Фарер аралдарының біржарлы парламенті – Лёгтинг. Тарихы мың жылдан асып, викинг дәуірінен бастау алады. Өзін-өзі басқару құқығымен заң шығару өкілеттігі алды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фарер аралдарының бірпалаталы парламенті
Unicameral parliament of the Faroe Islands
Løgting (айтылуы: ; Lagtinget) – Дания Корольдігі құрамындағы автономиялы аумақ – Фарер аралдарының бірпалаталы парламенті. Атауы сөзбе-сөз "Заң жиналысы" дегенді білдіреді, яғни заң қабылдаушы ассамблея, және ол ежелгі скандинав тіліндегі lǫgþing сөзінен шыққан, бұл ежелгі жиналыстарға берілген атау. Фарер аралдарында тинг немесе þing бір мың жылдан бері бар, ал Løgting викинг дәуірінде аралдардағы ең жоғары билік болған. 1274 жылдан 1816 жылға дейін ол негізінен сот органы ретінде жұмыс істесе, 1948 жылы өзін-өзі басқару құқығы енгізілген кезде заң шығару өкілеттігіне ие болған 1852 жылы құрылған қазіргі Løgting – парламенттік ассамблея болып табылады. Манкс Тинвальд және Исландиялық Альтингпен бірге Løgting әлемдегі ең көне сақталған парламенттердің бірі, олардың үшеуі де Еуропа материгіндегі ежелгі скандинав жиналыстарымен байланысты. Бүгінде Фарер аралдары бір сайлау округін құрайды және депутаттардың саны 33-ке бекітілген. Бұл жаңа жүйе бойынша алғашқы сайлау 2007 жылдың соңында Сайлау заңы өзгертілгеннен кейін 2008 жылдың 19 қаңтарында өтті, ал бұрын Løgting мүшелерінің саны 27-ден 32-ге дейін ауысқан. 7 сайлау округінде 27 орын және 5 қосымша орын болған. Бұл Сайлау заңы 1978 жылы күшіне енді, ал 1978 мен 2004 жылдар аралығында өткен сегіз жалпы сайлаудың барлығы 32 депутаттан тұрды. Løgting төрт жылға сайланады. Егер Løgting өзін таратуға келіссе, сайлау мерзімі аяқталғанға дейін де сайлау өткізілуі мүмкін. Лёгмаður (Премьер-министр) алдағы сайлау туралы жарлық жариялайды және сайлау күнін белгілейді, ол жарлық жарияланғаннан кейін ең ертесінде алты аптадан соң өтуі тиіс.
The Løgting (pronounced ; Lagtinget) is the unicameral parliament of the Faroe Islands, an autonomous territory within the Danish Realm. The name literally means "Law Thing"—that is, a law assembly—and derives from Old Norse lǫgþing, which was a name given to ancient assemblies. A ting or þing has existed on the Faroe Islands for over a millennium and the Løgting was the highest authority on the islands in the Viking era. From 1274 to 1816 it functioned primarily as a judicial body, whereas the modern Løgting established in 1852 is a parliamentary assembly, which gained legislative power when home rule was introduced in 1948. Together with the Manx Tynwald and the Icelandic Alþing, the Løgting is one of the oldest surviving parliaments in the world, all three holding lineages to the old Norse assemblies of mainland Europe. Today, the Faroe Islands comprise one constituency, and the number of MPs is fixed at 33. The first election with this new system was held on 19 January 2008, after the Election law was changed in late 2007, prior to which the membership of the Løgting varied from 27 to 32. The 7 constituencies had 27 seats and up to 5 supplementary seats. That Election Act came into force in 1978, and the eight general elections between 1978 and 2004 all resulted in 32 members. The Løgting is elected for a period of four years. Election of the Løgting can take place before the end of an election period if the Løgting agrees on dissolving itself. The Løgmaður (Prime Minister) issues a proclamation of the forthcoming election and appoints the day of election, which must take place, at the earliest, six weeks
after the proclamation.
