Кіріспе

Чарльз Джон Махони (20 маусым 1940 – 4 ақпан 2018) – ағылшын-американдық актер. 1993 жылдан 2004 жылға дейін NBC комедиялық сериалында зейнеткер полиция қызметкері Мартин Крейн рөлін ойнады, осы рөлі үшін екі "Алтын глобус" және екі "Эмми" сыйлығына ие болды. Англиядан АҚШ-қа көшіп келгеннен кейін Махони Чикагодағы Steppenwolf Theatre Company мүшесі ретінде актерлік мансабын бастады. Ол Джон Гуардың "Көк жапырақтар үйі" пьесасының 1986 жылғы Бродвейдегі қайта қойылымындағы рөлі үшін "Тони" сыйлығын жеңіп алды, ал "Күдікті" және "Айғанақ" (екеуі де 1987 жылғы) фильмдеріндегі рөлдері арқылы одан әрі танылды. Басқа да атақты фильмдері: "Tin Men" (1987), "Frantic", "Eight Men Out" (екеуі де 1988), "Say Anything" (1989), "Barton Fink" (1991), "Striking Distance", "In the Line of Fire" (екеуі де 1993), "Reality Bites" (1994), "The American President" (1995), "Primal Fear" (1996) және "The Broken Hearts Club" (2000). Сонымен қатар, ол "Antz" (1998), "The Iron Giant" (1999) және "Atlantis: The Lost Empire" (2001) сияқты анимациялық фильмдерде де дауыстап рөлдерді сомдады.

Ерте өмір және білім

Чарльз Джон Махони 1940 жылғы 20 маусымда Англияның Блэкпул қаласында сегіз баланың жетіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесі Рег классикалық фортепианода ойнайтын нан пісіруші, ал анасы Маргарет (қызметтік аты Уотсон) кітап оқуды жақсы көретін үй шаруасындағы әйел болған. Оның әкесінің әкесі ирландтық. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Манчестер қаласы қатты бомбалауға ұшырағандықтан, отбасы Манчестерден Блэкпулге эвакуацияланды. Махони білімін Сент-Джозеф колледжінде бастады. Соғыс аяқталғаннан кейін отбасы Манчестерге қайтып келді, онда Махони Уитингтон қалашығында өсіп, Стретфорд балалар театрында актерлік өнерге қызығушылық танытты. Оның ата-анасының некесі бақытты болмады. Олар көбінесе ұзақ уақыт бойы бір-бірімен сөйлеспейтін, ал сөйлескенде қызу дауға түсетін. Отбасылық жағдай, соғыспен бірге, Махонидің актерлік өнерге деген ынтасын күшейтті және ол Манчестерден кетуге бекінді. 1959 жылы 18 жасқа толған Махони АҚШ-қа көшті, өйткені оның үлкен әпкесі Вера (1951 жылы ол келген Иллинойс штатының ауылдық аймағында тұратын соғыс келіншегі) оны қаржылай қолдауға келісті. Ол Құрама Штаттар армиясына қатысудан бұрын Куинси университетінде оқыды. Куинсиді бітіргеннен кейін ол Иллинойс штатының Макомб қаласында тұрып, Батыс Иллинойс университетінде ағылшын тілінен магистр дәрежесін алды, содан кейін 1960 жылдардың аяғында ағылшын тілін оқытты және 1970 жылдардың көп бөлігінде Quality Review Bulletin медициналық журналының қосымша редакторы болып жұмыс істеді. Махони АҚШ армиясына қосылғаннан кейін өзінің ағылшын акцентін жоюға тырысты, кейіннен ол жаңа қабылдаған елінде "ерекше көзге түгісі келмейтінін" айтты. Ол өмірінің соңына дейін американдық акцентпен сөйледі.

