Кіріспе

Париж метросының Франклин Д. Рузвельт станциясы (fʁɑ̃klɛ̃ de ʁozvɛlt) – Париж метросының 1-ші және 9-шы желілерінде орналасқан станция. Жыл сайын тоғыз миллионнан астам жолаушыны қабылдайды (2019 жылғы мәлімет бойынша), бұл Париж метро жүйесіндегі ең көп жолаушы тасымалдайтын он тоғызыншы станция.

Тарих

Бастапқыда екі желідегі станциялар бөлек болды. 1-жол станциясы 1900 жылғы 19 шілдеде Порт-де-Винсенн мен Порт-Майло арасындағы желінің бірінші кезеңі аясында ашылды және Марбёф деп аталды. Ол 1770 жылдары осы аймақты дамытқан және Ұлы Француз революциясы кезінде гильотинаға ұшыраған Маркиза де Марбёфтың құрметіне аталған Марбёф көшесінің атымен аталады. 9-жол станциясы 1923 жылғы 27 мамырда Трокадеродан Сен-Огустенге дейін желі ұзартылғанда ашылды және Рон-Пуант-де-Шанз-Элизе немесе жай ғана Рон-Пуант деп аталды. 1942 жылғы 6 қазанда екі станция арасында байланыс орнатылып, жаңа станция Марбёф–Рон-Пуант-де-Шанз-Элизе (немесе көбінесе Шанз-Элизе–Марбёф) деп өзгертілді. 1946 жылы, жақын орналасқан Виктор Эммануэль III даңғылы АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельт даңғылы болып қайта аталғанда, бұл жаңа станция Франклин Д. Рузвельт станциясы болды. Франклин Д. Рузвельт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияның одақтасы болды, ал Виктор Эммануэль III, Италия королі болғандықтан, бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франциямен одақтас болғанымен, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фашистік Италияның королі ретінде Францияға қарсы күресті. Станция Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайта жаңартылды, сол кезде "жеммайл" деп аталатын жаңа көркемдік техника енгізілді, ол ағылшын тілінде көбінесе "блоктық шыны" немесе "шыны кірпіш" деп аталады. Кейде оны "мұражай станциясы" деп те атайды. 9-жол платформасының бойында шыны кірпіштің бір бөлігін табуға болады, бірақ оның көбірек бөлігі 1-жолға қызмет ететін платформаның бойында орналасқан. Жаңа станцияның салтанатты ашылуы 1957 жылғы 1 наурыз күні кешке кең ауқымды шаралармен өтті, онда шақырылған қонақтарға арналған тағамдары бар екі пандус орнатылды. 1-жолдағы автоматтандыру жобасының аясында оның платформалары 2008 жылы толығымен жаңартылды.

Платформалар

Екі желідегі платформалар стандартты конфигурацияда: әр тоқтау орнында екі платформа бар, олар ортада орналасқан рельстермен бөлінеді және күмбез эллипстік пішінде. Екінші жағынан, олар мәдени дизайнымен ерекшеленеді, ол екі желі арасында өзгеше. 1-желіде қабырғалар жарықтандырылған алтын металл панельдермен қапталған, ал күмбез бен туннельдің кіреберістері шампан түсті қиғаш плиткалармен қапталған және көпіршік мотивтерімен безендірілген цилиндрлі төбе шамдарымен жабдықталған. Платформалар антрацит сұр түсті плиткалармен жабылған және ішінара қара боялған қону есіктерімен жабдықталған. Станцияның атауы металл панельдерге бес түрлі тілде тікелей жазылған. Әр платформада үш сенсорлық экран желінің картасын, аймақтың картасын және маршрут іздеу құралын көрсетеді. Бес қосымша экранда жарнамалық кампаниялар мен мәдени бағдарламалар ұсынылады. Олар Франция Ұлттық ғылыми зерттеулер орталығының (CNRS) Халықаралық химия жылы аясында түсірген екі минуттық төрт фильмін және суретші Марко Эчеверрияның «Жолаушылар пейзаждары» атты жұмысының бөлігі ретінде түсірген үш фильмін көрсетеді. Бұл ыңғайлылық қара түсті Акико стиліндегі орындықтармен толықтырылған. 9-желіде металл конструкциялар бал түсті алюминий панельдерінен тұрады, олар мыс жиекті көрме шкафтарынан құралған. Олардың көпшілігі қазір бос. Олардың ішінара жабылуы станцияның ескі қабырғасын, әлі де бастапқы қиғаш ақ плиткалармен жапқан күйінде көрсетеді, бұл плитка күмбезді де жабады, ал туннельдің кіреберістері металл қабырға жабындарымен өңделген. Станцияның атауы көрнекі терезелердің үстінде бал түсті үлкен әріптермен жазылған. Бұл дизайнды сары Motte стиліндегі орындықтар және жартылай шеңбер пішіндес металл ламельдері бар арнайы жарықтандыру шатырлары толықтырады.

Автобустық байланыс

Станцияға RATP автобус желісінің 28, 32 (тек Gare de l'Est бағытында), 42, 73, 80 және 93 маршруттары, ал түнгі уақытта Noctilien автобус желісінің N11 және N24 маршруттары жүреді.