Телефонияда жиілікпен сигналдау (MF) – 2-ші дүйнөлүк соғыстан кейін Bell System енгізген, дауыспен қатар нөмірді тасымалдау және байланыс бақылау жүйесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телефонияда көп жиілікті сигналдау (КЖС) – Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Bell System жүйесі енгізген сигналдау түрі. Ол орталық кеңселер арасындағы магистральдық желілерде мекенжай (телефон нөмірі) тасымалы және қадағалау сигнализациясы үшін естілетін дыбыстардың комбинациясын қолданады. Сигнал дауыстық трафик үшін қолданылатын тасымалдаушы арнамен бірдей арнада жіберіледі. Көп жиілікті сигналдау – әдетте алты жиіліктен тұратын жиынтықтан таңдалған екі дыбыстық жиіліктің комбинациясынан тұратын электрондық сигналдарды анықтайды. Бірнеше онжылдықтар бойы КЖС-нің әртүрлі түрлері, соның ішінде ұлттық және халықаралық нұсқалары әзірленді. CCITT стандарттау процесі American Bell System нұсқасын Аймақтық стандарт №1, немесе Сигналдау жүйесі R1, ал сәйкес еуропалық стандартты – Сигналдау жүйесі R2 ретінде белгіледі. Екеуі де көбінесе жеке деректер желісінде жолақтан тыс жұмыс істейтін Сигналдау жүйесі 7 сияқты цифрлық жүйелермен алмастырылды. КЖС-нің жолақты таратпалық сипаттамасының арқасында жүйелер телефондық шабуылдар және көк қорап сияқты құрылғылармен алаяқтыққа ұшырауға бейім болды. Көп жиілікті сигналдау – екі тоналы көп жиілікті сигналдаудың (DTMF, Touch Tone) технологиялық алғышарты, ол бірдей негізгі принципті қолданады, бірақ негізінен пайдаланушының телефонынан сымдық орталықтың 5-сыныпты коммутаторына мекенжай ақпаратын және басқару сигналдарын жіберу үшін пайдаланылады. DTMF барлығы сегіз жиілікті қолданады.
In telephony, multi frequency signaling (MF) is a type of signaling that was introduced by the Bell System after World War II. It uses a combination of audible tones for address (telephone number) transport and supervision signaling on trunk lines between central offices. The signaling is sent in band over the same channel as the bearer channel used for voice traffic. Multi frequency signaling defines electronic signals that consist of a combination of two audible frequencies, usually selected from a set of six frequencies. Over several decades, various types of MF signaling were developed, including national and international varieties. The CCITT standardization process specified the American Bell System version as Regional Standard No. 1, or Signalling System R1, and a corresponding European standard as Signalling System R2. Both were largely replaced by digital systems, such as Signalling System 7, which operate out of band on a separate data network. Because of the in band transmission characteristic of MF signaling, the systems proved vulnerable to misuse and fraud by phone phreaking with devices such as a blue box. Multifrequency signaling is a technological precursor of dual tone multi frequency signaling (DTMF, Touch Tone), which uses the same fundamental principle, but was used primarily for signaling address information and control signals from a user's telephone to the wire center's Class 5 switch. DTMF uses a total of eight frequencies.
Операция
Сандар бес (MF 2/5), алты (MF 2/6) немесе сегіз (MF 2/8) жиіліктен тұратын жиынтықтан таңдалған екі бірдей дыбыс арқылы көрсетіледі. Әрбір сан үшін жиілік комбинациялары алыстағы телефон станциясындағы көп жиілікті қабылдағышқа бірінен соң бірі жіберіледі. MF түйіндік байланыс жүйелерінде сигнал беру үшін қолданылады. MF сигнализациясын қолдана отырып, бастапқы телефон станциясы желіні иелену үшін бастапқы сигнал жібереді, арнаны қосу күйіне келтіреді. Соңғы станция желіні иеленгенін дайын күй сигналымен, яғни қысқа уақытқа желіден ажыратылып қосылу арқылы растайды. Бастапқы станция содан кейін адрестік ақпаратты соңғы станцияға жібереді. R1 MF сигнализациясында бұл адрестік ақпарат әдетте KP тонынан, баратын нөмірдің сандық цифрларынан және адрестің соңы туралы ST тонынан тұрады. Қоңырау шалушының нөмірі сияқты қосымша ақпаратты KP2 делимитер ретінде пайдаланып қосуға болады. MF – жолақтық сигнализацияның бір түрі. Қосу қондырғысының түрі мен конфигурациясына байланысты, телефон пайдаланушысы оны ести алады немесе естіден тыс қалдырады, бірақ бұл технология көк қорап деп аталатын құрылғы арқылы телефон станцияларын қашықтан басқаруға қажетті дыбыстарды шығару арқылы теріс пайдаланылуға ұшырады.
Digits are represented by two simultaneous tones selected from a set of five (MF 2/5), six (MF 2/6), or eight (MF 2/8) frequencies. The frequency combinations are played, one at a time for each digit, to the remote multi frequency receiver in a distant telephone exchange. MF is used for signaling in trunking applications. Using MF signaling, the originating telephone switch sends a start signal to seize the line, taking the circuit off hook. The terminating office acknowledges the seizure with a ready state by responding with a wink start signal, which is a momentary off hook condition. The originating office then sends address information to the terminating switch. In R1 MF signaling this address information normally is a KP tone, the numeric digits of the destination number, and an ST tone to indicate the end of the address. Other information may also be added, such as the caller's number, using KP2 as a delimiter. MF is a type of in band signaling. Depending on the type and configuration of switching equipment, it may or may not be audible to the telephone user, but the technology was vulnerable to abuse with a method called phreaking with a blue box which generates the tones required to control remote telephone switches.
Өлім
Жолақтық сигнализация қоғамдық коммутацияланған телефон желісінде (PSTN) электрондық коммутациялық жүйелер электромеханикалық коммутациялық жүйелерді ығыстырғанда маңызын жоғалтты, бірақ кейбір елдерде әлі де электромеханикалық және басқа да ескі коммутациялық жабдықтарды пайдаланатын ескі кеңселер болуы мүмкін. 20-шы ғасырдың соңында АҚШ-та жолақтық емес ортақ арна сигнализациясы (CCS) дерлік толығымен тарады. Бұл байланыс орнату жылдамдығының жоғарылауы және алаяқтыққа қарсы қорғаудың күшеюі сияқты артықшылықтарды қамтамасыз етті. Көптеген 911 қоғамдық қауіпсіздік жауап беру орталықтары (PSAP) мобильді телефон коммутациялық орталықтарынан (MTSO) және стационарлық телефон станцияларынан келетін қоңырауларды өңдеген кезде абонентті анықтау үшін MF форматын пайдаланады. Бұл бұрынғы жүйеге негізделген, ол MF форматын «D» (101xxxx) функциялық тобының баламалы алыс қашықтық байланыс провайдерін анықтау үшін қолданған.
In band signaling fell into disfavor in the public switched telephone network (PSTN) as electronic switching systems displaced electro mechanical switching systems, but legacy offices may still exist in some countries, that are still using some electromechanical and other legacy switching equipment
Out of band Common Channel Signaling (CCS) became nearly universal by the end of the 20th century in the United States. Benefits include higher connection establishment rate and better fraud security. Most 911 Public Safety Answering Points (PSAPs) use the MF format to identify the calling party to the PSAP when processing calls from Mobile Telephone Switching Offices (MTSOs) and landline telephone exchanges. This is based on an earlier system which used MF to identify the calling party to a feature group 'D' (101xxxx) alternate long distance provider.