Кіріспе
Флорида штатындағы арал, АҚШ. Key Biscayne (lang es) аралы – Атлант мұхиты мен Бискейн шығанағы арасында орналасқан Флорида штатының Майами-Дейд округіне қарасты арал. Бұл Флориданың Атлантика жағалауындағы тосқауыл аралдардың ең оңтүстігіндегі арал, Майами Бичтің оңтүстігінде және Майамидің оңтүстік-шығысында жатыр. Арал 1947 жылы салынған Рикенбеккер каузуэйі арқылы Майамиге қосылған. Кей Бискейннің солтүстік бөлігінде округтік парк – Крандон паркі орналасқан. Аралдың орталық бөлігі – құрамына енген Кей Бискейн ауылы. Аралдың оңтүстік бөлігі қазір Билл Баггс Кейп Флорида мемлекеттік паркі ретінде қорғалған, ол Майами-Дейд округіндегі екі ұлттық парктің бірі – Бискейн ұлттық паркіне іргелес орналасқан.
the island
Key Biscayne (lang es) is an island located in Miami Dade County, Florida, located between the Atlantic Ocean and Biscayne Bay. It is the southernmost of the barrier islands along the Atlantic coast of Florida, and lies south of Miami Beach and southeast of Miami. The key is connected to Miami via the Rickenbacker Causeway, originally built in 1947. The northern portion of Key Biscayne is home to Crandon Park, a county park. The middle section of the island consists of the incorporated Village of Key Biscayne. The southern part of the island is now protected as Bill Baggs Cape Florida State Park, adjacent to Biscayne National Park, one of the two national parks in Miami Dade County.
География
Кей Бискейн, «кілт» деп аталғанымен, геологиялық тұрғыдан Флорида кілттерінің құрамына кірмейді, бірақ Аппалачи тауларынан эрозияға ұшыраған құмнан тұратын тосқауыл арал. Өзендер осы құмды жағалауға жеткізеді, содан кейін жағалау ағындарымен солтүстіктен жағалау бойымен тасымалдайды. Аралдың беткі қабатында қатты тау жыныстары жоқ, тек 30 метр немесе одан да тереңге жететін әлсіз құмтас қабаттары ғана бар. Құмның оңтүстікке қарай жағалаумен тасымалдануы Кей Бискейнде аяқталады. 1850 жылдары Луи Агассиз «Флорида мүйісінің оңтүстігінде кремнийлі құмның кездеспейтінін» атап өтті. (Қарама-қарсылығы, Флорида кілттеріндегі жағажайлар негізінен ұсақ ұнтақталған қабықшалардан тұрады.) Геологтардың пікірінше, арал шамамен б.з.д. 2000 жылы пайда болған, теңіз деңгейінің көтерілуі тоқтағаннан кейін құм жиналып, Флориданың оңтүстік жағалауында жаңа тосқауыл аралдарды құрады. Кей Бискейн солтүстік-оңтүстік бағытта созылған, екі шеті де ұшына қарай тарылады. Оның ұзындығы шамамен 8 шақырымды құрайды. Аралдың солтүстік бөлігін Bear Cut арнасы Вирджиния Киінен бөліп тұрады. Аралдың оңтүстік бөлігі Флорида мүйісі болып табылады. Кейп Флорида арнасы аралды Safety Valve (Қауіпсіздік клапаны) деп аталатын, тасқын арналарымен тілінген, терең емес алаптардан тұратын кеңістіктен бөліп тұрады, ол Флорида кілттерінің солтүстік шетіндегі Ragged Keys-ге дейін оңтүстікке қарай 14 шақырымға (9 миль) созылады. Кей Бискейн мен Ragged Keys арасында Soldier Key орналасқан, оның ені шамамен ... құрайды. 1849 жылы үш-үш жарым метр тереңдікте болған Кейп Флорида арнасы және 1849 жылы бір метрден сәл терең, төрт фут тереңдікте болған Bear Cut, Бискейн шығанағына ең терең табиғи арналар болып табылады. 20 ғасырдың басында жасанды арналар қазылғанға дейін олар Бискейн шығанағына теңізге жүретін кемелерге жалғыз қол жеткізу жолын ұсынды. 1849 жылы аралдың шығыс жағында құмды жағажай, ал батыс жағында мангр және лагуналар болған. Аралдың орташа биіктігі теңіз деңгейінен 1,5 метрден төмен. Кей Бискейн (25.690329, 80.165118) координаталарында орналасқан.
