Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы қоғамдық тұрғын үй кешені, Чикаго, Иллинойс, АҚШ.
Former public housing development in Chicago, Illinois, United States
Роберт Тейлор үйлері 1962 жылдан 2007 жылға дейін Чикагоның оңтүстік жағындағы Бронзвилл ауданындағы қоғамдық тұрғын үй жобасы болды. АҚШ-тағы екінші ірі тұрғын үй жобасы болып табылатын ол 3 километрге созылған сызықтық жоспарда орналасқан 28 дерлік бірдей биік үйлерден тұрды, әр блокта үш үйден ат жалау пішіндес тұрақты орналасқан. Ол Першинг-роуд (39-шы көше) мен 54-ші көше арасындағы Стейт-стрит бойында, Дан Райан тас жолының шығысында орналасқан. Жоба африкалық-американдық белсенді және Чикаго тұрғын үй басқармасының (CHA) алғашқы африкалық-американдық төрағасы Роберт Рошон Тейлордың (1899–1957) құрметіне аталған. Бұл Stateway Gardens, Dearborn Homes, Harold Ickes Homes және Hilliard Homes сияқты басқа CHA тұрғын үй жобаларын қамтитын State Street Corridor-дің бір бөлігі болды.
Robert Taylor Homes was a public housing project in the Bronzeville neighborhood on the South Side of Chicago, Illinois from 1962 to 2007. The second largest housing project in the United States, it consisted of 28 virtually identical high rises, set out in a linear plan for two miles (3 km), with the high rises regularly configured in a horseshoe shape of three in each block. It was located along State Street between Pershing Road (39th Street) and 54th Street, east of the Dan Ryan Expressway. The project was named for Robert Rochon Taylor (1899–1957), an African American activist and the first African American chairman of the Chicago Housing Authority (CHA). It was a part of the State Street Corridor which included other CHA housing projects: Stateway Gardens, Dearborn Homes, Harold Ickes Homes, and Hilliard Homes.
Тарих
Роберт Тейлор үйлері 1962 жылы аяқталды және Роберт Рошон Тейлордың (1899–1957) есімімен аталды, ол афроамерикалық белсенді және Чикаго тұрғын үй басқармасының (CHA) мүшесі болған. 1950 жылы ол қалалық кеңес Чикаго қаласының әртүрлі жерлерінде нәсілдік интеграцияны қолдайтын тұрғын үйлер салуға рұқсат бермеген соң отставкаға кетті. Бұл бір кезде елдегі екінші ірі тұрғын үй кешені болды және лайықты, қолжетімді баспана ұсыну мақсатында салынды. Ол әрқайсысы 16 қабаттан тұратын 28 биік ғимараттан құралды, жалпы саны 4415 пәтерді құрады. Көбінесе үш ғимараттан U пішіндес топтарға біріктірілген, олардың ұзындығы екі мильге (үш шақырымға) жетеді.
Robert Taylor Homes were completed in 1962 and named for Robert Rochon Taylor (1899–1957), an African American activist and Chicago Housing Authority (CHA) board member who in 1950 resigned when the city council refused to endorse potential building locations throughout the city of Chicago that would induce racially integrated housing. At one time, it was the second largest public housing development in the country, and it was intended to offer decent affordable housing. It was composed of 28 high rise buildings with 16 stories each, with a total of 4,415 units, mostly arranged in U shaped clusters of three, stretching for two miles (three kilometers).
