Кіріспе

Американдық кинорежиссер Рори Элизабет Кэтрин Кеннеди (12 желтоқсан 1968 жылы туған) – американдық деректі фильмдер жасаушы. Кеннеди нашақорлық, ядролық энергияға қарсылығы, соғыс тұтқындарымен қарым-қатынас және мексикалық шекара қоршауының саясаты сияқты әлеуметтік мәселелерге арналған деректі фильмдер түсірген. Ол АҚШ сенаторы Роберт Ф. Кеннеди мен Этель Скакельдің ең кіші баласы.

Ерте өмір және білім

Рори Кеннеди 1968 жылғы 12 желтоқсанда Вашингтондағы Джорджтаун университетінің ауруханасында АҚШ-тың бұрынғы бас прокуроры, сенаторы және 1968 жылғы АҚШ президенттігіне үміткер Роберт Ф. Кеннеди мен оның әйелі Этель Кеннеди отбасында дүниеге келді. Ол әкесі қаза болғаннан кейін 6 ай өткен соң туған. Анасы оның есімін 12 ғасырда билік еткен Ирландияның соңғы жоғары королі Рори О’Коннордың құрметіне «Рори» деп қойды. 1968 жылғы 19 желтоқсанда, Рори туылғаннан кейін бір апта өткен соң анасы оны Арлингтон ұлттық зиратындағы әкесінің қабіріне алып барды. Кеннедидің үлкен ағасы Майкл ЛеМойн Кеннедиді анасы оның рухани әкесі етіп тағайындады. 1997 жылғы желтоқсанда ол Колорадо штатының Аспен қаласындағы шаңғы тебу кезінде болған апаттан кейін ағасы Майклды құтқаруға тырысты, бірақ ол қайтыс болды. Кеннедилердің достары Рори мен Майкл өмірінің көбін бір-бірімен сөйлесіп өткенін айтады. Рори жасөспірім кезінде Оңтүстік Африка елшілігі алдындағы наразылықта ұсталған. Ол 15 жасында 28 жасар ағасы Дэвид есірткінің дозасынан көз жұмды. Рори Вирджиния штатының Маклин қаласындағы Мадейра мектебін бітіріп, содан кейін Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Браун университетінде оқыды. Браун университетінде оқитын екінші курсында Рори Провиденс қаласындағы супермаркет алдында митинг ұйымдастырды. Ол көшпенді шаруаларды қолдап, сатып алушыларды жүзімді бойкоттауға шақырды.

