Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист (1951–2019)
American journalist (1951–2019)
Джастин Раймондо (туған Денис Раймондо; 18 қараша 1951 – 27 маусым 2019) – американдық жазушы және Antiwar.com сайтының бас редакторы. Ол өзін «консервативті палеолибертариан» деп сипаттаған.
Justin Raimondo (born Dennis Raimondo; November 18, 1951 – June 27, 2019) was an American author and the editorial director of Antiwar. com. He described himself as a "conservative paleo libertarian."
Ерте өмір
Нью-Йорк штатының Уайт-Плейнс қаласында туған Раймондо отбасымен бірге өте кішкентай кезінде Нью-Йорк штатының Йорктаун-Хайтс қаласына көшіп келді. Раймондо өзін "жаман бала" деп сипаттады; осы жолдан ауытқу үшін Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі иезуиттер басқаратын мектепте бір жыл оқыды. Осы шамада ол Айн Рэндтің объективизм философиясына қызығушылық танытты. Кейін "Азаттық үшін жас американдықтар" қатарына қосылды. 1970 жылдары Либертариандық партияда белсенділік танытты. Ол "1974 жылы партияға қосылып, Роджер Макбрайдтың 1976 жылғы президенттік науқанында қатысты, бұл LP-нің Ақ үйге екінші рет жасаған әрекеті болды". Сан-Франциско қаласының қадағалаушысы Харви Милк пен мэрі Джордж Москонның өліміне кінәлі деп танылған Дэниел Уайт ісінен кейін болған "Ақ түндік" тәртіпсіздіктерді қорғады. 1983 жылы Либертариандық партиядағы жіктелгеннен кейін Раймондо партиядан шығып, Республикалық партия ішінде "Либертариандық республикалық ұйымдастыру комитеті" деп аталатын либертариандық фракция құруға тырысты. 1989 жылдан кейін Раймондо Ротбардпен бірлесіп, соғысқа қарсы, палеоконсервативті Джон Рэндольф клубында жұмыс істей бастады, ол Рокфорд институтының бір бөлігі еді.
Born in White Plains, New York, Raimondo moved with his family to Yorktown Heights, New York when he was very young. Raimondo described himself as a "bad kid"; to deter himself from this path he spent one year at a Jesuit run school in upstate New York. Around this time he took an interest in Ayn Rand's philosophy of Objectivism. Later he joined Young Americans for Freedom. In the 1970s, he became active in the Libertarian Party. He "joined the party in 1974, and was active in Roger MacBride's 1976 presidential campaign, the LP's second White House bid." He came to the defense of the White Night riots, which followed manslaughter conviction of Dan White (for the deaths of San Francisco supervisor Harvey Milk and Mayor George Moscone). In 1983, after a schism in the Libertarian Party, Raimondo left the party and attempted to organize a libertarian faction in the Republican Party known as the Libertarian Republican Organizing Committee. After 1989, Raimondo again began working with Rothbard in the anti war, paleoconservative John Randolph Club, part of the Rockford Institute.
Ертедегі белсенділігі
1980 жылы Раймондо алғаш рет мемлекеттік қызметке үміткер болды. Калифорния штатының Ассамблеясындағы 16-шы округтік орынға либертариандық кандидат ретінде үміткер болған Раймондо 4,730 дауыс алды. 1982 жылы Раймондо Калифорнияның 5-ші округтік орынды АҚШ Өкілдер палатасына либертариандық кандидат ретінде бақ сынады, оның қарсыластары демократ Филипп Бертон және республикашыл Мильтон Маркс болды. Ол дауыс берудің 14,2 пайызын алды. 1996 жылғы АҚШ конгресс сайлауында Раймондо Калифорнияның 8-ші округінде Нэнси Пелосиге қарсы республикалық кандидат ретінде сайланды. Ол консервативтік және либертариандық идеяларды қолдағанмен, науқанының басты мәселесі АҚШ әскерлерін Балқанға орналастыруға қарсылығы және әсіресе Пелосидің осы мәселедегі дауысы болды. Раймондо 12,4 пайыз дауыспен 25,739 дауыс алды, ал Пелоси 84,3 пайыз дауыс жинады. 1992, 1996 және 2000 жылғы президенттік сайлауларда Раймондо Пат Бьюкененнің үгітін республикашыл және Реформа партиясы атынан қолдады. Ол ашық гей болғандықтан, әлеуметтік консерватор Бьюкененді қолдауы көп назар аударды. Ол: «Олардың бәрін жинап, концлагерьге жібергісі келеді» деген пікір – жалған сөздер. Бұл өтірік және қаралап жазу. Ол өз үгіт тобында гей-жұмыскерлерді құтқады. Ол гомосексуализмді жақсы нәрсе деп ойламайды. Бірақ маған оның мақұлдауы қажет емес. Неге кез келген гей адамға біреудің батасы керек?» 1994 жылы Раймондо Сан-Францискода «Мемлекетімізді сақтайық» атты 187-қадамды үйлестірді, бұл Калифорниядағы заңсыз иммигранттарға төтенше жағдайларда емес, қызметтерді қаржыландыруға тыйым салатын еді. Бұл шара Калифорния сайлаушылары тарапынан қабылданды, бірақ кейіннен федералды сот тоқтатты.
