Дик Таверн: Саясаткер және Лордтар Палатасының мүшесі

Кіріспе

Дик Таверн, Барон Таверн, (18 қазан 1928 жылы туған) – британдық саясаткер және Өмірлік пэр (Лордтар палатасының мүшесі), 1962 жылдан 1974 жылға дейін Линкольн округінен Парламент депутаты (MP) болды. Либерал-демократтар партиясының мүшесі, ол 1972 жылға дейін Лейборист партиясының депутаты болды, содан кейін мандатын тастап, 1973 жылы өткен қосымша сайлауда Демократиялық лейборист кандидат ретінде жеңіске жетті. Таверннің 1973 жылғы Линкольндегі жеңісі ұзаққа солмады; 1974 жылғы ақпан айындағы жалпы сайлауда орынды сақтап қалғанына қарамастан, 1974 жылғы қазан айындағы жалпы сайлауда болашақ министр Маргарет Беккет Лейборист партиясы үшін орынды қайта жеңіп алды. Дегенмен, оның жетістігі британ саясатының сол жағындағы жаңа бағыттарға мүмкіндік ашты, ол 1981 жылы Социал-демократиялық партия (СДП) ретінде қалыптасты, және Таверн осы партияға қосылды. Кейіннен СДП Либералдық партиямен біріккен кезде ол Либерал-демократтар партиясына қосылды. 1996 жылдан бері ол Либерал-демократтардың Өмірлік пэрі ретінде қызмет етеді.

Мансап

Чартерхаус мектебінде, содан кейін Оксфордтың Балиол колледжінде білім алған ол философия және ежелгі тарих мамандықтарын бітірді, 1954 жылы адвокаттық құқығын алып, 1965 жылы Корольдік кеңесші (QC) атанды. Таверн 1959 жылғы жалпы сайлауда Лейборист партиясынан Путни округіне кандидат болып, жеңіліске ұшырады, ал 1962 жылдың наурыз айында Линкольн округінен Парламент депутаты болып сайланды. 1972 жылы Тавернге Линкольн округінің Лейборист партиясы Еуропалық экономикалық қауымдастығына жақындығына байланысты наразылық білдіріп, кандидаттығын қайтарып алды. Ол Лейборист партиясынан және Парламенттен кетіп, Линкольн демократиялық еңбек ассоциациясын құрды. 1973 жылдың наурыз айындағы қосымша сайлауда тәуелсіз демократиялық еңбекші кандидат ретінде қайта сайланды және 1974 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауда орын сақтап қалды. Таверн 1974 жылдың қазан айындағы жалпы сайлауда Парламенттегі мандатын жоғалтты, бірақ 1979 жылғы жалпы сайлауға дейін демократиялық еңбек ассоциациясында белсенді қызметін жалғастырды. Ол – көрнекті социал-демократиялық ойшыл, 1974 жылы «Сол жақтардың болашағы: Линкольн және одан кейін» атты еңбегін жариялады. 1980-жылдардың басында Социал-демократиялық партия (СДП) құрылғанда оған қосылып, 1981 жылдан 1987 жылға дейін партияның ұлттық комитетінде қызмет етті. 1982 жылы Пекхемдегі қосымша сайлауда СДП кандидаттығына түсіп, дауыстардың 32% алып, екінші орынды иеленді, ал 1983 жылғы жалпы сайлауда Дулуич округінде 22% дауыспен үшінші орынға табан тіреді. СДП Либералдық партиямен біріккен кезде ол жаңа Либералды демократтар партиясына қосылып, 1989 жылдан 1990 жылға дейін Федералды саясат комитетінде жұмыс істеді. 1996 жылдың 5 ақпанында Вестминстер қаласындағы Пимлико бароны атанды және Либералды демократ ретінде Лордтар палатасында отырды. 2006 жылдың мамырында Мэрилебон Хай-стрит бөліміндегі Вестминстер қалалық кеңесіне өтуге талпынып, Либералды демократтардың сәтсіз үміткері болды. 2004 жылы Таверн Ғылыми зерттеулерді қорғау қоғамының президенті болып сайланды. Ол Лордтар палатасының ғылыми тәжірибелерде жануарларды қолдану комитетінің мүшесі және қазіргі уақытта Лордтар палатасының ғылым және технология комитетінің мүшесі. Ол 2005 жылдың наурыз айында Оксфорд университеті баспасынан шыққан «Ақылсыздықтың жорығы» атты кітаптың авторы.