Викингтер дәуірі
Фарер аралдарының тінгі немесе жиналысы бастапқыда заң шығару және сот билігіне ие альтинг деп аталатын орган болды. Осы кезеңде елде атқару билігі болған жоқ. Фарер қоғамы – отбасылық қоғам (eitt ættarsamfelag) болды, онда отбасылар Løgting-тің үкімдері мен қаулыларының орындалуын қамтамасыз етті. Фарер аралдарының 650 жылға дейін жайылғаны туралы мәліметтер бар. Кельт тегіндес алғашқы тұрғындар шамамен 825 жылы норвегтік жер иеленушілермен қуылды. Викинг дәуірі мен орта ғасырлардағы Фарер қоғамы көп жағынан басқа скандинавиялық халықтарға ұқсас болды. Бұл, әсіресе заңнамаға қатысты айқын байқалды. Ең маңызды заң жиынтығы – Гулатингслогин, Норвегияның Вестландтағы Гулатинг заңнамалық аймағында пайда болған ежелгі норвегиялық шаруашылық заңы. Бастапқыда бұл заң ауызша сақталды, бірақ шамамен 1100 жылы жазылып алынды. Ең ерте тарихи дереккөздер Løgting-ті Тинганес түбегінде орналастырады, ол бүгінде Торсхавнның ең көне ауданы ретінде танымал. Викинг дәуірінде, ешкімнің үстемдік етуіне жол бермеу үшін тінг бейтарап және адам тұрмайтын жерде өткізілуі дәстүрлі болды. Сол кезде Тинганесте қоныстар болған жоқ, ал оның аралдарға қатысты орталық орналасуы оны ең қолайлы жерге айналдырған болуы мүмкін. Исландиялық Альтингтен айырмашылығы, Løgting-тің құрылуы тарихи тұрғыдан құжатталмаған; алайда, ол алғаш рет «Færeyinga saga» да Straumseyarþing («Streymoy thing») ретінде айтылғанда, жақсы орналасқан институт екені көрінеді, онда 10-ғасырдың ортасында Хавгримур мен Эйнар Судуройингр арасындағы сот дауы, соның нәтижесінде Эльджарн Камбхётттың қуғынға ұшырауы егжей-тегжейлі сипатталған. Бұл ерте Фарер тінгі «Фарердің ең жақсы адамдарының» жиналысы ретінде де сипатталды, олар бай шаруалардың еркін жиналысы болды, ал Фарер шамамен 4000 халқы және 60 000 қойы бар республиканы құрады. Тингтің төрағасы – Løgsøgumaður болды, оның дауыс беру құқығы болған жоқ. Фарер аралдарындағы викинг дәуірі 1035 жылы Трондур и Гёту қайтыс болғаннан кейін аяқталды, содан кейін Лейв Øssursson (Сигмундр Брестиссонның күйеу баласы) Норвегия королі Магнус I-нің қарауындағы вассал атанды. Дегенмен, Фарер аралдары келесі 150 жыл бойы өзін-өзі басқару құқығына ие қоғам болып қала берді.
