Саймон Вебстер Фрит: Популярлы музыканы зерттеуші және сыншы.

Кіріспе

Британдық социомузыколог және сыншы Саймон Вебстер Фрит (1946 жылы туған) – британдық социомузыколог және бұрынғы рок-критігі, поп-музыка мәдениеті саласындағы маман. Қазір Эдинбург университетіндегі Музыка профессоры зейнеткер.

Мансап

Студент кезінде ол Оксфордта PPE оқыды және UC Берклиден әлеуметтану ғылымында докторлық дәрежесін алды. Ол көптеген ықпалды кітаптардың авторы, соның ішінде «Рок социологиясы» (Constable, 1978), «Дыбыс әсерлері: Жастар, бос уақыт және рок-н-ролл саясаты» (Pantheon, 1981), «Попқа айналған өнер» (Methuen, 1987, Ховард Хорнмен бірге жазылған), «Көңіл көтеру үшін музыка: Поп социологиясы туралы эсселер» (Cambridge University Press, 1988) және «Ритуалдық рәсімдер: Популярлы музыканың құндылығы туралы» (Oxford University Press, 1996). Ол сонымен қатар танымал музыка зерттеулерінің салааралық саласындағы маңызды антологияларды редакциялады, оның ішінде: «On Record: Rock, Pop & the Written Word» (Routledge, 1990), «Sound and Vision: Music Video Reader» (Routledge, 1993) және «The Cambridge Companion to Pop and Rock» (Cambridge University Press, 2001). Соңғы жылдары Фрит төрт томдық жинақты редакциялады, «Халықтық музыка: Медиа және мәдени зерттеулердегі сын тұжырымдамалары» (Routledge, 2004), және өзінің маңызды эсселерінің жинағын жариялады, «Халықтық музыканы қастерлеу: Таңдалған эсселер» (Ashgate, 2007). Ол үш томдық еңбектің авторы, «1950 жылдан бері Ұлыбританиядағы тікелей музыканың тарихы», оның бірінші томы 2013 жылдың наурызында Ashgate баспасында жарық көреді. Фрит 1992 жылы іске қосылған Mercury Music Prize төрешілер кеңесінің төрағасы болды. Оның танымал музыка туралы сын-пікірлері Village Voice және The Sunday Times сияқты көптеген баспаларда жарияланды. Ол Уорвик университетінің социология факультетінде және Стратклайд университетінің ағылшын тілі факультетінде сабақ берді. 1999 жылы ол Стирлинг университетінде Фильм және медиа профессоры болды. 2006 жылы ол Эдинбург университетіндегі Тоуи музыка кафедрасының төрағасы қызметін атқарып, 2017 жылы зейнетке шығып, профессор-эмиритус атағын алды. Ол гитарист және композитор Фред Фриттің және нейробиолог Крис Фриттің ағасы. Автор Бернард Гендронның 2002 жылғы «Between Montmartre and the Mudd Club: Popular Music and the Avant Garde» кітабында жазғандай, Фрит «рок сын-пікірін талдаудың негізін қалауға ең көп үлес қосты». Фрит 2017 жылғы Жаңа жылдық құрметтеулерде жоғары білім мен танымал музыкаға қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) болып тағайындалды.

As a student, he read PPE at Oxford and earned a doctorate in sociology from UC Berkeley. He is the author of many influential books, including The Sociology of Rock (Constable, 1978), Sound Effects: Youth, Leisure and the Politics of Rock 'n' Roll (Pantheon, 1981), Art into Pop (Methuen, 1987 – written with Howard Horne), Music for Pleasure: Essays on the Sociology of Pop (Cambridge University Press, 1988), and Performing Rites: On the Value of Popular Music (Oxford University Press, 1996). He has also co edited key anthologies in the interdisciplinary field of popular music studies, including: On Record: Rock, Pop & the Written Word (Routledge, 1990), Sound and Vision: Music Video Reader (Routledge, 1993), and The Cambridge Companion to Pop and Rock (Cambridge University Press, 2001). More recently, Frith has edited a four volume set, Popular Music: Critical Concepts in Media & Cultural Studies (Routledge, 2004), and published a collection of his key essays, Taking Popular Music Seriously: Selected Essays (Ashgate, 2007). He is the co author of a three volume work, The History of Live Music in Britain since 1950, the first volume of which will be published in March 2013 by Ashgate. Frith has chaired the judges of the Mercury Music Prize since it began in 1992. His popular music criticism has appeared in a range of popular presses including the Village Voice and The Sunday Times. He taught in the Sociology Department at the University of Warwick and the English Studies Department at Strathclyde University. In 1999, he went to the University of Stirling as Professor of Film and Media. In 2006, he took up his last post, Tovey Chair of Music at the University of Edinburgh, from which he retired and was appointed Professor Emeritus in 2017. He is the brother of guitarist and composer Fred Frith and neuroscientist Chris Frith. According to author Bernard Gendron, writing in his 2002 book Between Montmartre and the Mudd Club: Popular Music and the Avant Garde, Frith "has done the most to lay the foundations for the analysis of rock criticism". Frith was appointed Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 2017 New Year Honours for services to higher education and popular music.

Рок-музыканың әлеуметтануы

The Sociology of Rock (1978) атты еңбегінде Фрит рок музыкасының тұтынуын, өндірісін және идеологиясын зерттейді. Ол рокты демалыс ретінде, жастар мәдениеті ретінде, азат ету немесе қанау күші ретінде, сондай-ақ фонограмма ретінде қарастырады. Ол рок музыкасының мағынасы мен өзектілігін бұқаралық ақпарат құралы ретінде танылуынан алатынын айтады. Ол музыка индустриясы мен музыка тыңдаушылары арасындағы рокқа қатысты түсінік пен қолданыстағы айырмашылықтарды, сондай-ақ осы топтар ішіндегі ерекшеліктерді талқылайды: "Индустрия роктың қолданылуын бақылауға тырысуы мүмкін, бірақ оның барлық мағынасын анықтай алмайды – капиталистік қоғам мен бос уақытқа қатысты мәселелер оңай шешілмейді".

"Популярлы музыканың төрт әлеуметтік қызметі"

"Популярлы музыканың эстетикасына қарай" еңбегінде Саймон Фрит (1987) халықтық музыканың қоғамдағы құндылығы мен танымалдылығын түсіндіретін төрт әлеуметтік функциясы бар екенін айтады. Халықтық музыка:

Бізге халықтық музыка ұнайды, себебі ол өзімізді анықтау туралы сұрақтарға жауап беруге көмектеседі. Ол бізге қоғамдық және жеке эмоциялық өміріміз арасындағы қарым-қатынасты басқаруға жол береді. Халықтық музыка ортақ естеліктерді қалыптастырып, уақыт сезімімізді ұйымдастырады. Халықтық музыка – бізге тиесілі нәрсе.