңіске жетті, бұл Хоадқа сериядағы жалпы жеңіске мүмкіндік берді. Хоад Гонзалестен алты турнирмен көп жеңіске жетті, ал 1959 жылғы Ampol сериясында Роузволлға қарсы 6 жеңіс және 2 жеңіліс көрсетті, ал Гонзалес Роузволлға қарсы 1 жеңіс және 3 жеңіліс көрсетті. 1959 жылғы төрт ойыншыдан тұратын чемпионатта Гонзалеске қарсы кездесулерде Хоадтың 15–13 есебімен басымдығы болды, бірақ Хоад бұл турдағы жалпы жеңіске ие бола алмады, өйткені ол жаңадан келген кәсіпқойлар Мал Андерсон мен Эшли Куперге қарсы Гонзалеске қарағанда тұрақсыз болды. Хоадтың жаңадан келгендерге қарсы көрсеткіші 27–7 болды, ал Гонзалестікі 34–0. Хоад ерекше жұп ойыншысы болды. Ол тоғыз Grand Slam жұптар титулын жеңіп алды, соның ішінде бір аралас жұптар титулын, және ерлер жұптарында Career Grand Slam иегері атанды. Хоад 14 маусымда 21 ірі ерлер жұптар титулын жеңіп алды (сегіз Grand Slam, он үш Pro Slam), бұл Open эрасынан бұрынғы рекорд, Роузволлмен бөлісілген. Сондай-ақ, ол 1959 жылғы Forest Hills TOC жұптар титулын жеңіп алды. Роузволл 20 маусымда 24 ірі ерлер жұптар титулын жеңіп алды, ал Майк Брайан 15 маусымда 18 титул жеңіп алды. Хоад пен Роузволл бірге жұп ретінде 15 ірі жұптар титулын жеңді (алты Grand Slam және тоғыз Pro Slam), Брайан ағайындыларынан бір кем. Хоад пен Траберт бірге төрт ірі жұптар титулын жеңіп алды (үш француз Pro, бір Уэмбли Pro) және 1959 жылғы Forest Hills TOC жұптар титулын жеңіп алды. Хоад рекордтық жеті француз Pro ерлер жұптар титулын жеңіп алды, тікелей қатарынан.

Hoad's win–loss ratio for 1956 in all matches was 114/129 or 88%. His win ratio in 1958 was 41% (winning 64 of 155 matches). However, Hoad's win rates on the world championship tour that year (36/87 or 41%) and in the 1959 four man tour (68%) compare favourably to Rosewall's percentages on the 1957 world championship tour (34%) and on the 1960 four man tour (56%). In the 1959 Ampol Open Trophy tournament series, Hoad's winning percentage was 71% (36/51) compared to Gonzales' 72% (26/36) and Rosewall's 62% (26/42). Gonzales defaulted three Ampol tournaments and played 15 fewer matches than Hoad in the tournament series. For the 1959 season as a whole, Hoad had a 24 to 23 edge in wins against Gonzales, a consistency which surpasses any other opponent of Gonzales during his world champion years. Hoad trails Rosewall lifetime in grasscourt matches, 17 to 27, Hoad's results declining after 1961. Hoad was 15 wins and 18 losses against Rosewall lifetime in grass court tournament play (1951–1967). Hoad was 17 wins and 21 losses lifetime on clay against Rosewall, and 10 wins and 13 losses lifetime on clay against Trabert. Lifetime on all surfaces, primarily indoor, in approximate numbers, Hoad trails Gonzales 78–104 and trails Rosewall 51–84. In the five Tournament of Champions events from 1957 to 1959 in which both players were entered, Hoad held a 3 to 2 edge over Gonzales in head to head play, all on grass. On the head to head tours of the era (1958, 1959, 1961), Hoad compiled 57 wins and 68 losses against Gonzales, the best head to head showing of any pro against the reigning champion Gonzales. In the 1959 Ampol series, Hoad's record was 3 wins and 5 losses against Gonzales. However, Hoad was more consistent than Gonzales against the other ten players in the Ampol series, winning 33 of 43 matches (77%), while Gonzales won 21 of 28 (75%), and this gave Hoad the overall victory in the series. Hoad won six tournaments compared to Gonzales' four, and he had 6 wins and 2 losses against Rosewall on the 1959 Ampol series, while Gonzales had 1 win and 3 losses against Rosewall. Hoad had a 15–13 edge over Gonzales in their meetings on the 4 man championship tour of 1959, but Hoad was deprived of overall victory on this tour because he was less consistent than Gonzales when facing the rookie pros, Mal Anderson and Ashley Cooper. Hoad's combined record against the rookies was 27–7 compared to Gonzales’ 34–0. Hoad was a dominant doubles player. He won nine Grand Slam doubles titles, including one Mixed doubles title, and a Career Grand Slam in men's doubles. Hoad won 21 major men's doubles titles over 14 seasons (eight Grand Slam, thirteen Pro Slam), a pre Open era record, shared with Rosewall. He also won the 1959 Forest Hills TOC doubles title. Rosewall won 24 major men's doubles titles over 20 seasons, and Mike Bryan won 18 over 15 seasons. Hoad and Rosewall together as a doubles team won 15 major doubles titles (six Grand Slam plus nine Pro Slam), one fewer than the Bryan brothers at 16. Hoad and Trabert won four major doubles titles together (three French Pro, one Wembley Pro) plus the 1959 Forest Hills TOC doubles title. Hoad won a record seven French Pro men's doubles titles, and consecutively.

