Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Жерард, Макклсфилд графының 2-ші титулы (шамамен 1659 – 1701 жылдың 5 қарашасы) – ағылшын саяхатшысы, әскери және парламент депутаты.
English politician
Charles Gerard, 2nd Earl of Macclesfield (c. 16595 November 1701) was an English peer, soldier and MP.
Өмірбаян
Францияда, Шарль Жерардың, Брэндон баронының (кейін Макклсфилдтің 1-ші графы) және Жаннаның, королева Генриетта Марияның атбасшысы Пьер де Сивеллдің қызының отбасында дүниеге келді. 1677 жылы парламенттік акті арқылы ағылшын азаматы атанды. 1678 жылы Лорд Жерардтың атты әскер полкінде подполковник, ал 1679 жылы полковник болды. Сол жылы саясатқа қатысып, наурыз және қазан айларында Ланкашир графтығының рыцары болып сайланды, және 1681 жылы тағы да сайланды. Әкесі, 1-ші граф Карл сияқты, Монмут герцогының интригаларына қатысты. 1685 жылы Рай-хаус құйрығына қатысқандығы үшін өлім жазасына кесілді, бірақ II Карл оны кешірді. 1689 жылы Ланкаширден парламент мүшесі болып қайта сайланды, ол 1694 жылға дейін Ланкаширді өкілдік етті, содан кейін әкесінің титулын мұраға алды. 1689 жылдан 1701 жылы қайтыс болғанға дейін Ланкаширдің Custos Rotulorum қызметін атқарды. 1694 жылы генерал-майор болғаннан кейін Макклсфилд шетелде қызмет етті, ал 1701 жылы Ганновердің сайлаушысының (кейін король Георг I) Гартер орденімен тағайындалуы үшін бірінші комиссар болып таңдалды. Осы оқиғада оған Жесір сайлаушы Софияға Елді мекен туралы актінің көшірмесін табыс ету міндеті де жүктелді. 1701 жылдың 5 қарашасында шамамен 40 жасында кенеттен қайтыс болды, заңды балалары болған жоқ.
He was born in France, the eldest son of Charles Gerard, Baron Brandon (later 1st Earl of Macclesfield), and Jeanne, the daughter of Pierre de Civelle, equerry to Queen Henrietta Maria. He became an English national by Act of Parliament in 1677. By 1678 he was a lieutenant colonel in Lord Gerard's Horse and a full colonel in 1679. That year he entered politics, being elected knight of the shire for Lancashire in both March and October, and again in 1681. Like his father Charles, the 1st Earl, he was involved in the intrigues of the Duke of Monmouth. In 1685 he was sentenced to death for being a party to the Rye House Plot, but was pardoned by Charles II. In 1689 he was re elected Member of Parliament for Lancashire, which he represented until 1694, when he succeeded to his father's peerage. He was Custos Rotulorum for Lancashire from 1689 until his death in 1701. Having become a major general in 1694, Macclesfield saw some service abroad, and in 1701 he was selected the first commissioner for the investiture of the elector of Hanover (afterwards King George I) with the order of the Garter, on which occasion he also was charged to present a copy of the Act of Settlement to the dowager electress Sophia. He died suddenly on 5 November 1701 at about 40 years old, leaving no legitimate children.
Отбасы
1698 жылдың наурыз айында Макклсфилд парламент актісі арқылы Саттоннан сэр Ричард Мейсонның қызы Аннадан ажырасты; бұл шіркеу сотының бұрынғы шешімі болмаса, ажырасуға рұхсат етілген алғашқы жағдай еді. Графиня Савидж есімді екі баланың анасы болды, ал олардың әкесі деп есептелгені Ричард Савидж, 4-ші граф Риверс еді. Ақын Ричард Савидж өзі осы балалардың кішісі екенін мәлімдеді. Ажырасқан графиня 1700 жыл шамасында Генри Бретт полковнигіне үйленді және 1753 жылы сексен бес жасында қайтыс болды. Оның қызы Анна Маргаретта Бретт Георг I-нің сүйіктісі болды. Макклсфилдтің 2-ші графының орнына оның інісі Фитон Джерард, 3-ші граф (шамамен 1665–1702) отырды, ол мұрагер қалдырмай қайтыс болғаннан кейін 1702 жылдың желтоқсанында титул тоқтатылды. Өлгеннен кейін Макклсфилд өзінің мүлкінің көп бөлігін 4-ші барон Чарльз Моунға қалдырды. 1691 жылы Моун Макклсфилдтің 1-ші графы Чарльздың немересі Шарлотта Орбиге үйленді. Олар көп ұзамай ажырасты, бірақ 1694 жылы Моун Макклсфилдпен бірге Брест экспедициясына қатысты. Джеймс Дуглас, 4-ші Гамильтон герцогы, сондай-ақ, 1-ші графтың немересі болған екінші әйелі Элизабет Джерард арқылы мүлікке талап етуге құқылы еді. Макклсфилд өзінің полкіндегі бұрынғы ат капитаны Мохунды, торишілдік көзқарастары үшін ұнатпаған Гамильтоннан артық көргендей. Гамильтон Мохунды сот арқылы шақырды. Он жылдан астам сот дауларынан кейін, екеуі Хайд-парктегі әйгілі жекпе-жекке шықты, нәтижесінде екеуі де қаза тапты.
In March 1698, Macclesfield was divorced from his wife Anna, daughter of Sir Richard Mason of Sutton, by Act of Parliament; the first occasion on which a divorce was so granted without a previous decree of an ecclesiastical court. The countess was the mother of two children who were known by the name of Savage, and whose reputed father was Richard Savage, 4th Earl Rivers. The poet Richard Savage claimed that he was the younger of these children. The divorced countess married Colonel Henry Brett about the year 1700, and died at the age of eighty five in 1753. Her daughter, Anna Margaretta Brett, was a mistress of George I. The 2nd earl of Macclesfield was succeeded by his brother Fitton Gerard, 3rd Earl (c. 1665–1702), on whose death without heirs the title became extinct in December 1702. On his death, Macclesfield left most of his estate to Charles Mohun, 4th Baron Mohun. In 1691 Mohun married Charlotte Orby, a granddaughter of Charles, 1st Earl of Macclesfield. Although they were soon separated, in 1694 Mohun accompanied Macclesfield on the Brest expedition. James Douglas, 4th Duke of Hamilton also had a claim on the estate through his second wife Elizabeth Gerard, who was also a granddaughter of the 1st Earl. It seems that Macclesfield preferred Mohun, a former captain of horse in his regiment, over Hamilton whom he disliked because of his Tory sympathies. Hamilton challenged Mohun through the courts. After over a decade of legal dispute, the pair fought their famous duel in Hyde Park, which resulted in the deaths of both men.