Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фли 2023 жылдың маусым айында Los Angeles Times газетіне берген сұхбатында ұқсас алаңдаушылық білдірді: "Бірінші альбомды жасаған тәсілімізге үнемі өкінемін. Менің ойымша, әндер шынымен жақсы. Біздің топ сол кезде өте жақсы ойнап тұрды. Бірақ [дарабаш] Джек [Айронс] пен [гитарист] Хиллель [Словак] топтан кетіп, біз тағы екі адамды шақырдық: Джек Шерман мен Клифф Мартинес. Екеуі де керемет музыканттар еді, бірақ біздің арамыздағы байланыс бастапқыдағы жігіттермен болғандай терең болған жоқ. Мен көбінесе сол альбомды қайта жазғым келеді, бірақ ешкімді оған көндіре алмаймын".
Flea expressed similar misgivings in a June 2023 interview with the Los Angeles Times: "I always regret the way we made the first one. I think the songs are really good. Our band was smoking at the time. But [drummer] Jack [Irons] and [guitarist] Hillel [Slovak] quit, and we hired these two other guys: Jack Sherman and Cliff Martinez. Both were great musicians, but the connection just wasn’t as profound as we had with the guys we started with. I’ve often wanted to go back and re record that album, but I can never talk anyone into it."
Қабылдау
Альбом Billboard 200 тізіміне енбеді, 201-орынға жетті (яғни 1984 жылдың күзінде сегіз апта бойы негізгі альбомдық тізімде "көтеріле алмады"). Альбом колледж радиоларында және MTV эфирінде ойнатылып, топтың жанкүйерлер базасын кеңейтті. Альбом туралы жарық көрген сын-пікірлер әртүрлі болды, Энтони Кидистің "Scar Tissue" автобиографиясында айтылғандай, Spin журналының бірінші саны альбомға оң баға берді. Роберт Кристагау былай деді: "Минестрельдік ретінде қарағанда, бұл жақсы ниетпен жасалған туынды (ал минестрельдік болған соң, жақсырақ болу керек). Оның толыққанды шықпауының себебі жақсы ниет емес: топтың өзіндік стилі бар, бірақ бәлкім, олар солай ойламайды. Flea өкілінің мына тұңғыш байқауында бір нұсқа болуы мүмкін: "Grandmaster Flash пен Kurtis Blow керемет рэптер орындайды, бірақ оларға сай музыка жоқ". Басист үшін бұл – өте қате пікір." 2007 жылға қарай, әлем бойынша шамамен 300 000 дана сатылды. Кидис пен Фли жылдар бойы көптеген әндердің демо-жазбаларын артық көретіндерін айтты, олар түпнұсқа құрамымен – Хиллель Словак пен Джек Айронс қатысқанда жазылған; алайда, топ түрлі кітаптарда Джек Шерманның топқа қосқан үлесі, әсіресе фанк музыкасы мен музыка теориясы туралы білімі, Словакпен бірге болмаған топтың дамуына зор үлес қосып, маңызды болғанын мойындады. 2023 жылдың маусым айындағы сұхбатында Фли альбомды топтың ең нашар жұмысы деп атады, "Менің ойымша, әндер өте жақсы. Біз сол кезде керемет ойнайтынбыз. Бірақ [дарабаш] Джек [Айронс] пен [гитарист] Хиллель [Словак] кетіп қалды, біз тағы екі жігітті жалдадық: Джек Шерман мен Клифф Мартинес. Екеуі де керемет музыканттар еді, бірақ біздің арамыздағы байланыс бастапқыдағы жігіттермен болғандай терең емес еді. Мен көбінесе сол альбомды қайта жазғым келеді, бірақ ешкімді оған көндіре алмаймын" деді. Гвен Дики, сахналық есімі Rose Norwalt, "Мама, әкең қайда?" әнінде қосымша вокал орындайды. Дики 1970-ші жылдардағы Rose Royce тобының әншісі болды. Әннің тікелей орындалуында оның жолдары Фли орындайды.
The album failed to chart on the Billboard 200, reaching No. (number) 201 (meaning it "bubbled under" the main album chart for eight weeks in the autumn of 1984). The album received college airplay and MTV rotation, and built the band's fan base. The reviews that were published of the album were mixed, with the first issue of Spin magazine giving, according to Anthony Kiedis in his autobiography Scar Tissue, a positive review. Robert Christgau stated: "As minstrelsy goes, this is good hearted stuff (and as minstrelsy, it had better be). The reason it doesn't quite come off isn't that it's good hearted, either: the band is outrageous enough, though probably not the way it thinks it is. Perhaps there's a clue in this mysterious observation from spokesperson Flea: 'Grandmaster Flash and Kurtis Blow have great raps, but not that great music with it.' In a bassist, that's serious delusion." As of 2007, it had sold about 300,000 copies worldwide. Kiedis and Flea have said over the years that they prefer the demo versions of most of the songs, which were recorded with the original lineup featuring Hillel Slovak and Jack Irons; however, the band acknowledged in various books that Jack Sherman's contributions to the band, particularly his knowledge of funk music and music theory, were instrumental in the band's development that were not present with Slovak. In a June 2023 interview, Flea said that he felt the album was the band's worst saying "I think the songs are really good. Our band was smoking at the time. But [drummer] Jack [Irons] and [guitarist] Hillel [Slovak] quit, and we hired these two other guys: Jack Sherman and Cliff Martinez. Both were great musicians, but the connection just wasn’t as profound as we had with the guys we started with. I’ve often wanted to go back and re record that album, but I can never talk anyone into it." Gwen Dickey, better known by her stage name, Rose Norwalt, provides backing vocals on "Mommy Where's Daddy?" Dickey was the singer for the 1970s group Rose Royce. On live performances of the song, her lines are performed by Flea.
Тікелей өнер көрсетулер
2023 жылға қарай альбомдағы көптеген әндер 21-38 жылдан бері орындалмаған, "Мама, әке қайда?", соңғы рет 2017 жылы, "Полиция тікұшағы", соңғы рет 2019 жылы орындалған. "Лос-Анджелесте" әні 2023 жылдың қазанында орындалды, бұл 2004 жылдан бергі алғашқы орындалуы және 1992 жылдан бергі екінші орындалуы болды.
As of 2023, many of the songs from the album have not been performed in 21 38 years, with the exceptions of "Mommy Where's Daddy? ", last performed in 2017, "Police Helicopter," last performed in 2019 and "Out in L. A. ", which was performed in October 2023, marking its first performance since 2004 and only the second time it was performed since 1992.