Ойын стилі

Қолының және билегінің күші Хоадтың ойынында маңызды рөл атқарды, өйткені ол жиі жеңімпаздыққа бағытталған соққылар жасап, ұзақ уақытқа созылмай, "тиісті" мүмкіндікті күтудің орнына, бірақ ол баяу балшық кортта француз чемпионатында жеңуге қабілетті болды. Хоад оң қолмен ойнады және күшті сервисі мен негізгі соққылары болды. Кейбір мәліметтерде Хоадтың ойынында тұрақтылықтың жетіспейтіні айтылған. Кейде Хоадтың назарын сақтауы қиын болды. Креймердің айтуынша, "Хоад – мен көрген жақсы ойыншылардың арасында ең еркін ойын стиліне ие болған. Оның ойынында ешқандай жүйе болған жоқ. Ол – базалық сызықтан алты немесе жеті фут қашықтықта тұрып, допты қиыстыра соққымен қайтара білген жалғыз ойыншы еді. Ол кез келген соққыдан – күшті сервистен, қиын қысқа доптан, төмен залптан жеңімпаздыққа ұмтылды. Ол күшті айналмалы соққылар жасады, және маңызды ұпайларда оны асықтыру мүмкін емес еді". 1951 жылы Хоад Австралияның жасөспірімдер үстел теннисі чемпионатында күміс жүлдегер атанды және ауыр салмақ көтеру арқылы қол-білек күшін дамытты. Хоад соққы жасағанда білегінің күшін пайдаланып, ракетаның бағытын соңғы секундта өзгертетін. Ол ракета тұтқасының ұшынан шамамен бір дюйм қысқартып, тұтқаны жоғарылатып, оны үстел теннисі ракеткасы сияқты ұстайтын. Хоад негізгі соққыларын күшті айналдыру үшін білек қимылын пайдаланды.

