Хелен Редди: 70-ші жылдардың поп королевасы және әншінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық-американдық әнші, актриса, тележүргізуші және белсенді (1941–2020)

1970 жылдары Редди халықаралық деңгейде сәттілікке жетті, әсіресе АҚШ-та, онда ол Billboard Hot 100 тізіміндегі 40 үздік әншінің ішінде 15 сингл орналастырды. Олардың алтауы топ-10-ға енді, ал үшеуі бірінші орынды иеленді, соның ішінде оның танымал "I Am Woman" әні де бар. Ол Billboard Adult Contemporary тізімінде 25 әнді орналастырды; 15-і алдыңғы 10-ға кірді, ал сегізі бірінші орынға жетті, алты рет қатарынан. 1974 жылы алғашқы American Music Awards марапатында ол «Сүйікті поп/рок әйел әртісі» сыйлығын жеңіп алды. Телевизияда ол американдық телеарнада бір сағаттық апталық кешкі шоуды жүргізген алғашқы австралиялық болды, сондай-ақ 40-тан астам елде көрсетілген арнайы бағдарламалар да болды. 1980 және 1990 жылдар аралығында, оның "I Can't Say Goodbye to You" (1981) синглы АҚШ-та соңғы рет тізімге енген кезде, Редди мюзиклдерде ойнады және 2002 жылы тікелей эфирден зейнеткерлікке шыққанға дейін "Center Stage" сияқты альбомдарды жазды. Ол Австралиядағы университетке оралып, білім алып, клиникалық гипнотерапевт және мотивациялық спикер ретінде жұмыс істеді. 2011 жылы, өзінің жарты қарындасы Тони Лэмондтың туған күніне олар бірге "Breezin' Along with the Breeze" әнін орындағаннан кейін, Редди қайтадан тікелей эфирде ән айтуға шешім қабылдады. 2011 жылы Billboard оны барлық уақыттың 28-ші ересектер заманының әртісі деп атады (9-шы әйел). 2013 жылы Chicago Tribune оны "70-ші жылдардағы поп-музыканың патшайымы" деп атады.

Алғашқы жылдар

Хелен Максин Редди Мельбурн қаласында танымал австралиялық шоу-бизнес отбасында дүниеге келді. Оның анасы Стелла Кэмпбелл (туған есімі Лэмонд) – актриса, әнші және биші; оның әкесі Максвелл Дэвид Редди (Мельбурн, Викторияда 1914 жылы туған) – жазушы, продюсер және актер. Оның анасы Сиднейдегі Маджестик театрында өнер көрсетті және «Homicide» (1964), «Bellbird» (1967) және «Country Town» (1971) телебағдарламаларында тұрақты актерлік құрамның мүшесі ретінде танымал болды. Редди бала кезінде Тинтерн грамматикалық мектебінде, кейін Хоторндағы Стратерн қыздар мектебінде қысқа ғана уақыт оқыды (көбінесе драманы оқу үшін). Оның қарындасы Тони Ламонд және жүрегіндегі туысы Тони Шелдон – актер-әншілер. Реддидің ирланд, шотланд және ағылшын тегі болған. Оның бес атасының бірі Эдвард Редди 1855 жылы Дублинде (Ирландия) дүниеге келген. Оның шотландтық бес атасы Томас Ламонд – бір кезде Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Ватерлоо қаласының мэрі болған, оның қамқоршысы – 1-ші барон Росмид Геркулес Робинсон. Пэтси Редди, Жаңа Зеландияның бұрынғы генерал-губернаторы, оның алыс туысы. Редди Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде дүниеге келді. Оның әкесі Редди туылған кезде актер достасының бірі Питер Финчпен Жаңа Гвинеяда қызмет еткен ойын-сауық бөлімінде австралиялық армияның сержанты болды. Оның әкесі Корея соғысы кезінде қайтадан әскери қызметке шақырылды. Төрт жасында Редди ата-анасымен бірге Австралияның водевильдік сахнасында ән салып, би биледі. Ол былай деп еске алады: «Маған: "Сен жұлдыз боласың" деген ой сіңірілді. Сондықтан 12 мен 17 жас аралығында мен қарсылық танытып, бұл маған жарамайды деп шештім. Мен үй шаруасымен айналысып, ана болғым келді». 12 жасында ата-анасының ел бойынша үздіксіз гастрольдік сапарлары мен олардың дау-жанжалдары салдарынан Редди әкесінің әпкесі Хелен "Нелл" Реддимен бірге тұруға кетті, «ол оның үлгісі болды»; әпкесі ретінде ол «жіңішкеге тұрақтылық, моральдық сезім және күш-қуат сыйлады», болашақта әйелдерді ынталандыратын әнші мамандығына ие болуы үшін. Жас Хеленнің үй шаруасына бейімділігі Кеннет Клод Уитпен, одан әлдеқайда үлкен музыкант және отбасылық доспен некеге отырумен көрінді; ажырасу болды, және ол өзін жалғыз ана ретінде қызы Трейсиге көмектесу үшін әншілік мансабын қайта бастады, себебі денсаулық мәселелері билеуге кедергі келтірді (17 жасында бүйрегі алынды). Ол радио мен теледидарда ән шырқады, соңында австралиялық поп музыкалық телешоудағы «Bandstand» таланттар байқауында жеңіске жетті. 1966 жылы Нью-Йоркке келгеннен кейін Mercury оған жүлде тек лейбл үшін «аудициядан өту» мүмкіндігі екенін және Mercury «Bandstand» түсірілімдерін өзінің аудициясы деп есептейтінін айтты, ол сәтсіз деп танылды. Австралияға бір жолғы билеті болғанына қарамастан, ол үш жасар Трейсимен бірге АҚШ-та қалып, әншілік мансабын жалғастыруға шешім қабылдады.

