Кавалезе трагедиясы: АҚШ әскери ұшағының кесірінен болған апат
1998 Cavalese cable car crash
Кавалезе трагедиясы: 1998 ж. Италиядағы апатта 20 адам қаза болды. АҚШ теңіз әскерлерінің ұшағы кабелді кесіп, трагедияға себеп болды. Сот шешімі, айыптар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1998 жылы АҚШ Теңіз жаяу әскері корпусының ұшағы мен Италиядағы канат жолының арасында болған оқиға, 1976 жылғы апат.
1998 incident involving a US Marine Corps aircraft and a cable car in Italy
the 1976 disaster
Кавалезедегі канат жолының апаты, сондай-ақ Сермис трагедиясы деп те аталады, 1998 жылдың 3 ақпанында Италияның Кавалезе қаласының жанында, Трентодан шамамен 40 шақырым солтүстік-шығысқа қарай орналасқан Доломит тауларында болды. АҚШ Теңіз жаяу әскері корпусына қарасты EA-6B Prowler ұшағы ережелерді бұзып, тым төмен ұшып, әуе көлігінің кабельін ұстап тұрған кабельді кесіп тастағанда жиырма адам қаза тапты. Ұшқыш, капитан Ричард Эшби және оның навигаторы, капитан Джозеф Швейцер АҚШ-та сотталып, кінәлі деп табылмай, адам өлтіру және салдарынан адам өлтіру айыптарынан ақталды. Кейіннен олар әділетке кедергі келтіргені және офицерлік беделіне сай келмейтін мінез-құлық танытқаны үшін кінәлі деп танылды, себебі олар ұшақтан түсірілген бейнетаспаны жойды және Теңіз жаяу әскерінен шығарылды.
The Cavalese cable car crash, also known as the Cermis massacre , occurred on 3 February 1998, near the Italian town of Cavalese, a ski resort in the Dolomites some 25 mile (40 km) northeast of Trento. Twenty people were killed when a United States Marine Corps EA 6B Prowler aircraft, flying too low and against regulations, cut a cable supporting a cable car of an aerial lift. The pilot, Captain Richard J. Ashby, and his navigator, Captain Joseph Schweitzer, were put on trial in the United States and found not guilty of involuntary manslaughter and negligent homicide. Later they were found guilty of obstruction of justice and conduct unbecoming an officer and a gentleman for having destroyed a videotape recorded from the plane, and were dismissed from the Marine Corps.
Апат туралы мәліметтер
1998 жылғы 3 ақпанда EA 6B Prowler, BuNo (бюро нөмірі) 163045, "CY 02", шақыру белгісі Easy 01, АҚШ Теңіз корпусының Теңіз тактикалық электрондық соғыс эскадрильясының (VMAQ 2) электрондық соғыс ұшағы, төмен биіктіктегі оқу миссиясын орындап жатқанда, жергілікті уақыт бойынша сағат 15:13-те Кавалезеден әуе жолын қолдап тұрған кабельдерге соқты. Ұшақ сағатына 870 километр жылдамдықпен (540 миль/сағ, 470 түйін) таулар арасындағы тар аңғармен ұшып бара жатқан. Шамамен сол жерге жеткенде, ұшақтың оң қанаты төменнен кабельдерге тиді. Кабель үзіліп, Кермис канатына жиырма адаммен бірге 260 футтан (79 метр) құлап, ешкім тірі қалмады. Ұшақтың қанаттары мен құйрығына зақым келгенімен, ол Авиано әуе базасына орала алды.
On 3 February 1998, an EA 6B Prowler, BuNo (bureau number) 163045, 'CY 02', callsign Easy 01, an electronic warfare aircraft belonging to Marine Tactical Electronic Warfare Squadron 2 (VMAQ 2) of the United States Marine Corps, was on a low altitude training mission. At 15:13 local time it struck the cables supporting the aerial lift from Cavalese. The aircraft was flying at a speed of 870 kilometres per hour (540 mph, 470 kt) and at an altitude of between in a narrow valley between mountains. When reaching approximately , the aircraft's right wing struck the cables from underneath. The cable was severed, causing the cabin from Cermis with twenty people on board to plunge over 260 feet (79 m), leaving no survivors. The plane had wing and tail damage, but was able to return to Aviano Air Base.
