АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминеці «Эллиот» (DD 967)

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминеці

USS Elliot (DD 967) – АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі эсминец. Миссисипи штатының Паскагула қаласындағы Литон Индустриз компаниясының Ингаллс кеме құрылысы бөлімшесінде салынған бұл кемеге, 1933-1968 жылдары өмір сүрген және 29 желтоқсан 1968 жылы Вьетнам Республикасында шайқаста қаза болған 57-ші өзендік қарулі катерлер эскадрильясының командирі лейтенант-командир Артур Дж. Эллиот II-нің есімі берілді.

1977 1981 жыл

Эллиот 1977 жылғы 24 қаңтарда Паскагуладан (Миссисипи штаты) Сан-Диегоға (Калифорния штаты) Панама каналы арқылы алғашқы сапарына шықты. Ол АҚШ Тынық мұхит флотына 9-шы эсминец эскадрильясының (DesRon 9) құрамына енді, Cruiser Destroyer Group Five және Naval Surface Forces Pacific командирлерінің басқаруында болды. Келгеннен кейін Эллиот бес апталық сынақ жаттығуларын өткізді және жауынгерлік жаттығуға қатысты. Бұл жаттығулардан кейін ол құрылысшыларына жөндеуге қайта оралды. Кемежайдан шыққан соң, Эллиот 25 тамызда Роклендке (Майн штаты) келді. Кеме осылай атау алған теңізшінің туған қаласы – жақын орналасқан Томастон болды. Төрт күндік тоқтау кезінде кеме бірнеше мың қонаққа шақыру жолдады және 650 қонақты алты сағаттық круизге алып шықты. 24 қыркүйекте Эллиот алты айлық жөндеуге Лонг-Бич кеме құрылыс зауытына келді, оның барысында НАТО Sea Sparrow және Harpoon зымырандық жүйелері орнатылды. 1978 жылғы 1 тамызда Эллиот 9-шы эсминец эскадрильясының операциялық басқаруынан 31-ші эсминец эскадрильясына (DesRon 31) ауысты. Эллиот өзінің алғашқы жеті айлық Батыс Тынық мұхиты сапарына 1979 жылғы 21 ақпанда DesRon 31 флагманы ретінде, Ranger авианосецімен бірге аттанды. 31 наурызда Эллиот Субик шығанағынан (Филиппин) Rangerмен бірге Үнді мұхитында операциялар жүргізу үшін кетті. Бір аптадан кейін Эллиот Малакка бұғазынан өтіп бара жатқанда, Ranger мұнай танкерімен соқтығысып, жөндеуге Субик шығанағына қайта оралды. Эллиот 12 сәуірде Диего Гарсияға келді. Содан кейін Эллиот Мидуэйді орталыққа алған ұрыс тобына қосылды және Аден шығанағындағы операцияларға қатысып, аймақта АҚШ әскери күштерінің болуын сақтап тұрды. Эллиот 15 маусымда Субик шығанағына оралды. Эллиот Үнді мұхитындағы төтенше жағдайларға байланысты әскери-теңіз экспедициялық медалімен марапатталды. Эллиот өзінің алғашқы сапарынан 1979 жылғы 9 қыркүйекте өзінің базалық портына оралды. Бұл сапарда Эллиот советтік Минск авианосецін бес күн бойы бақылап, оның операцияларын зерделегені де ерекше атап өтуге лайық. Эллиот 1980 жылы капитан Стивен Клэрінің басшылығымен екінші сапарын бастады, содан кейін Филиппиннің Субик шығанағында командир Даг Нортон басқаруға келді. 1981 жылғы 23 қаңтарда Эллиоттың негізгі подшипнігі бұзылып, газ турбиналық қозғалтқыштарының бірін ауыстыру қажет болды. Бұл ауыстыру Субик шығанағында екі күнде аяқталды. 21 сәуірде Эллиот бірнеше босқын қайықтарының біріншісіне кездесті. Келесі сегіз күнде Эллиот 158 босқынды құтқарып алып, экипаж гуманитарлық қызмет медалімен марапатталды. Бұл сапарда Гавай, Гуам, Корея, Таиланд, Гонконг, Филиппин, Жапония және Сингапур порттарына тоқтады. Ол осы сапардан 23 мамырда оралды.

