Мэриленд штатындағы Гилфорд ауданының тарихы

Кіріспе

Гилфорд – Мэриленд штатының Говард округінде орналасқан, құрамына енбеген аудан. Бұл жер Гилфорд диірменінің құрметіне аталған. Гилфорд Колумбияның тоғыз "ауылдарының" бірі – Кингс Контривансқа жақын орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросының статистикалық мәліметтері бойынша Гилфорд Савидж және Колумбияның халық санағымен белгіленген аймақтары арасында бөлінген.

Тарих

Гилфорд аймағы оның диірмені аталмас бұрын қоныстанған. 1711 жылы Гилфордтың солтүстігінде, Карроллтондық Чарльз Кэрролл өлшеген «Жаңа жыл сыйы» жерінде, қазір Гилфордтың Крайст Черч деп аталатын Ауызша шіркеу (Log Chapel of Ease) салынды. Алғашқы толық уақытты пастор Джеймс Магилл болды, ол Атолде тұрды. 1978 жылы шіркеу тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілді. Гилфорд диірмені (кейін Гэри диірмені деп аталды) Патуксент өзенінің солтүстік тармағында, Кішкентай Патуксент өзенінде орналасқан. Диірмен 1743 жылдан бері жұмыс істеген болуы мүмкін, ал 1761 жылы, аймақ Солтүстік-Батыс Энн Арунделл округінің бөлігі болғанда, оның жұмыс істегені куәландырылды. Чарльз Александр Уорфилд пен Элизабет Ридгли «Винкопин мойыны» деп тіркелген жерге бірлескен диірмен салды. 1760 жылы ұнтақ диірмендері жұмыс істей бастады. Кейінірек зауыттың иелерінің бірі Ричард Ридгли болды. 1792 жылы мұнда ұнтақ, арақ, темірші және тұрақ болды. 1881 жылы Джеймс С. Гэри мен ұлы диірменді басқарды, 50 тоқыма станогымен мақта өндірді. 1890 жылдың 15 тамызында өрт диірменді қиратты, үш жарым қабатты ғимараттың тас қабырғалары құлады. 1834 жылы гранит карьері ашылды, қазір Гилфорд кварц монзониті деп белгілі. Карьердің солтүстігінде Чарльз Уортингтон екі фут қалың қабырғалы тас үй салды, оны «Moundview» деп атады, ол 1990 жылға дейін тұрды, содан кейін оның орнында Оңтүстік Колумбия баптистік шіркеуі салынды. 1860 жылы Генри А. Пенни үй салып, жүк тасушы болып жұмыс істеді. Ол 1900 жылдардың басында округтік комиссар болды. 1863 жылдан 1890 жылға дейін, құл еңбегі болмаған кезде, карьерлер көбінесе тоқтап тұрды. 1874 жылдың 31 желтоқсанында Гилфорд пошта бөлімі ашылды және 1920 жылдың 30 маусымына дейін жұмыс істеді. 1876 жылы Гилфорд мектебі Гилфорд және Окленд Миллс жолдарында, ал Гилфорд түсті мектебі Гилфорд және Миссия жолдарының жанында Уильямс, Кларк және Роджерс сыйлаған жерде ашылды. Карьер қайтадан өндіріс бастағанда, ол жақын маңдағы Савидж қаласында жұмыс істеуге рұқсат етілмеген афроамерикалық жұмысшылар үшін ең жақсы төленетін жұмыс орындарының бірі ретінде танылды. Қаладан тыс жерден келген жұмысшылар жұмысшылар үшін арналған қонақ үйде тұрып, компания дүкенінен керек-жарақтарын алатын. 1901 жылы Мэриленд гранит компаниясы карьерді сатып алды, ал 1902 жылы Савидж пен Гилфорд арасында желі құрылысы басталды. Сол жылы салынған Кішкентай Патуксент арқылы өтетін Пратт темір көпірі бүгін де сол жерде тұр. 1905 жылы Гилфорд жолы алты атты командалармен тасымалданған жүкпен макадамдалды. Осы кезде карьерді Балтимор Гранит компаниясы басқарды. Қазіргі Гилфорд және Окленд Миллс жолдарының қиылысында екі шіркеу және екі ондаған ғимарат бар қауымдастық құрылды. Гилфордтың бірінші баптистік шіркеуі пастор Уиллис Картердің жалға алынған үйінде құрылды және содан бері төртінші жаңа ғимаратына дейін өсті. 1908 жылы үлкен карьердің тереңдігі 100 футқа жетті, онда ескерткіш және құрылыс тастары өндірілді. Оңтүстік-шығыстағы Гилфорд және Уотерсвилл гранит компаниясына тиесілі кішкентай карьер 1887 жылдан 1893 жылға дейін жұмыс істеді. Қаладағы бірлескен диірмен 1895 жылдан 1916 жылға дейін жұмыс істеген мақта фабрикасы ретінде жұмыс істеді. 1908 жылы Батыс жағалаудағы Гилфорд гранит және тас компаниясының карьері және кейін кеңсе кешені үшін толтырылған Пенни карьері тоқтатылды. 1928 жылдың ақпанында B&O өз Patuxent темір жол қызметін Савиджге дейін тоқтатты. 1954 жылы 11 бөлмелі Гилфорд түсті мектебі салынды және ол Говард округіндегі ең көне бұрын бөлінген мектеп ретінде жұмыс істейді. Қазіргі Гилфорд жолы Колумбияның оңтүстік-шығысынан Савидж және Аннаполис тоғысы арқылы Форт Мидке дейін созылады. Жолды қазіргі 29, 32, I 95 және 295 маршруттары қиып өтеді, бұл тарихи түпнұсқа жол мен жаңадан тегістелген жолдардың араласқан жерін қалдырады. Жол округтің ең көп халқы тұратын бөліктерімен өтеді, тұрғындарға әлі де бар, бірақ Савидждің бөлігі ретінде мәлімделген және Колумбия ретінде сатылатын жерді еске салады. Симпсонвилл (Колумбия), Ватерлоо (Джесуп), Магнолия (Джесуп) және Пирсленд (Аннаполис) қалалары да олардың үлкен әріптестерімен бірге алынды. Винкопиан мойнындағы үш үлкен ферманың ішінде Оверлук фермасы мен Фэрлендс жақсы сақталған, бірақ 124 акрлық Понсеттия өндіретін Винкопиа фермалары Gourley and Gourley LLC 3 миллион долларлық жоғары пайызды несиеге ие болғаннан кейін, бұл жерде 220 үй салу үшін мүлікті 41 миллион долларға қайта сатылды.