Ерте тарих
Кей-Бискейннің алғашқы белгілі жергілікті тұрғындары Текеста тайпасы болды. Аралдан табылған қабықтар, сүйектер және артефакттар Текесталардың оны кеңінен пайдаланғанын көрсетеді. Шамамен 1500-2000 жыл бұрын осы аралда ірі қоғам құрылған болуы мүмкін. 1992 жылы «Эндрю» дауылы Кей-Бискейннің оңтүстік жағындағы өсімдік жамылғысының көп бөлігін жойды. Ашылған жерді археологиялық зерттеулер жүргізу нәтижесінде, кең аумақта қоныстанғандығының куәліктері табылды. Хуан Понсе де Леон 1513 жылы Жаңа Дүниеге жасаған алғашқы сапарында Кей-Бискейнды картаға түсірді. Ол аралды Санта-Марта деп атап, оны Испан тәжі үшін жариялады. Ол аралда тәтті судың бұлағын тапқанын хабарлады. Понсе де Леон аралдың артындағы шығанақты (Бискейн шығанағын) Текеста тайпасының атауының бір түрі – Чекеша деп атады. Кей-Бискейн аймағына келген келесі еуропалық Педро Менендес де Авилес болды. 1565 жылы оның кемесі дауылдан қашу үшін Бискейн шығанағына паналады. Текеста тайпасымен қарым-қатынас орнатылып, 1567 жылы Кей-Бискейнге қарап тұрған материкте миссия құрылды. Алайда, үш жылдан кейін, 1570 жылы бұл миссия тоқтатылды. 1743 жылға дейін материкте тағы бір миссия құрылмады, бірақ ол бірнеше айдан кейін қайтадан жабылды. Эрнандо де Эскаланте Фонтанеда Біскей шығанағынан шыққан, Вискайно немесе Бискайно деп аталған теңізшінің кемесі қирағаннан кейін Флориданың төменгі шығыс жағалауында біраз уақыт тұрғанын айтты. 17 ғасырға жататын картада Cayo de Biscainhos көрсетілген, бұл Кей-Бискейн атауының шығу тегі болуы мүмкін. Кей-Бискейндегі алғашқы еуропалық қоныс салушылар Педро Форнелл, оның отбасы және үй шаруашылығы болды. Форнелл мен оның әйелі Мариана Флориданың солтүстігіндегі Жаңа Смирна колониясынан аман қалған меноркалықтар еді. Педро мен Мариана Жаңа Смирнадан кейін Сент-Огастинге бас сауғалау үшін басқа меноркалықтарға қосылды. Олар Флориданы испандықтар қайта басып алғаннан кейін қалада қалды. Форнелл 1805 жылы Кей-Бискейннің оңтүстік жағында патшалық грант алды. Бұл грант Форнеллден аралда тұрып, алты ай ішінде жерді өңдеуді талап етті. Ол отбасымен аралға көшіп келді, бірақ алты айдан кейін отбасы Сент-Огастинге оралды, ал аралда Винсент атты қарауылшы қалды.
Аумақтық жылдар
Бірінші Семинол соғысынан кейін және Испаниямен жасалған келісімнен соң Флорида 1821 жылы АҚШ-тың аумағына айналды. АҚШ қоныс аударушыларының қысымымен Семинол және Қара Семинолдар Флориданың орталық және оңтүстік бөліктеріне көшіп бастады. 19-шы ғасырдың басында афроамерикандық құлдар мен Қара Семинолдар Флорида түбегінен Багама аралдарына қашып өтті, оның ішінде 1820-ші жылдары жүздеген адам американдық құл сатушылардан құтылу үшін. 1820-ші жылдардың басында шамамен 300 Қара Семинол Багам аралдарындағы Кей Бискейннен Андрос аралына теңіз каноэларымен және Багамдық қайықтармен өтті. 1820 жылы бір саяхатшы Флорида түбегінен кетуге дайындалып жатқан 60 "үндіс", 60 "қашқан құл" және 27 Багамдық кемелерді көргенін айтты. Кей Бискейн маяк салынғаннан кейін шығу үшін қолайсыз болғанымен, Багам аралдары қашып жүрген құлдар үшін қауіпті мекен болды. 1824 жылы 1821 жылы күйеуімен бірге Сент-Огастинге көшіп келген Мэри Энн Чаннер Дэвис, Форнеллдердің Кей-Бискейнге деген құқығын Форнеллдердің мұрагерлерінің бірінен 100 АҚШ долларына сатып алды. Мэри және оның күйеуі Уильям Дэвис, АҚШ маршалының орынбасары, Флорида жағалауында Сент-Огастин мен Ки-Вест арасында маяк салу жоспарларын білген болуы мүмкін, сондай-ақ Кей-Бискейннің оған ықтимал орын екенін білген. Мэри мен Уильям аралдың оңтүстік шетіндегі (Флорида түбегіндегі) жаңадан сатып алынған жерлерін АҚШ үкіметіне 225 долларға сатты. 1825 жылы федералды үкімет осы жерге Флорида түбегінің маяғын салды. Кей Бискейнде тұрақты қоныстанған алғашқы АҚШ азаматтары 1825 жылы капитан Джон Дубоз, оның әйелі Маргарет және олардың бес баласы болды. Дубоз жаңа Флорида түбегінің маяғының алғашқы күзетшісі болды, ол 1836 жылы маяқ өртенгенге дейін осы лауазымды атқарды. Отбасымен бірге Маргареттің ағасының екі бұрынғы құлы да болды. Дубозтардың үйі сол кезде өсіп, 1833 жылы "он бір ақ және бірнеше қара нәсілділерден" тұрады деп хабарланды. Маякшы қызметінің кезінде Дубоз Мексиканың Кампече қаласындағы АҚШ консулы доктор Генри Перриннен жүздеген өсімдіктер мен тұқымдар алды, оларды ол аралға отырды. 1835 жылы үлкен дауыл аралға соқты, маяқ пен күзетшінің үйіне зақым келтіріп, аралды үш фут су астына түсірді, бұл доктор Перрин Мексикадан жіберген өсімдіктердің көбісінің өлуіне себеп болды.