1977-1992: танымалдылыққа жету

Өзінің мансабынан қанағаттанбаған Махони Сент-Николас театрында актерлік сабақтар алды, бұл оны күндізгі жұмысынан кетуге және актерлік қызметке толық уақыт арнауға ынталандырды. 1977 жылы Чикагодағы сахналық қойылымнан кейін Джон Малкович оны Степпенвольф театрына қосылуға шақырды. Ол осы шақыруды қабылдап, 1986 жылы «Ең үміткер жас актер» номинациясында Кларенс Дервент сыйлығын жеңіп алды. Steppenwolf театрының негізін қалаушы Гэри Синис Bomb Magazine журналына берген сұхбатында Лайл Кесслердің 1985 жылғы «Жетімдер» пьесасының Джон Махони, Кевин Андерсон және Терри Кинниді кино индустриясына бастап кеткенін айтты, осы пьесадағы рөлі үшін ол Дервент және Theatre World сыйлықтарын жеңіп алған. Махони 1986 жылы Джон Гуардың «Көк жапырақтар үйі» пьесасындағы рөлі үшін Бродвейдің «Тони» сыйлығын «Ең үздік қосымша актер» номинациясында жеңіп алды. Махонидің алғашқы маңызды кино рөлдері 1987 жылы Барри Левинсонның «Tin Men» және Питер Йейтстің «Күдікті» фильмінде болды, соңғысында Шер, Деннис Куэйд және Лиам Нисон басты рөлдерде ойнады. Келесі он жылда ол көптеген танымал фильмдерде маңызды рөлдерді ойнады, соның ішінде Джон Патрик Шенлидің романтикалық комедиясы «Moonstruck» (1987) фильмінде Николас Кейдж және Шер қатысты. 1988 жылы Махони спорттық драма «Eight Men Out» фильмінде Кид Глисон рөлін, ал келесі жылы Камерон Кроудың «Say Anything» фильмінде қорғаушы әке рөлін сомдады. Ол Волфганг Петерсеннің «От желісінде» (1993) драмасында құпия қызмет директоры Сэм Кампаньяны, Бен Стиллердің «Reality Bites» (1994) романтикалық фильмінде Грант Габлерді, Роб Райнердің «Американ Президенті» (1995) саяси романтикалық фильмінде экологиялық лоббист Лео Соломонды және Джон Шонессиді «Primal Fear» (1996) құқықтық триллерінде сомдады. Сондай-ақ ол «The Hudsucker Proxy» комедиясында ойнады. Махони Грег Берлантидің 2000 жылы GLAAD сыйлығын жеңіп алған «The Broken Hearts Club: A Romantic Comedy» фильмінде маңызды гей рөлін ойнады.

1993-2004: Фрейзердегі жетістік

Махони 1993 жылы көрсетілімнің басталысынан бастап 2004 жылғы соңғы эпизодқа дейін «Фрейзер» сериалында ойнады; Фрейзер Крэйн мен Найлс Крэйннің әкесі Мартин Крейн рөлі үшін Махони екі «Эмми» және екі «Алтын глобус» номинациясын алды. NBC басшылары Махониді соншалықты құрметтеді, тіпті Уоррен Литтлфилд «Фрейзер» шығармашылық тобы оны әке рөліне ұсынғанда, ол бұдан бұрын мақұлданғанын мәлімдеді. Сериалда ойнамас бұрын Махони «Cheers» сериалының «Do Not Forsake Me, O' My Postman» атты эпизодында пайда болды, онда ол Фрейзермен қысқа сөйлескен, нашар джингл жазушысы Сай Флембек рөлін ойнады. «Cheers» жұлдызы Тед Дэнсонның ойнаған «Беккер» сериалында Махони дін қызметкері рөлінде де көрінді. Махонидің алғашқы дауыстық жұмысы Чикагоның жүлделі Ұлттық радио театрының У.Б. Йейтстің «Терезедегі сөздер» туындысы бойынша болды. Ол «Antz» (1998), «Атлантида: Жоғалған империя» және «Атлантида: Милоның оралуы» фильмдерінде Престон Уитмор, «Темір алып» (1999) фильмінде генерал Рогард және «Кронктың жаңа ойынында» Папи сияқты бірнеше кейіпкерлерге дауыс берді (бірақ «Императордың жаңа мектебінде» себебі белгісіз Джефф Беннет оны алмастырды). 2007 жылы Махони «Симпсон» сериалының «Жұртқа арналған жерлеу» эпизодында доктор Роберт Тервиллигердің (Сайдшоу Бобтың әкесі) дауысын берді. Бұл оны «Фрейзер» серіктестері Келси Граммер (Сайдшоу Боб) және Дэвид Хайд Пирс (Сесил, Сайдшоу Бобтың інісі)пен қайтадан кездестірді.