Журналистердің

Теннис энциклопедиясы (1973) атты еңбегінде тәжірибелі спорт жазушылары Эллисон Дэнзиг пен Лэнс Тингай, сондай-ақ теннис жаттықтырушысы, жазушы және бұрынғы ойыншы Гарри Хопман теннис тарихындағы ең ұлы он ойыншының жеке таңдауларын ұсынды. Тек Тингей ғана Хоадты тізіміне қосты, ал Хопман өзінің «Теннис егіздері» Хоад пен Розуоллды таңдаудан шығарды және Тилденді, Баджді, Перриді, Лаверді, Кошетті, Лакосты, Х. Доэртиді, Вайнсты алғашқы тоғыз ойыншы ретінде санап, Гонзалес пен Эмерсонды ортақ оныншы орынға қойды. Дэнзиг Тилденді, Кошетті, Баджді, Лакосты, Крамерді, Перриді, Джонстонды, Лаверді және Вайнсты тізімінің басында бағалады, сондай-ақ Гонзалес пен Эмерсонды ортақ оныншы орында атады. Теннис авторы және комментаторы Макс Робертсон 1977 жылы жазған «Уимблдон 1877–1977» кітабында Хоадты соғыстан кейінгі Уимблдонның ең үздік ойыншысы деп атады, одан кейін Гонзалес пен Лавер келеді. Уимблдон туралы екінші кітабында, «Уимблдон – Ойынның орталық корты» (1981) тізімі өзгермеді, бірақ 1987 жылғы екінші басылымда ол Хоадты Борис Беккерден кейінгі екінші орынға қойды. 2012 жылы «Теннис арнасы» телеканалында көрсетілген «Барлық уақыттың 100 ең ұлысы» телесериалында Хоад 19-шы ең ұлы ойыншы деп танылды, австралиялық Джон Ньюкомб 18-ші орында, ал Хоадты кәсіби тенниске шақырған тур промоутері Джек Крамер 21-ші орында, Хоадтың ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған Гонзалес 22-ші орында болды. 2016 жылы теннис журналисі Ричард Эванс Хоадтың Федерер пайда болғанға дейін әлемдегі ең ұлы ойыншы болғанын, ал «осы ойынды ойнаған ең күшті адам екендігіне күмән жоқ» деді. 2021 жылы теннис журналисі Реми Бурриерс (Tennis Magazine журналының бұрынғы бас редактор орынбасары, 2007–2019) Хоадты Open эрасынан бұрынғы ойыншылардың арасында 3-ші орынға қойды, Тилден мен Баджден кейін. Бурриерстің рейтингісі: (1) Тилден, (2) Бадж, (3) Хоад, (4) Гонзалес, (5) Перри, (6) Коше, (7) Лакост, (8) Сантана, (9) Реншоу, (10) Аш. Бурриерс Хоадты былай сипаттады: «Аполлонның дене бітімі мен жануардың күшіне ие болған бұл биік сары шашты жігіт, XX ғасырдың ортасында әлемді билеген даңқты австралиялық буынның ең жақсы өкілі болуы мүмкін: Лавер, Розуолл және басқалар».

In The Encyclopedia of Tennis (1973) veteran sportswriters Allison Danzig and Lance Tingay as well as tennis coach, writer and former player Harry Hopman listed their personal choices of the ten greatest players in tennis history. Only Tingay included Hoad in his list,efn|name=encyclopedia of tennis|Hopman left both of his "Tennis Twins", Hoad and Rosewall, off his selection and ranked Tilden, Budge, Perry, Laver, Cochet, Lacoste, H. Doherty, Vines as his first nine and listed Gonzales and Emerson in shared tenth position. Danzig rated Tilden, Cochet, Budge, Lacoste, Kramer, Perry, Johnston, Laver and Vines at the top of his list, and also listed Gonzales and Emerson in shared tenth position. Max Robertson, tennis author and commentator, rated Hoad as the best post war Wimbledon player, followed by Gonzales and Laver, in his 1977 book Wimbledon 1877–1977. In his second book about Wimbledon, Wimbledon – Centre Court of the Game (1981) his list was unchanged but in the second edition in 1987 he listed Hoad second behind Boris Becker. In 100 Greatest of All Time, a 2012 television series broadcast by the Tennis Channel, Hoad was ranked the 19th greatest male player, just behind fellow Australian John Newcombe at 18th, and just ahead of tour promoter Jack Kramer, who had signed Hoad to the professional ranks, at 21st, and Hoad's longtime tennis rival Gonzales at 22nd. In 2016, tennis journalist Richard Evans stated that in his judgment Hoad was the greatest player in the world before the emergence of Federer, and "was without question the strongest man who ever played the game." In 2021, tennis journalist Rémi Bourrières (former Deputy Editor in Chief of Tennis Magazine (2007–2019)) ranked Hoad at No. 3 among the pre Open players, behind Tilden and Budge. Bourrières ranking was (1) Tilden (2) Budge (3) Hoad (4) Gonzales (5) Perry (6) Cochet (7) Lacoste (8) Santana (9) Renshaw (10) Ashe. Bourrières summarized Hoad as: "This tall blond man with the physique of an Apollo and almost animal strength was perhaps the best of that glorious Australian generation that was to dominate the world in the middle of the 20th century: Laver, Rosewall and others."