Educated at Charterhouse School, and then Balliol College, Oxford, he graduated in Philosophy and Ancient History, qualified as a barrister in 1954 and became a Queen's Counsel (QC) in 1965. Taverne unsuccessfully contested Putney as the Labour Party candidate at the 1959 general election, and was elected as the Member of Parliament (MP) for Lincoln at a by election in March 1962. In 1972, Taverne was deselected by the Lincoln Constituency Labour Party, who disagreed with his pro European Economic Community views. He then resigned from the Labour Party and from Parliament, and formed the Lincoln Democratic Labour Association. He was re elected as an Independent Democratic Labour candidate at a by election in March 1973, and held the seat at the February 1974 general election. Taverne lost his seat in Parliament at the October 1974 general election. but he continued to remain active with the Democratic Labour Association until it folded after the 1979 general election. He was a leading social democratic thinker, publishing The Future of the Left: Lincoln and After in 1974. When the Social Democratic Party (SDP) was formed in the early 1980s, he joined them, serving on their national committee from 1981 until 1987. He stood as an SDP candidate in the 1982 Peckham by election, coming second with 32% of the vote, and in the 1983 general election, he stood in Dulwich, coming third with 22%. When the SDP merged with the Liberal Party he joined the new Liberal Democrats, serving on its Federal Policy Committee from 1989 until 1990. On 5 February 1996 he was created a life peer as Baron Taverne, of Pimlico in the City of Westminster, and sits in the House of Lords as a Liberal Democrat. In May 2006 he was an unsuccessful candidate for the Liberal Democrats in local elections to Westminster City Council in the Marylebone High Street ward. Taverne was elected President of the Research Defence Society in 2004. He was a member of the House of Lords Committee on the Use of Animals in Scientific Procedures, and is currently a member of the Science and Technology Committee of the House of Lords. He is the author of The March of Unreason, published by Oxford University Press in March 2005.

Жеке өмірі және басқа да қызметі

1955 жылы ол ғалым Дженис Хеннессиге үйленді. Ол ғылым мен қоғамдық саясатқа қызығушылық танытып, 2002 жылы «Sense about Science» атты қайырымдылық ұйымын құрды, оның мақсаты ғылымды және ғылыми мәселелерге қатысты дәлелдерге негізделген көзқарасты түсінуді кеңейту болып табылады. Ол Ұлттық зайырлы қоғамның құрметті мүшесі және Humanists UK ұйымының белгілі қолдаушысы, сондай-ақ барлық партиялық парламенттік гуманистік тобы төрағасының орынбасары. Ол Бильдерберг тобының басқару комитетінің бұрынғы мүшесі. 2005 жылы «Парламенттік ғылым коммуникаторы» аталымын алды. Ол монархияны жоюды мақсат тұтқан «Republic» қозғалысының мүшесі. 2010 жылдың 15 қыркүйегінде Таверн 54 басқа да қоғамдық қайраткермен бірге The Guardian газетінде жарияланған ашық хатқа қол қойды, онда олар Папа Бенедикт XVI-ның Ұлыбританияға жасаған мемлекеттік сапарына қарсы екендіктерін білдірді. Тавернмен 2012 жылы Парламент тарихының ауызша тарих жобасы аясында сұхбат алынды. 2014 жылы Таверн «Against the Tide» атты естеліктер кітабын жариялады.