Қиындықтар
Роберт Тейлор үйлері Чикагодағы Кабрини–Грин сияқты басқа да биік тұрғын үй жобаларын құлдыратқан көптеген проблемаларға тап болды. Бұл проблемаларға есірткі сату, есірткіге тәуелділік, топтық зорлық-зомбылық және кедейліктің мәңгілік жалғасуы кірді. 11 000 тұрғынға есептелген Роберт Тейлор үйлерінде шамамен 27 000 адам тұрды. АҚШ-тың ең кедей алты санақ аймағының алтысы, олардың халқы 2500-ден асып түсті, осы жерде орналасқан еді. Жұмыс істеу жасына жетпеген балаларды ескере отырып, бір кезде тұрғын үй кешенінің 27 000 тұрғынының 95 пайызы жұмыссыз болды және мемлекеттік жәрдемақыны табыс көзінің жалғыз түрі деп көрсетті, ал үй шаруашылықтарының 40 пайызы жалғыз әйелдер басқаратын, жылына 5000 доллардан аз табыс көретін отбасылар еді. Олардың 96 пайызы афроамерикалықтарды құрады. Көптеген бетонды биік үйлер өрт сөндіруден кейін іздер қалған, тар және қиын жағдайдағы шалап ауданда орналасқан. Ластанған көшелер, нашар сақталған құрылыс нормалары және жеткіліксіз сауда және қоғамдық қызметтер мұндағы бейтараптықтың айқын белгісі болды. Полиция қызметкерлері қылмыстың алдын алуға немқұрайлы қарамай, қараңғы дәліздерде қауіпсіздік сезінбеді және жиі биік үйлерден оқ атуға ұшырады. Роберт Тейлор үйлерінде жүргізілген сауалнама көрсеткендей, тұрғындардың көпшілігінің отбасы мүшесі түрмеде отыр немесе екі жыл ішінде түрмеден босатылуын күтеді. Бұл тұрғындар басқа жерге көшуге тырысқанда қиындықтар тудырды, себебі босатылған тұтқындардың көпшілігінде серіктестері, балалары немесе басқа тұрғын үйге көшуге кедергі келтіретін психикалық аурулары болды.
The Robert Taylor Homes faced many of the same problems that doomed other high rise housing projects in Chicago such as Cabrini–Green. These problems included drug dealing, drug abuse, gang violence, and the perpetuation of poverty. Planned for 11,000 inhabitants, the Robert Taylor Homes housed up to a peak of 27,000 people. Six of the poorest US census areas with populations above 2,500 were found there. Including children who are not of working age, at one point 95 percent of the housing development's 27,000 residents were unemployed and listed public assistance as their only income source, and 40 percent of the households were single parent, female headed households earning less than $5,000 per year. About 96 percent were African American. The concrete high rises, many with the scars of arson fire, sat in a narrow stretch of slum. Neglect was evident in littered streets, poorly enforced building codes and scant commercial or civic amenities. Aside from neglect and ignoring crime, police officers also felt unsafe in darkened hallways and were frequently shot at from the high rises. In the Robert Taylor Homes a survey was conducted and showed that the majority of residents either had a family member in prison or expected one to return from prison within two years. This caused issues when residents tried to relocate; many of these returning prisoners had partners, children and/or mental illnesses that prevented them from relocating to another residence.
Топтық зорлық-зомбылық және есірткі
Микки Кобралар (MC), Гангстер шәкірттері (GD) тобы тұрғын үй кешенін бақылап отырды. Полицияның барлау деректеріне сәйкес, жоғары деңгейдегі кісі өлтірулердің себебі, бандиттер мен есірткі сатушылардың Чикагоның белгілі бір аудандары үшін күрес жүргізуі болды, яғни "аумақ үшін соғыс" салдарынан орын алды. CHA есебі бойынша, күн сайын 45 000 долларлық есірткі саудасы жасалған. Роберт Тейлор үйінің бұрынғы тұрғындары есірткі сатушылардың ғимараттарды бақылау үшін күрескенін айтады. Бір апта соңында Роберт Тейлор үйінің маңында 300-ден астам оқ атыс оқиғасы тіркелді. Сол күндері 28 адам қаза тапты, ал осы оқиғалардың 28-інің 26-сы бандиттік топтармен байланысты деп саналады.