Реакциялар
АҚШ президенті Билл Клинтон ресми кешірім сұрап, ақшалай өтемақы төлеуге уәде берді. Сол кездегі АҚШ-тың Италиядағы елшісі Томас М. Фоглиетта апат орнына барып, тізе бүгіп дұға етіп, АҚШ атынан кешірім сұрады. Италияда оқиға "Strage del Cermis" деп аталды, төмен қабаттағы ұшуға қатысты сын-ескертулер көп болды, және кейбір саясаткерлер ережелерді қайта қарауды немесе мұндай жаттығуларды толығымен тоқтатуды талап етті, бірақ төмен қабаттағы ұшу бұрыннан заңсыз еді. Апат болған күні ұшақта тіркелген видеожазба болды. Бұл видеожазбаның болуы және жойылғаны туралы мәлімет әскери тергеушілерге 1998 жылдың тамызында ғана белгілі болды; экипаждың қалған екі мүшесі, капитан Чандлер П. Сигрейвс және Уильям Л. Рэйни куәгерлік иммунитетін алды және "барлық нәрсе туралы шындықты" айтуға келісті. 1999 жылдың мамырында Эшби мен Швайцер кінәлі деп танылды; екеуі де қызметтен босатылды, ал Эшби алты айға бас бостандығынан айырылды. Жақсы мінез-құлқы үшін төрт жарым айдан кейін босатылды. Швайцер айыпты мойындау туралы келісім жасады, ол әскери қазылар алқасы үкімді қарастырғаннан кейін толыққанды жарияланды. Оның келісімі түрмеге қамалудан сақтады, бірақ жұмыстан босатуға кедергі жасамады. Апелляциялық шағымда Эшби мен Швайцер сот процесін қайта қарауды және кешірім сұрауды талап етті, олардың жұмыстан босатылуына наразылық білдірді, осылайша әскери жәрдемақы алуға құқылы болуға тырысты. Олар алғашқы сотта прокуратура мен қорғау тарапының құдайсыздандыру және салғырттықтан адам өліміне қатысты айыптамаларды жасырын түрде түсіріп тастауға келіскенін, бірақ Италиядан түскен талаптарды қанағаттандыру үшін әділетке кедергі келтіру айыптамасын қалдыруға келіскенін мәлімдеді. Швайцердің апелляциялық шағымы 2007 жылдың қарашасында қабылданбады. 2009 жылдың тамызында Қарулы Күштердің Апелляциялық Сотының шешімдері жарияланды.
U. S. President Bill Clinton offered an official apology and promised monetary compensation. Thomas M. Foglietta, U. S. Ambassador to Italy at the time, visited the crash site and knelt in prayer, offering apologies on behalf of the United States. In Italy, where the event received the name of strage del Cermis, the low level flight was strongly criticized and some politicians called for a re evaluation of rules or a complete ban of such exercises, though low level flight was already illegal. recorded on the plane the day of the disaster. The existence and destruction of this videotape only came to the attention of military investigators in August 1998; the other two members of the crew, Captains Chandler P. Seagraves and William L. Raney, received testimonial immunity and elected to disclose "the truth about everything". Ashby and Schweitzer were found guilty in May 1999; both were dismissed from the service and Ashby received a six month prison term. He was released after four and a half months for good behavior. Schweitzer made a plea agreement that came to full light after the military jury deliberated upon sentencing. His agreement prevented him from serving any prison time, but it did not prevent him from receiving a dismissal. In their appeal, Ashby and Schweitzer asked for a re examination of their trial and for clemency, challenging their dismissals in order to be eligible for military benefits. They claimed that during the first trial the prosecution and the defense secretly agreed to drop the involuntary manslaughter and negligent homicide charges, but to keep the obstruction of justice charge, in order to satisfy the requests coming from Italy. The appeal of Schweitzer was denied in November 2007. Decisions from the Court of Appeals for the Armed Forces were made available in August 2009.