The Faroese ting or assembly was originally a so called alþing, with both legislative and judicial authority. During this time, there was no executive authority in the country. The Faroese society was a family society (eitt ættarsamfelag), where the families saw to it that the judgments and resolutions of the Løgting were put into practice. There is some evidence that the Faroes were already colonised as early as 650. The first inhabitants, who were of Celtic descent, were driven out by Norse landnamsmen in about 825. Faroese society in the Viking Age and the Middle Ages resembled the other Nordic populations in many ways. This was particularly true when it came to legislation. The most important body of law was the Gulatingslógin, an ancient Norwegian agricultural law which originated in the Gulating legislative area in Vestlandet in Norway. Originally, this law was preserved through oral tradition, but it was written down about the year 1100. The earliest historical sources locate the Løgting on the Tinganes a peninsula, today known as the oldest neighbourhood in Tórshavn. In the Viking age, it was a tradition to hold the ting at a neutral and uninhabited place, in order to prevent anyone from having an advantage. There were no settlements on Tinganes at the time, and its central location in relation to the rest of the islands may have made it the most ideal location. Unlike the Icelandic Althing, the Løgting's foundation is not historically documented; however, it is implied to be a well established institution when it is mentioned for the first time in the Færeyinga saga as the Straumseyarþing ("Streymoy thing"), in which a mid 10th century legal dispute at the thing between chieftains Havgrímur and Einar Suðuroyingur, resulting in the exile of Eldjarn Kambhøttur, is recounted in detail. This early Faroese ting was also described as the assembly of the "Faroes' best men" who were a free assembly of the wealthier farmers, and the Faroes constituted a kind of republic with a population of about 4,000 people and 60,000 sheep. The president of the ting was the Løgsøgumaður, who had no voting rights. The Viking Age in the Faroes ended in 1035 when Tróndur í Gøtu died and Leivur Øssursson (the son in law of Sigmundur Brestisson) became liege lord under king Magnus I of Norway. Yet, the Faroes remained a kind of self governing society for the next 150 years.
Норвегиялық ереже
Фарер аралдарының мәртебесі 1274 жылы Норвегия королі Магнус VI тұсында өзгерді. Осы уақытқа дейін Фарер аралдарының тінгі 6 жергілікті vártings өкілдерінің жиналысына айналды, оның құзыреті тек сот істерімен шектелді. Норвегияның жоғары соттарының мәліметтері бойынша, бұл ескі норвеж тілінде lǫgþing деп аталды. Оның төрағасы – Лёгмаður, судья болып табылды және сол кезден бастап король тағайындады. Оның мүшелері Løgrættumenn деп аталды (шамамен «қазылар» деп аударылады), оларды Фарер аралдарындағы корольдің провосты тағайындады. 1298 жылдың 24 маусымында Фарер аралдары алғашқы конституциялық құжатын алды – Сейдабраве («Қой хаты», қой шаруашылығына қатысты): аралдар бүгінге дейін таныс ең ерте құжат. 1380 жыл шамасында Фарер аралдары Норвегиямен бірге Дания патшалығына қарасты, бірақ аралдар бұрынғы Норвегия территориясы ретінде ерекше мәртебесін сақтап қалды. Осы оқиғаларға қарамастан, Лёгтинг 1660 жылы Фредерик III тұсында абсолюттік монархия орнатылғанға дейін аралдардың заң шығару және басқару ісіне белгілі бір ықпал етуді жалғастырды. Осы күннен бастап Лёгтингтің ықпалы мен құзыреті қайтадан азайды, ал институт 1816 жылы толығымен таратылды. Сонымен қатар, Лёгтингтің сот құзыреті Фарер аралдарының жаңадан ашылған соты сияқты басқа соттарға берілді.
The status of the Faroes changed under king Magnus VI of Norway, who introduced the Norwegian Landslog (Land's Law) in 1274. By this time, The Faroese ting had become an assembly of representatives of the 6 local vártings, with only judicial authority. This was called lǫgþing in Old Norse, according to the High Courts of Norway. Its president, the Løgmaður, was the presiding judge, and was, from then on, appointed by the king. Its members were called Løgrættumenn (approximately translating to "jurymen"), appointed by the King's Provost on the Faroes. On 24 June 1298 the Faroes gained its first form of constitution, the Seyðabrævið ("Sheep Letter", concerning sheep breeding): the earliest such document the islands know today. Around 1380, the Faroes, together with Norway, came under the Danish throne, but the islands preserved their special status as former Norwegian territory. Regardless of these developments, the Løgting preserved a certain influence on the legislature and the administration of the islands until the introduction of the absolute monarchy in 1660 under Frederick III. From that date the influence and authority of the Løgting had become again reduced, and the institution was finally abolished in 1816. At the same time, the judicial authority of the Løgting was transferred to other courts, such as the newly inaugurated Court of the Faroes.
