Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Орлеан қаласының 15-ші ауданы
15th Ward of New Orleans
Алжир (/æ//l/'/dʒ//ɪər//z/) – Нью-Орлеанның тарихи ауданы және Миссисипи өзенінің батыс жағалауында орналасқан Орлеанс округінің жалғыз қауымдастығы. Алжир 15-ші округ ретінде танымал, ол Нью-Орлеанның 17 округінің бірі. Бұл аудан бұрын көптеген джаз музыканттарының мекені болған және қаланың екінші ескі ауданы болып саналады.
Algiers (/æ//l/'/dʒ//ɪər//z/) is a historic neighborhood of New Orleans and is the only Orleans Parish community located on the West Bank of the Mississippi River. Algiers is known as the 15th Ward, one of the 17 Wards of New Orleans. It was once home to many jazz musicians and is also the second oldest neighborhood in the city.
Ерте тұрақтандыру
Алжир 1719 жылы аудан емес, плантация ретінде құрылған. Бастапқыда «Корольдің плантациясы» деп аталған бұл жер алғаш рет қаланың ұнтақ қоймасы, жаңа келген құл африкалықтарды уақытша ұстау орны ретінде пайдаланылды. Он жылдар өткен соң, ол жер аударылған каджундар үшін портовый аялдамаға айналды. Бартелеми Дюверже қала ретінде дамытқан Алжир, негізінен кеме жасау және жөндеу өнеркәсібіне байланысты құрғақ доктар мен кең теміржол аулаларының арқасында кеңейді. 1895 жылы сот үйінің маңындағы қаланың көп бөлігі өрттен қирады, бірақ күлден құмарлықпен қайта жанданды. 1870 жылы Алжир қалаға 15-ші аудан ретінде қосылды, және бөліну туралы көптеген талқылауларға қарамастан, бұл мәртебе сақталды. 1930 жылдардың соңына дейін теміржол аулаларында көп мөлшерде жүк пен теміржол вагондары орналасқан, олар Миссисипи өзені арқылы баржамен тасымалданды. Содан кейін Луизиана штатының Бридж-Сити қаласында Хьюи П. Лонг көпірі, оның ішінде теміржол көпірі салынды. Ең ірі теміржол ауласы – Оңтүстік Тынық мұхитының ауласы болды. Алжирліктер бұл жерді әлі күнге дейін «SP ауласы» деп атайды. Он жылдар бойы бұл жер көбінесе бос жатқан аймақ болды. 21-ші ғасырдың басында аумақтың бір бөлігі тұрғын үйлер салу үшін қайта жаңартылды. Аула жұмыс істеген кезде, бумен жүретін Оңтүстік Тынық мұхитының пойезі теміржол вагондарын Миссисипи өзені арқылы тасыды.
Algiers was established in 1719 as a plantation, not a neighborhood. Originally called the "King's Plantation," it was first used as the location for the city's powder magazine, a holding area for the newly arrived enslaved Africans. Decades later, it became a port call for the displaced Cajuns. Developed as a town by Barthelemy Duverjé, Algiers expanded due mainly to the shipbuilding and repair industries of the dry docks and the extensive railroad yards. A large part of the town surrounding the Courthouse was destroyed by fire in 1895 but rose again like a Phoenix from the ashes. In 1870, Algiers was annexed to the city as the 15th Ward, an arrangement which has remained despite repeated discussions of secession. Until the latter 1930s, rail yards housed large amounts of freight and rolling stock, which was brought back and forth across the Mississippi River by barge. Then, the Huey P. Long Bridge, which included a railway bridge, was built upriver at Bridge City, Louisiana. The largest railroad presence had been the Southern Pacific yard. That location is still known to Algerines as "the SP yard." For decades, it was largely a vacant strip. Portions of the tract were redeveloped for housing in the early 21st century. In the yard's active days, a steam powered Southern Pacific train ferry brought railroad cars from there across the Mississippi River.