Ойыншылар бойынша

Фред Перри 1978 жылы "Боргты Джек Крамер, Лью Ход, Панчо Гонзалес және Эллсворт Вайнспен бір деңгейге қойды". 1983 жылы Перри барлық уақыттағы ең ұлы ерлер ойыншыларын екі санатқа бөліп тізімдеді: 2-дүниежүзілік соғысқа дейін және кейін. Перридің қазіргі заманғы ең жақсылары Лаверден кейін: "Борг, МакЭнро, Коннорс, Хоад, Джек Крамер, Джон Ньюкомб, Кен Роузволл, Мануэль Сантана". Перри: "Мен көруге ниеттенген матч – Лью Ход пен Боргтың ойыны. Хоад көптеген адамдар ойлағаннан да жақсы болды. Ол жерде соншалықты күшпен және жылдамдықпен ойнады, Боргты қиын жағдайға түсіретін еді". Дон Бадж: "Егер Лью Ход жақсы күйде болса, үйге қайтуға немесе шай ішуге болады, өйткені оны жеңу мүмкін емес" деді. Бадж 1975 жылғы газет сұхбатында Хоадты барлық уақыттағы ең жақсы бес ойыншының қатарына қоспады, олар: (1) Эллсворт Вайнс, (2) Джек Крамер, (3) Фред Перри, (4) Билл Тильден және (5) Род Лавер. 1961 жылдың шілдесінде Гарднар Муллой Гонзалесқа қарсы нәтижелеріне сүйене отырып, Хоадты сол кездегі ең ұлы ойыншы деп атады және Хоадты ашық Уимблдон турнирінің фавориті деп атады. Крамер Хоадтың тұрақтылығына теріс баға берді. Крамер оны екінші эшелонға жатқызса да, барлық уақыттағы 21 ең жақсы ойыншының бірі деп санады, сонымен қатар: "Хоадты бағалағанда, оны асыра бағалаған деуге болады. Ол ең жақсы болуы мүмкін еді, бірақ күннен күнге, аптадан аптаға ол ең тұрақсыз ойыншы болды". Крамер Хоадты Эллсворт Вайнспен салыстырды. "Екеуі де өте күшті жігіттер еді. Екеуі де жас кезінде табысқа жетті. Сонымен қатар, екеуі де жалкоо жігіттер еді. Вайнс отызға толғанға дейін тенниске (гольфке) қызығуын жоғалтты, ал Хоад ешқашан қызығушылық танытпады. Олардың табиғи қабілеттеріне қарамастан, ешқайсысы да өздерінің мүмкіндіктерін толыққанды көрсетпейтін рекордтар жасады. Өкінішке орай, соңғысы көбінесе олардың денсаулығының нашар болуына байланысты болды". Бірақ Крамер Хоадтың мотивациясы болғандағы ойынына оң баға берді: "Лью ойнағысы келгенде, ол шынымен керемет еді. Мен ешқашан екі жақтан да қатты соққы бере алатын, базалық сызықтың артынан жеңімпаздыққа жетуге қабілетті адамды көрген емеспін". "Менің ойымша, оның ойыны - ең жақсы ойын болды. Менікінен де жақсы. Ол басқаларға қарағанда көбірек соққы жасауға қабілетті еді. Оның екі волейі де керемет болды. Оның жоғары соққысы зор болды. Оның табиғи теннис санасы мен дене бітімі ең жақсы болды". 1975 жылғы Sports Illustrated журналында Артур Эш Панчо Гонзалес айтқан сөзді келтірді: "Егерде Ғаламдық Дэвис кубогы болса және мен Жер планетасын білдіретін бір адамды таңдауым керек болса, мен Лью Хоадты оның ең жақсы кезінде таңдар едім". 1963 жылғы World Tennis журналында Роузволл Гонзалесті Хоадтан жоғары бағалады, бірақ "соңғысы жақсы күйде болғанда, ол барлық уақыттағы ең ұлы" деді. 2010 жылы Роузволл Хоадты өзінің жеке тізімінде Гонзалес, Лавер және Федерерден бұрын барлық уақыттағы ең жақсы төрт теннисшінің қатарына енгізді. 1980 жылғы сұхбатында Хоад өзінің рейтингін берді, Эмерсон мен Боргты үлкен турнирлерде жеңіске жеткендері үшін ең жоғары орындарға қойды. Бірақ Хоад "ойыншыларды бағалаудың жалғыз жолы - олармен ойнау" деді, Гонзалесті өзі ойнағандардың арасында ең жақсы ойыншы деп бағалады. Бірақ 2007 жылы Бухольц Хоадты өз уақытының ең ұлы ойыншысы деп атады, бірақ ол жарақаттануға бейім және дене шынықтырудың үлгісі емес екенін айтты. Бухольц: "Егер Жер мен Марс арасында матч болса және планетаны білдіретін бір адамды жіберуге тура келсе, мен Хоадты жіберер едім" деді. Гордон Форбс 2009 жылғы сұхбатында өз пікірін білдірді. "Олар білген ең жақсысы? Хоад, дейді Форбс. Род Лаверден артық па? "Хоад одан да күшті, үлкен болды. Екеуі де сиқыршы еді, бірақ Хоад ең жақсысы еді". Род Лавер 2012 жылы Хоадты "өткен чемпиондар" дәуірінің ең ұлы теннисшісі деп атады, ал Федерерді Ашық дәуірдің ең ұлы ойыншысы деп атады. Лавер Хоадтың "қуаттылығы, волейінгі және жарылғыш" күшті жақтарын өзінің мақтанышын негіздеу ретінде сипаттады. 2012 жылдың шілдесінде Федерер жетінші Уимблдон жеке чемпионатын жеңген кезде Лавер: "Роджер Федерер, егер мұндай нәрсе болса, барлық уақыттағы ең жақсы деп айтуға болады" деді. Ал 2018 жылдың қаңтарында Федерер жеңген Австралия Ашық чемпионатында Лавер: "Мен үшін Роджер Федерер, әрине, ең ұлы ойыншы" және "Ол уақыт сынағынан өтті - бұл сізді ең жақсылар санатына қоятын жалғыз нәрсе" деді. Бірақ 2019 жылдың қаңтарында Лавер Хоадтың "рақетка ұстаған ең жақсы ойыншы" екенін айтты. "Оның қолында барлық соққылар болды және ол кез келген адамды жеңе алатын. Ол өте күшті еді". Панчо Гонзалес Хоад туралы да осындай пікір білдірді: "Ол тырысқанда соншалықты күшті еді, оны жеңу мүмкін емес еді. Ол мен ойнаған ең күшті ойыншы еді".