Elliot got underway on 24 January 1977 for her maiden voyage, transiting from Pascagoula, Mississippi, to San Diego, California, via the Panama Canal. She was assigned to the U. S. Pacific Fleet as a unit of Destroyer Squadron 9 (DesRon 9), under the administrative control of Commander, Cruiser Destroyer Group Five and Commander, Naval Surface Forces Pacific. After arrival, Elliot conducted five weeks of shakedown training and participated in a combat exercise. Following these evolutions, she returned to her builders for a post shakedown yard availability. After leaving the yard, Elliot sailed to Rockland, Maine arriving on 25 August. Neighboring Thomaston was the hometown of the sailor for whom the ship was named. During a four day stay, the ship hosted several thousand guests and embarked 650 guests for a six hour guest cruise. On 24 September Elliot reported to Long Beach Naval Shipyard for a six month restricted yard availability during which her NATO Sea Sparrow and Harpoon missile systems were installed. On 1 August 1978 Elliot shifted from the operational command of Destroyer Squadron Nine to Destroyer Squadron 31 (DesRon 31). Elliot departed for her first deployment, a seven month Western Pacific tour, on 21 February 1979 as flagship of DesRon 31 in company with the aircraft carrier Ranger. On 31 March, Elliot departed Subic Bay, Philippines with Ranger, for operations in the Indian Ocean. Less than a week later, Elliot was transiting the Strait of Malacca in lead of Ranger when the carrier was involved in a collision with the oil tanker M/V Fortune resulting in the carrier having to return to Subic Bay for repairs. Elliot arrived in Diego Garcia on 12 April. Elliot then joined a battle group centered around Midway and participated in operations in the Gulf of Aden to maintain a U. S. military presence in the area. Elliot returned to Subic Bay on 15 June. Elliot was awarded the Navy Expeditionary Medal for Indian Ocean contingency operations. Elliot arrived back at her homeport from her first deployment on 9 September 1979. Also notable on this deployment was Elliot tailing Soviet carrier Minsk for five days of observation of operations. Elliot began her second deployment in 1980, under the command of Captain Stephen Clarey then after a change of command in Subic Bay, Philippines, Commander Doug Norton. On 23 January 1981, Elliot suffered a main bearing casualty resulting in one of her gas turbine engines having to be replaced. This replacement was completed at Subic Bay in only two days. On 21 April Elliot encountered the first of several refugee boats. Over the next eight days Elliot picked up 158 refugees for which the crew was awarded the Humanitarian Service Medal. Port visits on this deployment included stops in Hawaii, Guam, Korea, Thailand, Hong Kong, Philippines, Japan, and Singapore. She returned from this deployment on 23 May.

