FastTrack: Kazaa, Grokster сияқты файл алмасу желілері үшін P2P протокол. 2003 жылы 2.4 млн пайдаланушысы болған, көбінесе MP3 музыка алмасуға қолданылған. Skype жасаушыларынан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
FastTrack – Kazaa, Grokster, iMesh және Morpheus файл алмасу бағдарламаларында қолданылған, өзара байланыс (P2P) протоколы. 2003 жылы FastTrack ең көп таралған файл алмасу желісі болды және көбінесе музыкалық mp3 файлдарын алмасу үшін пайдаланылды. 2003 жылы желіде бір мезгілде шамамен 2,4 миллион пайдаланушы болды. Пайдаланушылардың жалпы саны Napster-дің өркендеген кезіндегіден де көп болған деп есептеледі.
FastTrack is a peer to peer (P2P) protocol that was used by the Kazaa, Grokster, iMesh and Morpheus file sharing programs. FastTrack was the most popular file sharing network in 2003, and used mainly for the exchange of music mp3 files. The network had approximately 2.4 million concurrent users in 2003. It is estimated that the total number of users was greater than that of Napster at its peak.
Тарих
FastTrack протоколы мен Kazaa эстондық бағдарламашылар тобы, Jaan Tallinn басқаруымен, BlueMoon Interactive компаниясында жасалған, осы команда кейіннен Skype-ты құрды. Оны Швециядан Niklas Zennström мен Даниядан Janus Friis-ке сатқаннан кейін, олардың голланд компаниясы Consumer Empowerment 2001 жылдың наурыз айында таныстырды. Ол алғашқы буын P2P желілерінің соңында пайда болды – Napster сол жылдың шілдесінде жабылды. FastTrack негізінде үш желі бар, және олар протоколдың бір-бірімен үйлесімсіз нұсқаларын қолданады. Әрқайсысының ең танымал клиенттері – Kazaa (және оның түрлері), Grokster және iMesh. Kazaa және Sharman Networks-ке қатысты сот процестері туралы толық ақпаратты Kazaa бетінен қараңыз.
The FastTrack protocol and Kazaa were created and developed by Estonian programmers of BlueMoon Interactive headed by Jaan Tallinn, the same team that later created Skype. After selling it to Niklas Zennström from Sweden and Janus Friis from Denmark, it was introduced in March 2001 by their Dutch company Consumer Empowerment. It appeared during the end of the first generation of P2P networks – Napster shut down in July of that year. There are three FastTrack based networks, and they use mutually incompatible versions of the protocol. The most popular clients on each are Kazaa (and its variations), Grokster, and iMesh. For more information about the various lawsuits surrounding Kazaa and Sharman Networks, see Kazaa.
Технология
FastTrack масштабталуды жақсарту үшін супер түйіндерді пайдаланады. Көптеген көздерден жүктеуге мүмкіндік беру үшін FastTrack UUHash хэштеу алгоритмін қолданады. UUHash өте үлкен файлдарды қысқа уақытта, тіпті баяу, нашар компьютерлерде де тексеруге мүмкіндік береді, бірақ сонымен қатар файлдың кең ауқымда бұзылуы байқалмай қалуы мүмкін. Көптеген адамдар, сондай-ақ RIAA, осы осалдықты пайдаланып, желіде бұзылған және жалған файлдарды таратты. FastTrack протоколы шифрлауды қолданады және оны жасаушылар құжаттамаған. Алғашқы клиенттердің бәрі жабық кодты бағдарламалық құралдар болды. Дегенмен, шифрлау алгоритмдеріне арналған бастапқы деректер ашық түрде жіберіледі және ашық кілтті шифрлау қолданылмағандықтан, кері инженерия салыстырмалы түрде оңай жасалды. 2003 жылы ашық кодты бағдарламашылар клиенттік супер түйіндермен байланысқа қатысты протоколдың бөлігін кері инженериялауға қол жеткізді, бірақ супер түйіндер арасындағы байланыс протоколы көбінесе белгісіз болып қала береді.
FastTrack uses supernodes to improve scalability. To allow downloading from multiple sources, FastTrack employs the UUHash hashing algorithm. While UUHash allows very large files to be checksummed in a short time, even on slow weak computers, it also allows for massive corruption of a file to go unnoticed. Many people, as well as the RIAA, have exploited this vulnerability to spread corrupt and fake files on the network. The FastTrack protocol uses encryption and was not documented by its creators. The first clients were all closed source software. However, initialization data for the encryption algorithms is sent in the clear and no public key encryption is used, so reverse engineering was made comparatively easy. In 2003, open source programmers succeeded in reverse engineering the portion of the protocol dealing with client supernode communication, but the supernode supernode communication protocol remains largely unknown.