Семинолдармен соғыс
1836 жылы Екінші Семинол соғысы кезінде Семинол тайпасы Флорида мысы маяғына шабуыл жасап, өртеп жіберді, маякшының көмекшісі ауыр жарақат алды; оның қара нәсілді көмекшісі жарақатынан көз жұмды. Маяк 1847 жылға дейін жөнделмеді және қайта қолдануға берілмеді. 1838 жылдың наурыз айында Ки-Бискейнде әскери бекініс құрылды. Оның алғашқы командирі подполковник Джеймс Бэнкхед болды. Бекініс бастапқыда Форт Даллас немесе Форт Банкхед деп аталды, бірақ кейін капитан Сэмюэл Л. Расселлдің құрметіне Форт Рассел деп қайта аталды. 1839 жылдың ақпанында Семинолдар Майами өзенінде екі қайыққа шабуыл жасағанда ол қаза тапты. 1839 жылдың жазында Форт Расселде барлығы 143 сарбаз бен теңізші орналасты. Соғыс кезінде тұтқындалған Семинол тайпасының бір бөлігі Форт Расселде Индиан аумағына жіберілгенге дейін ұсталды. Форт Расселде АҚШ армиясы, АҚШ теңіз күштері және АҚШ теңіз жаяу әскерлері үшін аурухана ашылды. 1840 жылдың тамызында ауруханадағы армия хирургі 103 науқасты емдеді, оның ішінде 23-і қызбадан, ал 26-сы дизентериядан ауырған. Дизентерия бекіністегі өлімнің басты себебі болды, одан кейін безгек, туберкулез, оқтан жарақаттану және алкоголизм келді. 1839 жылы полковник Бэнкхедтің орнына подполковник Уильям С. Харни тағайындалды. Полковник Харни Семинолдармен екі рет қақтығысқа түсті, біріншісінде Арпейка басқыншыдан қашып құтылды, ал екіншісінде Харни таңертеңгі шабуылдан (Харни қырғыны) тек көйлегі мен шалбарымен қашып құтылды, бұл шабуылды Чакайка басқарды. Осы тәжірибелерден кейін Харни өзінің әскерлері үшін батпақ және жартас далаларында соғыс жүргізу бойынша қарқынды оқу бағдарламасын енгізді. Шакайка 1840 жылдың тамызында Инджен-Киге шабуыл жасағаннан кейін Харни Шакайканы Эверглейдс-те іздеп, оның лагерінде өлтірді. Содан кейін соғыс басылды, Семинолдарды белсенді түрде іздеу 1842 жылы аяқталды, бірақ Семинолдардың бір бөлігі Эверглейдс-те жасырынып қалды. Семинолдарға қарсы соғыс жалғасып жатқанда, Мэри және Уильям Дэвис Ки-Бискейнде қала салуды жоспарлады. Олар қала жоспарын Филадельфияда басып шығарды. Арал «денсаулықты қалпына келтіру үшін» өте қолайлы орын ретінде жарнамаланды. 1836 жылы Инджен-Ки жаңа құрылған Дейд округінің орталығы болып тағайындалғанда, округ сотының жыл сайын Ки-Бискейнде өтетіні белгіленді. 1839 жылдың соңында АҚШ пошта басшысы Ки-Бискейнге пошта бөлімін бекітті. Жаңа қаланың алғашқы екі учаскесі подполковник Харниге барлығы 1000 АҚШ долларына сатылды. Пошта бөлімі ашылғанына ешқандай дәлел жоқ; 1842 жылы Пошта басшысы тағайындалған пошта бастығының пошта бөлімін ашу үшін қажетті талаптардың ешқайсысын орындамағанын атап өтті. Харни сатып алғаннан кейін қала учаскелерін сату тоқтатылды. Орынсыздықтар туындады, өйткені Сент-Огастин қаласының тұрғыны Венансио Санчес Гаванада тұратын тағы бір тірі қалған мұрагерден ескі Форнелл грантының жартысын 400 АҚШ долларына сатып алды. Санчес пен Дэвистер арасында тез арада жанжал туды, Санчес мүлікті бөлуді талап етті, ал Дэвистер Санчестің аралға ешқандай құқығы жоқ екенін мойындаудан бас тартты. Дэвистер қалпына келтірілген маяк қаланың орталық бөлігі болады деп үміттенді, бірақ соғыс кезінде маяқты жөндеуге жасалған барлық әрекеттер сәтсіз аяқталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Дэвистер Ки-Бискейннен бас тартып, Техасқа көшіп кетті. Олардың үлкен ұлы Эдмунд Дж. Дэвис кейіннен онда губернатор болып сайланды.