Мансап

1990 жылдары Кеннеди және Браун университетінің студенті Ванесса Вадим (Роджер Вадим мен Джейн Фонданың қызы) «Май күні медиа» коммерциялық емес ұйымын құрды. Бұл ұйым Вашингтон қаласында орналасқан және әлеуметтік маңызы бар фильмдерді өндірумен және таратумен айналысады. «Маңызды әйелдер» Кеннедидің алғашқы деректі фильмі болды. Фильм 1994 жылы шықты, ал идеясы Браун университетінде оқып жүргенде жазған әйелдердің тәуелділікке шалдығу туралы мақаласынан туындады. Оның фильмдерін көрсеткен телеарналар: A&E, Ұлыбританияның Channel 4, Court TV, Discovery Channel, HBO, Lifetime, MTV, Oxygen, PBS, Sundance Channel және TLC. Ол «Американдық ойық» (1999) фильмінің режиссері және сопродюсері болды. Бұл фильм Аппалачи таулы аймағындағы күресіп жатқан отбасы туралы, сыншылар тарапынан жоғары бағаланып, көптеген наградаларға ие болды. HBO фильмді көрсетті, ал Little, Brown and Company баспасы Кеннедидің серігі кітабын бірден шығарды. Кеннеди 2001 жылдың 13 қыркүйегінде Виттенберг университетінде деректі фильмін көрсетті. 2001 жылдың қазан айында Кеннеди Кливлендке (Огайо штаты) барып, Еврей әйелдерінің ұлттық кеңесінің ашылу жиналысында сөз сөйледі. Жиналыста ол «Кино арқылы әлемді өзгерту» атты деректі фильмдерді өндіруші компаниясы туралы айтты. Кеннеди «Пандемия: СПИД-ке қарсы күрес» (2003) атты «Эмми» сыйлығына ұсынылған сериалдың режиссері және сопродюсері болды. Бұл фильмді Билл мен Мелинда Гейтс қоры қаржыландырды. Онда Батыс әлемінен тыс жердегі СПИД-пен ауыратын науқастардың тағдырлары баяндалады. 2003 жылдың маусымында бұл фильм HBO телеарнасында бес бөлімдік сериал ретінде көрсетілді. Кеннеди «Жігіттің өмірі» (2004) фильмінің режиссері және сопродюсері болды. Фильм 2003 жылы Трибека кинофестивалінде көрсетіліп, Вудсток кинофестивалінде үздік деректі фильм сыйлығын жеңіп алды, кейіннен HBO телеарнасында көрсетілді. 2004 жылдың 24 наурызында Salon журналымен сұхбаттасқанда, Американың оңтүстігіне деген қызығушылығы туралы сұраққа Кеннеди әкесінің осы аймақтағы тәжірибесін шабыттандырған бастау деп атады. Сол мақалада ол американдық мәдениеттегі әлеуметтік теңсіздікті көрсету де оны ынталандыратынын айтты. Ол HBO үшін 2004 жылдың 9 қыркүйегінде көрсетілген «Indian Point: Imagining the Unimaginable» (2004) фильмінің режиссері және сопродюсері болды. Бұл фильм Нью-Йорк штатының Манхэттен қаласынан 56 шақырым солтүстікке орналасқан үш блокты ядролық электр станциясы – Индиан Пойнт Энергия Орталығындағы радиоактивті шығарылымның апатты салдары туралы болжайды. Кеннеди «Хомстед Страйк» (2006) фильмінің режиссері және сопродюсері болды, ол The History Channel арнасының «Американы күтпеген жағдайда өзгерген 10 күн» (2006 сәуір) сериалдарының бөлігі болды. Ол «Көшелік ұрыс» (2005) фильмінің атқарушы продюсері болды, ол 2002 жылы Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласында демократ Кори Букердің (содан кейін Ньюарк қалалық кеңесінің мүшесі) демократ Шарп Джеймске қарсы сәтсіз сайлау науқанын көрсетеді. Фильм «Үздік деректі фильм» номинациясына ие болды. (Букер кейіннен 2006 жылдың 9 мамырында демократ Рональд Райске қарсы мэр сайлауын жеңіп алды; Джеймс 2006 жылы тағы төрт жылдық мерзімге қайта сайлануға түспеді.) Кеннеди «Абу Грейбтің арбалары» (2007) фильмінің режиссері және сопродюсері болды, ол Санденс кинофестивалінде көрсетіліп, 2007 жылы «Эмми» сыйлығын жеңіп алды. Кеннеди алғаш рет Абу Грейб түрмесіндегі жағдай туралы ақпарат құралдарында суреттер