Кіріспе

Lufia II: Rise of the Sinistrals, Жапонияда Estpolis Denki II (エストポリス伝記II) деп, ал Еуропа мен Австралияда Lufia деп белгілі, - Neverland компаниясымен әзірленген және 1995 жылы Жапонияда Taito, ал 1996 жылы Солтүстік Америкада Natsume және Еуропада Nintendo компанияларымен Super Nintendo Entertainment System үшін шығарылған, оқиғалық элементтері бар рөлдік ойын. Бұл Lufia сериясының екінші ойыны. Ойын Lufia & the Fortress of Doom-ға дейінгі шағын оқиғаны қамтиды. Ол алғашқы басты кейіпкердің атасы Максимнің тарихын баяндайды және адамзат пен Синистралдар деп аталатын құдайлардың арасындағы соғыстың қалай басталғанын түсіндіреді. Lufia II бірінші ойыннан көптеген өзгерістер енгізді. Қабірлерде енді кездейсоқ кездесулер болмайды және ойын бойында қарапайымнан өте қиынға дейін жүздеген жұмбақтар кездеседі. Сонымен қатар, монстрларды басып тастауға немесе жұмбақтарды шешуге болатын түрлі қарулар және IP шабуылдары сияқты жаңа дағдылар қосылды. 2010 жылы Square Enix түпнұсқа ойынның жаңа нұсқасын – Lufia: Curse of the Sinistrals атты ойынды шығарды.

Ойын процесі

Кейіпкерлер әлем картасы бойынша жүріп, содан кейін қоршауға кіреді, онда олар монстрлармен күреседі және жаңа жабдықтар мен сиқырларды сатып алады немесе табады. Ойыншының тобы бір уақытта төрт кейіпкерге дейін, сондай-ақ Капсулалық Монстрға қолдау көрсетеді. Жүруден гөрі жылдам қозғалуға мүмкіндік беретін көлік түрлері бар, олардың ішінде телепорт сиқыры, суасты қайығына айналдырылған қайық және дирижабль бар. Ойынға казино мини-ойындары: Пачинко слоты, Блэкджек, ойын автоматтары, Стад покер және Action Bingo кіреді. Қоршауда монстрлар картада пайда болады, ал ойыншы қаласа, олардан қашуға болады. Қоршаудағы қозғалыс та кезектік болып келеді, және ойыншы қозғалмаса, монстрлар да қозғалмайды. Басты кейіпкер Максим бірнеше құралдар мен қару-жарақтарды алады, оларды тек қоршауда ғана қолдануға болады (мысалы, садақ-жебе, бомбалар және арқан – The Legend of Zelda ойындарына ұқсас). Олар оның қылышымен бірге монстрларды уақытша басып тастайды және кедергілермен өзара әрекеттеседі. Қоршаулардың басты ерекшелігі – олардың жұмбаққа толы болуы. Әлем картасында монстрлар кездейсоқ кездеседі. «Шабуыл», «Зат қолдану» және «Сиқыр қолдану» RPG стандарттарынан басқа, кейіпкерлер қару-жараққа, броняға және аксессуарларға бекітілген IP дағдыларына қол жеткізе алады. Әр кейіпкердің IP шкаласы зақым алғанда толады және қолдануға болатын IP дағдысы қолданылғанда азаяды. IP дағдыларын белсендіру үшін әртүрлі заряд мөлшері қажет. Ойыншылар осы қарулар мен броня жиынтықтарымен кейіпкерлерін еркін киіндіріп, әр түрлі IP дағдыларын пайдалана алады және шайқастарда тактикалық әрекеттерді қолдана алады. Сонымен қатар, IP дағдыларын өзгертуге болмайды, кейде ойыншыны жаңа және күшті жабдықтарды немесе пайдалы IP дағдысы бар ескі, нашар жабдықтарды таңдауға мәжбүр етеді. Капсулалық монстрлар – ойыншы әлемнің белгілі бір жерлерінде ғана таба алатын ерекше жаратылыстар. Капсулалық монстр табылғаннан кейін, топ компьютермен басқарылатын бесінші мүшені қоса алады. Бұл монстрларды тамақтандыруға және жабдықпен қамтамасыз етуге болады, ал олар тойғаннан кейін M деп аталатын бесінші және түпкілікті формаға дейін дамиды. Олардың жеті түрі бар, және әр Капсулалық монстр әртүрлі элементке (Бейтарап, Жарық, Жел, Су, Қараңғы, От және Топырақ) жатады және әртүрлі дағдыларға ие. 99 қабаттан тұратын, кездейсоқ түрде құрылған Ежелгі үңгір, ойыншыға Груберик қаласында қосымша тапсырма ретінде ұсынылады. Ойыншы үңгірге кірген сайын жаңа макет жасалады, бұл roguelike жанрына ұқсас. Үңгірде кейіпкерлердің тәжірибесі нөлге дейін төмендейді және барлық жабдықтары мен заттары алынып тасталады. Ойыншы үңгірдің қабаттары арқылы өтіп, жабдықтарды жинап, сиқырлы сиқырларды тауып, деңгейін арттыруы керек. Үңгірден шығудың үш жолы бар: өліп, түбіне жету және үңгірде ғана таба алатын «жосық» деп аталатын арнайы затты табу және пайдалану. Үңгірде екі түрлі сандықтар бар: көк және қызыл. Қызыл сандықтарда тек ойын кезінде ғана үңгірде қолдануға болатын заттар бар. Ойыншы үңгірден шыққаннан кейін қызыл сандықтардағы барлық заттар жоғалады, тек «Ирис қазыналары» ғана жинау үшін қызмет етеді. Груберик қаласындағы қонақ үйдің ең төменгі қабаты осы заттарды сақтау үшін қолданылады. Сирек кездесетін көк сандықтарда үңгірден тыс жерде қолдануға болатын және кейінгі сапарларда үңгірге алып келуге болатын заттар бар. Көк сандықтарда табылған кейбір заттарды басқа жолдармен де табуға болады, мысалы, монстрлардан түскен заттар. Бұларды көк сандықтардан тапқандай, Ежелгі үңгірге кіріп-шығуға болады.