АҚШ ресми есебі
1998 жылғы 10 наурызда генерал-лейтенант Питер Пейс қол қойған ресми тергеу есебінде АҚШ Теңіз әскері корпусы итальяндық офицерлердің қорытындыларымен келісті. Тергеуді генерал Майкл ДеЛонг, итальяндық полковниктер Орфео Дуригон және Фермо Миссарино бірлесіп жүргізді. Италияның «La Stampa» газеті АҚШ мұрағатынан құжатты заңды түрде алып, 2011 жылғы 13 шілдеде жариялағанға дейін бұл құжат құпия сақталды. Теңіз әскерінің ұшқыштар тобы тым төмен және тым жылдам ұшқан, өзін және басқаларды қауіпке тікелей ұшыратқан. Тергеу тобы ұшқыштар мен командирлерге тәртіптік шаралар қолдануды, АҚШ-тың оқиғаға толық жауапкершілікті мойындауын және құрбандардың туыстарына материалдық өтемақы төленуі керек екенін ұсынды. Комиссия эскадрильяның 1997 жылғы 27 тамызда Италия үкіметі Трентино-Альто-Адидже аймағында 2000 футтан (610 м) төмен ұшуға тыйым салатын жаңа директивалар жариялағанға дейін Авианода дислокацияланғанын анықтады. Барлық ұшқыштарға директиваның көшірмесі таратылды. Кейіннен EA-6B ұшағының кабинасынан, канат жолының карталарымен бірге ашылмаған директиваның көшірмесі табылды. Швайцер 2012 жылы Авиано әуе базасына оралғаннан кейін, өзіне қарсы айғақтарды қамтитын таспаны өртегенін мойындады.
In a formal investigation report redacted on 10 March 1998, and signed by Lieutenant General Peter Pace, the U. S. Marine Corps agreed with the results of the Italian officers. The investigation was led by General Michael DeLong, along with Italian Colonels Orfeo Durigon and Fermo Missarino. The document was kept secret until the Italian newspaper La Stampa legally obtained a copy from the U. S. archives and published it on 13 July 2011. The Marine aircrew was determined to be flying too low and too fast, putting themselves and others at risk. The investigation team suggested that disciplinary measures against the flight crew and commanding officers should be taken, that the U. S. had to bear the full blame for what happened, and that victims' relatives were entitled to receive a monetary settlement. The commission found that the squadron was deployed at Aviano on 27 August 1997, before the publication of new directives by the Italian government forbidding flight below 2000 feet (610 m) in Trentino Alto Adige. All the squadron's pilots received a copy of the directive. A copy of the directive was later found, unopened, in the cockpit of the EA 6B along with maps marking the cable car wire route. Schweitzer confessed in 2012 that he had burned the tape containing incriminating evidence upon returning to Aviano Air Base.
Өтемақы
1999 жылдың ақпанына дейін итальян үкіметі әрбір құрбанның отбасына жедел көмек ретінде ақшалай төлем жасады. 1999 жылдың мамырында АҚШ Конгресі құрбандарға 40 миллион долларлық өтемақы төлеуді көздеген заң жобасын қабылдамады. 1999 жылдың желтоқсанында Италия Парламенті құрбандардың отбасыларына ақшалай өтемақы төлеу жоспарын бекітті (әр құрбанға 1,9 миллион доллар). НАТО шарттары АҚШ үкіметін осы өтемақының 75 пайызын төлеуге міндеттеді, және ол осы міндеттемесін орындады.
By February 1999, the victims' families had received per victim as immediate help by the Italian government. In May 1999, the U. S. Congress rejected a bill that would have set up a $40 million compensation fund for the victims. In December 1999, the Italian Parliament approved a monetary compensation plan for the families ($1.9 million per victim). NATO treaties obligated the U. S. government to pay 75% of this compensation, which it did.