Даниялық билік
1849 жылы Дания еркін және сол кезең үшін демократиялық конституция алғанда, бұл Фарер аралдарының Дания корольдігінде болған ерекше мәртебесінің аяқталғанын білдірді. Бұл шешім Фарер халқымен кеңеспей қабылданды. Сол кезде көптеген фарерліктер Løgting-тің қайта құрылуын қалады, себебі олар Amtmaður деп аталатын Данияның жоғары мемлекеттік лауазымды шенеунігінің, фарерлік заңнама мәселелері бойынша Фарер аралдарындағы жалғыз кеңесші орган болғанына наразы болды. Фарер аралдарының саяси құқықтары үшін күрескендердің қатарында Нильс Винтер (1822–1892) болды. 1852 жылдың 23 наурызында қабылданған заң Фарер Løgting-інің заң шығару жиналысы емес, кеңесші орган – amtsráð ретінде қайта құрылуын білдірді. Қайта құрылған Løgting 1852 жылы Ólavsøka күні алғашқы отырысын өткізіп, 1816 жылы таратылған бұрынғы институттың дәстүрлерін қайта жаңғыртты. Ол кезде Løgting-тің саяси өкілеттігі мен ықпалы шектеулі болғанымен, институт Дания үкіметі мен парламентіне (ригсдагқа) Фарер аралдарының өкілі ретінде, сондай-ақ саяси саналы фарерліктердің саясат тәжірибесін жинақтауына мүмкіндік беретін саяси форум ретінде маңызға ие болды. Løgting Фарер ұлттық қозғалысының саяси платформасына айналды. Оның қолдаушыларының саяси дербестік талабының басты мақсаты – Løgting-тің заң шығару құқықтарына ие болуы еді. 1852 жылы құрылған жиналыста Данияның жоғары мемлекеттік шенеунігі Amtmaður, Løgting президенті болып тағайындалды. Бірақ, 1923 жылы бұл ереже өзгертілді, содан бері президент Løgting мүшелерімен сайланады. 1927 жылдан бастап Løgting хаттамалары фарер тілінде жазылады, ал 1935 жылы Løgting салық салуға уәкілдік алды.
When Denmark received a free and, for that period, democratic constitution in 1849, this signalled the end of the special status the Faroes had held within the kingdom of Denmark. This was enacted without consulting the Faroese population. At that time many of them wished to see the Løgting reinstated, one reason being that they were not satisfied with the situation that the highest Danish government official, called the Amtmaður, was the sole advisory authority on the Faroes on matters of Faroese legislation. Among those who campaigned for political rights of the Faroes was Niels Winther (1822–1892). When the Act of 23 March 1852 was passed it meant that the Faroese Løgting was to be reconstituted, although not as a legislative assembly, but as an advisory body, an amtsráð. The reconstituted Løgting held its first assembly on Ólavsøka in 1852, and thus revived the traditions of the former institution which had been abolished in 1816. Even though at that time the Løgting had only limited political authority and influence, the institution gradually gained in significance as the representative of the Faroes to the Danish government and parliament (the rigsdag) and as a political forum where politically conscious Faroese islanders could gain experience of politics. The Løgting became the political platform for the Faroese nationalist movement. One of the chief objectives behind the demand for political home rule which its supporters put forward was that the Løgting should have legislative powers. In the assembly established in 1852, the Amtmaður, the highest Danish government official, was ex officio the president of the Løgting. However, this rule was amended in 1923, so that the president was, from then on, elected by the members of the Løgting. Since 1927, the Løgting protocols are written in Faroese, and in 1935 the Løgting was authorised to levy taxes.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Ұлыбритания Фарер аралдарын 1940 жылдың 12 сәуірінде басып алғанда және Даниямен байланыс үзілгенде, Løgting іс жүзінде заң шығару жиналысы ретінде қызмет етті, ал Фарер аралдарында Amtmaður Карл Аге Хилберт және Løgting тағайындаған министрлерден тұратын үкімет құрылды. Осы кезеңде фарерліктер өздерін-өздері басқара алатынын көрсетті. Соғыс аяқталғаннан кейін тәуелсіздік қозғалысы (көбінесе жаңа Fólkaflokkurin партиясының ықпалымен) соншалықты күшті болды, тіпті саяси партиялардың ешқайсысы Фарер аралдарының мәртебесі іс жүзінде Дания округінің (Færøernes amt) мәртебесімен тең болған соғысқа дейінгі жағдайға оралуға құлық танытпады.