Сауалнамалар мен маяктар
Флориданың оңтүстік-шығыс жағалауында, Кей Бискейннен Драй Тортугасқа дейінгі аралықта болған көптеген кеме қазалары алаңдаушылық тудырды. 1840 жылдардың соңы мен 1850 жылдардың соңы аралығында Флорида рифінде 500-ден астам кеме қирады. АҚШ Жағалауды зерттеу қызметінің көмекшісі 1845 жылдан 1849 жылға дейінгі кезеңде рифте шамамен бір миллион долларлық (АҚШ) кемелер мен жүктердің жоғалып кеткенін хабарлады. 1846 жылы АҚШ Конгресі 23 000 доллар бөліп берді. 1849 жылы АҚШ Инженерлер кеңесі Флорида жағалауын алдын ала зерттеу жүргізді. Подполковник Роберт Ли жазған есепте, Кеңес Кей Бискейннің әскери резервациясы болуын ұсынды, ал АҚШ Соғыс министрі 1849 жылдың наурыз айында осылай бұйырды. Сол жылы АҚШ Армиясының Топографиялық инженерлер корпусы Флорида аралдарын және Ұлы Флорида рифін зерттеу үшін деректер базасы ретінде қызмет ететін астрономиялық/магниттік станциясы бар лагерь құрды. Ұлы Флорида рифі туралы көбірек білу үшін Александр Бач Луи Агассизді оны зерттеуге шақырды. 1851 жылы АҚШ Жағалауды зерттеу қызметі Агассизді Кей Бискейнге жіберді. Ол Бачке Ки Бискейннен Маркиз аралдарына дейінгі рифтер туралы егжей-тегжейлі есеп жазды. Триангуляциялық зерттеуді АҚШ Жағалауды зерттеу қызметі АҚШ Армиясы мен Әскери-теңіз күштерінен тағайындалған адамдармен жүргізді. АҚШ Жағалауды зерттеу қызметінің бастығы Александр Даллас Бач 1855 жылы Кей Бискейнге барып, оны басқаруға келгенде, шамамен қырық адам Флорида мысында жұмыс істеді. Зерттеу соңында Кей Бискейн, Бискейн шығанағы, Флорида аралдары Кей Бискейннің оңтүстігінен Маркиз аралдарына дейін және Флорида шығанағы аралдардан Кейп Сейблге дейін қамтылды. 1861 жылы Конфедерация жауынгерлері маяқты саботаж жасады, осылайша ол Конфедерация Флоридасының блокадасы кезінде Одақ теңізшілерін бағыттамайды. Маяк 1866 жылы жөнделіп, қайтадан жанылды. 1878 жылы Кейп Флорида маяғы Фуи Рокс маяғымен алмастырылды, ол Кейп Флоридадан оңтүстік-шығысқа қарай жеті шақырым (11 км) қашықтықта орналасқан. 1888 жылдан 1893 жылға дейін Кейп Флорида маяғын АҚШ Қазынашылық министрі Бискейн шығанағындағы яхта клубына бас кеңсе ретінде пайдалану үшін жалпы сомасы 1,00 АҚШ долларына (жыл сайын 20 цент) жалға берді. Ол АҚШ-тың ең оңтүстік яхта клубы және әлемдегі ең биік клуб ретінде танылды. Жалға беру мерзімі аяқталғаннан кейін яхта клубы Коконат Гроувке көшіп, ол жерде әлі де жұмыс істеп келеді. 1898 жылы Кубадағы Испаниямен қарым-қатынастың шиеленісуіне жауап ретінде, бұл испан-американ соғысына әкелді, Кейп Флорида маяғы қысқа мерзімге АҚШ-тың төртінші сигнал станциясы ретінде тағайындалды. Бұл Мэннен Техасқа дейінгі АҚШ-тың шығыс және Мексика шығанағының жағалауындағы 36 станцияның бірі болды. Сигнал станциялары испан флотының кез келген жақындауы туралы ерте ескерту беру үшін құрылды. Кей Бискейннің солтүстік базалық белгісі 1970 жылы жұмысшылар жерді тазартқан кезде табылған. Бастапқыда ол А.Д. Бач есімді адамның қабір тасы деп қате түсіндірілді. Флорида мысығындағы базалық маркер аралдың оңтүстік жағы эрозияға ұшырағандықтан су астында қалды. Ол 1913 жылға дейін судың төмендеу кезінде көрінуі мүмкін еді. 1988 жылы Флорида мысығының базалық белгісі судан қалпына келтіріліп, Кейп Флорида маягының жанына орнатылды.
