Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телекоммуникациялық сигнализация жүйесі
Telecommunication signaling system
видео ойын
the video game
Екі тоналды көп жиілікті сигнализация (DTMF) – телефон жабдықтары және басқа коммуникациялық құрылғылар мен коммутациялық орталықтар арасында телефон желілері арқылы дауыс жиіліктік диапазонын пайдаланатын телекоммуникациялық сигнализация жүйесі. DTMF алғаш рет АҚШ-тағы Bell жүйесінде әзірленді және 1963 жылдан бастап телефон абоненттеріне таратылатын түймелі телефондарда қолдану үшін Touch Tone тауарлық белгісімен белгілі болды. DTMF ITU T ұсынысы Q.23 ретінде стандартталған. Ол Ұлыбританияда MF4 деп те аталады. Телефон пернетақтасымен Touch Tone қоңырау шалу роторлық телефондарды біртіндеп ығыстырып, телекоммуникация саласындағы стандартқа айналды. Телефон желісінің магистральдық байланыс желілерінде сигнал беру үшін басқа көп жиілікті жүйелер де қолданылады.
Dual tone multi frequency signaling (DTMF) is a telecommunication signaling system using the voice frequency band over telephone lines between telephone equipment and other communications devices and switching centers. DTMF was first developed in the Bell System in the United States, and became known under the trademark Touch Tone for use in push button telephones supplied to telephone customers, starting in 1963. DTMF is standardized as ITU T Recommendation Q.23. It is also known in the UK as MF4. Touch Tone dialing with a telephone keypad gradually replaced the use of rotary dials and has become the industry standard in telephony. Other multi frequency systems are also used for signaling on trunks in the telephone network.
Көпжиілік сигнализация
DTMF-тің дамуына дейін телефон нөмірлерін пайдаланушылар циклден ажырату (LD) сигналымен, көбінесе АҚШ-та импульстік таңбалау (диал импульсі, DP) ретінде танымал болатын. Ол телефондық станса мен шақырушының телефоны арасындағы жергілікті контурдағы токты дәл жылдамдықпен телефондағы коммутатормен үзіп, ротациялық дискімен жұмыс істейді, өйткені ол әр қажетті нөмірге айналғаннан кейін өзінің тынығу орнына оралады. Ауыспалы жабдықтар цифрлық импульстерге тікелей релелерді іске қосу арқылы немесе цифрлық нөмірді сақтайтын цифрлық регистрде тіркеу арқылы жауап береді. Бұл таңбалау әдісімен қолданылатын физикалық қашықтық электрлік бұрмалаулармен шектелген және тек желінің екі шеті арасындағы тікелей металл байланыстарда ғана мүмкін болды. Ұзақ қашықтыққа қоңырау шалу үшін оператордың көмегі немесе абоненттік желілерге арналған арнайы жабдықтар қажет болды. Операторлар бұрынғы көп жиіліктік сигнализацияның (MF) түрін қолданды. Көп жиіліктік сигнализация (МЖ) – екі таза тонды (таза синустық толқын) дыбыстардың қоспасын пайдаланатын сигнализация әдістерінің тобы. Bell жүйесі мен CCITT түрлі MF сигнализация хаттамаларын ойлап тапты. Олардың ең алғашқысы коммутациялық орталықтар арасындағы кең жолақты сигнализация үшін болды, онда алыс қашықтыққа