Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инди-поп музыкасының жанры, музыка стилі.
Genre of indie pop music
the style of music
Дунедин дыбысы – 1980 жылдардың басында Отаго аймағындағы Дунедин қаласында пайда болған музыкалық және мәдени қозғалыс. Ол инди-рок жанрының қалыптасуына ықпал етті. Бұл музыкалық орта Flying Nun Records тәуелсіз лейблымен байланысты. Дунедин дыбысы көптеген шетелдік топтарға, оның ішінде американдық R.E.M., Yo La Tengo және Pavement инди-рок тобына әсер етті.
The Dunedin sound was a musical and cultural movement in Dunedin, Otago, in the early 1980s. It helped found indie rock as a genre. The scene is associated with Flying Nun Records an independent label. The Dunedin sound influenced many overseas bands, including American indie rock groups R. E. M., Yo La Tengo, and Pavement.
Сипаттамалары
Мэтью Баннистердің айтуынша, Дунедин дыбысы "әдетте гулы немесе қыңыр гитаралардың қолданылуымен, айқын емес вокалдармен және көбінесе мол мөлшерде реверберациямен ерекшеленді". Көптеген Дунедин дыбысы топтары панк-роктан, сондай-ақ 1960-шы жылдардағы поп, рок және психоделикалық музыкадан шабыттанды.
According to Matthew Bannister, Dunedin sound "was typically marked by the use of droning or jangling guitars, indistinct vocals and often copious quantities of reverberation." Many Dunedin sound bands drew inspiration from punk rock, as well as pop, rock, and psychedelic music of the 1960s.
Әсерлер
Дунедин дыбысының пайда болуы 1970 жылдардың соңында Жаңа Зеландияда панк-рок музыкалық ықпал ретінде таралуымен байланысты болуы мүмкін. Ауклендтегі елдің басты панк-сахнасынан (Англияның Buzzcocks сияқты топтардың ықпалында болған) оқшауланған Дунединнің The Enemy (кейін Toy Love аталды) және The Same (кейін The Chills болып дамыды) сияқты панк-топтары The Velvet Underground және The Stooges сияқты артистерден күшті әсер алған өзгеше дыбыс жасады. Бұл, 1960 жылдардың The Beatles және The Byrds сияқты топтарын еске түсіретін, психоделикалық әсерлі, тартысты гитаралық орындаумен толықтырылды. Екеуінің үйлесімі "Дунедин дыбысы" деп белгілі болған стильге айналды. Жаңа Зеландиядағы Flying Nun Records Дунедин дыбысын жақтады, алғашқы шығарылымдарынан бастап (соның ішінде The Clean-нің "Tally Ho!" синглы және төрт топтың жинағы Dunedin Double EP, осыдан "Dunedin sound" термині алғаш пайда болды). Көптеген артистер үйде де, шетелде де "колледж музыкасы" жанкүйерлерін тапты. 2009 жылдың шілдесінде Uncut журналы "mp3 флексидискілерді алмастырмас бұрын халықаралық инди-поп андеграундының үш бағыты Олимпия [Вашингтон штатында], Глазго және Дунедин болды" деген пікір білдірді. Дунедин дыбысының өсуі Отаго университетіндегі Radio One студенттік радиостанциясының құрылуымен бірге жүрді, бұл музыканың қала бойынша танымалдығын және қолжетімділігін арттыруға көмектесті. Сол кезде студенттік жатақханаларда танымал болған Крайстчерчтегі RDU студенттік радиостанциясы 1981 жылдан бастап Дунедин музыкасын көп ойнады, ал Жаңа Зеландиядағы коммерциялық радиостанциялар 2002 жылы ерікті кодекс енгізілгенге дейін "өнімді" музыканы сирек эфирге шығарды. Калифорниядағы Paisley Underground сияқты параллель музыкалық бағыттардың дамуы және джангл-поптың қайта жандануы АҚШ және Еуропадағы колледж радиосында Дунедин дыбысының танымалдығының өсуіне ықпал етті. Бұл қозғалыстың шарықталуы 1980 жылдардың ортасы мен соңында болды, бірақ осы стильдегі музыка әлі де жазылып, шығарылуда. Pavement, R.E.M. және Mudhoney Дунедин дыбысын өздеріне әсер еткен фактор ретінде атайды, ал Superchunk, Barbara Manning және Cat Power сияқты шетелдік артистер де Дунедин дыбысының әндерін бірнеше рет орындады. 2000 жылдан кейін Dolewave деп белгілі болған, Австралиялық топтардың жаңа толқыны Дунедин дыбысының күшті ықпалында болды. 