пайда болғанда білді, оларға Сеймур Херштің «Нью-Йоркер» журналында жариялаған мақаласы қоса берілді. Кеннедидің айтуынша, ол жалаңаш тұтқындар мен күліп тұрған американдық сарбаздардың суреттерін көргенде «зор үрейге, қорқынышқа және жиренуге» шалдықты. Ол түрмеде болған адамдармен және зәбір-зоққыға тікелей қатысқандармен сұхбат жүргізді. Кеннедидің қатысушылар туралы пікірі олармен сұхбаттасқаннан кейін өзгерді, ол оларды «өте адамгершілік және өзім сияқты» деп санады және олардың «монстр емес» екенін анықтады. Ол HBO Documentary Films үшін «Сізге рахмет, президент мырза: Ақ үйдегі Хелен Томас» (2008) фильмін режиссерлік етті, ол 2008 жылдың 18 тамызында HBO телеарнасында көрсетілді. 40 минуттық деректі фильмнің атақты журналист туралы қызықты, бірақ қысқаша көрінісі бар екені айтылды. 2009 жылдың 30 маусымында Кеннеди Кино өнер және ғылым академиясына мүше болып қабылданды. Кеннеди «The Fence» (La Barda) фильмін режиссерлік етті, ол 2010 жылғы Санденс кинофестивалінің ашылу салтанатында көрсетілді. Фильм HBO телеарнасында 2010 жылдың 16 қыркүйегінде көрсетілді. Фильм жақсы қабылданып, АҚШ пен Мексика арасындағы шекаралық қоршаудың кемшіліктерін көрсетеді, ол мигранттардың өлімін арттырды, бірақ заңсыз көші-қонды тоқтатпады. 2011 жылы ол анасы туралы «Этель» деректі фильмін түсіріп, режиссерлік етті. Фильм 2012 жылғы Санденс кинофестивалінде көрсетілді және 2012 жылдың 18 қазанында HBO телеарнасында көрсетілді. Пікірлер деректі фильмді рухани құрмет ретінде бейнелесе де, тереңдігінің жетіспеуіне сын тақты. Кеннеди фильмді түсіру үшін бес күн бойы әкесінің отбасының Hyannis Port-тағы үйінде туыстарымен сұхбаттасты. Дайын фильм үшін ол «шамамен 100 сағат» архивтік кадрларды, фотосуреттерді және үй бейнелерін қарады. «Вьетнамдағы соңғы күндер» фильмін Кеннеди режиссерлік етті және Кевин Макалестермен бірлесіп өндірді, бұл деректі фильм 2014 жылдың қаңтарында Санденс кинофестивалінде дебют жасады. Фильмді түсіру кезінде ол АҚШ әскери қызметкерлерімен және қазір АҚШ-та тұратын Вьетнам азаматтарымен сөйлесті және фильмнің ең қызықты бөлігі «жерде болған американдықтар мен вьетнамдықтар туралы айтылмаған оқиғаларды баяндау, АҚШ саясатына қарсы шығып, вьетнамдықтарды құтқару үшін өмірін қауіпке тіккендер» екенін айтты. 2014 жылдың қыркүйегінде «Вьетнамдағы соңғы күндер» Лос-Анджелестегі Nuart театрында көрсетілді. Кеннеди фильмдегі кейбір адамдардың қатысуын алуға қиындықтарды кездестірді. Олардың ішінде Генри Киссинджердің жобаға ең көп қарсылық көрсеткенін айтты. Олардың қарсылығы туралы Кеннеди былай деді: «Менің ойымша, олардың көптегені сол сәттен кейін посттравматикалық стрестен зардап шекті. Мен олардан оқиғаны қайта баяндауды сұрағанда, оларға қиын болды. Көптеген адамдар сұхбаттан кейін бір аптаға дейін жазылуға уақыт кеткенін айтты. Мен Вьетнамнан көптеген электрондық хаттар алдым, онда фильмді көруге тым ауыр екенін айтқандар болды». «Вьетнамдағы соңғы күндер» 87-ші «Оскар» сыйлығына «Үздік деректі фильм» номинациясына ие болды. 2024 жылы Кеннеди HBO үшін Synanon туралы «The Synanon Fix» деректі сериалын режиссерлік етті және өндірді. 2024 жылдың басында Film Training Manitoba (Канада, Виннипег) Кеннедиді Manitoba Film Master Series-тің ерекше спикері ретінде тағайындады, ол Manitoba Institute of Trades and Technology (MITT) институтында өтті. Film Master Series-і Кеннедидің әйелдер, гендерлік азаматтары және трансгендер қатысушылары үшін арнайы оқу сессиясын қамтыды.