Helen Maxine Reddy was born into a well known Australian showbusiness family in Melbourne. Her mother was Stella Campbell (née Lamond), an actress, singer and dancer; her father was Maxwell David Reddy (born 1914 in Melbourne, Victoria), a writer, producer and actor. Her mother performed at the Majestic Theatre in Sydney and was best known as a regular cast member on the television programs Homicide (1964), Bellbird (1967) and Country Town (1971). During Reddy's childhood, she was educated at Tintern Grammar and later Stratherne Girls' School in Hawthorn for a short time (mostly to study drama). Her half sister Toni Lamond and her nephew Tony Sheldon are actor singers. Reddy had Irish, Scottish and English ancestry. Her great great grandfather, Edward Reddy, was born in Dublin, Ireland, in 1855. Her Scottish great grandfather, Thomas Lamond, was a one time mayor of Waterloo, New South Wales, whose patron was Hercules Robinson, 1st Baron Rosmead. Patsy Reddy, a former New Zealand governor general, is a distant cousin. Reddy was born during World War II. Her father was a sergeant in the Australian Army with a unit of entertainers, serving in New Guinea with one of his actor friends, Peter Finch, at the time of Reddy's birth. Her father returned to service during the Korean War. At age four, Reddy joined her parents on the Australian vaudeville circuit, singing and dancing; she recalled: "It was instilled in me: 'You will be a star'. So between the ages of 12 and 17, I got rebellious and decided this was not for me. I was going to be a housewife and mother." At age 12, owing to her parents' constant touring nationwide and their arguing, Reddy went to live with her paternal aunt, Helen "Nell" Reddy, "who was her role model"; as her aunt, "she gave her niece stability, a sense of morality, and strength" for her future career as a singer who motivated women. The younger Helen's teenaged rebellion in favour of domesticity manifested as marriage to Kenneth Claude Weate, a considerably older musician and family friend; divorce ensued, and to support herself as a single mother to daughter Traci, she resumed her performing career, concentrating on singing, since health problems precluded dancing (she had a kidney removed at 17). She sang on radio and television, eventually winning a talent contest on the Australian pop music TV show Bandstand, the prize ostensibly being a trip to New York City to cut a single for Mercury Records. After arriving in New York in 1966, she was informed by Mercury that her prize was only the chance to "audition" for the label and that Mercury considered the Bandstand footage to constitute her audition, which was deemed unsuccessful. Despite having only and a return ticket to Australia, she decided to remain in the United States with three year old Traci and pursue a singing career.

