1982 жылғы Фолкленд соғысы: Wireless Ridge шайқасы. Британ әскері Аргентина басқарған Порт Стенлиге шабуыл жасап, жеңіске жетті. Тактика, қатысушылар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1982 жылғы Фолкленд соғысы
1982 Falklands War
Wireless Ridge шайқасы – Фолкленд соғысының шайқасы, 1982 жылдың 13-14 маусым аралығында британдық және аргентиналық әскерлер арасында Фолкленд аралдарының аргентиналық басы иеленген астанасы Порт-Стенлиге қарай жылжу кезінде болды. Wireless Ridge – Стенлиден бес миль қашықтықтағы жеті стратегиялық төбелердің бірі, аралдың астанасына жақындау үшін оны басып алу қажет еді. Шабуыл сәтті аяқталды, және аралдардағы барлық аргентиналық күштер сол күні кейіннен тәлімдікке берілді. Британдық күштерге 2-ші батальон, The Parachute Regiment (2 Para), Blues & Royals әскерлері, екі FV101 Scorpion және екі FV107 Scimitar жеңіл танктері, сондай-ақ 29 Commando Regiment Royal Artillery екі батареясының артиллериялық қолдауы және 4,5 дюймдік зеңбірекпен теңіз жағалауынан атыс қолдауы қарастырылды. Аргентиналық күштер 7-ші жаяу әскер полкінен және басқа бөлімшелерден тұрды. Бұл секторға алғаш келген аргентиналық бөлімше майор Хосе Родольфо Банетта басқаратын құрама болып, Моуди Брук казармасында орналасты, бірақ 11 маусымда британдық артиллерияның оқтары ғимаратқа тиген соң, үш аргентиналық сарбаз қаза тауып, бір офицер жараланғандықтан, бұл бөлімше аумақты эвакуациялауға мәжбүр болды. Бастапқыда, 7-ші полк Wireless Ridge-те салыстырмалы түрде жайлы жағдайда болды, қойларды атып, әскерлер жақын жерде тапқан ескі жатақтардың тіректерінде пісіріп жеді. Әскери қызметші Гильермо Велес Wireless Ridge-те болған кезінде өзі жеке 50 қойды атып өлтіргенін мәлімдеді.
The Battle of Wireless Ridge was an engagement of the Falklands War which took place on the night from 13 to 14 June 1982, between British and Argentine forces during the advance towards the Argentine occupied capital of the Falkland Islands, Port Stanley. Wireless Ridge was one of seven strategic hills within five miles of Stanley at that had to be taken in order for the Island's capital to be approached. The attack was successful, and the entire Argentine force on the Islands surrendered later that day. The British force consisted of 2nd Battalion, The Parachute Regiment (2 Para), a troop of the Blues & Royals, with two FV101 Scorpion and two FV107 Scimitar light tanks, as well as artillery support from two batteries of 29 Commando Regiment Royal Artillery and naval gunfire support provided by 's 4.5 in gun. The Argentine force consisted of the 7th Infantry Regiment as well as detachments from other units. The first Argentine unit to arrive in the sector was that commanded by Major José Rodolfo Banetta that took up residence inside the Moody Brook Barracks, but this unit had to evacuate the area on 11 June when British fire struck the building, killing three Argentine soldiers and wounding an officer. At first, the 7th Regiment on Wireless Ridge was relatively comfortable, shooting sheep and roasting them on old bed frames the soldiers had found nearby. Private Guillermo Vélez maintains that he personally shot and killed 50 sheep during his time on Wireless Ridge.