During World War II, when the Faroes were occupied by the United Kingdom on 12 April 1940 and relations with Denmark were interrupted, the Løgting actually functioned as a legislative assembly, and the Faroes had their own government consisting of the Amtmaður Carl Aage Hilbert and ministers appointed by the Løgting. In this period, the Faroese proved able to govern themselves. At the end of the war, the independence movement (mainly under influence of the new Fólkaflokkurin) was so powerful that none of the political parties were willing to return to the pre war situation where the status of the Faroes had practically been that of a Danish county (Færøernes amt).
Өзін-өзі басқару
Дания үкіметі мен Løgting өкілдері арасында ұзақ және қиын келіссөздер жүргізілді. Соңында, 1946 жылдың 14 қыркүйегінде халыққа Данияның өзін-өзі басқару туралы ұсынысы мен Даниядан толық тәуелсіздік алу арасынан таңдау жасауға мүмкіндік берілді. Бұл сайлау референдум деп есептелмейді, себебі парламент дауыс беру нәтижесін орындауға міндетті болған жоқ. Нәтижесінде, Даниядан бөлінуге 161 дауыспен (48,7% жақтады, 47,2% қарсы, 4,1% жарамсыз немесе бұзылған) көбінесе дауыс берілді. Парламенттегі республикалық коалициялық көпшілік бұл нәтижені Фарер халқының Даниядан толық тәуелсіздік алу қалауы ретінде түсіндіріп, тәуелсіз Фарер мемлекеті үшін тиісті басқару органдарын құрумен бірге, бөліну процесін бастады. Дания үкіметі бұл процестің заңдылығына күдік келтірді, ал 25 қыркүйекте Дания королі Фарер аралдарының парламентін таратып, бірнеше айдан кейін жаңа сайлау өтті. Бұл сайлаудың нәтижесінде Даниямен одақ құруды қолдайтын партиялар 2000 дауыспен басымдыққа ие болды және жаңа одақтастық коалиция құрылды. Дауыс санының артуына байланысты олар бөлінуді қабылдамады, бірақ компромисс ретінде 1948 жылдың 1 сәуірінде «Өзін-өзі басқару туралы» заң қабылданды және күшіне енді. Сол кездегідей, бұл сайлау да бүгінге дейін даулы болып қалып отыр, және осы мәселеде екі кең таралған пікір бар. Бір жағынан, кейбір адамдар тәуелсіздікке қатысты шешім қабылданғанын айтады, себебі бөліну үшін нақты көпшілік болды, тіпті ол аз болса да. Екінші жағынан, басқалар көпшіліктің тым шағын болғанын айтады, өйткені тәуелсіздік үшін бар болғаны 161 дауыс көп болды, және осы тараптың пікірінше, осындай әлеуметтік және саяси маңызы бар мәселе бойынша дауыс беру үшін тек білікті көпшілік ғана жеткілікті негіз болуы мүмкін. «Өзін-өзі басқару туралы» заң бойынша, Фарердің Løgting-і Фарерге тән ерекше мәселелерде заң шығарушы орган болып табылады, ал қалған салаларды Данияның ұлттық органдары ортақ мәселелер ретінде басқарады. 1995 жылы жаңа заң қабылданғанда парламентаризм заңды түрде қабылданып, Løgting-тің құрылымы мен функциялары жаңартылды. Фарер аралдарының толық Конституциясы жоспарланып, жұмыс істеп жатыр.
