Джозеф Страусс: Американдық эсминецтің Вьетнамдағы қызметі

Кіріспе

Чарльз Ф. Адамс класының эсминеці, осы атқа ұқсас кеме

USS Joseph Strauss (DDG 16) – адмирал Джозеф Штраусқа (1861–1948) арналған, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің басқарылатын зымырандық эсминеці. «Жозеф Штраус» кемесінің қадағасы 1960 жылдың 27 желтоқсанында Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы «New York Shipbuilding Corporation» компаниясымен салынды. Кеме 1961 жылдың 9 желтоқсанында адмирал Джозеф Штраустың немересі Лоренс Хайнс Коберн әйел адам суға түсірді және 1963 жылдың 20 сәуірінде қолданысқа енгізілді. Вьетнам соғысы кезінде «Жозеф Штраус» Тонкин шығанағындағы «Янки станциясында» авианосецтерге ұшақ күзетшісі қызметін атқарды, «Теңіз айдаһары» операцияларына қатысты, іздеу-құтқару жұмыстарын жүргізді және теңіз артиллериялық қолдау миссияларын орындады.

1960 жылдар

Жозеф Штраус 1963 жылғы 6 маусымда Филадельфиядан Пуэрто-Рико және Виллемстадқа қысқа сапарға шықты, содан кейін Панама каналы арқылы Тынық мұхитының батыс жағалауындағы Әскери-теңіз флотына қосылды. 1963 жылғы 13 шілдеде ол жөндеу үшін Лонг-Бич кеме құрылыс орнына келді, содан кейін Сан-Диегодан Сиэтлге дейін тактикалық жаттығулар жасады. Жоқшылаушы 3-ші эскадрильяның бас кемесі ретінде Жозеф Штраус 1964 жылғы 30 маусымда Лонг-Бичтен кетіп қалды. Перл-Харбор және Мидуэй атолдарына тоқтағаннан кейін, 18 шілдеде Йокосукаға жетті. Йокосука портында болған кезде Жозеф Штраустың экипажы Солтүстік Вьетнамның торпедалық қайықтарының АҚШ эсминці «Мэддоксқа» Тонкин шығанағында шабуыл жасағанын білді, сонымен кеме басқа эскадрильялық кемелермен бірге порттан асығып шығып, Оңтүстік Қытай теңізіндегі әуе күштеріне қосылды. 1964 жылғы 3 тамызда Окинаваға ұшақ тасығыш «Констеллейшнмен» кездесу үшін кетті. Осы уақыт аралығында «Констеллейшн» әуе кемелері Солтүстік Вьетнамға әуе шабуылын жүргізді. Кейін ол Вьетнам жағалауында және Оңтүстік Қытай теңізінде «Констеллейшн», «Кирсардж» және «Тикондерога» айналасында құрылған топтармен патрульдік қызмет атқарды. Филиппин және Жапония порттарына қысқаша тексерулер жүргізілді. Жозеф Штраус 1964 жылғы 15 желтоқсанда Йокосукаға жөндеу жұмыстары үшін келді, 1965 жылғы 21 қаңтарда тағы да жүзіп, 1 наурызға дейін Вьетнамдағы АҚШ күштеріне қолдау көрсетті. Осы кезеңде ол «Рейнджер», «Хэнкок», «Корал Си» және «Йорктаун» кемелерімен жұмыс істеді. Субик шығанағында 1-10 наурыз аралығында болған жөндеуден кейін Жозеф Штраус Тайланд Корольдік Әскери-теңіз флотының кемелерімен бірге Тайланд шығанағында жаттығулар үшін жүзіп кетті. Ол 22-26 наурызда вице-адмирал Пол Блэкберннің Бангкокке ресми сапары кезінде 7-ші флоттың флагманы болды. Ол 19 сәуірде Йокосукадан кетіп, кемеге де, оның экипажына да құрмет пен танымалдық әкелді. 1965 жылдың 24 сәуірінен бастап Жозеф Штраус, Эрнест Г. Смоллмен бірге, Тонкин шығанағында АҚШ әуе шабуылына қолдау көрсету үшін алғашқы іздеу-құтқару және әуе шабуылына қарсы (SAR/AAW) пикеттік тобының құрамында болды. 