Fred Perry in 1978 "put Borg in a class with Jack Kramer, Lew Hoad, Pancho Gonzales and Ellsworth Vines". In 1983 Perry listed his greatest male players of all time and listed them in two categories, before World War 2 and after. Perry's modern best behind Laver: "Borg, McEnroe, Connors, Hoad, Jack Kramer, John Newcombe, Ken Rosewall, Manuel Santana". Perry stated "the match I’d love to see would be Lew Hoad against Borg. Hoad was better than most thought. He hit so hard and so quickly off the ground he would have stretched Borg." Don Budge stated, "If Lew Hoad was on, you may as well just go home or have tea, because you weren’t going to beat him." Budge did not include Hoad in his top five greatest of all time list in a 1975 newspaper interview, citing (1) Ellsworth Vines (2) Jack Kramer (3) Fred Perry (4) Bill Tilden and (5) Rod Laver. In July 1961, Gardnar Mulloy ranked Hoad as the greatest player of the time, based on his results against Gonzales, and named Hoad as the favourite to win a prospective open Wimbledon. Kramer had a negative assessment of Hoad's consistency. Although Kramer ranked him one of the 21 best players of all time, albeit in his second echelon, he also writes that "when you sum Hoad up, you have to say that he was overrated. He might have been the best, but day to day, week to week, he was the most inconsistent of all the top players." Kramer compared Hoad to Ellsworth Vines. "Both were very strong guys. Both succeeded at a very young age Also, both were very lazy guys. Vines lost interest in tennis (for golf) before he was thirty, and Hoad never appeared to be very interested. Despite their great natural ability, neither put up the outstanding records that they were capable of. Unfortunately, the latter was largely true because both had physical problems." However, Kramer had a positive evaluation of Hoad's game when motivated, "When Lew felt like playing, man, he was really something. I never saw anybody who could snap the ball back hard off both sides from way behind the baseline for winners the way he did." "I think his game was the best game ever. Better than mine. He was capable of making more shots than anybody. His two volleys were great. His overhead was enormous. He had the most natural tennis mind with the most natural tennis physique." In a 1975 issue of Sports Illustrated, Arthur Ashe was quoted as relating a remark which Pancho Gonzales had said to him, "If there was ever a Universe Davis Cup, and I had to pick one man to represent Planet Earth, I would pick Lew Hoad in his prime." In a 1963 article in World Tennis, Rosewall judged Gonzales to be a notch above Hoad but stated that " the latter is the greatest of all time when he is 'on'." In 2010, Rosewall ranked Hoad at the top of his personal list of the top four greatest tennis players of all time, ahead of Gonzales, Laver, and Federer. Hoad gave his own rankings in a 1980 interview, ranking Emerson and Borg at the top in terms of major tournaments won. However, Hoad claimed that "the only way to really assess players is to play them", rating Gonzales as the best player of those whom he had played against. However, in 2007 Buchholz ranked Hoad as the greatest player of their time, but said he was injury prone and not exactly a model of fitness. Buchholz stated that "If you had an Earth vs. Mars match, and had to send one man to represent the planet, I would send Hoad." Gordon Forbes gave his opinion in a 2009 interview. "The best they knew? Hoad, says Forbes. Better than Rod Laver? "Hoad was much stronger, bigger. They were both magicians but Hoad was the best."" Rod Laver in 2012 ranked Hoad as the greatest player of the 'past champions' era of tennis, while ranking Federer as the greatest player of the Open Era. Laver described Hoad's strengths of "power, volleying and explosiveness" as justification of his accolade. In July 2012, when Federer won his seventh Wimbledon singles championship, Laver said "Roger Federer certainly is my claim to be the best of all time if there is such a thing" and in January 2018, at the Australian Open won by Federer, Laver said "For me, I think Roger Federer is certainly the greatest player that has come along" and "He's stood the test of time – that's probably the one thing that puts you in that category of the best ever." However, in a January 2019 interview, Laver stated that Hoad was "the best player who ever held a racquet. He had every shot in the book and he could overpower anyone. He was so strong." Pancho Gonzales made a similar remark about Hoad, "He was such a strong son**** when he tried, you just couldn't beat him. He hit the ball harder than anyone I ever played."