Даму
Кей Бискейн алғаш рет кокос өсіру үшін дамытылды. Кей Бискейндегі кокос туралы ең ертегі айғақ 1568 жылғы испандық мәліметтерде кездеседі, бірақ бұл сілтеме кокос емес, кокос жаңғағына қатысты болуы мүмкін. 1830 жылдары Флорида мүйісінде піскен кокос ағаштары болды, олар Генри Перриннің Мексикадан алғашқы маякшы Джон Дубозға жіберген кокостарынан өскен болуы мүмкін. 1880 жылдары Нью-Джерсиден келген Езра Ашер Осборн мен Элнатан Т. Филд Ки-Бискейннен Юпитерге дейін Флорида жағалауын дамыту үшін кәсіпорын құрды, ол үшін жергілікті өсімдіктерді тазарту, үнді үйінділерін және жағажай құмдақтарын тегістеу және кокос отырғызу жұмыстары жүргізілді. Осборн мен Филд Кариб теңізінен 300 000 қабықсыз кокос импорттады, оның 76 000-ы Кей-Бискейнге отырғызылды. Кей Бискейндегі кокостың көп бөлігін тышқандар мен батпақ қояндары (Sylvilagus palustris) жеп қойды. Олардың күш-жігерінің нәтижесінде 1885 жылы Осборн мен Филд Флориданың ішкі жақсарту қорынан Ки-Бискейн мен басқа да теңіз жағалауындағы жерді акрына 70 центтен сатып алуға рұқсат алды. 1821 жылы Ки-Бискейндегі Форнеллдердің грантын сатып алған Мэри Энн Дэвис 1885 жылы Техастың Галвестон қаласында қайтыс болды. Оның ұлы Уотерс Смит Дэвис аралға отбасылық құқықты бекіту үшін қадамдар жасады. 1887 жылы ол қалған Дэвис мұрагерлерінің құқықтарын сатып алып, өз атына жаңа құжат алды. Дегенмен, ол толық құқыққа ие бола алмады. Венансио Санчес әлі де Форнелл грантының жартысына талап етіп отырды, қала жерлерінің екеуі 1840 жыл шамасында Уильям Харниге сатылған еді, ал Осборн мен Филд Флориданың ішкі жақсарту қорынан өздерінің құжаттарын алды. Дэвис Осборн мен Филдтен, сондай-ақ Харни жерлерінен құқықтан бас тарту туралы келісім алды, бірақ Санчеспен келісе алмады. Ақыры, 1898 жылы ол өз жеріне АҚШ үкіметінен патент алды. 1903 жылы Дэвис АҚШ қазынасынан тастап кетілген Флорида мүйісіндегі маяқты 400 АҚШ долларына сатып алды. Дэвис Ки-Бискейнде ананас плантациясын құрды; 1893-94 жылдары алты акр (екі жарым гектар) жер тазартылып, ананасқа отырғызылды. Сондай-ақ, Дэвис өзінің бақылаушысына бір гектардан екі-төрт гектарға дейін банан отырғызуды тапсырды. 1898 жылға қарай аралда тропикалық жеміс ағаштарының көптеген түрлері отырғызылды. Дэвис өзінің пайдалануы үшін үлкен үй салдырды. Бұл үш қабаттан тұратын, бес бөлмелі, үш жағында верандасы бар үй болды, ол дауылдан қорғану үшін қалың тіреулерге орнатылған, жерден он фут биікке көтерілген. 1890 жылдардың соңында Дэвис Ральф Монроны өзінің Ки-Бискейн мүлігін қадағалауға жалдады. Монро 1877 жылдан бастап Бискейн шығанағына келіп тұрды. Көп ұзамай ол Коконат-Гроувтегі құрлықтағы жерге «Барнакл» деген үй салды, оны Флорида мүйісі мен Фоуи Рокс мүйісінің күзетшісі Джон Фроудан сатып алды. Монро Ки-Бискейн айналасындағы суларда кемелерді құртумен айналысты, желкенді қайықтар жасады, Флорида мүйісі каналының лоциясы болып жұмыс істеді және ананас консервілеу зауытын ашты, оған Дэвис ананастарын жіберді. Майами аймағына пошта қызметі жақсарғанға дейін Монро әр сейсенбі күні кешке Ки-Бискейнде кемпінг жасап, шаршау күні таңертең Гулфстримнің шетіне жүзіп, оған су өткізбейтін қаптарда жіберілген газеттер мен журналдарды алып келді. Монро сонымен қатар Бискейн шығанағындағы яхт клубының негіз қалаушы мүшелерінің бірі болды. 