16-21 мамыр аралығында ол ресейлік әскери топтың операцияларын бақылады. 23 мамырдан 4 маусымға дейін Йокосукаға оралды, содан кейін Тонкин шығанағына қайтадан жүзіп кетті. Ол SAR/AAW пикеттік тобының флагманы ретінде 27 күн бойы өте сәтті болды, ол жойғыштар стандарты болып қалатын операциялық рәсімдер мен мүмкіндіктерді орнатты. 1965 жылдың 17 маусымында Мидуэйден шыққан екі F4B Phantom, Жозеф Штраустың кеңесші бақылауымен екі МиГ-17 ұшағын атып түсірді, бұл 1953 жылдан бері әуе шайқасында АҚШ күштері түсірген алғашқы екі жау ұшағы болды. Үш күннен кейін, Мидуэйден шыққан және Жозеф Штраустың әуе бақылау кеңесшісінің басқаруымен басқа МиГ-17 ұшағы атып түсірілді. Нәтижесінде, Штраустың жауынгерлік ақпараттық орталығы командасының мүшелері Әскери-теңіз министрлігінің хатшысымен марапатталды. Жозеф Штраус 1965 жылғы 6 шілдеде Гонконгке келді, 14-16 шілдеде «Фреда» тайфунынан құтылу үшін теңізге шығып, 18-19 шілдеде 7-ші флоттың құтқарушы офицерін Пратус рифіне «Фрэнк Нокс» кемесін қайта шығаруға көмектесу үшін алып барды. Ол 21 шілдеде Гонконгтен Йокосукаға кетті. Келесі күні ол мүгедек қытайлық балық аулау қайығын сүйреп алып, 23 шілдеде Келунгке аман-есен жеткізіп, одан Йокосукаға жөнелтілді. 1965 жылғы 3 қыркүйекте Окинавадан екі жетілдірілген «Тартара» зымыранын ұшырды. Сасебода бір күндік аялдамадан кейін Жозеф Штраус «Бон-Хомм Ричард» экранында оңтүстікке қарай бет алды. Оңтүстік Қытай теңізіне келгеннен кейін ол қыркүйектің соңғы үш аптасында Тонкин шығанағында қарауылдауға жіберілді. Ол қазанның алғашқы екі аптасын Вьетнам жағалауында «Бон-Хомм Ричард» және «Орискани» кемелерінің экранында операцияларды қолдауға арнады. Содан кейін Субик шығанағына әскери-теңіз қаруларын оқ атуды қолдау үшін қайта оралды. 1965 жылғы 28 қазанда ол ашуға ұшырап, алғашқы оқ атып, Вьетконгке қарсы ARVN теңізшілер корпусының іздеу және жою операциясын қолдауға 217 5 дюймдік снарядтарды жұмсады. Осылайша Жозеф Штраус АҚШ Әскери-теңіз флотының қарсыластың нысанасына қаруын атушы алғашқы зымыранды жойғыш кемесі болды. Осы әрекеті үшін кеме экипажы 2-ші АҚШ теңізшілер дивизиясының қолбасшысынан мақтау қағазы алды. Қараша айында ол Тонкин шығанағында Генри У. Таккермен бірге SAR/AAW пикет командасын құрды. 1965 жылғы 7 желтоқсанда Йокосукаға оңалту жұмыстары мен Оңтүстік Вьетнам жағасында қайтадан операцияларды бастауға дайындық үшін оралды. Жозеф Штраус 1966 жылғы 10 ақпанда Тонкин шығанағына оралды және бір айдан кейін Гонконгқа дейін соғыс аймағында белсенді болды. 26 сәуірде соғысқа қайта оралған соң, 15 маусымда Йокосукаға оралды. Сол күні оның үй порты Перл-Харборға өзгертілді, ол 26 шілдеде жетті. Жозеф Штраус Гавайи аймағында 1967 жылғы 14 қаңтарға дейін жұмыс істеді, содан кейін Батыс Тынық мұхитына қайта бет алды. Ол 17 маусымда Перл-Харборға оралғанша алыс Шығыста қалды.

