Кіріспе

FtsZ генімен кодталатын ақуыз.

FtsZ – бактерия жасушаларының бөліну болатын жерінде сақина құрайтын (Z сақинасы деп те аталады) ftsZ генімен кодталатын ақуыз. FtsZ – эукариоттық тубулин ақуызының прокариоттық аналогы. FtsZ әріптері "Жіптеле түсетін, температураға сезімтал Z мутанты" дегенді білдіреді. Алғашқы гипотеза бойынша, E. coli жасуша бөліну мутанттары қыз жасушалары бір-бірінен бөліне алмайтындықтан жіп сияқты өседі деп есептелді. FtsZ дерлік барлық бактерияларда, көптеген археяларда, барлық хлоропластарда және кейбір митохондрияларда кездеседі, онда ол жасушаның бөлінуі үшін маңызды. FtsZ Z сақинасының цитоскелеттік қаңқасын құрастырады, ол қосымша ақуыздармен бірге жасушаны екіге бөлуге қатысады.

Тарих

1960 жылдары ғалымдар 42 °C температурада жасуша бөлінуін тоқтатып, температураға сезімтал мутацияларды іздеді. Мутант жасушалар 30°C-та қалыпты бөлініп, бірақ 42°C-та бөлінбейді. Бөлінусіз үздіксіз өсу ұзын жіп тәрізді жасушаларды (жіп тәрізді температураға сезімтал жасушалар) құрады. Мұндай бірнеше мутанттар табылып, бастапқыда ftsA деп аталған локусқа картаға түсірілді, ол бір немесе бірнеше ген болуы мүмкін. 1980 жылы Люткенхаус және Доначи осы мутациялардың бірнешеуінің бір генге, ftsA-ға, ал жақсы сипатталған мутант PAT84, алғаш Хирота және авторлар тобы тапқан, бөлек, жақын орналасқан генге картаға түсірілгенін көрсетті. Олар осы жасуша бөліну генін ftsZ деп атады. 1991 жылы Би және Люткенхаус иммуноалтын электронды микроскопияны қолданып, FtsZ-нің жасушаның ортасындағы инвагинацияланатын септумға локализацияланғанын көрсетті. Кейін Лосик және Марголин топтары иммунофлуоресценциялық микроскопия және GFP қосылыстарын пайдаланып, FtsZ-нің Z сақиналарын жасуша циклының басында, септумның тарылуы басталар алдында құрастыратынын көрсетті. Басқа бөліну ақуыздары кейін Z сақинасына жиналады және жасуша циклының соңғы бөлігінде тарылу жүреді. 1992 жылы үш тәуелсіз зертхана FtsZ-нің эукариоттық тубулинмен байланысты екенін анықтады, ол микротубула құрайтын ақуыздың кіші бірлігі. Бұл бактерияларда эукариоттық цитоскелет ақуыздарының гомологтары бар екенін көрсететін алғашқы жаңалық болды. Кейінгі зерттеулер FtsZ-нің дерлік барлық бактерияларда және көптеген, бірақ барлық археяларда жасуша бөлінуі үшін қажет екенін көрсетті. Митохондриялар мен хлоропластар – бактериялық эндосимбионттардан пайда болған эукариоттық органеллалар, сондықтан олардың бөліну үшін FtsZ-ді пайдаланатынына үлкен қызығушылық болды. Хлоропласт FtsZ алғаш Остерианг тапқан, қазір барлық хлоропластар бөліну үшін FtsZ-ді пайдаланатыны белгілі. Митохондриялық FtsZ-ді Бич бір түрлі балдырдан тапқан; FtsZ кейбір эукариоттарда митохондриялық бөліну үшін қолданылады, ал басқалары оны динаминге негізделген жүйемен алмастырды. 2014 жылы ғалымдар археяларда екі FtsZ гомологын анықтады – FtsZ1 және FtsZ2.