1896 жылы Генри Моррисон Флаглер Флориданың Шығыс жағалауы теміржолын Майамиге жеткізді. Мэри Энн мен Уильям Дэвис Ки-Бискейнде қала салуды армандаған. Енді олардың ұлы Уотерс зейнеткерлікке шыққан миллионер болды және Ки-Бискейннің отбасы үшін тыныш демалыс орны ретінде сақталуына қызығушылық танытты. Бірақ Флаглердің келгені олардың тыныштығын бұзды, өйткені Флаглер Флорида мүйісі каналын және Майами өзенінің аузына жақындау жолдарын тереңдету үшін су қазып, Бискейн шығанағының бұрынғы таза суларын лайландырды. Бірақ көп ұзамай, қазіргі Майами-Бичтің оңтүстік жағынан, яғни Үкіметтік бұрылыстан мұхиттан Майамиге дейінгі қысқа жол ашылды, ал Флорида мүйісі каналы табиғи күйіне оралды.
Кокос плантациясы және болашақ курорт
1902 жылы анилин бояу бизнесінде байлыққа жеткен Уильям Джон Мэтисон яхтасымен Бискейн шығанағына келді. Көп ұзамай ол шығанаққа көрініс ашатын Коконат-Гроувта қыстақ үй салды. 1908 жылы Мэтисон Дэвис иеліктерінің солтүстігіндегі Ки-Бискейндегі жерді, Bear Cut-ке дейін, 1700 акрдан астам (шамамен 690 гектар) сатып ала бастады. Мэтисон плантациялық қоғамдастық құрды, 1915 жылы 42 жұмысшы, ал кейін 60 жұмысшы жұмыс істеді. Онда жұмысшылар мен олардың отбасыларына арналған тұрғын үйлер, жинау орындары, кемежайлар, мектеп, үлкен сарай, жел диірмендері және 24 шақырым (жабылмаған) жолдар болды. Плантацияда 36 000 кокос ағашы және басқа да тропикалық жемістер өсті. 1921 жылы Мэтисон АҚШ-қа малайлық ергежақ кокосын әкелді. Қазір Флоридада ең көп кездесетін кокос сорты осы, өйткені өлімге алып келетін сарғаю Ямайканың биік кокос ағаштарының көп бөлігін және басқа да көптеген сорттарды жойды. Мэтисонның кокос плантациясы АҚШ-тағы басқа плантациялардан кем дегенде екі есе үлкен болды. 1933 жылы кокос өнімдерінің әлемдік бағасы 1925 жылғы деңгейінен шамамен бес есеге төмендеді, соның салдарынан плантация тасымалдауды тоқтатты. Уотерс Дэвис 1913 жылы Ки-Бискейндегі меншігін сатуға шешім қабылдады (ол келесі жылы қайтыс болды). Ол Ральф Манроны өзінің брокері етіп тағайындады. Мэтисон мүлікке ұсыныс жасағанымен, Манро Майамидегі Вилла Вискаяның иесі, Халықаралық Жатқыш компаниясының мұрагері Джеймс Дирингке 20 000 АҚШ долларына сатуды ұйымдастырды. 1914 жылы Диринг жаңа жерін тропикалық курорт ретінде дамытуға шешім қабылдады. Ол Флорида түбегінің "болашағы үйлерді сатуда" деп ойлады. Дайындық жұмыстарының аясында жер тазаланып, батпақтар мен мангр тоғайлары толтырылды. Жағажайларды эрозиядан қорғау үшін теңіз жағына жартастар салынды. Бірақ олар эрозияны күшейтетіні анықталды. Уотерс Дэвис Дирингке сату келісімінде Флорида мысығындағы маяк үйін қалпына келтіруді талап етті. Диринг АҚШ үкіметінен маяк үйінің техникалық талаптары мен нұсқауларын сұрады. Үкімет шенеуніктері бұл өтініштен таң қалды, федералдық маяк үйі қалай жеке қолға өте алады деп ойлады. 1847 және 1897 жылдардағы Конгресс актісі мен екі жарлық аралды федералдық маяк үйі мен әскери мақсаттар үшін резервтеуге арналған еді. Ұзақ заңдық жұмыстардың нәтижесінде АҚШ Конгресі мен президент Вудро Вильсон Ки-Бискейнге Мэтисон мен Дирингтің иелігін мойындауға көнді. 1920 жылы Венансио Санчестің мұрагерлері Джеймс Дирингке қарсы сотқа жүгінді, оның Флорида мысығындағы мүлкіне жартылай үлесін талап етті. Бұл Флорида мысығындағы курортты дамытуды тоқтатты. Көптеген сот дауларынан кейін, 1926 жылы АҚШ Жоғарғы Соты істі Дирингтің пайдасына шешті. Алайда Диринг үшін бұл шешім кеш болды, ол өткен жылы қайтыс болған еді.