телефон операторлары келесі алыс қашықтыққа телефон операторларымен байланыс орнату үшін 16 цифрлы пернетақтаны пайдаланып, мақсатты телефон нөмірінің келесі бөлігін енгізетін. Бұл жартылай автоматтандырылған сигнализация және коммутация жылдамдық және тиімділік жағынан табысты болды. Осыған дейін ұзақ қашықтыққа телефон қоңырауларын орнату үшін мамандар МФ-ты пайдаланған тәжірибесіне сүйене отырып, соңғы пайдаланушыларға оператордың көмегінсіз сигнализация үшін екі тонды көп жиілікті сигнализация (DTMF) әзірленді. DTMF жүйесі он цифрды, әріптерді A-ден D-ға дейін және # және * символдарымен бейнелейтін 16 сигналды бейнелеу үшін жұптармен жіберілетін сегіз дыбыс жиілігін пайдаланады. Сигналдар дауыстық жиілік диапазонында естілетін тон болғандықтан, оларды электрлік қайталаушылар мен күшейткіштер арқылы, сондай-ақ радио және микротолқынды желілер арқылы беруге болады, осылайша ұзақ қашықтықтағы контурларда аралық операторлардың қажеттілігі болмайды. AT&T бұл өнімді "клиенттік станциялардан дауыс беру жолын пайдалана отырып, басқышпен сигнализациялау әдісі" деп сипаттады. Тұтынушылардың телефондары телефон коммутаторлары арасындағы МФ негізделген маршруттау және коммутациялауға кедергі келтірмеу үшін DTMF жиіліктері коммутаторлар арасындағы бұрыннан бар MF сигнализация хаттамаларынан ерекшеленеді: MF/R1, R2, CCS4, CCS5 және кейінірек SS7 цифрлық сигнализациясымен ауыстырылған басқалары. DTMF бүкіл Bell жүйесінде Touch Tone сауда белгісімен танымал болды. Бұл терминді алғаш рет AT&T компаниясы 1960 жылдың 5 шілдесінде пайдаланған, ал 1963 жылдың 18 қарашасында, алғашқы басқыш телефоны көпшілікке қолжетімді болған кезде, көпшілікке таныстырылды. Bell Systems компаниясының бас компаниясы ретінде AT&T 1962 жылдың 4 қыркүйегінен 1984 жылдың 13 наурызына дейін сауда белгісін ұстады. Ол ITU T ұсынысы Q.23 стандартына сәйкес стандартталған. Ұлыбританияда ол MF4 деп те аталады. Басқа телефон жабдықтарының сатушылары Touch Tone функциясын тондық таңбалау немесе DTMF деп атады. Automatic Electric (GTE) оны маркетингте "Touch қоңырау" деп атады. Digitone сияқты басқа сауда атауларын Канададағы Northern Electric Company қолданды. In-band сигнализациясының әдісі ретінде DTMF сигналдарын кабельді теледидар таратушылар кабельді компаниялардың пайдасына станцияның үзілістері кезінде жергілікті коммерциялық енгізу нүктелерінің басталу және тоқталу уақытын көрсету үшін сигнал тондары ретінде қолданды. 1990-шы жылдарға дейін диапазоннан тыс сигнализация жабдықтары жасалмайынша, АҚШ-тағы және басқа жерлерде кабельдік арналардың коммерциялық үзілістерінде жылдам, танылмаған DTMF дыбыс тізбектерін естіуге болады. Бұрын жер бетіндегі телеарналар қашықтан хабар берушілерді басқару үшін DTMF тондарын қолданған. IP телефонияда DTMF сигналдары сондай-ақ жолақтағы немесе жолақтан тыс тондар ретінде немесе тіпті екі ұшы бірдей келісімге келген жағдайда, сигнализация хаттамаларының бөлігі ретінде берілуі мүмкін.