The area around Guilford was settled before it was called by the name of its mill. In 1711, the Log Chapel of Ease, now called Christ Church Guilford, was founded to the north of Guilford on a piece of land surveyed as "New Year's Gift" by Charles Carroll of Carrollton. The first full time rector was James Magill, who lived at Athol. The church was listed on the National Register of Historic Places in 1978. Guilford Mill (later called Gary Mill) was situated on the northern branch of the Patuxent River, known as the Little Patuxent River. The mill may have been in operation as early as 1743, and one is documented to have been in operation by 1761 when the area was still part of Northwestern Anne Arundell County. Charles Alexander Warfield and Elizabeth Ridgley built a joint mill on land patented as "Wincopin Neck". Gristmill operations were underway by 1760. Later owners of the factory included Richard Ridgley. By 1792 the site consisted of a gristmill, sawmill, blacksmith and a stable. By 1881 the mill was managed by James S Gary and Son producing cotton with 50 looms. On August 15, 1890 a fire destroyed the mill collapsing the stone walls of the three and a half story tall building. Around 1834, a granite quarry was started, quarrying what is now known as the Guilford Quartz Monzonite. Just north of the quarry, Charles Worthington built a stone home with walls two feet thick named "Moundview" that would stand until 1990 when the South Columbia Baptist Church was built on its site. By 1860, Henry A. Penny built a house onsite in 1860 and worked as a hauler. He would become county commissioner in the early 1900s. From 1863 to 1890, when slave labor was unavailable, the quarries were mostly stagnant. On December 31, 1874 the Guilford Post office opened and remained in operation until June 30, 1920. In 1876, Guilford School opens on Guilford and Oakland Mills roads, and Guilford Colored School opens on land given by Williams, Clark and Rodgers near Guilford and Mission roads. As the quarry started production again, it was known as one of the best paying jobs for African American laborers, who were not allowed to work in the nearby town of Savage. Many laborers from out of town would stay in a hotel for workers and get supplies from the company store. In 1901, the Maryland Granite Company purchased the quarry, followed by spur line construction between Savage and Guilford in 1902. The steel Pratt truss bridge crossing the Little Patuxent built that year remains onsite today. By 1905 Guilford Road was macadamized with loads being pulled by six horse teams. During this time, the quarry was now operated by the Granite Company of Baltimore. A community with two churches and two dozen buildings was formed around the present Guilford and Oakland Mills road intersections. The First Baptist Church of Guilford was formed by Reverend Willis Carter in a tenant house and has since grown to its fourth new building. By 1908 the large quarry was 100 feet deep producing monument stone and building stone. The smaller quarry to the southeast owned by the Guilford and Watersville Granite company operated from 1887 to 1893. The town joint mill ran as a cotton factory that operated from 1895 to 1916. By 1908 operations ceased at the Guilford Granite and Stone Company Quarry on the western river bank, and the Penny Quarry, which was later filled in for an office complex. In February 1928 the B&O discontinued its Patuxent rail spur service downstream to Savage, Maryland. In 1954 the 11 room Guilford Colored School was built, and remains in operation as Howard County's oldest formerly segregated school. Modern Guilford Road spans from southeastern Columbia, through Savage and Annapolis Junction to Fort Meade. The road is bisected by modern route 29, 32, I 95, and 295, leaving a mix of historical original road and newly aligned roads. The road crosses between the most heavily populated sections of the county, reminding residents of a place that is still there, but claimed as part of Savage and marketed as Columbia. The towns of Simpsonville (Columbia), Waterloo (Jessup), Magnolia (Jessup), and Pierceland (Annapolis Junction) have been taken over by their larger counterparts as well. Of the three large remaining farms that occupied Wincopian Neck, Overlook Farm and Fairlands remain well preserved, but the 124 acre Ponsettia producing Wincopia Farms was purchased for development after Gourley and Gourley LLC foreclosed on a $3 million high interest sustainment loan reselling the property for $41 million to build 220 homes on the site.

Білім

Гилфорд ауданында қазіргі уақытта Колумбиядағы Окленд Миллс жолындағы Гилфорд бастауыш мектебі орналасқан. Алдағы жоспарлар бойынша, Вашингтон бульвары мен Миссия жолының арасындағы Савидж тас карьеріне жақын жерде жаңа бастауыш мектеп салынады. 2023 жылы Савидж тас карьеріне жақын жерде жаңа Гилфорд Парк жоғары мектебі ашылды.