Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сәулелену бірлігі
[[Сантиметр-грамм-секунд жүйесінің бірліктері Монреальдің жеңіл метро жүйесі
Radiation unit
the [[Centimetre–gram–second system of unitsthe light metro system of Montreal
Рентгендік эквивалент адам (rem) – эквиваленттік дозаның, тиімді дозаның және жинақталған дозаның СГС бірлігі, олар адам организміне иондаушы сәулеленудің төмен деңгейлерінің әлеуетті денсаулыққа тигізетін әсерін бағалау үшін қолданылатын доза өлшемдері. Реммен өлшенетін шамалар иондаушы сәулеленудің стохастикалық биологиялық тәуекелін көрсетуге арналған, бұл негізінен сәулеленуден туындаған қатерлі ісіктер. Бұл шамалар сіңірілген дозадан шығарылады, ол СГС жүйесінде рад бірлігімен өлшендіріледі. Радтан ремге жалпыға қолданылатын түрлендіру тұрақтысы жоқ; түрлендіру салыстырмалы биологиялық тиімділікке (RBE) байланысты. 1976 жылдан бері рем 0,01 зивертке тең деп анықталды, бұл АҚШ-тан тыс жерлерде көбірек қолданылатын СИ бірлігі. 1945 жылға дейінгі бұрынғы анықтамалар Вильгельм Рентгеннің атымен аталған рентген бірлігінен алынған, ол Х-сәулелерін ашқан неміс ғалымы. Бірлік атауы шатастырады, өйткені 1 рентген барлық салмақ коэффициенттері бірлікке тең болған кезде, жұмсақ биологиялық тіндерге шамамен 0,96 рем қалдырады. Басқа анықтамалар бойынша ескі рем бірліктері қазіргі ремге қарағанда 17%-ға дейін кішірек болуы мүмкін. Қысқа мерзім ішінде 100 ремнен жоғары дозалар жедел сәулелену синдромына (ЖСС) әкелуі мүмкін, емделмесе бірнеше апта ішінде өлімге соқтыруы мүмкін. Реммен өлшенетін шамалар ЖСС симптомдарымен байланысты емес екенін ескеріңіз. Сіңірілген доза, радпен өлшенген, ЖСС-тің жақсы көрсеткіші болып табылады. Рем – сәулеленудің үлкен дозасы, сондықтан миллирем (мрем), ремнің мыңнан бір бөлігі, медициналық рентген сәулелері және табиғи фондық көздерден алынатын дозалар сияқты жиі кездесетін дозалар үшін қолданылады.
The roentgen equivalent man (rem) is a CGS unit of equivalent dose, effective dose, and committed dose, which are dose measures used to estimate potential health effects of low levels of ionizing radiation on the human body. Quantities measured in rem are designed to represent the stochastic biological risk of ionizing radiation, which is primarily radiation induced cancer. These quantities are derived from absorbed dose, which in the CGS system has the unit rad. There is no universally applicable conversion constant from rad to rem; the conversion depends on relative biological effectiveness (RBE). The rem has been defined since 1976 as equal to 0.01 sievert, which is the more commonly used SI unit outside the United States. Earlier definitions going back to 1945 were derived from the roentgen unit, which was named after Wilhelm Röntgen, a German scientist who discovered X rays. The unit name is misleading, since 1 roentgen actually deposits about 0.96 rem in soft biological tissue, when all weighting factors equal unity. Older units of rem following other definitions are up to 17% smaller than the modern rem. Doses greater than 100 rem received over a short time period are likely to cause acute radiation syndrome (ARS), possibly leading to death within weeks if left untreated. Note that the quantities that are measured in rem were not designed to be correlated to ARS symptoms. The absorbed dose, measured in rad, is a better indicator of ARS. A rem is a large dose of radiation, so the millirem (mrem), which is one thousandth of a rem, is often used for the dosages commonly encountered, such as the amount of radiation received from medical x rays and background sources.
Денсаулыққа әсері
Иондаушы сәулелердің адам денсаулығына детерминистік және стохастикалық әсерлері бар. Жедел сәулелену синдромына әкелетін детерминистік әсерлер тек жоғары дозаларда (> ~10 рад немесе > 0,1 Гр) және жоғары дозалық қарқында (> ~10 рад/сағ немесе > 0,1 Гр/сағ) ғана пайда болады. Детерминистік тәуекел моделіне эквивалентті және тиімді дозаны есептеуде қолданылатын салмақ коэффициенттерінен өзгеше (әлі белгіленбеген) салмақ коэффициенттері қажет. Сандарды шатастырмау үшін детерминистік әсерлер әдетте радиум емес, рад бірліктерімен өлшенген сіңірілген дозамен салыстырылады. Стохастикалық әсерлер – бұл кездейсоқ болатын әсерлер, мысалы, сәулеленуден туындаған қатерлі ісіктер. Ядролық өнеркәсіптің, ядролық реттеуші органдардың және үкіметтердің пікірінше, иондаушы сәулеленуден туындаған қатерлі ісіктердің пайда болу жиілігі тиімді дозамен сызықтық түрде, 0,055% / рем (5,5% / Св) жылдамдығымен өседі. Жеке зерттеулер, баламалы модельдер және өнеркәсіп консенсусының бұрынғы нұсқалары осы консенсус модельіне жақын басқа да тәуекел бағалауларын ұсынды. Нәрестелер мен ұрықтар ересектерге қарағанда, орта жастағылар қарттарға қарағанда, ал әйелдер ерлерге қарағанда тәуекелге көбірек ұшырайды деген жалпы келісім бар, бірақ бұл мәселе бойынша нақты келісім жоқ. Кардиологиялық және тератогендік әсерлер мүмкіндігі және ішкі дозаны модельдеу туралы деректер аз, ал пікірлер қарама-қайшы. ICRP халықты медициналық және кәсіби әсерлерді ескермей, жылына орташа 100 мрем (1 мСв) тиімді дозамен жасанды сәулелендіруге шектеуді ұсынады. NRC радиациямен жұмыс істейтін қызметкерлерге рұқсат етілген толық денеге түсетін сәулеленудің жылдық тиімді дозасын немесе толық денеге түсетін сәулеленуді (TBR) 5000 мрем (5 рем) деп белгілейді.
