Кіріспе
Нью-Йорк штатындағы мемлекеттік саябақ, Watkins Glen State Park Нью-Йорк штатының Finger Lakes аймағындағы Schuyler округіне қарасты Seneca көлінің оңтүстігіндегі Уоткинс Глен ауылында орналасқан. Саябақтың төменгі бөлігі ауылға жақын, ал жоғарғы бөлігі ашық орманды аймақ. Ол 1863 жылы жұртшылыққа ашылды және 1906 жылға дейін жекеменшік туристік курорт ретінде жұмыс істеді, содан кейін Нью-Йорк штаты сатып алды. Бастапқыда Watkins Glen мемлекеттік қорығы деп аталған саябақ, 1911 жылы толық мемлекеттік басқаруға берілгенге дейін алғаш рет Американың көрнекті және тарихи ескерткіштерді сақтау қоғамымен басқарылды. Саябақ – бұл Glen Creek ағысымен ойылып жасалған 400 фут (122 м) биіктігіндегі тар шатқал. Мұз дәуіріндегі мұздықтар Seneca аңғарын тереңдеткен кезде, ағынның градиенті артып, қатты тау жыныстарының қабаттарында шатқалдар мен сарқырамалар пайда болды. Аймақтың тау жыныстары девон дәуірінің шөгінділерінен тұрады, бұл аз жарықтар мен бұрмалаулармен көтерілген бөлінген платоның бөлігі. Олар негізінен жұмсақ тақтатастан тұрады, сонымен қатар қатты құмтас және әк тас қабаттары да бар. Саябақта мамырдың ортасынан қарашаның басына дейін ашық болатын үш жол бар, олар арқылы шатқалға көтерілуге немесе түсуге болады. Оңтүстік жиек және Үнді жолдары шатқалдың орманды жиегімен өтеді, ал Шатқал жолы өзенге ең жақын орналасқан және 19 сарқыраманың үстінен, астынан және бойымен тас көпірлер мен 800-нен астам тас сатылар арқылы өтеді. Бұл жолдар Нью-Йорк штатындағы жолдар жүйесі болып табылатын Finger Lakes Trail-ге жалғасады.
Watkins Glen State Park is in the village of Watkins Glen, south of Seneca Lake in Schuyler County in New York's Finger Lakes region. The park's lower part is near the village, while the upper part is open woodland. It was opened to the public in 1863 and was privately run as a tourist resort until 1906, when it was purchased by New York State. Initially known as Watkins Glen State Reservation, the park was first managed by the American Scenic and Historic Preservation Society before being turned over to full state control in 1911. park is a 400 feet (122 m) narrow gorge cut through rock by Glen Creek, a stream that was left hanging when glaciers of the Ice age deepened the Seneca valley, increasing the tributary stream gradient to create rapids and waterfalls wherever there were layers of hard rock. The area's rocks are sedimentary of Devonian age, part of a dissected plateau that was uplifted with little faulting or distortion. They consist mostly of soft shales, with some layers of harder sandstone and limestone. The park features three trails, open from mid May to early November, by which one can climb or descend the gorge. The Southern Rim and Indian Trails run along the gorge's wooded rim, while the Gorge Trail is closest to the stream and runs over, under and along the park's 19 waterfalls by way of stone bridges and more than 800 stone steps. The trails connect to the Finger Lakes Trail, an system of trails within New York state.
Қызметтер мен қызметтер
Паркте жайлы кемпинг орындары, сондай-ақ пикникке арналған үстелдер мен шатырлар, тамақтандыру орны, ойын алаңы, сыйлық дүкені, бассейн, қалдықтарды тастау орындары, душ, демалыс бағдарламалары, шатыр мен тіркемелі үйлерге арналған орындар, балық аулау, жаяу серуендеу, аң аулау және қарда жүруге арналған шаңғы жолдары бар. Көлік құралы үшін күндізгі кіру ақысы 10 доллар. Парк жыл бойы ашық, бірақ барлық мүмкіндіктер әрдайым қолжетімді болмайды.
Геология
Плейстоцен дәуірінде Солтүстік поляр аймағындағы мұздық мұздың ең үлкен шегінде кең аумақ мұзбен жабылған. Лаврентид және Висконсин мұздықтарының қозғалысы Фингер-Лейкс аймағын қалыптастырды. Көлдер солтүстікке қарай ағып жатқан өзендер тізбегі ретінде пайда болды. Шамамен екі миллион жыл бұрын Лаврентид мұздық қабатының көптеген құрлықтық мұздықтарының біріншісі Гудзон шығанағы аймағынан оңтүстікке жылжып, Плейстоцен мұз басуын бастады. Бұл мұздықтар бар болған өзен аңғарларын кеңейтіп, тереңдетіп, күшейтті. Мұздық шөгінділері, мүмкін соңғы мореналар, кері шегінген мұздың артында қалған тоғандар ретінде әрекет етіп, көлдердің пайда болуына жағдай жасады. Аңғарлардың терең эрозиялануына қарамастан, айналасындағы жоталар мұз басудың аз белгілерін көрсетіп, мұздың жұқа болғанын немесе кем дегенде осы биіктікте эрозияға себеп болмағанын көрсетеді. Мұздың аңғарларды терең кесуі кейбір салаларды көлдерден жоғары орналастырды: Сенека және Кайуга өзендерінің де аңғарларында жоғары орналасқан салалары бар. Сенека көлінің оңтүстік жағына қарап тұрған мұндай бір сала Уоткинс-Гленнің терең шатқалына айналды. Глен-Крик өзенінің Сенека аңғарына құлауы төмендегі тау жыныстарын эрозиялап, өзеннің бастауына қарай артқа қарай кеңейген күшті ағыс жасады. Бұл эрозия біртекті процесс болған жоқ: бұл жердегі жыныстарда тақта тас, әктас және құмтас бар, және осы жыныстар әртүрлі жылдамдықпен эрозияланып, каскадтар, сарқырамалар, шомылу ойпалары мен шұңқырлар қалдырды. Уоткинс-Глен мемлекеттік саябағында қазір шамамен 2 миль (3 км) ұзындықтағы жол бойында орналасқан он тоғыз сарқырама бар.