Жеке өмір

Хоад 1955 жылдың наурызында 21 жасқа толған сүйіктісі, австралиялық теннисші Дженни Стейлиге ұсыныс жасады және олар маусым айында Лондонда, екеуі де шетелдік турнеде болғанда, құдалықтарын жариялауды жоспарлады. Лондонға келгеннен кейін Дженни жүкті екенін біліп, жұбайлар бірден үйленуге шешім қабылдады. Неке келесі күні, 18 маусымда 1955 жылы, Уимблдон турнирінің басталуы қарсаңында Лондонның Уимблдондағы Сент-Мэри шіркеуінде өтті. Олардың екі қызы мен бір ұлы болды. 1967 жылы арқасындағы проблемаларға байланысты зейнеткерлік туралы хабарлағаннан кейін, Хоад Испанияның Малага қаласына жақын Фуэнгиролаға көшіп барды. Онда ол әйелімен бірге Lew Hoad's Campo de Tenis атты теннис клубын және Lew Hoad Tennis Village тұрғын үй кешенін салды, иеленді және басқарды. Олар отыз жылдан астам уақыт бойы актерлер Стюарт Гренджер, Шон Коннери, Ричард Бертон, Питер Устинов, Дебора Керр және оның күйеуі, жазушы Питер Виртэл, актер Кирк Дуглас, әнші Фрэнк Синатра және саксофонист Стэн Гетц сияқты жақын достарын қабылдады. Хоадтың ұлы Питер: "Әкемнің өте жақсы байланыстары болды", - деді. 2005 жылы испан инвесторлары спорт клубын, соның ішінде тойлар мен іс-шаралар өткізуге арналған жайларды сатып алды, ал 2021 жылы оның 10 миллион еуроға сатылатыны туралы әңгіме тарады. Lew Hoad Club қазіргі уақытта жеті теннис корты, алты падл корты, ашық бассейн және спорт залына ие. Тойлар мен іс-шараларды ұйымдастыру олардың маманы, сонымен қатар жыл сайынғы ITF ветерандар теннис турнирі мен IBP әйелдер турнирі өтеді. 1978 жылдың қыркүйегінде Хоадтың арқасындағы проблемасы омыртқаны біріктіру арқылы сәтті емделді және ол ауырсынудан құтылды. Оның екі дискісі жарылып, біреуі сығуға ұшыраған. Дәрігер Хоадтың бір досынан: "Бұл адам қалай жүрді, тіпті теннис ойнады?" - деп сұрады. 1980 жылғы сұхбатында Хоад: "Қазір арқам керемет, толыққанды жақсы", - деді. 1994 жылдың 13 қаңтарында Хоадқа сирек кездесетін және емделмейтін лейкемия диагнозы қойылды, ол 1994 жылдың 3 шілдесінде қайтыс болды. Баспасөз беттерінде жарияланған жүрек талмасы туралы хабарлар дұрыс емес еді. Хоадтың жеке дәрігері, оның күйеу баласы доктор Мануэль Бенавидес, өлімнің себебін түсіндірді. 1958 жылы Джек Поллардпен бірлесіп жазылған және "My Game" ("АҚШ-та "The Lew Hoad story" деп аталған") кітабы жарық көрді. 2002 жылы Поллард әйелі Женнимен бірлесіп "Менің Льюмен өмірім" атты кітап жазды.