Long and laborious negotiations followed between the Danish government and the representatives of the Løgting. Finally a public vote was held on 14 September 1946 where the electorate was to choose between a Danish proposition of Home rule and full secession from Denmark. This election is not considered a referendum, as the parliament was not bound to follow the decision of the vote. The result was a marginal majority of 161 votes for secession from Denmark (48.7% in favour, 47.2% against, 4.1% blank or spoilt). The republican coalition majority in parliament interpreted the results as a resolve by the Faroese people for full Faroese independence from Denmark and started the process of secession as well as establishing proper governing bodies for an independent Faroese nation. The Government of Denmark contested the legality of this process, and on 25 September the King of Denmark signed a document dissolving the Faroese parliament and a new election was held a few months later. This election resulted in a significant majority of 2,000 votes for the parties favoring a union with Denmark, and a new unionist coalition was formed. Based on their growth in votes they chose not to pass the secession, but as a compromise, the Home Rule Act was constituted and came into force on 1 April 1948. As it was then, this election is still shrouded in controversy today, and there exist two popular stances in this discussion. On one hand, some people argue that there was a resolve in favor of independence, as there actually was a factual majority for secession, even if it was a small one. On the other hand, other people argue that the majority was far too small, as there were in fact only 161 more votes for independence, and this side specifically argues that only a qualified majority can be large enough grounds to pass a vote of such social and political consequence. Under the Home Rule Act, the Faroese Løgting is the legislative authority in special Faroese matters, defined as særanliggender, while other areas are administered by the Danish national authorities as common matters, fællesanliggender. With the passing of a new statute in 1995, parliamentarism was legally adopted and at the same time the structure and functions of the Løgting were modernised. A proper Faroese Constitution is planned and underway.
Билік
Үйдегі басқару күшіне енгеннен кейін Løgting парламенттік жұмысы түбегейлі өзгерді. Үйдегі басқаруға дейін Фарер аралдарының Парламенті тек кеңес беру органы болған, ал қазір Фарер аралдарының Парламенті Дания Парламентінен (Det danske Folketing) қабылданған барлық салаларда заң шығару өкілеттігіне ие. Жергілікті басқару туралы заңға сәйкес, заң шығару билігінің әртүрлі салалары А секторына және В секторына бөлінеді. Егер Løgting немесе Дания Үкіметі қаласа, А секторындағы салалар Løgting-ке қабылдануы мүмкін. В секторындағы салалар тек қана Фарер Үкіметі (Føroya Landsstýri) мен Дания Үкіметі келісімге келген жағдайда ғана Løgting-ке берілуі мүмкін. Қорғаныс және сыртқы саясат мәселелері жергілікті басқару шеңберінен тыс. Данияның Folketing Парламенті Løgting-ке қабылданған салалардан басқа барлық салаларда заң шығару өкілеттігіне ие. Фарер аралдары Дания Парламентінде екі орынға ие. Жергілікті басқару шеңберінен ішкі, конституциялық мәселелер мен отырыс тәртібін Løgting қамтамасыз етеді. Фарер аралдарының жергілікті басқару туралы заңына сәйкес, ішкі істерді ұйымдастыру тек Фарер Парламентінің құзыретінде. Осы мәселе бойынша 1994 жылдың 26 шілдесінде заң қабылданды. Осы заңның 1-тармағында, жергілікті басқару қабылдаған мәселелер бойынша заңдық билікті бөлу енді Фарер Парламенті мен Премьер-министр арасында бірлесіп жүзеге асырылады, атқару билігі Үкіметке, ал мұндай мәселелер бойынша сот билігі Дания соттарына жүктеледі. Парламент төрт жылға сайланады, оның ең көп саны 32 депутаттан тұрады, олар ашық, құпия және тікелей сайлау арқылы сайланады. Үкімет Премьер-министрден (løgmaður) және кем дегенде екі министрден (landsstýrismenn) құралады. Премьер-министр Парламент тарапынан жанама түрде тағайындалады. Парламент Төрағасы партия басшыларымен консультациялар өткізгеннен кейін жаңа Премьер-министр кандидатурасын ұсынады, дауыс беру өтеді, егер депутаттардың көпшілігі кандидатты қабылдамаса, ұсыныс қабылданбайды, әйтпесе кандидат қабылданады. Премьер-министр министрлерді тағайындайды. Егер сенімсіздік дауысы қойылса және 17 депутат қарсы дауыс берсе, Премьер-министр мен министрлер өкілдік орындарынан шеттетіледі. Премьер-министр кез келген уақытта сайлауды тағайындауға құқылы. Премьер-министр мен министрлер Парламентте орын алуға құқылы емес.
