Кіріспе

Нью-Йорк штатындағы мемлекеттік саябақ, Watkins Glen State Park Нью-Йорк штатының Finger Lakes аймағындағы Schuyler округіне қарасты Seneca көлінің оңтүстігіндегі Уоткинс Глен ауылында орналасқан. Саябақтың төменгі бөлігі ауылға жақын, ал жоғарғы бөлігі ашық орманды аймақ. Ол 1863 жылы жұртшылыққа ашылды және 1906 жылға дейін жекеменшік туристік курорт ретінде жұмыс істеді, содан кейін Нью-Йорк штаты сатып алды. Бастапқыда Watkins Glen мемлекеттік қорығы деп аталған саябақ, 1911 жылы толық мемлекеттік басқаруға берілгенге дейін алғаш рет Американың көрнекті және тарихи ескерткіштерді сақтау қоғамымен басқарылды. Саябақ – бұл Glen Creek ағысымен ойылып жасалған 400 фут (122 м) биіктігіндегі тар шатқал. Мұз дәуіріндегі мұздықтар Seneca аңғарын тереңдеткен кезде, ағынның градиенті артып, қатты тау жыныстарының қабаттарында шатқалдар мен сарқырамалар пайда болды. Аймақтың тау жыныстары девон дәуірінің шөгінділерінен тұрады, бұл аз жарықтар мен бұрмалаулармен көтерілген бөлінген платоның бөлігі. Олар негізінен жұмсақ тақтатастан тұрады, сонымен қатар қатты құмтас және әк тас қабаттары да бар. Саябақта мамырдың ортасынан қарашаның басына дейін ашық болатын үш жол бар, олар арқылы шатқалға көтерілуге немесе түсуге болады. Оңтүстік жиек және Үнді жолдары шатқалдың орманды жиегімен өтеді, ал Шатқал жолы өзенге ең жақын орналасқан және 19 сарқыраманың үстінен, астынан және бойымен тас көпірлер мен 800-нен астам тас сатылар арқылы өтеді. Бұл жолдар Нью-Йорк штатындағы жолдар жүйесі болып табылатын Finger Lakes Trail-ге жалғасады.

Қызметтер мен қызметтер

Паркте жайлы кемпинг орындары, сондай-ақ пикникке арналған үстелдер мен шатырлар, тамақтандыру орны, ойын алаңы, сыйлық дүкені, бассейн, қалдықтарды тастау орындары, душ, демалыс бағдарламалары, шатыр мен тіркемелі үйлерге арналған орындар, балық аулау, жаяу серуендеу, аң аулау және қарда жүруге арналған шаңғы жолдары бар. Көлік құралы үшін күндізгі кіру ақысы 10 доллар. Парк жыл бойы ашық, бірақ барлық мүмкіндіктер әрдайым қолжетімді болмайды.

Геология

Плейстоцен дәуірінде Солтүстік поляр аймағындағы мұздық мұздың ең үлкен шегінде кең аумақ мұзбен жабылған. Лаврентид және Висконсин мұздықтарының қозғалысы Фингер-Лейкс аймағын қалыптастырды. Көлдер солтүстікке қарай ағып жатқан өзендер тізбегі ретінде пайда болды. Шамамен екі миллион жыл бұрын Лаврентид мұздық қабатының көптеген құрлықтық мұздықтарының біріншісі Гудзон шығанағы аймағынан оңтүстікке жылжып, Плейстоцен мұз басуын бастады. Бұл мұздықтар бар болған өзен аңғарларын кеңейтіп, тереңдетіп, күшейтті. Мұздық шөгінділері, мүмкін соңғы мореналар, кері шегінген мұздың артында қалған тоғандар ретінде әрекет етіп, көлдердің пайда болуына жағдай жасады. Аңғарлардың терең эрозиялануына қарамастан, айналасындағы жоталар мұз басудың аз белгілерін көрсетіп, мұздың жұқа болғанын немесе кем дегенде осы биіктікте эрозияға себеп болмағанын көрсетеді. Мұздың аңғарларды терең кесуі кейбір салаларды көлдерден жоғары орналастырды: Сенека және Кайуга өзендерінің де аңғарларында жоғары орналасқан салалары бар. Сенека көлінің оңтүстік жағына қарап тұрған мұндай бір сала Уоткинс-Гленнің терең шатқалына айналды. Глен-Крик өзенінің Сенека аңғарына құлауы төмендегі тау жыныстарын эрозиялап, өзеннің бастауына қарай артқа қарай кеңейген күшті ағыс жасады. Бұл эрозия біртекті процесс болған жоқ: бұл жердегі жыныстарда тақта тас, әктас және құмтас бар, және осы жыныстар әртүрлі жылдамдықпен эрозияланып, каскадтар, сарқырамалар, шомылу ойпалары мен шұңқырлар қалдырды. Уоткинс-Глен мемлекеттік саябағында қазір шамамен 2 миль (3 км) ұзындықтағы жол бойында орналасқан он тоғыз сарқырама бар.