1920-1950 жылдар
1926 жылдың ақпан айында Уильям Мэтисон Уотерс Дэвиске қатысы жоқ жерді дамытушы Д. П. Дэвиспен Ки-Бискейннің солтүстік жартысын, қазіргі Крандон паркі және Ки-Бискейн ауылының шамамен жартысын дамыту және қайта сату туралы келісім жасасты. Дэвис суға батқан немесе жартылай суға батқан жерді құнды жылжымайтын мүлікке айналдыруда тәжірибелі болды, ол Тампадағы Дэвис аралдарын және Сент-Огастин маңындағы Дэвис жағалауларын құрған еді. Кейін 1926 жылы Ки-Бискейн Коралл Гейблс қаласының құрамына енді, оның шекараларында болды. Аралға көпір салу арманы болды, бұл Ки-Бискейнды Коралл Гейблс үшін Майами Бич Майами үшін болғандай, жағажай курорты ретінде жасайтын еді. Жобаға кедергілер туды. 1926 жылдың наурыз айында АҚШ үкіметі аралдың қалған бөлігі Флорида штатына берілгеннен кейін сақталған Ки-Бискейндегі бірнеше учаскелерді аукционға салды. Мэтисондар барлық жерлеріне толық құқыққа ие болуды қалады және оны басқа қызығушылардың бәрінен де асырып алуға ниеттенді. Олар барлығына 58 055 АҚШ доллары төледі, бұл сол кездегі АҚШ үкіметінің жерін аукционда сату бойынша гектарына рекордтық баға болды. 1926 жылдың 18 қыркүйегінде Ұлы Майами даулы Маямиге қарай өтетін кезінде Ки-Бискейн арқылы өтті. Аралда ешқандай қаза болмады, бірақ көптеген ғимараттар қирады немесе зардап шекті. Кокос ағаштарының жартысының ішінде көптеген өсімдіктер жойылды. Мэтисондар плантациясын қалпына келтіруге асықты, жоғалғандардың орнын толтыру үшін қайта отырғызып, жаңа жабдықтар сатып алды. Олар жақын арада Д. П. Дэвиске 30 000 кокос ағашын қайта отырғызды. Флоридадағы жер бумы баяулады, және келесі екі онжылдық ішінде Ки-Бискейнде ешқандай көпір салынбады және ешқандай даму болмады. Уильям Мэтисон 1930 жылы қайтыс болды, аралды балаларына қалдырды. 1939 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері Вирджиния-Киді әуе базасы және теңіз порты ретінде дамыту туралы ұсынысты мақұлдады. Ки-Бискейннің солтүстік жағында әуе базасын құру туралы әңгімелер болды. 1940 жылы Уильям Мэтисонның мұрагерлері Атлант мұхитындағы 3 километрлік жағажайды қоса алғанда, Ки-Бискейннің солтүстік жағындағы жерді Дад округіне қоғамдық саябақ ретінде пайдалану үшін берді, кейін Крандон паркі деп аталды. Сыйлық туралы келіссөз жүргізген округ комиссары Чарльз Х. Крандон, жер сыйлығының орнына округке Ки-Бискейнге дамба салуға уәде берді. Вирджиния-Кидегі әуе және теңіз кешенін жоспарлау жұмыстары жүргізіліп жатқанда, 1941 жылы Вирджиния-Киге дамба салу басталды. Перл-Харборға жасалған шабуыл және АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруі дамбадағы және Вирджиния-Киді дамытудағы барлық жұмыстарды тоқтатты. Соғыстан кейін Крандон жобаны дамытуды жалғастырды. Ол қаржыгер Эд Боллды 6 миллион АҚШ долларына облигация сатып алып, дамба құрылысын қаржыландыруға көндірді. Дамбаға Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ұшқыш, Майамидегі Eastern Air Lines компаниясының негізін қалаушы және президенті Эдди Риккенбеккердің есімі берілді. 1951 жылдан бастап Маккл құрылыс компаниясы аралдағы жаңа үйлерді 9 540 АҚШ долларынан, бастапқы төлем 500 АҚШ долларынан ұсынды. АҚШ пошта бөлімінің кеңсесі ашылды, қауымдастық шіркеуі қызмет көрсетуді бастады, ал 1952 жылы Ки-Бискейн бастауыш мектебі ашылды.