1966-1968: Карьераның алғашқы жылдары

Редди Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласындағы Three Rivers Inn мейрамханасында 1966 жылы өткен концертін еске алды. "[А]удиторияда он екі шамасында адам болды" деді ол, бұл оның АҚШ-тағы алғашқы сахналық мансабының әдеттегі бір көрінісі еді. Жұмысқа рұқсаты болмағандықтан, әншілік жұмыс табу қиын болды және ол Комонвелл елдерінің азаматтарына жұмыс рұқсаты талап етілмейтін Канадаға баруға мәжбүр болды. 1968 жылы Нью-Йоркте танысқан австралиялық сахна гипнотизері Мартин Сент Джеймс Реддиге 5 долларлық кіру ақысымен кеш ұйымдастырды. Бұл Реддидің, сол кезде соңғы ақшасы таусылып, пәкір ақысын төлей алмаған кезде, көмекке келді. Осы кеште Редди болашақ менеджері және күйеуі Джефф Уолдпен танысты, ол Уильям Моррис агенттігінің 22 жастағы хатшысы еді және кешке тығырықтап келді. Редди 1975 жылы People журналына: "[Уолд] бес доллар төлемеді, бірақ ол көріскенде ғашық болдық" деді. New York Magazine журналының мәліметінше, Уолд Реддимен танысқаннан кейін көп ұзамай Уильям Морристен жұмыстан босатылды және "Хелен оларды алты ай бойы ауруханалар мен қайырымдылық шараларында 35 доллардан ән айту арқылы асырады. Олар тым кедей болғандықтан, киімдерін қағаз қаптарға салып, қонақ үйден жасырын шықты". Редди еске алды: "Тамақтанғанда спагетти жейміз, ал бар ақшамызды тарақан спрейіне жұмсаймыз".

1969-1975: "Мен әйелмін" дәуірі мен жұлдыздық

Бір жыл ішінде Уолд Редди мен Трейсиді Лос-Анджелеске көшірді, онда ол Реддидің жұлдыздылыққа жететін Capitol Records компаниясына жұмысқа орналасты. Алайда, Уолд сол күні жұмысқа қабылданып, бірден жұмыстан босатылды. Редди Уолдтың Deep Purple және Tiny Tim сияқты әртістерді басқарудағы табысына ашуланып, оны ілгерілетуге ешқандай нақты күш жұмсамағанына ренжіді. 18 айлық мансаптық тоқыраудан кейін Редди Уолдқа талап қойды: «Ол оның мансабын жаңартса немесе кетіп қалу керек». Бес ай бойы Capitol Records компаниясының бас директоры Арти Могаллмен телефон арқылы сөйлескеннен кейін, Могалл Джефф бір ай бойы қоңырау шалмаса, Хеленге бір сингл жазуға рұқсат берді. Ол Мак Дэвис жазған «I Believe in Music» және Тим Райс пен Эндрю Ллойд Веббердің «Иисус Христос Супержұлдызынан» алынған «I Don't Know How to Love Him» әндерін орындады. «A» жағы сәтсіз аяқталды, бірақ кейбір канадалық диджейлер жазбаны кері бұрып, ол 1971 жылдың маусымында 13-орынға дейін көтерілді, және Хелен Редди жолына түсті. «I Am Woman» әні алғаш рет 1971 жылдың мамырында шыққан «I Don't Know How to Love Him» дебюттік альбомында пайда болды. Әннің жаңа үндеуі 1972 жылдың мамырында сингл ретінде шығарылды, бірақ хит-парадтарда елеулі із қалдырмады. Бірақ әйел тыңдаушылар бұл әнді гимн ретінде қабылдап, жергілікті радиостанциялардан көптеп сұрап, қыркүйекте хит-парадқа қайта оралып, ақырында бірінші орынға шықты. «I Am Woman» әні Реддиге «Ең үздік әйел поп-вокалдық орындау» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын әкелді. Сыйлықты қабылдаған кезде Редди сөздерін «Себебі Ол барлығын мүмкін етеді» деп Құдайға алғыс айтумен аяқтады. «I Am Woman» әнінің табысы Реддиді АҚШ хит-парадтарының төбесіне шыққан алғашқы австралиялық әнші етті. «Грэммиден» кейін үш онжылдық өткен соң Редди әннің культты мәртебесі туралы былай деді: «Менің ойымша, ол дұрыс уақытта пайда болды. Мен әйелдер қозғалысына қатыстым, радиода әлсіз және нәзік болу туралы көп әндер болды. Менің отбасымдағы барлық әйелдер күшті болды. Олар жұмыс істеді. Олар Ұлы депрессия мен дүниежүзілік соғыстан өтті, және олар күшті әйелдер болды. Мен өзімді нәзік деп ешқашан санамадым». 1974 жылдың 23 шілдесінде Редди музыка индустриясындағы еңбегі үшін Голливудтың Даңқ аллеясында 1750 Vine Street мекенжайында орналасқан жұлдызды алды. 1975 жылдың соңында Редди Шығыс Азия, Австралия және Жаңа Зеландияда гастрольде болып, 16 алтын пластинка жинады, оның ішінде Австралияда 6 алтын пластинка және Жаңа Зеландияда 6 алтын пластинка болды. 1970-ші жылдардың ортасындағы өзінің ең жарқын кезеңінде Редди Лас-Вегас Стрипінде толық хор мен бишілердің сүйемелдеуімен, тұрған орын да жоқ толған залдарға концерт берді. Оның ашылу актілерінде Джоан Риверс, Дэвид Леттерман, Билл Косби және Барри Манилоу болды. 1976 жылы Редди «Битлз» тобының «The Fool on the Hill» әнін «All This and World War II» музыкалық деректі фильмі үшін жазды. Редди сонымен қатар досы Оливия Ньютон-Джонның мансабын дамытуға белсенді қатысты, оны 1970-ші жылдардың басында Англиядан АҚШ-қа көшуге ынталандырып, Ұлыбританияда болмаған кәсіби мүмкіндіктерді ұсынды. Реддидің үйінде өткен кешкі ас кезінде Ньютон-Джон продюсер Аллан Каррмен танысты, ол оған «Grease» музыкалық фильмінің хит-нұсқасындағы басты рөлді ұсынды.