Функция

Жасуша бөліну кезінде FtsZ – бөліну орнына ең бірінші келетін ақуыз, ол жаңа жасуша қабырғасын (септум) құрастыратын басқа ақуыздарды тартуға қажетті. FtsZ-дің жасуша бөлінудегі рөлі эукариоттық жасуша бөлінуіндегі актин рөлімен салыстыруға болады, бірақ эукариоттардағы актин-миозин сақинасынан өзгеше, FtsZ-ге байланысты ешқандай моторлық ақуыз белгілі емес. Жасуша қабырғасының синтезі сырттан жасуша мембранасын итеру арқылы цитокинез үшін күш түндіруі мүмкін. Бұны растайтын дерек ретінде, *E. coli* бактериясында жасуша қабырғасы синтезіндегі мутациялар бөліну жылдамдығына әсер етеді. Сонымен қатар, Osawa (2009) көрсеткендей, FtsZ басқа ақуыздарсыз липосомаларда созылу күшін танытады, бұл оның мембрананы іштен тартуға қабілетті екенін көрсетеді. Erickson (2009) жасуша бөлінуде тубулинге ұқсас және актинге ұқсас ақуыздардың рөлі эволюциялық тұрғыдан неліктен өзгергенін түсіндіруге тырысты. Бөлінетін хлоропласттар мен кейбір митохондрияларда FtsZ сақинасын қолдану олардың прокариоттық тегін одан әрі дәлелдейді. Жасуша қабырғасы жоқ L-формалы бактерияларға бөліну үшін FtsZ қажет емес, бұл бактериялар жасуша бөлінуінің алғашқы механизмінің элементтерін сақтап қалған болуы мүмкін. Тубулин мен микротубулалардың динамикалық полимерленуі жақсы зерттелген, бірақ FtsZ-дегі осы процестер туралы мәлімет аз. Тубулиннің бір жіпті протофиламенттері 13 жіпті микротубулаларды құрайтыны белгілі, бірақ Z сақинасындағы FtsZ-дің көп жіпті құрылымы әлі анықталған жоқ. Құрылымның бір-біріне үстіне жатқан протофиламенттерден тұратыны туралы болжам бар. Дегенмен, тазартылған FtsZ-ді екі қабатты липидтерде зерттеу және тірі бактериялық жасушаларда FtsZ-ді бейнелеу FtsZ протофиламенттерінің полярлығын және белгілі бір бағытта жылжуын көрсетті (төменде қараңыз). Соңғы кезде Bacillus түрлеріндегі ірі плазмидтерде тубулин мен FtsZ-ге ұқсас ақуыздар табылды. Олар бактериялардағы хромосомалар мен плазмидтерді бөліп шығаратын көп ақуызды кешен – сегросомалардың құрамдас бөліктері ретінде жұмыс істейді деп саналады. Тубулин/FtsZ плазмидтік гомологтары талшықтарға полимерлену қабілетін сақтап қалған сияқты.

Қысылмалы сақина ("Z сақина")

FtsZ GTP-ге байланысу қабілетіне ие және сонымен қатар GTP-ні ГДП-ға және фосфат тобына гидролиздеуге мүмкіндік беретін GTPаза доменін көрсетеді. In vivo, FtsZ барлық бөліктерімен басынан құйрығына дейін орналастырылған, қайталанатын бөліктерден тұратын жіпшелерді құрайды. Бұл жіпшелер жасушаның бойлық орта тұсы немесе септумының айналасында сақина құрайды. Бұл сақина Z сақинасы деп аталады. Ақуыздың GTP гидролиздеу белсенділігі жіпшелердің түзілуіне немесе жасушаның бөлінуіне міндетті емес. GTPаза белсенділігі бұзылған мутанттар көбінесе бөліне береді, бірақ кейде бұрылып, ретсіз септумдар түзеді. FtsZ бөлінуге себеп болатын физикалық күшті қамтамасыз ете ме әлде бөлінуді жүзеге асыру үшін басқа ақуыздарға тірек ретінде қызмет ете ме, әлі белгісіз. FtsZ-дің ықшамдалу күшін қалай тудыратынына қатысты екі модель бар. Бір модель FtsZ протофиламенттерінің түзу немесе қисық болуы мүмкін деген байқауға негізделген. Түзуден қисыққа өту мембранаға иілу күшін тудырады деп саналады. Екінші модель жылғақ протофиламенттерге негізделген. Компьютерлік модельдер мен in vivo өлшеулер FtsZ-дің бір жіпшесі 30-дан астам суббірлікке жете алмайтынын көрсетеді. Бұл модельде FtsZ-дің бөліну күші суббірліктердің салыстырмалы бүйірлік қозғалысынан туындайды. FtsZ жіпшелері бір-біріне параллель орналасып, бір-бірін тартып, көптеген жіптерден тұратын "арқан" құрайды. Басқа модельдерде FtsZ жиырылу күшін қамтамасыз етпейді, бірақ жасушаға бөлінуді жүзеге асыру үшін басқа ақуыздарға кеңістіктік тірек береді. Бұл құрылысшылардың ғимараттың жеткісіз жерлеріне кіру үшін уақытша құрылым салуына ұқсас. Уақытша құрылым жұмысшыларға барлық жерге кедергісіз кіруге мүмкіндік береді және олардың барлық жерге жете алатынына кепілдік береді. Егер уақытша құрылым дұрыс салынбаса, жұмысшылар белгілі бір жерлерге жете алмайды және ғимаратта кемшіліктер болады. Тірек теориясы сақинаның түзілуі мен мембранаға орналасуы бірнеше қосымша ақуыздардың бірлескен әрекетін қажет ететінін көрсететін мәліметтермен расталады. ZipA немесе актин гомологы FtsA бастапқы FtsZ-дің мембранаға орналасуына мүмкіндік береді. Мембранаға орналасқаннан кейін Fts отбасының бөліну ақуыздары сақина құрастыруға тартылады. Бұл ақуыздардың көпшілігі жаңа бөліну септумының синтезін жасушаның ортасында (FtsI, FtsW) басқарады немесе осы синтездің белсенділігін реттейді (FtsQ, FtsL, FtsB, FtsN). Z сақинасының түзілу уақыты FtsZ жіпшелерінің түзілуіне мүмкіндік беретін кеңістіктік немесе уақытша сигнал болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бірнеше түрлердегі жақындағы супер-резолюциялық бейнелеу динамикалық тірек моделін қолдайды, онда FtsZ протофиламенттерінің немесе протофиламент шоғырларының кішкентай топтары FtsA және басқа FtsZ-ге тән мембраналық байланыстармен мембранаға бекітілген, жүзу жолағы арқылы сақинаның айналасында бір бағытта қозғалады. Жүзу жолағының жылдамдығы FtsZ протофиламенттеріндегі GTP гидролизінің жылдамдығына байланысты, бірақ Escherichia coli-де бөліну септумының синтезі цитокинездің шектеуші қадамы болып қалады. FtsZ-дің жүзу әрекеті септум пептидогликанының синтез ферменттері арқылы бөліну септумының дұрыс синтезі үшін қажет, бұл ферменттер жіпшелердің өсуін қадағалай алады деп болжайды.