Өмірбаян
Гуз Грин шайқасындағы ауыр шығындардан кейін, оның ішінде олардың командирі, подполковник 'H' Джонс қаза болғаннан кейін, 2-ші парашют полкінің басқаруы шайқас кезінде Англияда болған подполковник Дэвид Чондлерге өтті. Чондлер Викерс VC10 ұшағымен Ассенсион аралына, содан кейін парашютпен азық-түлік тасыған C-130 Геркулес көлігімен Фолкленд аралдарына ұшты. Чондлер теңізге секіріп түсіп, тікұшақпен алынып, әуелі адмирал Сэнди Вудвордпен брифингке, содан кейін генерал-майор Джереми Мур штабына жеткізілді. Гуз Гриннен кейін төрт күн өткен соң Чондлер 2-ші парашют полкіне қосылды. Батальон офицерлерін Гуз Грин шайқасы және одан кейінгі оқиғалар туралы толыққанды хабардар еткеннен кейін, ол бөлім ешқашан оттық қолдаусыз әрекетке түспейтініне уәде берді. Фицройдан 2-ші парашют полкі тікұшақпен Блафф Коув Пикке көшірілді, онда олар резервте болды. Бірінші қатар төбелер: Екі әпке, Лонгдон тауы және Харриет тауы басып алынды. Содан кейін тағы үш төбе басып алу жоспарланды: Шотланд гвардиясы Тэмблдаун тауын, Гуркхалар Вильям тауын, ал 2-ші парашют полкі Сымсыз қырқаны басып алуға тиіс болды. 3-ші командалық бригаданың науқанының соңғы кезеңі – Стэнли үшін шайқас, осы төбелерді басып алғаннан кейін басталатын еді. 13 маусым күні таңертең Тэмблдаунға жасалған шабуыл сәтті аяқталғаны белгілі болды, сондықтан 2-ші парашют полкі Лонгдон тауының артына айналып, Сымсыз қырқаға шабуылға дайындалды. Шабуыл тез аяқталады деп күтілгендіктен, олар тек қару-жарақтары мен мүмкіндігінше көп оқ-дәрілерін алып, қалған жабдықтарын лагерьде қалдырды. Блафф Коув Пикте батальонның минометтері мен ауыр пулеметтеріне Аргентинаның A-4 Skyhawk ұшақтары шабуыл жасады, бұл олардың жоспарланған алға жылжуын кешіктірді, бірақ ешкім зардап шекпеді.
After heavy losses during the Battle of Goose Green, including their commander, Lieutenant Colonel 'H' Jones, command of 2 Para passed to Lieutenant Colonel David Chaundler, who was in England at the time of the battle. Chaundler flew to Ascension Island on a Vickers VC10 and then to the Falklands on a C 130 Hercules that was dropping supplies by parachute. Chaundler jumped into the sea, where he was picked up by helicopter and eventually delivered to for a briefing with Admiral Sandy Woodward and then to Major General Jeremy Moore's headquarters. Four days after Goose Green, Chaundler joined 2 Para. After debriefing the battalion's officers about Goose Green and the events following, he vowed that the unit would never again go into action without fire support. From Fitzroy, 2 Para were moved by helicopter to Bluff Cove Peak where they were held in reserve. The first line of hills: Two Sisters, Mount Longdon and Mount Harriet, were taken. Three other hills were then slated to be captured: Mount Tumbledown by the Scots Guards, Mount William by the Gurkhas and Wireless Ridge by 2 Para. The final phase of 3 Commando Brigade's campaign, the battle for Stanley, would follow the capture of these hills. On the morning of 13 June, it became clear that the attacks on Tumbledown had been successful, so 2 Para marched around the back of Mount Longdon to take up their positions for the assault on Wireless Ridge. As the action was expected to be concluded quickly, they took only their weapons and as much ammunition as possible, leaving most other gear behind in the camp. On Bluff Cove Peak, the Battalion's mortars and heavy machine guns were attacked by Argentine A 4 Skyhawks, which delayed their planned move forward, although they suffered no casualties.
SAS-тің диверсиялық рейд
Арнайы әуе қызметі, арнайы қайық эскадрильясының сарбаздарымен бірге, 13-14 маусым күндері Стенли портының солтүстігінде диверсиялық шабуыл жасады. Жоспар бойынша, 2 ПАРА Wireless Ridge-тің солтүстік бөлігіне шабуыл жасағанда, 30 SAS және SBS командалары 4 Rigid Raider-де Мюррелл өзенінің кіреберісімен жылдам өтіп, Кортли Ридждегі мұнай қоймаларына шабуылдауға тиіс болды. Бірақ, мақсатына жеткенге дейін, шабуыл тобы Аргентинаның "Альмиране Иризар" госпитальдық кемесінің (мейлі Хосе Рикардо Спадароның 601 Ұлттық жандармериясының арнайы күштері эскадрильясын 2 ПАРА артында үлкен енгізу үшін заңсыз дайындалып жатқан) прожектормен жарыққа шығарылды. Солтүстік жағалаудағы позициялардан SAS/SBS күштеріне 30 мм-лік зениттік артиллерияны қоса алғанда, көптеген оқтар атылды, бұл британдық шабуылшыларды кері шегінуге мәжбүр етті. Үш британдық коммандос жараланды және барлық қатысқан Rigid Raider-лер жөндеуге келмейтіндей зақымдалды. Осылайша, шабуыл қорғаушыларды ірі теңіз десанты жасалатындығына көндіру мақсатына жетті.
