Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
This Is Hardcore – ағылшын тобы Pulp-тың алтыншы студиялық альбомы. 1998 жылдың наурыз айында жарық көрген бұл альбом, олардан бұрын шыққан, табысқа жеткен Different Class альбомынан үш жыл кейін шықты және көптен күтілген болатын.
the album
This Is Hardcore is the sixth studio album by English band Pulp. Released in March 1998, it came three years after their breakthrough album, Different Class, and was eagerly anticipated.
Өмірбаян және шығару
Дифферент кластың үлкен табысынан кейінгі жылдары топта шиеленіс күшейді, "гитарашы және скрипкашы Рассел Сениордың көзге түсетін кетісімен аяқталды; Кокер қалған топ мүшелерінен оқшауланып, жазу үшін Нью-Йоркке жалғыз кетті". Топтың бұрынғы альбомы сияқты, This is Hardcore да Ұлыбритания альбомдық чартында 1-орынды иеленді, бірақ сатылым көлемі айтарлықтай азайды, және сыншылар тарапынан жақсы қабылданып, Pulp-қа 1998 жылғы Mercury Prize сыйлығына үшінші рет үміткерлік берді. Альбомның мұқабасының суретін Питер Савилл және әйелдердің шамадан тыс бейнеленген суреттерімен танымал америкалық суретші Джон Керрин жасады. Суретке түскен модель – Ксения Злобина, ал суреттерді альбом дизайнын жасаған Говард Уэйкфилд цифрлық түрде өңдеді. Керрин сондай-ақ оның "The Never Ending Story" картинасына негізделген "Ақсақалдарға көмектес" бейнебаянының көркемдік жетекшісі болды. Лондон метросында пайда болған альбом мұқабасын көрсететін жарнама плакаттары граффитишілер тарапынан "Бұл әйелдерді қорлайды", "Бұл сексистік" немесе "Бұл ар-ұяты жоқ" сияқты жазулармен бүлдірілді. Атау трекіне түсірілген музыкалық бейнебаянды Дуг Никол түсірді және NME журналы оны барлық уақыттағы ең жақсы 47 бейнебаянның қатарына қосты. 1998 жылдың соңында альбомға "This Is Glastonbury" атты бонус дискі қосылды. This Is Hardcore альбомының делюкс нұсқасы 2006 жылдың 11 қыркүйегінде шықты. Оның құрамына B-side тректер, демо жазбалар және сирек кездесетін материалдардан тұратын екінші дискі кірді.
Friction grew in the band in the years following the massive success of Different Class, "culminating in the notable departure of guitarist and violinist Russell Senior; Cocker left for New York alone to decompress and write in isolation from the rest of the band." As with the band's previous album,This is Hardcore reached No. 1 in the UK Albums Chart, but with far fewer sales, and was well received critically, earning Pulp a third successive nomination for the 1998 Mercury Prize. The cover photo was art directed by Peter Saville and the American painter John Currin who is known for his figurative paintings of exaggerated female forms. The model photographed is Ksenia Zlobina and the images were further digitally manipulated by Howard Wakefield, who also designed the album. Currin was also the art director for the "Help the Aged" video, based on his painting "The Never Ending Story". Advertising posters showing the album's cover that appeared on the London Underground system were defaced by graffiti artists with slogans like "This Offends Women" and "This is Sexist" or "This is Demeaning". The music video for the title track was directed by Doug Nichol and was listed as the No. 47 best video of all time by NME. A bonus live CD entitled "This Is Glastonbury" was added to the album later in 1998. A deluxe edition of This Is Hardcore was released on 11 September 2006. It contained a second disc of B sides, demos and rarities.
Коммерциялық өнімділік
Альбомның алғашқы аптадағы сатылымы 50 000 данадан асып түсті, бұл көрсеткіш Different Class альбомының алғашқы аптадағы 133 000 даналық сатылымынан 62%-ға кем. Альбом 1998 жылдың сәуір айында BPI ұйымынан 100 000 дана сатылғаны үшін алтын сертификатын алды.
The album had first week sales of just over 50,000, 62% fewer than Different Class first week sales of 133,000. The album was certified gold by the BPI April 1998 for sales of 100,000.
Қабылдау және мұра
Ник Хорнби Spin журналында жариялаған мақаласында альбомда «Англияның ресми емес ақын лауреаты Джарвис Кокер күнделікті өмір туралы поэзиясын жетілдіреді» деді. The Tribune оны «орта жастағы дағдарыс туралы тамаша альбом» деп атап, «музыкасы – аспаптармен және шумен күшейтілген тартымды лаунж-рок, 70-ші жылдардың Боуи, Мотт және Roxy Music глэм-рок музыкасының 90-шы жылдарғы жаңаша көрінісі» екенін айтты. Ол былай қорытындылады: «Бұл – топтың танымал болу кезеңіне жасаған қиын еңбектің нәтижесінде туған эпитафия және кем дегенде біз үшін есімде қалған керемет жылдардың бастауы». Тағы бір рецензияда «A Little Soul» әні «Кокердің ең қайғылы әдемі әні» деп танылды, ол «Смоки Робинсонның «Tracks of My Tears» әнінен алынған музыкалық үлгіге» негізделген. This is Hardcore альбомы 1001 Albums You Must Hear Before You Die кітабына енді. 2013 жылы NME оны барлық уақыттың 500 үздік альбомы тізімінде 166-шы орынға қойды. 2014 жылы АҚШ-тың ЛГБТ журналы Metro Weekly осы альбомды «90-шы жылдардың 50 үздік альтернативті альбомы» тізімінде 46-шы орынға орналастырды. 2017 жылы Pitchfork оны «50 үздік бритпоп альбомы» тізімінде жетінші орынға бөлді.
Nick Hornby, writing in Spin, proclaimed that on the album "England's unofficial poet laureate Jarvis Cocker perfects his poetry of the prosaic". The Tribune hailed it as "a smashing album about midlife crisis" and found that "[the] music is sumptuous lounge lizard rock augmented by strings and noisy disruptions a clever, catchy '90s take on the Bowie/Mott/Roxy glam rock of the '70s." He concluded, "It's an end, a hard wrought epitaph to a band's jaunt in the limelight and a suitable jump off point for what had been a rare old few years – for us, at least." Another review found the song "A Little Soul" to be "Cocker's most disconsolately beautiful", drawing "from the musical blueprint of Smokey Robinson's 'Tracks of My Tears.'" This is Hardcore was included in the book 1001 Albums You Must Hear Before You Die. In 2013, NME ranked it at number 166 in its list of the 500 Greatest Albums of All Time. In 2014, US LGBT magazine Metro Weekly placed the album at number 46 in its list of the "50 Best Alternative Albums of the '90s". In 2017, Pitchfork ranked it seventh in "The 50 Best Britpop Albums".