In 1980, Raimondo ran for public office for the first time. Running as a Libertarian candidate for the 16th district seat in the California State Assembly, Raimondo received 4,730 votes In 1982, Raimondo ran for California's 5th district seat in the United States House of Representatives as a Libertarian, against Democratic incumbent Phillip Burton and Republican challenger Milton Marks. He received 14.2% of the vote. In the 1996 U. S. congressional elections, Raimondo ran as a Republican candidate in California's 8th district against Nancy Pelosi. While he championed conservative and libertarian causes in general, the main emphasis of his campaign was his opposition to the deployment of U. S. troops in the Balkans and, in particular, Pelosi's vote to that effect. Raimondo received 25,739 votes for 12.4 percent of the vote while Pelosi got 84.3 percent. During the 1992, 1996, and 2000 presidential elections, Raimondo supported the campaigns of Pat Buchanan, both as a Republican and in the Reform Party. As he was an out gay man, his support of the social conservative Buchanan attracted considerable attention. The idea he "wants to round us all up and send us to concentration camps is just a bunch of crap. It's a lie and a smear. He welcomes gay workers in his campaign. He does not think that homosexuality is all that great a thing. But I don't need his approval. Why does any gay person need anyone's benediction?" In 1994, Raimondo was the San Francisco coordinator for the "Save our State" Proposition 187, which would have barred taxpayer funding of non emergency services to illegal aliens in California. The measure was passed by California voters, but was later stayed by a federal court.
Antiwar.com және кейінгі қызметтері
Реймондо мен Эрик Гаррис 1995 жылы Antiwar.com сайтының жұмысын бастады. 1999 жылы Клинтон әкімшілігінің Косово соғысына әскери араласу кезінде сайт толыққанды жұмыс істейтін платформаға айналды, бұл екеудің де шетелдік араласуға қарсылығын жариялауға мүмкіндік берді. Раимондо 2003 жылы Иракқа басып кіруді және одан кейінгі оккупацияны өткір сынға алды. 2004 жылғы президенттік сайлауда ол "The American Conservative" журналында жарияланған мақаласында Ральф Нейдерді жақсы бағалады. "Нейдердің корпоративтік немесе үкіметтік билікке деген сенімсіздігі, орталықтандырылған биліктен сескенуі, басқарушы бюрократтық ойлауға жасаған өткір сын – бәрі де американдық индивидуалистік популизм дәстүрін еске түсіреді", – деп жазды ол. Раимондо 2008 жылы Рон Полдың президенттік науқанына оң баға берді, бірақ сонымен қатар Денис Кучиничті де қолдады. Дегенмен, Рон Пол мен оның ұлы Рэндтен айырмашылығы, Раимондо абортты қолдады: "Либертариандық позиция нақты: ананың аборт жасауға толық құқығы бар, нүкте". Ол президенттік лауазымдағы Барак Обаманың кабинет мүшелерін таңдауын және оның өзін де сынға алды. Бірақ, Обама бұрынғы Небраска штатының сенаторы Чак Хейгельді Леон Панеттаның орнына АҚШ Қорғаныс министрі лауазымына ұсынғанда, Раимондо Хейгельді қолдады. 2016 жылы ол Дональд Трампқа оның сыртқы саясатының негізінде дауыс берді.