Within a year, Wald moved Reddy and Traci to Los Angeles, where he was hired at Capitol Records, the label under which Reddy was to attain stardom; however, Wald was hired and fired the same day. Reddy became frustrated as Wald found success managing acts such as Deep Purple and Tiny Tim without making any evident effort to promote her; after 18 months of career inactivity, Reddy gave Wald an ultimatum: "he [must] either revitalise her career or get out Jeff threw himself into his new career as Mr. Helen Reddy. Five months of phone calls to Capitol Records executive Artie Mogull finally paid off; Mogull agreed to let Helen cut one single if Jeff promised not to call for a month. She did "I Believe in Music" penned by Mac Davis backed with "I Don't Know How to Love Him" from Tim Rice and Andrew Lloyd Webber's Jesus Christ Superstar. The A side fell flat, but then some Canadian DJs flipped the record over and it became a hit – number 13 in June 1971 – and Helen Reddy was on her way." "I Am Woman" first appeared on her debut album I Don't Know How to Love Him, released in May 1971. A new recording of the song was released as a single in May 1972 but barely dented the charts. Female listeners soon adopted the song as an anthem and began requesting it from their local radio stations in droves, resulting in its September chart re entry and eventual number one peak. "I Am Woman" earned Reddy a Grammy Award for Best Female Pop Vocal Performance. At the awards ceremony, Reddy concluded her acceptance speech by famously thanking God "because She makes everything possible". The success of "I Am Woman" made Reddy the first Australian singer to top the US charts. Three decades after her Grammy, Reddy discussed the song's iconic status: "I think it came along at the right time. I'd gotten involved in the women's movement, and there were a lot of songs on the radio about being weak and being dainty and all those sort of things. All the women in my family, they were strong women. They worked. They lived through the Depression and a world war, and they were just strong women. I certainly didn't see myself as being dainty", she said. On 23 July 1974, Reddy received a star, located at 1750 Vine Street, on the Hollywood Walk of Fame for her work in the music industry. In late 1975, Reddy toured East Asia, Australia and New Zealand and collected 16 gold records, including 6 gold records in Australia and 6 gold records in New Zealand. At the height of her fame in the mid 1970s, Reddy was a headliner, with a full chorus of backup singers and dancers to standing room only crowds on the Las Vegas Strip. Among her opening acts were Joan Rivers, David Letterman, Bill Cosby and Barry Manilow. In 1976, Reddy recorded the Beatles' song "The Fool on the Hill" for the musical documentary All This and World War II. Reddy was also instrumental in supporting the career of friend Olivia Newton John, encouraging her to move from England to the United States in the early 1970s, giving her professional opportunities that did not exist in the United Kingdom. At a dinner party at Reddy's house, Newton John met producer Allan Carr, who offered her the starring role in the hit film version of the musical Grease.