2005-2018: Фрейзерден кейінгі

Махони 2007 жылдың 17 ақпанынан бастап 2007 жылдың 29 сәуіріне дейін American Airlines театрында "Прелюдия поцелую" романының Бродвейдегі қайта қойылымында "Қарлы шал" рөлін ойнады. Ол ER телесериалының 13-маусымындағы "Сүйетін біреу" атты эпизодта егде жастағы трансвестит ретінде пайда болды, ал "Настоящий Дэн" фильмінде Стив Кареллмен (Чикаго театрының өзінің ардагері) бірге Кареллдің кейіпкерінің әкесі рөлінде ойнады. 2008 жылдың наурыз айында ол Northlight театрында "Better Late" әлемдік премьерасында өнер көрсетті. Сонымен қатар, ол Midwest Airlines жарнамаларының дикторы болды. Махони USA телеарнасының "Burn Notice" сериалының екінші (2009) және үшінші (2010) маусымдарының финалдарында екі рет пайда болды. Оның кейіпкері, тек "Менеджмент" деп аталатын, Майкл Вестенді қара тізімге енгізген құпия операцияның басты қозғаушысы болған баржотасы бар барлау агенттігінің жоғары лауазымды қызметкері. Махони 2009 жылғы сериалдың екінші маусымында "In Treatment" сериалының актерлік құрамына қосылды, ол жеке және кәсіби жауапкершіліктерімен күрескен және созылмалы физикалық дауылдарды бастан өткерген белсенді бас директор рөлін ойнады. 2010 жылы ол "$#*! Менің әкем айтты" сериалында гомофобтық көзқарасы бар зейнеткер әскери шенеунік, лейтенант-коммандер Уолли Дурхам рөлінде пайда болды. 2011 жылдың сәуірінен бастап Махони Скокидегі (Иллинойс штаты, Чикаго маңындағы) Northlight театрында Брюс Грэмнің жаңа пьесасы "The Outgoing Tide" пьесасын репетициялауды бастады. Пьесада сонымен қатар Чикаголық актрисалар Ронди Рид пен Том Кокс ойнады. 2011 жылы ол "Hot in Cleveland" сериалында Рой рөлінде екі рет пайда болды, ол официант және Бетти Уайттың Элька кейіпкеріне ғашық болды. Бұл оны "Frasier" сериалындағы әріптесі Джейн Ливспен, сондай-ақ Венди Маликпен қайта қабылдады, ол "Frasier" сериалында оның кейіпкеріне үйленді және "Американдық президент" фильміндегі оның әріптесі болды. Махони 2013 жылдың 24 қаңтарынан 28 сәуіріне дейін Чикагодағы Steppenwolf театрында ойнаған "Туған күн тойы" спектакліндегі актерлік құрамның маңызды мүшесі болды. Оның соңғы рөлі 2017 жылдың қыркүйегінен қарашасына дейін "Рембрандт" пьесасында болды. Карьерасы бойы көптеген жетістіктерге қарамастан, Махони өзінің "Жетімдер" пьесасындағы ерте жұмысы "мен жасаған кез келген басқа пьесаларға қарағанда адамдарға көбірек әсер еткенін" айтты. Мен әлі күнге дейін хаттар аламын, көшеде тоқтатып қояды, және 20 жыл өткен соң да".

Жеке өмір

Махони Иллинойс штатындағы Ок-Парк қаласында тұрған. Ол 2014 жылы қайтадан қатерлі ісіктен сәтті емделді және актерлік өнерге деген сүйіспеншілігі мен оны жалғастыруға деген құштарлығы оған екі рет те аман қалуға жеткілікті күш бергенін айтты, 2017 жылдың қазан айында: "Мен оған бойын биліктендірмедім, өйткені мен өзімнің істеп жатқан ісімді қатты жақсы көремін" деді. Махони жеке өмірі туралы көптеп айтқан емес. 2002 жылы ол: "Мен әйелдермен қарым-қатынаста ешқашан толыққанды жетілмедім. Бірінші дау-жанжал туғанда, мен бірден қашып кететінмін. Мен бұл туралы талқыламауға тырыстым, себебі бұл жаңадан дауға алып келеді деп қорықтым". Бұл оның ата-анасы сияқты бақытсыз некеде болудан қорқуынан туындаған, дегенмен Махони бұрын "бірнеше ұзақ мерзімді қарым-қатынастарда" болған. Ол католик дінін ұстанған және христиан дінін "өмірімдегі ең маңызды жайт" деп атаған: әр қойылым алдында ол былай деп дұға ететін: "Ең даңқты, жарқын рух, маған берген барлық сыйлықтарың мен қабілеттерің үшін саған алғыс айтамын. Маған осы сыйлықтарымды толыққанды пайдалануға көмектес. Осы қойылымды мадақ пен алғысқа толы дұға ретінде қабыл ал". Махони сондай-ақ күн сайын оянғаннан кейін және ұйықтамас бұрын дұға оқып, қайта-қайта: "Құдайым, маған барлық адамдарға, соның ішінде өзіме де сүйіспеншілікпен, құрметпен және қадір-қасиетпен қарауға көмектес" деп дұға ететін.