After Home Rule had come into force the parliamentary work of the Løgting changed fundamentally. Before Home Rule the Faroese Parliament had only been a consultative body, whereas now the Faroese Parliament has legislative power within all the branches taken over from the Danish Parliament (Det danske Folketing). According to the Home Rule Act the various branches of legislative power are divided into an A sector and a B sector. The several branches within the A sector can be taken over by the Løgting, if either the Løgting or the Danish Government so wish. The branches within the B sector can only be transferred to the Løgting if the Faroese Government (Føroya Landsstýri) and the Danish Government agree on the terms. Matters regarding defence and foreign policy are outside the scope of Home Rule. The Danish Folketing has legislative power in all areas except those which have been taken over by the Løgting. The Faroese have two seats in the Danish Folketing. Within the framework of Home Rule the Løgting provides for constitutional affairs and for the order of business. According to the Faroese Home Rule Act the organization of internal affairs is solely within the province of the Faroese Parliament. An act concerning this matter was passed on 26 July 1994. According to section No. 1. of this act the division of legal power concerning matters taken over by the Home Rule is now shared jointly between the Faroese Parliament and the Prime Minister, executive power rests with the Government whereas judicial power in such matters rests with the Danish courts. The Parliament is elected for a period of four years, and the maximum membership is 32 members who are elected in public, secret, and direct elections. The government consists of the Prime Minister (løgmaður) and not fewer than two ministers (landsstýrismenn). The Prime Minister is appointed indirectly by the Parliament. The Chairman of the Parliament after having had talks with the party leaders submits a proposal for a new Prime Minister, a vote is taken, and if a majority of the members reject the candidate then the proposal is rejected, otherwise the candidate is accepted. The Prime Minister appoints the ministers. Neither the Prime Minister nor a minister may hold their seats if a vote no confidence is put forward and 17 MPs are opposed. The Prime Minister has at any time the power to call an election. The Prime Minister and the ministers are not permitted to hold seats in the Parliament.
Соңғы нәтижелер
Фарер аралдарында соңғы жалпы сайлау 2022 жылдың 8 желтоқсанында өтті.
The last general elections were held in the Faroe Islands on 8 December 2022.
Løgting сессиясы
Løgting алғашқы отырысы Сент-Олаф күні (ólavsøka) өтеді. 29 шілдеде Løgting мүшелері, министрлер (landsstýrismenn), Данияның Жоғары комиссары (ríkisumboðsmaður) және жоғары лауазымды адамдар парламент ғимаратынан соборға (Havnar kirkja) қарай шеруде (skrúðgonga) жүреді. Қызметтен кейін шеру Парламент ғимаратына қайта оралады, сонда Løgting ашылады. Бірінші отырыста Премьер-министр (Løgmaður) өзінің Сент-Олаф күніне арналған құттықтау сөзін айтады, онда ол елдің жай-күйін жалпы сипаттайды. Løgting елдің жағдайына қатысты бір маңызды парламенттік пікірсайыс өткізеді. Пікірсайыс Лёгманның Сент-Олаф құттықтауы мен бюджетке қатысты болады. Әдетте, Løgting бір сессияда 100-ден 150-ге дейін түрлі мәселені талқылайды. Бұл Ólavsøka дәстүрі өте көне және Норвегия билігінің кезіне дейін жетеді. Бұрын Løgting жылына бір рет Ólavsøka күні басталып, 8 күн бойы таңғы сағат 6-дан кешкі сағат 3-ке дейін, әр күні қағида бойынша діни қызмет өткізіліп, Фарер аралдарының барлық дін қызметкерлері қатысатын. 17 ғасырда бұл біршама өзгертілді, енді тек Ólavsøka күні барлық дін қызметкерлерімен кездеседі.