1976-1990: мансаптық құлдырау

Редди Easy Listening чартында ең табысты болды, үш жыл ішінде "Delta Dawn" әнінен бастап 1973 жылы "I Can't Hear You No More" әніне дейін сегіз рет бірінші орынға ие болды. Алайда, соңғы трек Реддидің танымалдылығының күрт төмендеуін көрсетті, Billboard Hot 100 хит-парадында 29-орынға жетті. Реддидің 1977 жылы Силла Блэктің 1964 жылы шыққан "You're My World" хитінің жаңа оралу мүмкіндігі бар екенін көрсетті, ол 18-орынға жетті, бірақ бұл трек – Ким Фаулидің қосымша продюсері болған – Реддидің соңғы топ 40 хиті болып шықты. Оның 10-шы альбомы Ear Candy, Реддидің 1972 жылы шыққан екінші толық альбомы Helen Reddy-ден бері алтын мәртебеге қол жеткізбеген алғашқы альбомы болды. 1978 жылы Редди Джин Симмонстың "True Confessions" әніндегі сололық альбомында қосалқы әнші ретінде ән шырқады. Сол жылы Реддидің жалғыз концерттік альбомы Live in London, Лондон Палладиумда жазылған. Реддидің Capitol лейблында шыққан сегіз синглінің бесеуі Easy Listening топ-50-ге енді, оның ішінде 1977 жылғы Дисней фильміндегі "Pete's Dragon" (Реддидің басты рөлде ойнаған) әнінен алынған "Candle on the Water" әні де бар. Billboard Hot 100 тізімінде тек үш ән орын алды: "The Happy Girls" (57-орында) – "You're My World" әнінің жалғасы, "I Am Woman" әнінен басқа Реддидің өзі бірлесіп жазған жалғыз хиті, сондай-ақ диско-тректер "Ready or Not" (73-орында) және "Make Love to Me" (60-орында), соңғысы австралиялық Келли Маридің хитінің кавер-версиясы, бұл Реддиге R&B чартында 59-орында жалғыз орын берді. Редди сонымен қатар "Laissez les bon Temps Rouler" әнін "The Happy Girls" әнінің B-жағы ретінде Country чартында 98-орынға жеткізді. Ешбір ірі хиттің ықпалы болмағандықтан, Реддидің "Ear Candy" альбомынан кейінгі төрт Capitol альбомы чартқа ілесе алмады. 1981 жылы ол: "Мен он жыл бұрын [Capitol-пен] келісімшартқа отырдым. Ал сіз компанияда ұзақ уақыт болған кезде сізді әдеттегідей қабылдайды. Соңғы үш жыл бойы мен олардың қолдауын сезінген жоқпын" деді. 1981 жылдың мамырында Реддидің MCA Records үшін дебюттік альбомы Play Me Out шықты, ол "біз [Редди мен Уолд] бас тарта алмайтын ұсыныс жасадық" деді; "біз іздеп, MCA-да ең көп ынта көріп тұрдық". "Көшпенділік" сәтті болмады, Реддидің Уолдтан ажырасуы аяқталғаннан кейін ғана жарық көрді, ол оның мансабындағы кейінге қалдырылған араласуының нәтижесінде 1980-жылдардың ортасында мансабының төмендеуіне себеп болды: "Менің бірнеше өнер көрсету келісімшарттарым тоқтатылды, және бір промоутер маған белгілі бір адам 'оның артынан мылтықпен қуалайтын' жағдайда мені шақыра алмайтынын айтты".