ХХ ғасыр
1901 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері Алжирде теңіз базасын құрды. 20 ғасырдың басында Алжир Оңтүстік АҚШ-тың Джим Кроу заңдарына сәйкес бөлініп салынды. Джим Кроу заңдары кезінде қара нәсілді адамдарға Алжир нүктесінде тұруға рұқсат берілмеді, ол ақтар мен ақтарға ұқсайтын креолдарға арналған еді. Қаралар Алжир нүктесінен төмен қарайтын өзен бойындағы McDonoghville ауданында тұрды (жергілікті жұртшылық оны "Төбеден артық" деп атайды). Ауданның аты Джон МакДонагтың құрметіне берілді. 1850 жылы қайтыс болғанға дейін МакДонаг бұрынғы құлдар мен басқа да түрлі текті адамдар үшін "Бос қалашықты" (Freetown) құрды. 1815 жылы Бос қалашық МакДонагвилл деп аталды. 1870 жылы Алжир Орлеанс округінің бір бөлігі болғанда, ол Миссисипи өзенінің батыс жағалауындағы ең ірі қара нәсілді қауымдастыққа айналды. 1910 жылдары Алжирдің МакДонагвилл бөлімінде Кид Томас Валентайн, Ред Аллен және Папа Селестин сияқты көптеген джаз әртістері өсті. Ертедегі қара нәсілді аудандардың ішінде Ривервью, Тунисбург МакЛендонвилл, ЛеБёфвилл, Хендевилл, Окдейл және Уитни болды. 1938 жылы Л. Б. Ландри орта мектебі Алжирдегі алғашқы қара нәсілді мектеп ретінде ашылды. Мектепке сол жерде тұрып, 1934 жылы қайтыс болған доктор Лорд Биконсфилд Лэндридің есімі берілді. Бұл сондай-ақ Жаңа Орлеандағы афроамерикандықтарға қызмет көрсеткен алғашқы мектептердің бірі болды. 1930 жылдары мен 1940 жылдардың басында қара нәсілділер үшін тағы бірнеше мектептер мен аудандар салынды, соның ішінде Питер С. Лоутон мектебі мен Окдейл. Окдейл бұрын Джефферсон округінің шетінде орналасып, Уитни даңғылынан Миссисипи өзеніне дейін созылған. Ол 1950 жылдардың соңында Үлкен Жаңа Орлеан көпіріне орын жасау үшін бұзылды. Ньютон көшесі бір кезде ойын-сауық залдарымен, салондарымен және джаз клубтарымен толы болғандықтан, Алжирдің қара нәсілді қауымының орталығына айналды. Кольманның тавернасы, Пинг-Понг клубы және Уитнидің ойын залы сияқты танымал орындар әр демалыс күні жүздеген адамдарды тартты. Ең танымал, Greystone Voter's League, ритм-блюз концерттері мен Рей Чарльз, Сон Хаус және Б. Б. Кинг сияқты ұлы әншілердің өнер көрсету орны болды. Алжирдегі джаз орындарының көпшілігі 1970 жылдары жабылды. Алжир генерал Майер мен генерал де Голль бойындағы қала маңындағы аудандар дамып, кеңейгеннен кейін баяу құлдырады. Алжирдің ескі бөліктерінен көптеген ақ нәсілді отбасылар жаңа салынған аудандарға көшіп келе бастады. Бастапқыда расына қарамастан әскери отбасыларды орналастыру үшін салынған Бехман Хайтс алғашқы нәсілдік интеграцияланған қауымдастыққа айналды. Аврора және Валнут-Бенд аудандары ақ нәсілді болып қалды. Мұнай өнеркәсібі көптеген жұмыс орындарын ұсынып, сауданың өсуіне көмектесті. 1970 жылы Жаңа Орлеан мемлекеттік мектептері екінші орта мектепті, О. Перри Уокерді ашты. О. Перри Уокерге бұрынғы Жаңа Орлеан мемлекеттік мектептерінің басшысы Оливер Перри Уокердің есімі берілді, ол сегрегацияны қолдаған. 1970 жылдардың басында ақтар Бехман Хайтстан көшуді бастады, себебі Жаңа Орлеанның Тұрғын үй басқармасы аз қамтылған қара нәсілді отбасылар үшін Кристофер Парк үйлерін ашты. Мемлекеттік тұрғын үйлердің салынуы ақтардың көшіп кетуіне әкелді. Ақтардың көшіп кетуі көптеген бизнес Алжирден көршілес Джефферсон округінің тұрақты аудандарына көшіп кетуіне себеп болды.