Активизм және саясат

Кеннеди бірнеше әлеуметтік белсенділік ұйымдарын қолдайды және көптеген коммерциялық емес ұйымдардың кеңесіне қатысады. 2010 жылдың наурыз айында Кеннеди «Ритц Карлтон» қонақүйінде спирттік ішімдіктер мен есірткілердің зияны туралы баяндама жасады және нашақорлық пен отбасылық зорлық-зомбылықтың «бір-бірімен тығыз байланысты» екенін айтты. Ол сондай-ақ емдеу мүмкіндіктерін қолдап, оларды «қылмыстық әділет жүйесінен гөрі маңызды» деп атады. Алкоголизмді қалпына келтіру бағдарламасының атқарушы директоры және бас директоры Роберт Боззоне оның пікірімен келісіп, «Роридің сөзін тыңдасаңыз, емдеу түрмеге қамаудан тиімдірек» деп қосты. Майкл Браунның атылуына қатысты Кеннеди, осы оқиғаның ұлттық БАҚ назарына ілігу себебі «бұл біздің барлығымыз терең ойланып, зерделеп, шешуіміз керек үлкен әлеуметтік мәселенің белгісі, менің ойымша, бұл мәселе нәсіл мен әлеуметтік жағдайға да қатысты» деді. 2019 жылдың 11 қаңтарында Кеннеди «Red Hot Chili Peppers» тобының әншісі Энтони Кидис және «Малибу қорының» өкілі Тревор Нилсонмен бірлесіп, қазіргі климаттық дағдарыс туралы «Rolling Stone» журналында мақала жариялады. Кеннеди 2008 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Демократиялық партияның үміткері Барак Обаманы қолдағандығын «Екі жақсы таңдау, бір анық шешім – Обама» деген мақаласында жариялады. 2016 жылы ол демократтардың президенттік үміткері Хиллари Клинтонды қолдады. 2024 жылдың 1 сәуірінде «Жақсы таң, Америка» бағдарламасында жаңа деректік фильмі «Синанон фикс» туралы айтқанда, Кеннеди 2024 жылғы АҚШ президенттік сайлауындағы сайлаушылардың оның ағасы Роберт Ф. Кеннедиге дауыс бермей, демократтардың дауыстарын Джо Байденнен бөлмеуіне ниеттенгенін мәлімдеді. Ол Байденнің кандидатурасын қолдайды.

Жеке өмір

Колледжді бітіргеннен кейін Кеннеди Нью-Йоркке, содан кейін қысқа ғана уақытқа Лос-Анджелеске көшіп барды. 1999 жылдың 2 тамызында Кеннеди Грекияда, кеме тасымалының магнаты Вардис Вардиноянниске тиесілі особняқта Марк Бейлиге тұрмысқа шықты. Кеннеди Браун университетін бітіргеннен кейін Вашингтонда ортақ достары арқылы Бейлимен танысты. 1999 жылдың қазан айында Кеннеди мен оның күйеуі, Клементина деген итімен бірге Вест-Виллидж ауданындағы жаңа үйге көшіп барды, оны олар "жақсы көретін" еді. 2004 жылы екінші қызы дүниеге келген шамада Кеннеди мен оның күйеуі үй сатып алды. 2007 жылы ұлының тууына байланысты Кеннеди кино жасау карьерасынан демалысқа шықты. Trulia.com мәліметінше, Кеннеди 2013 жылдың қаңтарында Калифорния штатының Малибу қаласында үй сатып алып, қазір сонда тұрады.

Қоғамдық имидж

1990 жылдарға дейін Кеннеди әкесі Роберт Кеннединің қазасынан кейін дүниеге келген бала ретінде ғана танымал болған. Туысы Джон Ф. Кеннедидің ұшақ апатынан кейін ол оның үйлену тойына қатысуы жоспарланған туысы ретінде белгілі болды. "Нью-Йорк Таймс" газетінің журналисі Анита Гейтс Кеннедидің "фильм режиссері" ретінде танылғысы келетіні түсінікті екенін жазды. Эдвард Клейн өзінің "Кеннедилердің қарғысы: Американың бірінші отбасын 150 жылдан бері қудалап жүрген трагедияның себебі" атты кітабында Рори Кеннедидің "отбасының басқа мүшелеріне қарағанда Кеннедилердің қарғысынан көбірек зардап шеккенін" айтты. Содан кейін Клейн оның әкесі мен інісі Дэвидтің қазасын, сондай-ақ ағасы Майкл Кеннедидің өмірін сақтап қалуға жасаған тығырықтан шығу жолын атап өтті. Кеннеди өз жұмысы және оның әкесімен байланысы туралы айтты. "Мен бұл жұмысты оның жалғасы деп емес, оның қандай адам болғанының маған әсер еткенін және оның әлемге қосқан үлесіне байланысты түрлі шешімдер қабылдағанымды ойлаймын. Мен оның өмірінің қысқа мерзімінде жеткен жетістіктеріне және адамдарды қозғап, оларға тигізген әсеріне зор құрметпен қараймын. Бұл мені шынымен шабыттандырды."