1981 - 1985 жылдар

1981 жылдың 1 маусымында Эллиот 21-ші эсминецтер эскадрильясына ауыстырылды. Эллиот 17 тамызда Сиэтлдегі Тодд Пасифик кеме құрылыс шебінде болып, Спруэнс класты эсминецке алғашқы рет жеке секторда күрделі жөндеу жүргізді. Бұл жөндеу кезіндегі басқа жөндеулер мен орнатулардың ішінде SLQ 32(V)2 электрондық соғыс жүйесі болды. Эллиот 1982 жылдың 30 сәуірінде жөндеуді аяқтады. 21 мамырда Сан-Диего портына оралды. 1 шілдеде Эллиот 21-ші эсминецтер эскадрильясынан 17-ші эсминецтер эскадрильясына қайта орналастырылды. Эллиот 1983 жылдың 13 сәуірінде Сан-Диего, Калифорниядан мансабының үшінші сапарына шықты. Бұл сапардағы порттарға Гавайи, Филиппин, Корея, Жапония, Таиланд, Гуам және Гонконг кірді. 31 шілдеде алдыңғы қарауылда кішкентай қайық байқалды. Содан кейін 68 вьетнамдық босқын құтқарылып, Субик шығанағындағы мемлекеттік органдарға тапсырылды. Эллиот құтқару операциясы үшін тағы да Гуманитарлық қызмет медалімен марапатталды. Тамыз айында Эллиот екі тайфунның күшімен теңізде болды, бірақ едәуір зақымдар болған жоқ. 1 қыркүйекте Эллиот төрт сағаттың ескертуімен KAL 007 ұшағының құлауына жауап беру үшін Жапонияның Сасебо қаласынан кетті. Эллиот 1609 км (1000 миль) қашықтықты 48 сағаттан кейін жетті, ол одақтас күштердің алғашқы кемесі болды. "Эллиот" 14 қыркүйекке дейін басқа одақтас елдердің (АҚШ, Корея, Жапония) бөлімшелерімен бірге оқиға орнында болды. Ұшақ құлағаннан кейінгі шиеленісті күндерде "Эллиот" SAS аймағында отыздан астам совет кемелерін кездестірді, олардың көпшілігі соғыс кемелері болды. "Эллиот" және барлық совет соғыс кемелері жалпы дайындық күйінде (ұрыс станциясы) болды, палубадағы қарулары атуға дайын тұрды. Эллиот үшінші сапарынан 1983 жылдың 18 қарашасында оралды. 1984 жылдың 27 қаңтарында Эллиот Seal Beach әскери-теңіз қару-жарақ станциясында қару-жарақтарды қауіпсіз түсірді. Осы нысаннан шыққаннан кейін көп ұзамай Эллиот Seal Beach каналында су астындағы кедергіге тап болып, су асты корпусы мен оң жақ винтіне шектеулі зақым келді. 2 ақпанда Эллиот Сан-Диегода үш айлық таңдалған жөндеуге қолжетімділік кезеңін (SRA) бастады. 30 сәуірде Эллиот Сан-Педродағы Тодд кеме құрылыс шебіне оң жақ винтін және сонар дөңгелегін жөндеу үшін барды. Мамыр айында Эллиот операциялық басқаруды 5-ші эсминецтер эскадрильясына ауыстырды. Қазан айында Эллиот Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында басқа 18 кемемен бірге 1984 жылғы Флот апталығының мерекелік шараларына қатысты. Осы іс-шара кезінде "Эллиот" 10 000-нан астам келушіні қабылдады.

On 1 June 1981 Elliot was transferred to Destroyer Squadron 21. Elliot reported to Todd Pacific Shipyard in Seattle, Washington on 17 August for the first private sector overhaul ever conducted of a Spruance class destroyer. Among other refurbishments and installations during this overhaul Elliot received an SLQ 32(V)2 electronic warfare system. Elliot completed overhaul on 30 April 1982. She returned to her homeport of NS San Diego on 21 May. On 1 July Elliot was reassigned from DesRon 21 to DesRon 17. Elliot departed San Diego, California on 13 April 1983 for the third deployment of her career. Port visits on this deployment included stops in Hawaii, Philippines, Korea, Japan, Thailand, Guam and Hong Kong. On 31 July, a small boat was spotted by the forward lookout. A total of 68 Vietnamese refugees were subsequently rescued and were turned over to state officials in Subic Bay. Elliot was again awarded the Humanitarian Service Medal for her rescue operation. During August, Elliot endured being at sea through the combined forces of two typhoons, though no significant damage resulted. On 1 September, Elliot departed Sasebo, Japan on four hours' notice, to respond to the downing of KAL 007. Elliot steamed at for 1000 mile (1609 km)

and arrived approximately 48 hours later, the first Allied ship on station. "Elliot" remained on scene until 14 September along with other units of Allied nations (U. S., Korea, Japan). During the tense days immediately after the downing, "Elliot" encountered some thirty two Soviet ships in the SAS area, most of which were men of war. "Elliot" and all Soviet combatant ships were at a continuous state of General Quarters (Battle Stations), with deck weapons ready to fire. Elliot returned from her third deployment on 18 November 1983. On 27 January 1984, Elliot conducted a safe weapons offload at the Seal Beach Naval Weapons Station. Shortly after departing this facility, Elliot struck a subsurface obstruction in the Seal Beach channel, causing some limited damage to the underwater hull and the starboard propeller. On 2 February, Elliot commenced a planned three month selected repair availability (SRA) period in San Diego. On 30 April, Elliot proceeded to the Todd Shipyard facilities in San Pedro, California for repairs to her starboard propeller and sonar dome. In May, Elliot shifted operational command to Destroyer Squadron 5. In October, Elliot participated in Fleet Week '84 festivities with 18 other ships in San Francisco, California. Elliot hosted more than 10,000 visitors during this event.