Флорида мысы мемлекеттік саябаққа айналады
1948 жылы Кубадан Рамон Грау Сан-Мартиннің білім министрі қызметіне тағайындалуына байланысты туған дау-дамабылдан қашып келген Хосе Мануэль Алеман, Дерингтің мүлкінен Флорида мүйісін сатып алды. Оның маяк пен оның төңірегіндегі он акр (төрт гектар) жерді Ұлттық саябақтар қызметіне сыйға беру туралы ұсынысы қабылданбады. 1950 жылы Дейд округінің жоспарлау кеңесі Кей-Бискейн мен Кей-Ларгодағы «Overseas Highway» тас жолын байланыстыратын жаңа тас жол салу жоспарын жариялады. Жобаға сәйкес, «Safety Valve» және Эллиотт-Кейге дейінгі кіші аралдарда жасалма аралдар салынды, содан кейін Кей-Ларгоға дейін жалғасты. Алеманнан аралдың ортасынан Флорида мүйісіндегі алғашқы көпірге дейінгі жолға рұқсат беруі күтілді. Оның меншігі арқылы өтетін ірі тас жол салынатын болғандықтан, Алеман оны дамытуға дайындау үшін асықты: ол оны толығымен тазартты, тегістеді және толтырды. Флорида мүйісінің батыс (Бискейн шығанағы) жағында теңіздік қабырға салынды. 1951 жылы Алеман қайтыс болды, ал округ көп ұзамай жол мен көпір жоспарынан бас тартты. Оның әйелі, Елена Сантейро Гарсия, Матисонның мүлкінің бір бөлігі болған, теңізден шығанаққа дейінгі жолақты сатып алып, Флорида мүйісіндегі жеріне қосты. Оның ішінде 1920 жылдары Уильям Матисон қазып алған, шығанақтан аралдың көп бөлігіне дейін созылатын канал бар еді. Каналдың солтүстігіндегі жер қазіргі Кей-Бискейн ауылының бір бөлігі ретінде дамытылды. Гарсия 1957 жылы Флорида мүйісіндегі мүлікті 9,5 миллион АҚШ долларына сатты, бірақ сатып алушы міндеттемелерін орындамады және келесі жылы қайтыс болды. Гарсия мүлікті тағы да 13 миллион долларға сатты. Сәнді үйлер мен курорттық нысандардан тұратын «үлгілі қалашық» құрылысы басталды. 1962 жылы жаңа құрылысшылар қаржылық қиындыққа тап болды, ал 1963 жылы мүлік Гарсияға қайта оралды. 1964 жылы Дейд округі Флорида мүйісінің маягы төңірегіндегі жерді сатып алуды қарастыра бастады. «Майами Ньюс» газетінің редакторы Билл Баггс, Флорида мүйісіндегі барлық жерді саябаққа айналдыру үшін үгіт жүргізді. АҚШ-тың ішкі істер министрі Стюарт Удалл мүлікті тексеріп, оны сақтауды ұсынды, бірақ федералдық қаражатсыз. 1966 жылы Баггс Елена Сантейро Гарсия мен Флорида штаты арасында келісім жасады, онда Флорида мүлікті 8,5 миллион АҚШ долларына сатып алды, оның ішінде 2,3 миллион АҚШ доллары АҚШ үкіметінен түсті. Бұл жер Билл Баггс Флорида мүйісі атымен аталып, 1967 жылдың 1 қаңтарында ашылды. 2004 жылы Багама аралдарына қашып кеткен қара нәсілді семинолдарды еске алу үшін, Ұлттық жер асты темір жолының «Азаттық жолы» бөлігі ретінде тақта орнатылды.