The Mickey Cobras (MC's), Gangster Disciples (GDs), gangs dominated the housing project. Police intelligence sources say that the elevated number of homicides was the result of gang "turf wars", as gang members and drug dealers fought over control of given Chicago neighborhoods. The CHA estimated that $45,000 in drug deals took place daily. Former residents of the Robert Taylor Homes have said that the drug dealers fought for control of the buildings. In one weekend, more than 300 separate shooting incidents were reported in the vicinity of the Robert Taylor Homes. Twenty eight people were killed during the same weekend, with 26 of the 28 incidents believed to be gang related.
Қылмыс
Роберт Тейлор үйлерінде көптеген қылмыстар орын алып, 1970 жылдардың ортасында ең жоғары деңгейге жетті. Тұрғын үй кешенінде жасалған қылмыстардың көпшілігі есірткі және көше бандаларының зорлық-зомбылығымен байланысты болды. 1976 жылдың қазан айында 22 жастағы Денис Дозиер 15-қабаттағы пәтер терезесінен лақтырылды; ол оқиғадан аман қалды. 1983 жылдың 25 маусымында 18 айлық Виниетт Тиг әжесі телефонға жауап беру үшін оны бірнеше минутқа дәлізde жалғыз қалдырғаннан кейін кешеннен ұрланды. Ұрланған кезде дәлізde шамамен 50 адам болған, бірақ полиция жеткілікті дәлел жинап, ешкімді ұстай алмады. Одан бері ол туралы ешқандай хабар жоқ. 1991 жылдың 15 тамызында, түнгі сағат 00:00-ге жуық, CHA полиция қызметкері Джимми Хейнс кешенде снайперден атылып, қаза тапты. Ол екі күннен кейін Mercy ауруханасында қайтыс болды. Оның өліміне қатысты үш күдікті айыпталып отыр. 1993 жылдың ақпан айында, банда мүшелері полиция қызметкерлеріне банда жиыны өтіп жатқан ғимаратқа кіруге рұқсат бергеннен кейін, кешендегі жөндеуші ұрып-соғып өлтірді.
Numerous crimes occurred in the Robert Taylor Homes, reaching an all–time high in the mid–1970s. Most crimes committed at the housing project were drug and street gang violence related. In October 1976, 22–year old Denise Dozier was thrown from a 15th floor apartment window; she survived the incident. On June 25, 1983, 18 month old Vinyette Teague was abducted from the project after her grandmother left her alone in the hallway for a few minutes to answer a phone call. An estimated 50 people were in the hallway at the time of the abduction, but police were unable to gather enough evidence to make any arrests. She has never been seen or heard from since. On August 15, 1991, shortly before midnight, CHA police officer Jimmie Haynes was fatally wounded by a sniper rifle at the project. He died two days later at Mercy Hospital and Medical Center. Three suspects were charged with his murder. A maintenance worker at the project was beaten to death by gang members after he allowed police officers access to a building where a gang meeting was taking place in February 1993.
Қайта дамыту
1993 жылы Роберт Тейлор үйлерінің барлығын төмен қабатты ғимараттардағы әртүрлі кірісті қауыммен алмастыру туралы шешім қабылданды. Бұл мақсат үшін HOPE VI федералды бағдарламасы арқылы алынған федералдық блок гранттың қаражаты бөлінді. 1996 жылы HOPE VI федералдық қаражаты Тейлор үйлерін ауыстыру үшін, басқа жерде тұрғын үй салуға арнайы берілді. Чикаго қалалық тұрғын үй басқармасы 2005 жылдың соңына дейін барлық тұрғындарды көшірді. 2007 жылдың 8 наурызында соңғы ғимарат бұзылды. 2007 жылдың мәліметтері бойынша, ескі жоғары қабатты ғимараттардың орнына 2300 төмен қабатты тұрғын үйлер мен пәтерлер, жеті жаңа және жаңартылған әлеуметтік нысандар, сондай-ақ бірқатар сауда және коммерциялық кеңістіктер салынуға тиіс. Аталған жобаның құны шамамен 583 миллион долларды құрайды деп күтілуде. Жаңа құрылыстың бір бөлігі ретінде аудан "Легендалар Оңтүстігі" деп қайта аталды.