Септалық локализация және жасушааралық сигнализация

Z сақинасының қалыптасуы репликациямен байланысты клеткалық процестермен тікелей сәйкес келеді. Z сақинасының қалыптасуы E. coli-де геном репликациясының аяқталуымен және B. subtilis-де хромосомалық репликацияның 70%-ының аяқталуымен бірдей уақытта жүзеге асады. Z сақинасының қалыптасу уақыты FtsZ жіпшелерінің қалыптасуына жағдай жасайтын кеңістіктік немесе уақытша сигналдың болу мүмкіндігін көрсетеді. Escherichia coli-де FtsZ жиналуының кем дегенде екі теріс реттегіші биполярлы градиент құрайды, сондықтан FtsZ жиналуы үшін қажетті белсенді FtsZ концентрациясы екі бөлінетін хромосомалардың арасындағы жасушаның ортасында ең жоғары, ал полюстерде және хромосомалардың үстінде ең төмен болады. Мұндай реттеу Bacillus subtilis және Caulobacter crescentus сияқты басқа түрлерде де кездеседі. Дегенмен, Streptococcus pneumoniae және Myxococcus xanthus сияқты басқа түрлер FtsZ жиналуын стимуляциялайтын оң реттегіштерді пайдалануға көрінеді.

Қауіп туралы хабарлау

FtsZ полимерленуі ДНК зақымдануы сияқты стресс факторларымен де байланысты. ДНҚ зақымдануы түрлі белоктардың өндірілуін шақырады, соның бірі СулА деп аталады. СулА FtsZ-дің полимерленуі мен ГТФ-аза белсенділігін тоқтатады. СулА бұл жұмысты өзін-өзі танитын FtsZ орындарына байланысу арқылы атқарады. FtsZ-ді тұрақтап, жасуша ДНК зақымдануын тікелей жасуша бөлінуін тежеумен байланыстыра алады.

ДНҚ зақымдануын болдырмау

SulA сияқты, жаңадан пайда болған жасушаларға бұзылған генетикалық ақпарат жіберуіне алып келетін жасуша бөлінуін тоқтатуға қабілетті басқа да механизмдер бар. Қазірге дейін E. coli және B. subtilis бактерияларында нуклеоид аймағында бөлінуге кедергі келтіретін екі ақуыз анықталды: Noc және SlmA. Noc генін жою нәтижесінде жасушалар нуклеоид аймағына қарамастан бөлінеді, соның салдарынан генетикалық материал қыз жасушалар арасында тең емес бөлінеді. Механизмі толыққанды түсініксіз, бірақ FtsZ-ді байланыстырып ұстау арқылы, нуклеоид аймағында полимерленуіне кедергі келтіреді деп есептеледі. SlmA-ның нуклеоидтегі FtsZ полимерленуін тежеу механизмі жақсы зерттелген және екі қадамнан тұрады. SlmA-ның бір домені FtsZ полимерімен байланысады, ал екінші домені полимерді үзеді. FtsZ сақинасын дұрыс орналастыруға қатысатын FtsZ полимерленуін тежегіш MinC де осыған ұқсас механизмді қолданады деп саналады.

Клиникалық маңызы

Қазіргі уақытта көп дәріге төзімді бактериялық штаммдардың саны артып келеді, сондықтан жаңа антимикробтық препараттарды жасау үшін дәрілік мақсаттарды анықтау шұғыл қажет. FtsZ-нің жасуша бөлінуін тоқтатудағы мүмкіндігі және бактерия түрлері арасындағы жоғары сақталу деңгейі FtsZ-ді жаңа антибиотиктерді әзірлеу үшін өте тартымды нысанаға айналдырады. Зерттеушілер FtsZ-ді тежеуші синтетикалық молекулалар мен табиғи заттарды зерттеп жатыр. FtsZ-дің өздігінен жиналу қабілеті нанотехнологияда металл наносымдар жасау үшін де қолданылуы мүмкін.