Hoad proposed to his girlfriend, Australian tennis player Jenny Staley, on her 21st birthday party in March 1955 and they planned to announce their engagement in June in London while both were on an overseas tour. After arrival in London Jenny discovered that she was pregnant and the couple decided to get married straight away. The marriage took place the following day on 18 June 1955 at St Mary's Church, Wimbledon, in London, on the eve of Wimbledon fortnight. They had two daughters and a son. After announcing his retirement in 1967, due to persistent back problems, Hoad moved to Fuengirola, Spain, near Málaga, where he and his wife constructed, owned and operated a tennis resort, Lew Hoad's Campo de Tenis, and the accompanying residential complex of apartments and penthouse properties, Lew Hoad Tennis Village. For more than thirty years they entertained personal friends such as actors Stewart Granger, Sean Connery, Richard Burton, Peter Ustinov, Deborah Kerr and her husband writer Peter Viertel, actor Kirk Douglas, singer Frank Sinatra and saxophonist Stan Getz. Hoad's son Peter stated, "My dad was extremely well connected." The athletic club including the wedding/event facilities were acquired by Spanish investors in 2005, and in 2021 were rumoured to be for sale at 10 million euros. The Lew Hoad Club currently has seven tennis courts and six paddle courts, outdoor pool and gym. Weddings and events are a specialty, plus an annual ITF seniors tennis tournament and an annual IBP women's tournament. In September 1978, Hoad's back problem was successfully treated with spinal fusion surgery, and he was relieved of pain. There had been two ruptured discs and a herniation. The doctor asked one of Hoad's friends, "How on earth did this man walk, let alone play tennis?" In a 1980 interview, Hoad claimed that "my back is marvelous now it's absolutely perfect now." Hoad was diagnosed with a rare and incurable form of leukaemia on 13 January 1994 which caused his death on 3 July 1994. Press reports of a heart attack were incorrect. Hoad's personal physician specialist was his own son in law Dr. Manuel Benavides, who explained the cause of death. A book co written with Jack Pollard and titled My Game ("The Lew Hoad story" in the USA) was published in 1958. In 2002, Pollard teamed up with his widow, Jenny, to write My Life With Lew.

Құрметтер

1980 жылы Ньюпортта Халықаралық теннис даңқы залына енгізілді, ал 1985 жылғы желтоқсанда Австралия спорт даңқы залына қабылданды. ITF оның құрметіне "Лью Ход еске алу ITF ветерандар турнирі" атты турнир ұйымдастырады, ол "Лью Ход Кампо де Теннис" клубында өткізіледі. Австралия Ашық турниріне дайындық ретіндегі маңызды шара – Койонг стадионындағы Койонг Классикасы, оның жеңімпазына Лью Ход еске алу кубогі табыс етіледі. Койонг стадионы Хоадтың ең маңызды жеңістеріне куә болған. Сиднейдегі Льюис Хоуд қорығы және Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы Лью Хоуд даңғылы оның құрметіне аталған.

Синглдар

1957 жылы кәсіби тенниске қатысып, нәтижесінде 1968 жылғы French Open-де Ашық дәуір басталғанға дейін 42 Grand Slam турниріне қатысуына тыйым салынды. 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 SR Жеңіс % Grand Slam турнирлері 4 / 26 84–22 79% Австралиялық 2R 3R 2R AFWSF қатыса алмады A A A A 1 / 6 15–5 75% Француздық A 2R QF 4R AW 3R қатыса алмады A A 4R A A 1 / 6 16–5 76% Уимблдон A 4R QF QF QF WW қатыса алмады 3R A 2R A 1R 2 / 9 32–7 82% АҚШ AQF SF QF SF FF қатыса алмады A A A A A A 0 / 5 21–5 81% Кәсіби Grand Slam турнирлері 0 / 22 30–22 58% АҚШ Pro A A A A A A AFF A A AQF QF A 0 / 5 6–5 55% Француздық Pro NH NH NH NH NH A NHFSF 1R 1R SF QF A AQF 0 / 8 12–8 60% [[Уэмбли чемпионаттары A A A NH NH AQF QF FF FF QF ASF 1R 0 / 9 12–9 57% Жеңіс-жеңіліс 1–1 8–4 13–4 10–3 12–3 24–1 10–3 5–2 5–3 3–2 3–2 3–2 5–3 2–3 0–0 3–2 1–2 2–1 0–0 4–2 0–0 0–1 4 / 48 114–44 72%