Reddy was most successful on the Easy Listening chart, scoring eight number one hits there over a three year span, from "Delta Dawn" in 1973 to "I Can't Hear You No More" in 1976. However, the latter track evidenced a sharp drop in popularity for Reddy, with a number 29 peak on the Billboard Hot 100. Reddy's 1977 remake of Cilla Black's 1964 hit "You're My World" indicated comeback potential, with a number 18 peak, but this track – co produced by Kim Fowley – would prove to be Reddy's last top 40 hit. Its source album, Ear Candy, Reddy's 10th album, became her first album to not attain at least gold status since her second full length release, 1972's Helen Reddy. In 1978, Reddy sang as a backup singer on Gene Simmons's solo album on the song "True Confessions". That year also saw the release of Reddy's only live album, Live in London, recorded at the London Palladium. Of Reddy's eight subsequent single releases on Capitol, five reached the Easy Listening top 50 – including "Candle on the Water", from the 1977 Disney film Pete's Dragon (which starred Reddy). Only three ranked on the Billboard Hot 100: "The Happy Girls" (number 57) – the follow up to "You're My World", and besides "I Am Woman", Reddy's only chart item that she co wrote – and the disco tracks "Ready or Not" (number 73) and "Make Love to Me" (number 60), the latter a cover of an Australian hit by Kelly Marie, which gave Reddy a lone R&B chart ranking at number 59. Reddy also made it to number 98 on the Country chart with "Laissez les bon Temps Rouler", the B side to "The Happy Girls". Without the impetus of any major hits, Reddy's four Capitol album releases subsequent to Ear Candy failed to chart. In 1981, she said: "I signed [with Capitol] ten years ago And when you are with a company so long you tend to be taken for granted. For the last three years, I didn't feel I was getting the support from them." May 1981 had the release of Play Me Out, Reddy's debut album for MCA Records, which she said had "made me a deal we [Reddy and Wald] couldn't refuse"; "we shopped around and felt the most enthusiasm at MCA". The unsuccessful Imagination was released just after the finalisation of Reddy's divorce from Wald, whose alleged subsequent interference in her career she blamed for the decline of her career profile in the mid 1980s: "Several of my performing contracts were cancelled, and one promoter told me he couldn't book me in case a certain someone 'came after him with a shotgun'."

1990-2000 жылдар: Кейінгі жазбалар

1990 жылы Редди өзінің лейблі арқылы Feel So Young альбомын шығарды, онда оның ең танымал әндерінің жаңадан орындалуы болды. Осы уақыт аралығында оның жазбаларының бірі 1987 жылы шыққан "Mysterious Kind" би кешендік синглы болды, онда Редди Джессика Уильямсқа вокалмен көмектескен. 1997 жылы шыққан Center Stage альбомы – Varèse Sarabande үшін Редди жазған мюзикл әндерінің жинағы; Sunset Boulevard мюзиклінен алынған "Surrender" трегі би кешендік сингл ретінде шығару үшін ремикстелді. Реддидің соңғы альбомы 2000 жылы шыққан "The Best Christmas Ever" маусымдық альбомы болды. 2015 жылдың сәуір айында Редди Purple Pyramid лейблінде шыққан "Keep Calm and Salute The Beatles" альбомы үшін The Beatles тобының "All You Need Is Love" әнінің кавер нұсқасын жариялады.

2002-2010: Зейнеткерлікке шығу

Редди 2002 жылы Эдмонтон симфониялық оркестрімен қоштасу концертін беріп, өнерден зейнетке шыққандығын жариялады. Сол жылы ол Санта-Моникадағы (Калифорния штаты) ұзақ жылдар бойы тұрған үйінен туған жері – Австралияға көшіп, отбасымен уақыт өткізді. Алдымен Норфолк аралында тұрып, кейін Сіднейде қоныс тепті. 2008 жылдың сәуірінде Редди әндерінен түскен гонорарлары, зейнетақы қоры және әлеуметтік төлемдерге сүйеніп, қарапайым және үнемді өмір сүріп жатқаны, Сидней портына 180 градусқа ашылатын 13-қабаттағы пәтерді жалға алғаны хабарланды. 2011 жылы Австралия телеарнасына берген сұхбатында ол шоу-бизнеснен зейнеткерлікке шыққанына қатты қуанғанын айтты.