Before the development of DTMF, telephone numbers were dialed by users with a loop disconnect (LD) signaling, more commonly known as pulse dialing (dial pulse, DP) in the United States. It functions by interrupting the current in the local loop between the telephone exchange and the calling party's telephone at a precise rate with a switch in the telephone that is operated by the rotary dial as it spins back to its rest position after having been rotated to each desired number. The exchange equipment responds to the dial pulses either directly by operating relays or by storing the number in a digit register that records the dialed number. The physical distance for which this type of dialing was possible was restricted by electrical distortions and was possible only on direct metallic links between end points of a line. Placing calls over longer distances required either operator assistance or provision of special subscriber trunk dialing equipment. Operators used an earlier type of multi frequency signaling. Multi frequency signaling (MF) is a group of signaling methods that use a mixture of two pure tone (pure sine wave) sounds. Various MF signaling protocols were devised by the Bell System and CCITT. The earliest of these were for in band signaling between switching centers, where long distance telephone operators used a 16 digit keypad to input the next portion of the destination telephone number in order to contact the next downstream long distance telephone operator. This semi automated signaling and switching proved successful in both speed and cost effectiveness. Based on this prior success with using MF by specialists to establish long distance telephone calls, dual tone multi frequency signaling was developed for end user signaling without the assistance of operators. The DTMF system uses a set of eight audio frequencies transmitted in pairs to represent 16 signals, represented by the ten digits, the letters A to D, and the symbols # and *. As the signals are audible tones in the voice frequency range, they can be transmitted through electrical repeaters and amplifiers, and over radio and microwave links, thus eliminating the need for intermediate operators on long distance circuits. AT&T described the product as "a method for pushbutton signaling from customer stations using the voice transmission path". In order to prevent consumer telephones from interfering with the MF based routing and switching between telephone switching centers, DTMF frequencies differ from all of the pre existing MF signaling protocols between switching centers: MF/R1, R2, CCS4, CCS5, and others that were later replaced by SS7 digital signaling. DTMF was known throughout the Bell System by the trademark Touch Tone. The term was first used by AT&T in commerce on July 5, 1960, and was introduced to the public on November 18, 1963, when the first push button telephone was made available to the public. As a parent company of Bell Systems, AT&T held the trademark from September 4, 1962, to March 13, 1984. It is standardized by ITU T Recommendation Q.23. In the UK, it is also known as MF4. Other vendors of compatible telephone equipment called the Touch Tone feature tone dialing or DTMF. Automatic Electric (GTE) referred to it as "Touch calling" in their marketing. Other trade names such as Digitone were used by the Northern Electric Company in Canada. As a method of in band signaling, DTMF signals were also used by cable television broadcasters as cue tones to indicate the start and stop times of local commercial insertion points during station breaks for the benefit of cable companies. Until out of band signaling equipment was developed in the 1990s, fast, unacknowledged DTMF tone sequences could be heard during the commercial breaks of cable channels in the United States and elsewhere. Previously, terrestrial television stations used DTMF tones to control remote transmitters. In IP telephony, DTMF signals can also be delivered as either in band or out of band tones, or even as a part of signaling protocols, as long as both endpoints agree on a common approach to adopt.
Декодтау
DTMF бастапқыда реттелген сүзгілер жинағы арқылы декодталды. 20 ғасырдың соңына қарай, цифрлық сигналды өңдеу декодтаудың басым технологиясына айналды. DTMF декодтау алгоритмдері көбінесе Герцель алгоритмін пайдаланады, бірақ MUSIC (алгоритм) DTMF декодтауға қолданылғанда Герцельден жоғары нәтиже көрсетіп, қолданылатын үлгілер саны шектеулі жағдайларда ғана мүмкін болады. DTMF сигналдары көбінесе дауыс немесе басқа да аудио сигналдармен бірге берілетіндіктен, DTMF сигналының анықтамасы уақыт (ең аз ұзақтығы және сандар арасындағы аралық), жиілік ауытқулары, гармоникалар және екі компоненттің бір-біріне шағылыстырылған амплитудалық қатынасына (бұрылу) қатысты қатаң шектеулерді қамтиды.
DTMF was originally decoded by tuned filter banks. By the end of the 20th century, digital signal processing became the predominant technology for decoding. DTMF decoding algorithms typically use the Goertzel algorithm although application of MUSIC (algorithm) to DTMF decoding has been shown to outperform Goertzel and being the only possibility in cases when number of available samples is limited. As DTMF signaling is often transmitted in band with voice or other audio signals present simultaneously, the DTMF signal definition includes strict limits for timing (minimum duration and interdigit spacing), frequency deviations, harmonics, and amplitude relation of the two components with respect to each other (twist).