In 1993, it was decided to replace all Robert Taylor Homes with a mixed income community in low rise buildings as part of a federal block grant received for the purpose from the HOPE VI federal program. In 1996, HOPE VI federal funds were granted specifically for off site Taylor replacement housing. The Chicago Housing Authority moved out all residents by the end of 2005. On March 8, 2007, the last remaining building was demolished. As of 2007, a total of 2,300 low rise residential homes and apartments, seven new and renovated community facilities, and a number of retail and commercial spaces are to be built in place of the old high rise buildings. The development costs are expected to total an estimated $583 million. Part of the redevelopment is the renaming of the area to "Legends South".
Зерттеу
Стандартталған тұрғын үйлер мен шамалы айырмашылығы бар демографиялық ерекшеліктеріне байланысты RTH кластері қалалық өмірдің және "жасыл кеңістіктің" жетіспеуінің адам жағдайына тигізетін әсерін зерттеу үшін өте қолайлы орын болды. Осы сияқты зерттеулер экологиялық психология саласында Иллинойс университетінің Урбана-Шампейндегі Ландшафт және адам денсаулығы зертханасының (бұрынғы Адам және ортаны зерттеу зертханасы) Франсис Куо мен Уильям Салливан жүргізген зерттеулер тобы арқылы нақтырақ көрсетілді. Бұл тұрғын үй құрылысының тарихы мен экономикасын Судир Аллади Венкатеш өзінің "Американдық жоба" кітабында зерттеді. 2008 жылы жарық көрген "Бір күндік банктің басшысы: тәуекелге баратын әлеуметтанушы көшеге шығады" кітабында Венкатеш аймақты, оның тұрғындарын және "Қара патшалар" деп аталатын Чикагодағы есірткі сатумен белгілі қылмыстық топты сипаттады. Кітапта анонимділікті сақтау үшін "Қара патшалар" аты өзгертілді, бірақ бұл Gangster Disciples тобына сілтеме болуы мүмкін. Роберт Тейлор үйлері туралы болмаса да, автор Алекс Котловиц Чикаго тұрғын үй басқармасы, демографиялық жағдай және Чикагодағы тұрғын үй жобаларының тарихы туралы "Бұл жерде балалар жоқ" кітабында жазды. Кітап Генри Хорнер үйлеріне қатысты мәселелерді талқылайды, сонымен қатар бүкіл аймақтағы проблемаларды қарастырады. Бұл тұрғын үй құрылысы 1987 жылдың тамызында бүкіл елде көрсетілген "Федеральді көшедегі дағдарыс" атты PBS телеарнасының деректі фильмінің тақырыбы болды.
Because of the standardized housing and near homogeneous demographics, the RTH cluster was an ideal location for studying the effects of urban living and lack of "green space" on the human condition. This type of research in environmental psychology was most clearly demonstrated by a group of studies done by Frances Kuo and William Sullivan of the Landscape and Human Health Laboratory (formerly the Human Environment Research Laboratory) at the University of Illinois at Urbana–Champaign. The history and economy of this housing development was studied by Sudhir Alladi Venkatesh in his book American Project In his 2008 book Gang Leader For A Day: A Rogue Sociologist Takes To The Streets , Venkatesh also profiled the area, its residents and the "Black Kings", a Chicago gang known for selling drugs. The "Black Kings" were renamed for the book to preserve anonymity, although it is likely referential to the Gangster Disciples. Although not about the Robert Taylor Homes, author Alex Kotlowitz wrote about the Chicago Housing Authority, the demographics and the history of the Chicago Housing projects in his book There Are No Children Here The book discusses the Henry Horner Homes, but also looks at and discusses the issues within the entire area. The housing development was the subject of a PBS documentary called Crisis On Federal Street which aired nationally in August 1987.