Joseph Strauss departed Philadelphia on 6 June 1963 for a brief cruise to Puerto Rico and Willemstad, Curaçao, and then transited the Panama Canal to join the Pacific Fleet on the western seaboard. She arrived at Long Beach Naval Shipyard on 13 July 1963 for alterations, followed by tactics out of San Diego north to Seattle, Washington. As flagship of Destroyer Squadron 3, Joseph Strauss sailed from Long Beach on 30 June 1964. After calling at Pearl Harbor and Midway Atoll, she arrived in Yokosuka, Japan on 18 July. While in port at Yokosuka, the crew of Joseph Strauss learned that North Vietnamese torpedo boats had attacked the U. S. destroyer Maddox in the Tonkin Gulf, and the ship hurried out of port with other squadron ships to join carrier forces in the South China Sea. She departed 3 August 1964 to rendezvous off Okinawa on 6 August with the aircraft carrier Constellation. During this time, U. S. Naval aircraft from Constellation conducted air strikes over North Vietnam. She then patrolled off the Vietnam coast and the South China Sea with task forces built around Constellation, Kearsarge and Ticonderoga. Brief sweeps were made to the Philippines and ports of Japan. Joseph Strauss arrived in Yokosuka on 15 December 1964 for upkeep, sailing again on 21 January 1965 to support U. S. Forces in Vietnam until 1 March. During this period, she operated with Ranger, Hancock, Coral Sea, and Yorktown. Following upkeep in Subic Bay from 1–10 March, Joseph Strauss sailed with ships of the Royal Thai Navy for exercises in the Gulf of Thailand. She was briefly flagship of the 7th Fleet from 22 to 26 March during the official visit of Vice Admiral Paul B. Blackburn, Jr., to Bangkok, Thailand. She departed Yokosuka on 19 April for operations that brought recognition and honor to both the ship and her crew. From 24 April 1965, Joseph Strauss, together with Ernest G. Small, was part of the first advanced search and rescue/anti air warfare (SAR/AAW) picket team in the Gulf of Tonkin to support U. S. air strike operations against North Vietnam. From 16 through 21 May, she observed operations of a Russian task unit. She returned to Yokosuka from 23 May to 4 June, then again sailed for the Gulf of Tonkin. Her ensuing 27 days as flagship of the SAR/AAW picket unit were highly successful, establishing operational procedures and capabilities which remain destroyer standards. On 17 June 1965, two F4B Phantoms from Midway, under Joseph Strauss advisory control, shot down two MiG 17s, accounting for the first two hostile aircraft downed by U. S. forces in aerial combat since 1953. Three days later, two propeller driven Skyraiders, also from Midway and under Joseph Strauss advisory air control shot down another MiG 17. As a result, members of Strauss Combat Information Center team were decorated by the Secretary of the Navy. Joseph Strauss arrived in Hong Kong on 6 July 1965, putting out to sea 14 to 16 July to avoid Typhoon Freda, and again 18 to 19 July to carry the 7th Fleet Salvage Officer to Pratus Reef to assist in refloating Frank Knox. She departed Hong Kong 21 July for Yokosuka. The following day she took a disabled Nationalist Chinese fishing boat in tow and delivered it safely to Keelung on 23 July, thence sailed to Yokosuka, arriving 25 July for upkeep. On 3 September 1965, she successfully fired two improved Tartar missiles off Okinawa. After a 1 day stop at Sasebo, Joseph Strauss proceeded south in the screen of Bon Homme Richard. Upon arrival in the South China Sea, she was detached for picket patrol in the Gulf of Tonkin during the last three weeks of September She spent the first two weeks of October supporting operations off Vietnam in the screen of Bon Homme Richard and Oriskany. She then returned to Subic Bay for naval gunfire support training which continued off Da Nang, South Vietnam. On 28 October 1965, she fired her first shots in anger, expending 217 5 inch shells in support of a combined ARVN Marine Corps search and destroy operation against the Viet Cong. Joseph Strauss thus became the first U. S. Navy guided missile destroyer to fire her guns at enemy targets. As a result of this action, the ship's crew received a commendation from the Commanding General, 2nd U. S. Marine Division. Throughout November she formed an advanced SAR/AAW picket team with Henry W. Tucker in the Gulf of Tonkin. She returned to Yokosuka on 7 December 1965 for upkeep and preparations to resume operations off South Vietnam. Joseph Strauss returned to the Gulf of Tonkin 10 February 1966 and remained active in the war zone until heading for Hong Kong exactly one month later. Back in the fighting 26 April, she remained in the war zone until returning to Yokosuka 15 June. That day her home port was changed to Pearl Harbor which she reached 26 July. Joseph Strauss operated in the Hawaiian area until heading back for the Western Pacific 14 January 1967. She remained in the Far East until returning to Pearl Harbor on 17 June.

