Кіріспе
Есептеу статистикасы техникасы
Сандық талдау және есептеу статистикасында, бас тарту арқылы үлгі алу – таралымнан деректерді алуға қолданылатын негізгі техника. Ол қабылдау-бас тарту әдісі немесе "қабылдау-бас тарту алгоритмі" деп те аталады және бұл нақты модельдеу әдісінің бір түрі. Бұл әдіс тығыздығы бар кез келген таралымға қолданылады. Бас тарту арқылы үлгі алу, бір өлшемдегі кездейсоқ айнымалыны үлгілеу үшін екі өлшемді картезиандық графиктің біркелкі кездейсоқ үлгілеуін жүзеге асыруға және оның тығыздық функциясы графигінің астындағы аймақтағы үлгілерді сақтап қалуға негізделген. Бұл қасиетті N өлшемді функцияларға кеңейтуге болады.
In numerical analysis and computational statistics, rejection sampling is a basic technique used to generate observations from a distribution. It is also commonly called the acceptance rejection method or "accept reject algorithm" and is a type of exact simulation method. The method works for any distribution in with a density. Rejection sampling is based on the observation that to sample a random variable in one dimension, one can perform a uniformly random sampling of the two dimensional Cartesian graph, and keep the samples in the region under the graph of its density function. Note that this property can be extended to N dimension functions.
Кемшіліктері
Қабылдамау үлгісін алу үшін мақсатты үлестіруді білу қажет (әсіресе, мақсатты PDF-ті кез келген нүктеде бағалай білу). Егер үлгі алынатын функция белгілі бір аймақта тығыз жиналған болса, мысалы, бір нүктеде өте жоғары мәнге ие болса, қабылдамау үлгісі көптеген қажетсіз үлгілерді тудыруы мүмкін. Көптеген үлестірулер үшін бұл мәселені адаптивті кеңейту (адаптивті қабылдамау үлгісін қараңыз) немесе біркелкілік қатынасы әдісімен айнымалыларды тиісті түрлендіру арқылы шешуге болады. Сонымен қатар, мәселенің өлшемдері артқан сайын, кіріктірілген көлемнің кіріктірілген көлемнің "бұрыштарына" қатынасы нөлге жақымдайды, сондықтан пайдалы үлгі алынғанша көптеген қабылдамаулар болуы мүмкін, бұл алгоритмді тиімсіз және қолдануға қолайсыз етеді. Өлшемділіктің қарғысы деп аталады. Жоғары өлшемдерде басқа тәсілдерді қолдану қажет, әдетте Марков тізбегі Монте-Карло әдісін, мысалы, Метрополис үлгісін немесе Гиббс үлгісін. (Дегенмен, көп өлшемді үлгі алу мәселесін бірнеше төмен өлшемді үлгілерге бөлетін Гиббс үлгісі өзінің бір қадамы ретінде қабылдамау үлгісін пайдалануы мүмкін.)