Қос

Гранд Слем турнирі Аматорлық Про Ашық Эра титулдары / Ойналған 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1957–1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 Австралия AQFWAFWW қабілетсізAAAAAAAA3 / 5Француз ASFWFAFSF қабілетсізAA3RA3RAAAA1 / 7Уимблдон ASFWSFWWF қабілетсіз2RA2RA3RA2RA1R3 / 11АҚШ ASFQFFAWA қабілетсізAAAAAAAAA1 / 4 Барлығы: 8 / 28

Дабл: 13 (8 атақ, 5 екінші орын)

НәтижесіЖылЧемпионатЖер бетіБәсекелес Достар Қарсыластар Есеп Жеңіс 1953 жылғы Австралия чемпионаты Жеңіс Грас Кен Розуолл Дон Кенди Мервин Роуз 9–11, 6–4, 10–8, 6–4Жеңіс 1953 жылғы Франция чемпионаты Клей Кен Розуолл Мервин Роуз Клайв Уайлдерспин 6–2, 6–1, 6–1Жеңіс 1953 жылғы Уимблдон Грас Кен Розуолл Рекс Хартвиг Мервин Роуз 6–4, 7–5, 4–6, 7–5Жаңылды 1954 жылғы Франция чемпионаты Клей Кен Розуолл Вик Сейс Тони Траберт 4–6, 2–6, 1–6Жаңылды 1954 жылғы АҚШ чемпионаты Грас Кен Розуолл Вик Сейс Тони Траберт 6–3, 4–6, 6–8, 3–6Жеңіс 1955 жылғы Австралия чемпионаты Грас Кен Розуолл Вик Сейс Тони Траберт 3–6, 2–6, 6–2, 6–3, 1–6Жеңіс 1955 жылғы Уимблдон Грас Рекс Хартвиг Нил Фрейзер Кен Розуолл 7–5, 6–4, 6–3Жаңылды 1956 жылғы Австралия чемпионаты Грас Кен Розуолл Дон Кенди Мервин Роуз 10–8, 13–11, 6–4Жеңіс 1956 жылғы Франция чемпионаты Клей Эшли Купер Дон Кенди Роберт Перри 5–7, 3–6, 3–6Жеңіс 1956 жылғы Уимблдон Грас Кен Розуолл Орландо Сирола Никола Пьетранжели 7–5, 6–2, 6–1Жеңіс 1956 жылғы АҚШ чемпионаты Грас Кен Розуолл Гамильтон Ричардсон Вик Сейс 6–2, 6–2, 3–6, 6–4Жаңылды 1957 жылғы Австралия чемпионаты Грас Нил Фрейзер Мал Андерсон Эшли Купер 6–3, 8–6, 6–4Жаңылды 1957 жылғы Уимблдон Грас Нил Фрейзер Бадж Петти Гарднер Муллой 10–8, 4–6, 4–6, 4–6

Аралас қос: 4 (1 титул, 3 екінші орын)

НәтижесіЖылЧемпионатКөрнекті бетСеріктесОппоненттерЕсепЖеңіліс 1952 АҚШ Ұлттық чемпионатыШөп Тельма Койн Лонг Дорис Харт Франк Седгман 3–6, 5–7Жеңіс 1954 Франция чемпионатыКлей Морин Коннолли Жаклин Паторни Рекс Хартвиг 6–4, 6–3Жеңіліс 1955 Австралия чемпионатыШөп Дженни Стейли Тельма Койн Лонг Джордж Уортингтон 2–6, 1–6Жеңіліс 1956 АҚШ Ұлттық чемпионатыШөп Дарлин Хард Маргарет Осборн Кен Роузволл 7–9, 1–6