In 1901, the U. S. Navy established a naval station in Algiers. During the early 20th Century, Algiers was segregated due to the Jim Crow Laws of the Southern United States. Under Jim Crow, blacks were not allowed to live in Algiers Point, which was tended for whites or Creoles of color who passed as white. Blacks occupied the area downriver from Algiers Point called McDonoghville (locals refer to it as "Over the Hump"). The neighborhood was named after John McDonogh. Before his death in 1850, McDonogh established "Freetown" for formerly enslaved people and other people of color. Freetown was renamed McDonoghville in 1815. When Algiers became a part of Orleans Parrish in 1870, it became the largest populated black community on the West bank of the Mississippi River. Many Jazz artists such as Kid Thomas Valentine, Red Allen, and Papa Celestin all grew up in McDonoghville section in Algiers during the 1910s. Some of the early black neighborhoods included Riverview, Tunisbourg McCLendonville, LeBeoufville, Hendeeville, Oakdale, and Whitney. In 1938,L. B. Landry High School opened as the first all black school in Algiers. The school was named after Dr. Lord Beaconsfield Landry, who lived in the area and died in 1934. It was also one of the first schools in New Orleans to serve African Americans. Around the 1930s and early 1940s, several other schools and neighborhoods were built for blacks, including Peter S. Lawton School and Oakdale. Oakdale once stood on the edge of Jefferson Parish and stretched from Whitney Avenue to the Mississippi River. It was destroyed in the late 1950s to make room for the Greater New Orleans Bridge. Newton Street became the heart of Algiers's black community as it was once filled with ballrooms, saloons, and Juke joints. Popular hangout spots like Kohlman's Tavern, Ping Pong Club, and Whitney's Ballroom attracted hundreds of people every weekend. The most famous, Greystone Voter's League, became the place for Rhythm & Blues shows and great singers such as Ray Charles, Son House, and B. B. King, who all played there. Most of the jazz venues in Algiers closed by the 1970s. Algiers slowly declined after suburban neighborhoods were developed and expanded along Gen. Meyer and Gen. De Gaulle. Many white families from the older parts of the city began moving into the newly built sections of Algiers. Behrman Heights, initially built to house military families regardless of race, became the first racially integrated community. Aurora and Walnut Bend subdivisions remained white. The oil industry provided many jobs and sustained the growth of commerce. In 1970, New Orleans Public Schools opened a second high school, O. Perry Walker. O. Perry Walker was named after former New Orleans Public Schools superintendent Oliver Perry Walker, who supported segregation. During the early 1970s, Whites had begun to move out of Behrman Heights after the Housing Authority of New Orleans opened the Christopher Park Homes for low income black families. The building of public housing led to White flight. The White flight resulted in a major decline as many businesses left Algiers for more sustainable neighborhoods in the neighboring Jefferson Parish.
Джаз мәдениеті
Алжирде Ред Аллен, Питер Бокадж, Джордж Льюис, Папа Селестин, Кид Томас Валентин сияқты көптеген джаз пионерлері тұрды. 1920-ші жылдардағы джаз музыканттары Алжирді «Оңтүстік Бруклин» деп атады, себебі ол Нью-Йорк пен Бруклинге қарағанда Нью-Орлеанға жақын орналасқан, ал олар екеуі өзенмен бөлінген. Алжирде сондай-ақ латунь оркестрлерінің ұзақ тарихы бар. Ең танымалсы – Алжир латунь оркестрі, қалада әлі де активті болып табылатын ең көне дәстүрлі латунь оркестрлерінің бірі. Алжир масондық залы, Елькс залы және «Үміт» қайырымдылық қорының залы сияқты бірнеше әлеуметтік залдар болды, онда ерте джаз орындалды. Бүгін де осы ауданда джаз шерулері өткізіледі.
Algiers was home to various jazz pioneers such as Red Allen, Peter Bocage, George Lewis, Papa Celestin, Kid Thomas Valentine and many others. Jazz musicians of the 1920s referred to Algiers as the "Brooklyn of the South", the latter for its proximity to New Orleans as compared to New York and Brooklyn, both separated by a river. Algiers also has a long history of Brass bands. The most notable is the Algiers Brass Band, one of the oldest traditional brass bands still active in the city. There were several social halls, including Algiers Masonic Hall, the Elks Hall, and the Ladies of Hope Benevolent Hall, where early jazz was played. There is some jazz parading in the neighborhood today.
Демография
Алжирде басым бөлігі афроамерикалықтар тұрады, 2000 жылғы халық санағы бойынша тұрғындардың 89,4% өзін солай анықтаған. «Катринадан» бұрын Алжирдің жалпы халқы санақ бойынша 28 385 адамды құрады, оның ішінде 45,9% еркек, 54,1% әйел болды. Орташа жас 29,6 жас, ал 5 жасқа дейінгі балалардың саны 2 515 адамды құрады. 18 және одан жоғары жастағылар 19 204 адамды, ал 65 және одан жоғары жастағылар 2 839 адамды құрады. Алжир нүктесіндегі халықтың 21,8% ақ нәсілділерді құрайды, ал афроамерикалықтар 73,6% құрайды. Америка және Аляска жергілікті тұрғындары халықтың 0,2% құрайды. Гавайи аралдарынан келгендердің саны өте аз, ал латиноамерикандықтар 4,3% құрайды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,68 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,41 адам. Алжирдегі тұрғын үйлердің жалпы саны 12 351, оның 83,9% пайдаланылып жатыр, ал 16,1% бос тұр. Олардың 40,6% үй иелеріне тиесілі, ал 59,4% жалға берілген. Әлеуметтік жағдай бойынша, 72,3% орта мектепті бітірген, ал 14,3% кем дегенде бакалавр дәрежесіне ие. Некеде тұрғандардың 41,2% еркек, ал 33,2% әйел. Кедейлік деңгейінен төмен тұратын отбасылар 30,3%, жеке тұлғалар 35,3% құрайды.