"Дұға ететін мантис" операциясы

1988 жылғы 14 сәуірде «Сэмюэл Б. Робертс» фрегаты кемеден шамамен жарты миль қашықтықта үш минаны байқады. Алғашқы байқаудан кейін жиырма минут өткен соң, «Сэмюэл Б. Робертс» миналық даладағы қауіптен шығуға тырысқанда, су астындағы минаға соқтығысып, кемені жартылай қиратты. Ұңғыма экипаж кемені тұрақтандырды. «Сэмюэл Б. Робертс» жөндеуге АҚШ-қа қайтарылды. 1988 жылғы 18 сәуірде «Тілейтін қол» операциясы өтті, ол – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Иранның Персия шығанағында мина қоюына және «Сэмюэл Б. Робертс» американдық кемесіне келтірген зақымға жауап ретінде жасаған шабуыл болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бері американдық су үсті күштерінің ең ірі шайқасы саналған бұл шайқаста екі ирандық соғыс кемесі батып, АҚШ Әскери-теңіз күштері тарихында алғаш рет су үстінен су үстіне зымыранмен шабуыл жасалды. Америкалықтар бірнеше топтан тұратын су үстіндегі соғыс кемелерімен және авиациямен шабуыл жасады. Оқиғаның ортасында, Иранның «Каман» класындағы жылдам шабуыл кемесі «Джошан» крейсер «Уэйнрайт» пен «Charlie» топтық әрекет тобына қарсы шығып, оларға «Harpoon» зымыранын атты. «Симпсон» фрегаты төрт «Standard» зымыраны атып жауап берді, ал «Уэйнрайт» екі «Standard» зымыраны қосты. Шабуылдар Иран кемесінің үстін қиратты, бірақ оны бірден батырмады. «Charlie» топтық әрекет тобының үш кемесі («Уэйнрайт», «Симпсон» және «Багли») «Джошанға» жақындап, теңіз артиллериясымен ирандық кемені жойды. Ирандық «Саханд» фрегаты Бандар-Аббастан шығып, американдық су үсті тобының элементтеріне қарсы шыққанда шайқас жалғасты. Фрегат екі VA 95 A-6E ұшағымен байқалды, олар «Джозеф Штраус» үшін әуедегі күштерді қорғап ұшып жатқанда. «Саханд» A-6E-ге зымыран атқанда, «Intruders» екі «Harpoon» және төрт лазерлік басқарылатын «Skipper» бомбасымен жауап берді. «Джозеф Штраус» тағы бір «Harpoon» зымыранын қосты. Көптеген, тіпті барлық АҚШ қарулары Иран кемесіне тиді. «Сахандтың» палубасындағы өрт оның боеприпастарын қамтып, жарылысқа себеп болды, бұл кемені батыруға көмектесті. Иранның ең заманауи кемелерінің бірі «Саханд» жоғалғанына қарамастан, Иран Әскери-теңіз күштері күресін жалғастырды. Күндіздің соңында «Сахандтың» бауырласы – ирандық «Сабалан» фрегаты өзінің орнынан шығып, VA 95-тен бірнеше A-6E-ге жер-әуе зымыранын атты. «Intruder» ұшқышы Энглер «Сабаланға» лазерлік басқарылатын бомба тастап, кемені суға батырды. Ирандық фрегаттың мұрты ішінара суға батып, ирандық буксирлік кемесімен сүйретілді.

On 14 April 1988, the frigate Samuel B. Roberts sighted three mines floating approximately one half mile from the ship. Twenty minutes after the first sighting, as Samuel B. Roberts was backing clear of the minefield, she struck a submerged mine nearly ripping the warship in half. The crew stabilized the ship. Samuel B. Roberts was sent back to the United States for repair. On 18 April 1988, Operation Praying Mantis took place which was an attack by U. S. Naval forces in retaliation for the Iranian mining of the Persian Gulf and damage to an American ship Samuel B. Roberts. The battle, the largest for American surface forces since World War II, sank two Iranian warships and it also marked the first surface to surface missile engagement in U. S. Navy history. The Americans attacked with several groups of surface warships, plus aircraft. In the middle of the action, Joshan, an Iranian Kaman class fast attack craft, challenged the cruiser Wainwright and Surface Action Group Charlie, firing a Harpoon missile at them. The frigate Simpson responded to the challenge by firing four Standard missiles, while Wainwright followed with two Standard missiles. The attacks destroyed the Iranian ship's superstructure but did not immediately sink it. The three ships of SAG Charlie (Wainwright, Simpson, and Bagley) closed on Joshan, destroying the Iranian vessel with naval gunfire. Fighting continued when the Iranian frigate Sahand departed Bandar Abbas and challenged elements of an American surface group. The frigate was spotted by two VA 95 A 6Es while they were flying surface combat air patrol for Joseph Strauss. Sahand fired missiles at the A 6Es, and the Intruders replied with two Harpoons and four laser guided Skipper bombs. Joseph Strauss added a Harpoon missile. Most, if not all, of the U. S. weapons hit the Iranian ship. Fires blazing on Sahands decks eventually reached her magazines, causing an explosion that helped sink the ship. Despite the loss of Sahand, one of Iran's most modern ships, the Iranian navy continued to fight. Late in the day, a sister ship of Sahand, Iranian frigate Sabalan, departed from its berth and fired a surface to air missile at several A 6Es from VA 95. Intruder pilot Engler dropped a laser guided bomb on Sabalan, leaving the ship dead in the water. The Iranian frigate, stern partially submerged, was taken in tow by an Iranian tugboat.

Грекиядағы қызмет және пайдаланудан шығару

Джозеф Штраус 1990 жылдың 1 ақпанында қызметтен босатылды, 1992 жылдың 1 қазанында Грекияға берілді және афиналық адмирал Формионың құрметіне Формион (D220) деп қайта аталды, содан кейін 1995 жылдың 11 қаңтарында Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. Грекия 2002 жылдың 29 шілдесінде Формионды қызметтен шығарды, ал кеме 2004 жылдың 19 ақпанында металл тескісі ретінде сатылды.