20112020: Концерттерге қысқаша оралу

2011 жылы Редди әпкесінің 80 жылдығында ән салғандағы жылы қарсы алу оны шабыттандырып, өнерге қайта оралуға шешім қабылдады. "Мен 10 жылдан бері дауысымды естімедім, ал динамиктен естігенімде: "Ой, жаман емес екен. Мүмкін, мен осыны қайтадан істесем болады", - деді Редди 2013 жылы. Ол сондай-ақ өзінің ең танымал әндерін орындады, олардың ішінде "Энджи Бейби", "Сен және мен әлемге қарсы", "Дельта Даун"/"Лейдіге қатысты дұрыс емес қарау" және "Мен әйелмін" әндерінің қосындысы болды. Соңғысы туралы ол, көрермендер оны "естімек үшін" келеді деп түсіндірді. 2015 жылдың тамызында аты-жөні жарияланбаған дереккөздер Реддиге деменция диагнозы қойылғанын және ол отбасы мен достарының күтіміндегі Мобильді сурет және теледидар қорының Самюэл Голдвин орталығына көшіп кеткенін мәлімдеді.

Саяси қызмет, азаматтық

1974 жылы Редди америкалық азаматтыққа қабылданып, салтанаттан кейін: "Маған бір кесе шай ішіп, жақсы жылауға құмар болды" деді. Кейіннен, американдық-австралиялық қос азаматтықты сақтау мүмкіндігі туғанда, ол австралиялық азаматтығын қайта алды. Ол комиссияда 1980 жылға дейін жұмыс істеді.

Отбасы

Реддидің үш атасы Ирландиядан Канадаға, Австралияға және Жаңа Зеландияға кетіп қалды. Алыс туысы, бұрынғы Жаңа Зеландияның генерал-губернаторы Патси Редди, олардың ортақ Жаңа Зеландиялық атасынан тараған. Редди құлшыныспен генеалогиямен айналысты; ол отбасы тарихын жан-жақты зерттеп, Тасмания генеалогиялық қоғамын құрды. 20 жасында Редди Кеннет Клод Уизге үйленді, ол ересек музыкант және отбасының досы болды. Олардың 1972 жылы туған Жордан есімді ұлы бар. 1975 жылы People журналына берген сұхбатында Редди сол кездегі күйеуі және менеджері Уолдпен арақатынасының тұрақсыз болғанын, жұбайлардың "үлкен, дені сау дау-жанжалдары" болғанын, бірақ ол өзінің табысына (сол кезде ол екі жыл қатарынан әлемдегі ең көп сатылатын әйел вокалисі болды) Уолдқа қарызды екенін мойындады: "Ол бәрін басқарады. Әрине, өнер көрсету уақыты келгенде мен өзім орындауым керек, бірақ қалғанның бәрі оның еңбегі. Бұл менің емес, біздің мансабымыз". 1981 жылдың 2 қаңтарында Редди мен Уолд ажырасып, ол сегіз жылдық кокаинге тәуелділігін жеңу үшін Беверли-Хиллздегі емдеу орталығына көшті, бұл әдетіне жылына 100 000 АҚШ доллары жұмсалды (АҚШ доллары). Ол соңғы жылдары Аддисон ауруы мен деменциядан зардап шекті. Өлімнің себебі жарияланбады. Реддидің екінші күйеуі және бұрынғы менеджері Джефф Уолд 2021 жылдың 13 қарашасында 77 жасында қайтыс болды.

Портреттер

2019 жылы Реддидің өмірінен алынған «Мен әйелмін» атты фильм шықты, онда Редди рөлін Тильда Кобхэм Херви сомдады.

Тану

2020 жылдың желтоқсанында Редди Rolling Stone Australia журналының "Барлық уақыттың 50 ең ұлы австралиялық әртісі" санында 35-ші орынды иеленді.

Фильм

Фильм Жыл Атауы Рөл Ескермелер 1974 Әуежай 1975 Әпке Рут 1977 Питтің драконы Нора 1978 Сержант Пеппердің жалғыз жүректер клубы Heartland-тегі қонақтарымыз 1987 Дисгармония Бақытты әлеуметтік тұлға 2010 Керемет үй иесі Кэти Найт 2020 Үлкендер тобы Хелен