Raimondo and Eric Garris launched Antiwar. com in 1995. In 1999, during the Clinton administration's military intervention in the Kosovo war, the site became a full time effort, providing a platform for the pair's opposition to foreign intervention. Raimondo was a vocal critic of the invasion of Iraq in 2003 and the ongoing occupation. In the 2004 presidential election, he wrote approvingly of candidate Ralph Nader in an article published in The American Conservative. "Nader’s distrust of bigness, either corporate or governmental, his fear of centralized power, his sharp critique of the managerial bureaucratic mentality, all recall the distinctively American tradition of individualist populism", he wrote. Raimondo wrote positively about Ron Paul's 2008 presidential campaign, but expressed support for Dennis Kucinich. Unlike Ron Paul and his son, Rand, however, Raimondo supported abortion: "The libertarian position is unequivocal: the mother has the absolute right to abortion, period." He was critical of Barack Obama's Cabinet choices as President along with the President himself. However, when Obama nominated former Nebraska U. S. Senator Chuck Hagel for U. S. Secretary of Defense to succeed Leon Panetta, Raimondo came out in support for Hagel. In 2016, he voted for Donald Trump on the basis of his foreign policy.
Негізгі идеялар мен қайталанатын тақырыптар
Раимондо 2003 жылы Antiwar.com сайтындағы мақаласында АҚШ-тың сыртқы саясатын қалыптастыруда Израильдің үстемдік ететін күші бар екенін айтты. Раймондо сондай-ақ, АҚШ-ты президент Франклин Д. Рузвельттің жалғандығы арқылы Екінші дүниежүзілік соғысқа бастап келгенін және АҚШ экономикалық санкциялар арқылы Жапониямен соғысқа қасақана түсіргенін сенді. Кристофер Хитченс Раймондоның көзқарастарын Чарльз Линдбергтің пікірлерімен салыстырды, ал Раймондо оны бір кезде "Американың жүрегінен туған американдық батыр" деп сипаттаған. Раймондо АҚШ-тағы Израильдің барлау қызметінің 2001 жылдың 11 қыркүйегіндегі шабуыл туралы бұрыннан білгенін де жазды. Раймондо үкіметтің гомосексуалдарға қарсы кемсітуді тыйымдайтын заңдар қабылдамауы керек деп есептеді. "Егер олар қаласа, гейлердің гетеросексуалдарды кемсітуге құқығы болуы керек деп ойлаймын", - деді ол 2003 жылы. Раймондо бір жынысты неке мәселесін оны қолдайтын журналист Джонатан Раухпен пікір алмасты. Сондай-ақ, ол мемлекет тарапынан жылдар бойы қуғынға ұшыраған ЛГБТ құқық қорғаушыларының гомосексуалдардың мүддесін қорғау үшін "үкімет билігінің күшін" белсенді түрде пайдалануға тырысқанын айтты.
Raimondo argued in a 2003 Antiwar. com column that Israel exerts a dominant force in the formulation of American foreign policy. Raimondo also believed that the United States was led into World War II through lies by President Franklin D. Roosevelt and that the U. S. deliberately provoked a war with Japan through economic sanctions. Raimondo's views were compared by Christopher Hitchens to those of Charles Lindbergh, whom Raimondo once described as an "American hero sprung from the heartland." Raimondo also wrote that Israeli intelligence operating in the U. S. had advance knowledge of the September 11, 2001 attacks. Raimondo believed that the government should refrain from adopting laws that would prohibit discrimination against homosexuals. "I think gays should have the right to discriminate against straight people if they want", he said in 2003. Raimondo debated the issue of same sex marriage with journalist Jonathan Rauch, who supports it. He also argued that after years of persecution by the state, LGBT rights activists sought to "use the battering ram of government power" to actively intervene on behalf of homosexuals.
Діни көзқарастар
Католик отбасында өскен Раимондо өзін "сенуші емес" деп атады. Раимондо бала кезінде Католик шіркеуімен және Йорктаун-Хайтс қаласындағы жергілікті иезуит семинариясымен болған әрекеттесулерінің өзіне әсер еткенін айтты, әйтсе де Құдайға сенуді қабылдамады. Одан әйелі Ёсинори Абэ және екі қарындасы қалды.
Though raised a Catholic, Raimondo described himself as "not a believer." Raimondo further described his early interactions with the Catholic Church and a local Jesuit seminary in Yorktown Heights as being influential in his development, despite rejecting the notion of God. He was survived by his husband, Yoshinori Abe, and two sisters.