The Special Air Service, along with men from the Special Boat Squadron, carried out a diversionary raid immediately north of Port Stanley on the night of 13–14 June. The plan was, as 2 PARA attacked the northern half of Wireless Ridge, 30 SAS and SBS commandos aboard 4 Rigid Raiders would speed across the Murrell River entrance and attack the oil storage facilities on Cortley Ridge. However, before it could reach its objective, the assault force was illuminated by a spotlight on the Argentine Almirante Irízar hospital ship (illegally preparing to collect Major José Ricardo Spadaro's 601 National Gendarmerie Special Forces Squadron on Navy Point for a major insertion behind 2 PARA). A massive amount of fire, including 30mm anti aircraft guns arched down onto the SAS/SBS force from positions along the northern shore, caused the British raiders to withdraw. Three British commandos were wounded and all the Rigid Raiders involved were damaged beyond repair. Thus the raid achieved its aim of convincing the defenders that a major sea borne landing was about to happen.
Салдары
«Корпоратив» операциясының соңғы кезеңіндегі британдықтардың басқа маңызды шайқастарымен қатар, мысалы, Тау Тэмблдаун шайқасы, Wireless Ridge-дегі жетістік Аргентинаның кейіннен капитуляциялауынан бұрын соғыстың соңғы ірі шайқастарының бірі болды. Шайқас аяқталғаннан кейін британдықтар аргентиналық әскерлердің Стэнлиге қарай шегініп бара жатқанын көрді, ал олар шегінген кезде оларға отты бағыттап, бір офицер: «Бұл өте қайғылы көрініс болды, мен оны қайта көргім келмейді» деп атап өтті. Гуз Гриндегі ауыр шығындарды қайталамау үшін британдықтар негізгі шабуылды бастамас бұрын қарсыластың әскерлеріне ауыр артиллериялық оқ жаудырды, бұл Аргентина әскерлерінің рухын күйрететіні анық болды. Оқ жауын олардың күресуге деген құлшынысын күрт төмендетіп, шегіну кезінде әскерлер арасында үмітсіздік сезімін таратып берді. Бір әскери сарапшының пікірінше, жақсы жаттығудан өткен британдық батальон да осындай жағдайда позициясын тастауға мәжбүр болар еді. Қарсыластың шегінуімен және Wireless Ridge және Mount Tumbledown сияқты бірнеше маңызды позицияларды табысты басып алумен британдықтар Стэнлиге шабуыл жасауға рұқсат алды, ал 2 Пара 1982 жылдың сәуір айында аргентиналық күштер соғыстың басында аумақты алғаш басып алғаннан бері қалаға кірген алғашқы әскерлерді бастап кірді. Оны қайта басып алғаннан кейін Аргентинаның капитуляциясы 14 маусымнан күшіне енді.
Along with other key battles in the latter part of British activity under Operation Corporate, such as the Battle of Mount Tumbledown, the success at Wireless Ridge constituted one of the last major battles of the war before the subsequent surrender of Argentina. In the wake of the battle, British forces witnessed the Argentine soldiers pull back toward Stanley, before continuing to turn firepower onto them as they retreated, with one officer remarking "It was a most pathetic sight, and one which I never wish to see again." Not wanting to replicate the heavy losses of Goose Green, the British had focussed a heavy artillery bombardment onto the opposing troops before undertaking the main assault, an action that would strongly affect the morale of the Argentine soldiers. The barrage lowered their will to fight significantly, spreading a sense of hopelessness through the forces as they retreated. A well trained British battalion would also have been hard pressed and forced to relinquish the position under the same circumstances, according to one military analyst who studied the battle in great detail. With the opposing forces in retreat, and the successful capture of several key positions, including Wireless Ridge and Mount Tumbledown, the British obtained permission to advance on Stanley, with 2 Para leading the first troops into the town since Argentinian forces had first occupied the territory at the beginning of the war in April 1982. After its recapture, the Argentine surrender came into effect from 14 June.