Сюжет

Ойын Lufia & the Fortress of Doom-нан 99 жыл бұрынғы оқиғаны баяндайды, ол Sinistrals-тің әлемге алғаш рет қалай келгені және оларға қарсы болған шайқастардың тарихын айтады. Оқиғаның ортасында – Эльцид қаласынан шыққан, туғаннан-ақ жақсы жауынгерлік қабілеттері бар Максим деген қылышкер. Ол Sinistrals-ты жоюға тағдырланған. Саяхаты барысында ол Sinistrals-қа қарсы тұра алатын басқа да жауынгерлермен танысады.

Кейіпкерлер

Ойынның басты кейіпкері – Максим, Эльцид қаласынан шыққан талантты семсерші. Ойын барысында оның өткені туралы көп айтылмайды, бірақ Айрис есімді құпия әйел оған саяхатқа шығу керектігін айтқанда, ойын оның жолымен жүреді. Ойын бойы Максимге басқа да талантты жауынгерлер немесе "Аңыздың Батырлары" қосылады. Мысалы, оның балалық шағынан бергі досы Тия Максимға романтикалық сезімдермен қараса, Гай – қарындасын құтқарып алғаннан кейін Максимге қосылған, жолдан жаңылған жауынгер; Декар – Боунд Корольдігінің Принц Алекстің күшті күзетшісі; Лексис – ұлы ойлап табушы; Артея – эльф садақшысы; ал Селан – Парцелит армиясының қолбасшысы, ойнау барысында Максимнің әйелі атанды. Ойынның қарсыластары – Синистралдар, әлемді билеуді көздеген төрт құдайға тең жандардың тобы. Олардың жетекшісі – Даос, қорқыныш Синистралы, ол әлем халқына қарсы қолдану үшін соңғы қару іздеп жүр. Оның үш ішкі адамы – Гад, құрту Синистралы, екі қаланы жоқ еткені үшін танымал; Амон, хаос Синистралы, ол шебер тактик ретінде белгілі; және Эрим, өлім Синистралы.

Шығару

Ойынның Солтүстік Америкадағы нұсқасында Еуропалық нұсқада түзетілген бірнеше графикалық және мәтіндік қателер болды. Еуропалық нұсқалар ағылшын, неміс, испан және голланд тілдерінде Австралия, Германия, Испания және Нидерландыда тарату үшін шығарылды. Австралиялық нұсқасы Солтүстік Америкалық нұсқадан бір жыл кейін, 1997 жылы шығарылды. Ойынның еуропалық және австралиялық нұсқалары "Lufia II" емес, "Lufia" деп аталды, себебі Lufia & the Fortress of Doom ойыны Еуропа мен Австралияда ешқашан шығарылмағандықтан қосымша атаулары болмады.

Қабылдау

Ойын GameRankings сайтында бес шолуға негізделген 80% жиынтық баға алды. Жапондық сауалнамалардағы мәңгілік сүйікті Super Famicom ойындарының тізімінде Lufia II 1995 және 1996 жылдары үздік бестікке тұрақты түрде кірді. Солтүстік Америкада жарық көргеннен кейін GameFan журналының үш рецензенты оған 100 балдық шкала бойынша 90 балдан берді; барлығы да сюжетін, жұмбақтарын, лабиринттерін, графикасын және саундтрегін жоғары бағалады. Кейіннен, Nintendo Life сайтынан Корби Диллард «ерекше визуалды стильді, тиімді кезекті ұрыс жүйесін және әдемі оркестрленген саундтректі» мақтап, оны Super Nintendo консолі үшін ең жақсы RPG ойындарының бірі деп атады.

Nintendo DS қайта жасау

Lufia II-нің Nintendo DS платформасы үшін жаңадан жасалған RPG-сі Neverland компаниясымен әзірленді, жобаға Lufia II командасының көп бөлігі қатысты және 2010 жылы жарық көрді. Түпнұсқадағы сияқты, ойынның негізгі бөлігі – логикалық жұмбақтарды шешуге арналған, бірақ түпнұсқадан өзгешелігі, геймплей енді әрекетке бағытталған, ойыншы Максимды тікелей шайқаста басқарады және төменгі экрандағы бейнелерге тиісіп, кейіпкерлерді ауыстырады. Сюжет те көп жағдайда өзгерістерге ұшырады және бірнеше жаңа қосымшалар енгізілді.