Ionizing radiation has deterministic and stochastic effects on human health. The deterministic effects that can lead to acute radiation syndrome only occur in the case of high doses (> ~10 rad or > 0.1 Gy) and high dose rates (> ~10 rad/h or > 0.1 Gy/h). A model of deterministic risk would require different weighting factors (not yet established) than are used in the calculation of equivalent and effective dose. To avoid confusion, deterministic effects are normally compared to absorbed dose in units of rad, not rem. Stochastic effects are those that occur randomly, such as radiation induced cancer. The consensus of the nuclear industry, nuclear regulators, and governments, is that the incidence of cancers caused by ionizing radiation can be modeled as increasing linearly with effective dose at a rate of 0.055% per rem (5.5%/Sv). Individual studies, alternate models, and earlier versions of the industry consensus have produced other risk estimates scattered around this consensus model. There is general agreement that the risk is much higher for infants and fetuses than adults, higher for the middle aged than for seniors, and higher for women than for men, though there is no quantitative consensus about this. There is much less data, and much more controversy, regarding the possibility of cardiac and teratogenic effects, and the modelling of internal dose. The ICRP recommends limiting artificial irradiation of the public to an average of 100 mrem (1 mSv) of effective dose per year, not including medical and occupational exposures. The NRC sets the annual total effective dose of full body radiation, or total body radiation (TBR), allowed for radiation workers 5,000 mrem (5 rem).
Тарих
Рем ұғымы әдебиетте алғаш рет 1945 жылы пайда болды және оған алғашқы анықтама 1947 жылы берілді. 1950 жылы бұл анықтама «жоғары кернеулі рентген сәулесінен туындайтын биологиялық әсерге тең әсер ететін кез келген иондаушы сәулеленудің дозасы» деп нақтыланды. Сол кезде қолда бар мәліметтер бойынша, рем 83, 93 немесе 95 эрг/грамм ретінде әртүрлі бағаланды. 1953 жылы рад енгізілгеннен кейін ICRP ремді қолдануды жалғастыруға шешім қабылдады. 1954 жылы АҚШ-тың Радиациялық қорғау және өлшеу жөніндегі ұлттық комитеті бұл ремнің шамасын радқа (100 эрг/грамм) сәйкес арттыруды білдіретінін атап өтті. ICRP 1962 жылы ремді эквивалентті дозаның бірлігі ретінде енгізіп, ресми түрде қабылдады, ол әртүрлі сәулелену түрлерінің тіндерде энергияны қалай бөлетінін өлшеуге және әртүрлі сәулелену түрлері үшін салыстырмалы биологиялық тиімділік (RBE) мәндерін ұсынуға бағытталған. Іс жүзінде, рем бірлігі бастапқыда рад немесе рентген бірліктерінде берілген санға RBE коэффициенті қолданғанын көрсету үшін қолданылды. Халықаралық салмақтар мен өлшемдер комитеті (CIPM) 1980 жылы сивертті қабылдады, бірақ ремді қабылдамады. NIST бұл бірліктің SI жүйесіне кірмейтінін мойындайды, бірақ АҚШ-та оны SI жүйесімен бірге уақытша қолдануға рұқсат береді. АҚШ Ядролық реттеу комиссиясы әлі күнге дейін SI бірліктерімен қатар курий, рад және рем бірліктерін пайдалануға рұқсат етеді.
The concept of the rem first appeared in literature in 1945 and was given its first definition in 1947. The definition was refined in 1950 as "that dose of any ionizing radiation which produces a relevant biological effect equal to that produced by one roentgen of high voltage x radiation." Using data available at the time, the rem was variously evaluated as 83, 93, or 95 erg/gram. Along with the introduction of the rad in 1953, the ICRP decided to continue the use of the rem. The US National Committee on Radiation Protection and Measurements noted in 1954 that this effectively implied an increase in the magnitude of the rem to match the rad (100 erg/gram). The ICRP introduced and then officially adopted the rem in 1962 as the unit of equivalent dose to measure the way different types of radiation distribute energy in tissue and began recommending values of relative biological effectiveness (RBE) for various types of radiation. In practice, the unit of rem was used to denote that an RBE factor had been applied to a number which was originally in units of rad or roentgen. The International Committee for Weights and Measures (CIPM) adopted the sievert in 1980 but never accepted the use of the rem. The NIST recognizes that this unit is outside the SI but temporarily accepts its use in the U. S. with the SI. The United States Nuclear Regulatory Commission still permits the use of the units curie, rad, and rem alongside SI units.