2009 жылы Крис Ноксқа (сол жылы ауыр инсульт алған) арналған құрмет альбомына Will Oldham, The Mountain Goats, Yo La Tengo, Lou Barlow, A. C. Newman, Stephin Merritt, Jay Reatard және Lambchop үлестірді. 2000 жылы Дунединде өткен Отаго өнер фестивалі аясында "Дунедин дыбысы" атты көрсетілім ұйымдастырылды. Көрсетілімде The Clean, The Chills, Dead C, Alastair Galbraith, Renderers, Snapper және Verlaines орындады. Лос-Альтос-Хиллс (Калифорния) қаласында орналасқан американдық колледж радиостанциясы KFJC 89.7 FM Дунедин дыбысының көрсетілімінің барлық алты кешін FM сигналы арқылы Сан-Франциско шығанағы аймағына және интернет арқылы бүкіл әлемге тікелей эфирде берді. Келесі жылы осы хабарламаларды жазған қос дискі радиостанцияның жылдық қайырымдылық шарасына арналды.
The Dunedin sound can be traced back to the emergence of punk rock as a musical influence in New Zealand in the late 1970s. Isolated from the country's main punk scene in Auckland (which had been influenced by bands such as England's Buzzcocks), Dunedin's punk groups, such as The Enemy (which became Toy Love) and The Same (which later developed into The Chills), developed a sound more heavily influenced by artists like The Velvet Underground and The Stooges. This was complemented by jangly, psychedelic influenced guitar work reminiscent of 1960s bands such as The Beatles and The Byrds, and the combination of the two developed into the style which became known as the Dunedin sound. New Zealand based Flying Nun Records championed the Dunedin sound, starting with its earliest releases (including The Clean's single "Tally Ho!" and the four band compilation Dunedin Double EP, from which the term "Dunedin sound" was first coined). Many artists gained a dedicated "college music" following, both at home and overseas. In July 2009, Uncut magazine suggested that "before the mp3 replaced the flexidisc, the three axes of the international indie pop underground were Olympia [in Washington State] Glasgow, and Dunedin " The growth of the Dunedin sound coincided with the founding of the student radio station Radio One at the University of Otago, helping to increase the popularity and availability of the music around the city. Christchurch student radio station RDU, popular in student flats at the time, was already playing plenty of Dunedin music as early as 1981, while commercial radio stations in New Zealand barely featured any "homegrown" music until a voluntary code was introduced in 2002. The development of parallel musical trends such as the Paisley Underground in California and the resurgence of jangle pop contributed to growth in the popularity of the Dunedin sound on college radio in the USA and Europe. The heyday of the movement was in the mid to late 1980s, although music in the style is still being recorded and released. Pavement, R. E. M., and Mudhoney cite the Dunedin sound as an influence, and other overseas artists, such as Superchunk, Barbara Manning, and Cat Power, have covered Dunedin sound songs on several occasions. Post 2000 a new batch of Australian bands, often referred to as Dolewave were heavily influenced by the Dunedin Sound. A 2009 tribute album to Chris Knox (who suffered a major stroke that year) included contributions from Will Oldham, The Mountain Goats, Yo La Tengo, Lou Barlow, A. C. Newman, Stephin Merritt, Jay Reatard, and Lambchop. In 2000, a "Dunedin sound" showcase was presented as part of the Otago Festival of the Arts, held in Dunedin. This showcase featured performances by The Clean, The Chills, the Dead C, Alastair Galbraith, the Renderers, Snapper, and the Verlaines. KFJC 89.7 FM, an American college radio station based in Los Altos Hills, California, broadcast all six nights of the Dunedin sound showcase live to the San Francisco Bay Area via its FM signal and worldwide over the internet. The following year, a double CD documenting these broadcasts was produced for the station's annual fund raiser.