The first meeting of the Løgting is on Saint Olaf's Day (ólavsøka). On 29 July the members of the Løgting, the ministers (landsstýrismenn), the High Commissioner of Denmark (ríkisumboðsmaður), and high officials walk in procession (skrúðgonga) from the Parliament building to the cathedral (Havnar kirkja). After the service the procession returns to Parliament House, and the Løgting is opened. At the first meeting the Prime Minister (Løgmaður) delivers his Saint Olaf's Day address, in which he gives a general description of the state of the nation. The Løgting has one major parliamentary debate concerning the state of the nation. The debate is about Løgmaður's Saint Olaf's Address, and the budget. As a rule the Løgting debates between 100 and 150 various items in one session. This Ólavsøka tradition is very old and dates back to the time of the Norwegian rule. In these former times was the Løgting only held one time the year starting with Ólavsøka and sitting 8 days from 6 in the morning to 3 in the afternoon, with church service each day, and all priests of the Faroes attendant. In the 17th century this was a bit modified now only meeting with all priests at Ólavsøka day.
Тарихи деректердің ғасырлар бойы сақталуы
Løgting жиналыстарының хаттамалары және оның 1852 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейінгі басқа мұрағаттары Торшвандағы Фарер аралдарының Ұлттық мұрағатында сақталады. 1615-1816 жылдардағы Løgting хаттамалары да Ұлттық мұрағатта сақталған. Løgting мұрағатының толық жинағы Фарер аралдары тарихының ең маңызды деректерінен тұрады. Осылайша, Фарер Лёгтингі – өте жақсы құжатталған тарихы бар парламент, оның мұрағаттары 1298 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейінгі кезеңді қамтиды. Еуропадағы парламенттердің ішінде мұрағаттары осы деңгейде сақталған және деректері уақыт бойынша және мазмұны бойынша үздіксіз сақталатын парламенттер өте сирек. "Конгсбокин" кітабындағы басқа мәтіндермен бірге, Фарер аралдарындағы қой шаруашылығы туралы заң (Seyðabrævið) қоғамның жағдайы, экономика, тіл, мәдениет және мәдени тарих туралы ақпаратты қамтиды. 1615-1816 жылдардағы Løgting мұрағаты сол кезеңдегі Фарер аралдары тарихының барлық аспектілері туралы осындай бай деректерді қамтиды. 1852 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейінгі кезеңдегі Løgting мұрағаттары Фарер аралдарының соңғы және заманауи саяси тарихы туралы ең маңызды ақпарат көзі болып табылады. Фарер мәдени мұрасы осы мол деректерге негізделген, сондықтан ол Фарерліктердің өзіндігі мен тарих сезімінің ортасында, Ланднам кезеңінен бастап қазіргі уақытқа дейін тұр.
The protocols of the Løgting assemblies and its other archives from 1852 up to the present are kept at the Faroese National Archive in Tórshavn. The Løgting's protocols from 1615 to 1816 are also preserved at the National Archive. The total archives of the Løgting contain the most important sources of Faroese history. Thus the Faroese Løgting is a parliament with an exceptionally well documented history, where the archives in fact cover the period right from 1298 to the present. There are only a very few parliaments in Europe with archives preserved to the same extent where the records are continuous both through time and in their contents. Together with the other texts in the Kongsbókin, the Statute concerning sheep breeding on the Faroes (Seyðabrævið) contains information on conditions in society, the economy, the language, culture and cultural history. The Løgting's archives from 1615 to 1816 contain similar rich sources of material on all aspects of the history of the Faroes in that period. The Løgting's archives for the period from 1852 to the present also provide the most important source of information on the more recent and latest political history of the Faroes. The Faroese cultural heritage is founded on this abundance of source material, which is thus at the very heart of the Faroese identity and sense of history right from the landnam period to the present time.