Algiers is predominantly African American, with 89.4% of residents identifying as such in the 2000 Census. Algiers' total population pre Katrina, according to the census, was 28,385 of whom 45.9 were male and 54.1 female. The average age is 29.6, while the population for children under 5 was 2,515. Aged 18 and over was 19,204, while 65 and over were a total of 2,839. Whites make up 21.8 per cent of the population in Algiers Point, while African Americans make up 73.6. Native Americans and Alaskan Natives are 0.2 per cent of the population. Hawaiians barely registered, and Latino/as make up 4.3 percent. The average household size is 2.68; the average family size is 3.41. The total number of housing units in Algiers was 12,351; 83.9 per cent were occupied, and 16.1 vacant. 40.6 of those units are owned by homeowners, while 59.4 are rented. Socially speaking, 72.3% are high school graduates, and 14.3% hold at least a bachelor's degree. The married population is 41.2 percent male, and 33.2 are female. Families that are below the poverty level are at 30.3%; individuals below the poverty level are 35.3%.
Қылмыс
Алжир Орлеанс округінің NOPD 4-ші округінің құзыретіне кіреді. 1980-жылдардың соңынан бері 4-ші округтегі төмен кірісті аудандарда зорлық қылмыстарының көрсеткіші жоғары болып келеді. Бұл аймақтарға танымал Фишер жобалары, Уитни және Берман Хайтс шағын аудандары кіреді. 1987-1988 жылдар аралығында 4-ші округтегі зорлық қылмыстары екі есеге өсті, оның ішінде оқтан туған адам өлтірулердің саны ең көп артты. 1981 жылы Алжирде "Алжир 7" ісі болғандықтан, ел көшбасында болды, онда жеті полицей 1980 жылы NOPD офицері Грегори Ньюпортты өлтіргені үшін кек алу мақсатында қара нәсілді отбасыларды өлтіргені және азаптап өлтіргені үшін айыпталды. 1990 жылдар бойында ауданда адам өлтірулер ғана зорлық қылмысының жоғары деңгейін сақтап келді, 1995 жылы 29-ға жетті. 2015 жылы ауданда 25 адам өлтірілді, 2021 жылы 26 адам қаза тапты. 2022 жылы аудан 38 адам өлтірілген Шығыс Нью-Орлеаннан кейін екінші орында тұрды. 2017 жылы 4-ші округ NOPD көшелік бандалар бөлімімен бірлесіп, көршілес топтар арасындағы қақтығыстардан туындаған оқ атысуларды тоқтатуға тырысты. Бұл топтар адамдардың бекініп қалған байланыстарынан тұрды, олар дәстүрлі бандалар деп санауға жеткілікті тұрақты болмады және "өте ұсақ, өте ұсақ даулар зорлық-зомбылыққа әкелді" деді. Қылмысты азайту үшін құқық қорғау органдары 13 бейнебақылау камерасын орнатты, оның ішінде 10 стационарлық және 3 жылжымалы камера, сондай-ақ 3 стационарлық және 2 жылжымалы номерлі тақтайшаларды тану құрылғысы орнатылды.
Algiers lies within NOPD's 4th District jurisdiction of Orleans Parish. The 4th District violent crime rate in low income neighborhoods has been high since the late 1980s. These areas include the notorious Fischer Projects, Whitney, and Behrman Heights neighborhoods. Between 1987 and 1988, 4th District's violent crime rate doubled with the biggest increase in gun homicides. Algiers made national headlines during 1981 with the "Algiers 7" case in which seven officers were indicted for killing and torturing black families in revenge for the slaying of NOPD officer Gregory Newport in 1980. Throughout the 1990s, homicides were the only violent crime that remained high in the district, reaching 29 in 1995. In 2015, the district tallied 25 homicides, 26 in 2021. In 2022, the district was second in homicides behind Eastern New Orleans, with 38 homicides. In 2017, 4th district teamed with the NOPD's street gang unit to quell gun battles spurred by conflicts between neighborhood groups. The groups were formed of loose associations among people, not stable enough to be considered traditional gangs, and had "some very petty, petty beefs that led to very violent encounters," he said. To reduce crime, law enforcement installed 13 crime surveillance cameras, including ten fixed cameras and three mobile cameras, along with five license plate readers, including three fixed readers and two mobile readers.