Қауіпсіздікті қамтамасыз етуде үшінші тараптың ролі
Trusted third party
Қауіпсіздік үшін үшінші тараптың (TTP) ролі: криптографияда сенімді байланыс жасау, цифрлық сертификаттарды растау және транзакциялардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Криптографияда сенімді үшінші тарап (ТТП) – екі тараптың да сенім білдіретін үшінші тараптың көмегімен өзара әрекеттесуін жеңілдететін ұйым; үшінші тарап алаяқтық цифрлық мазмұн жасаудың қарапайымдылығына байланысты тараптар арасындағы барлық маңызды транзакциялық байланыстарды қарап шығады. ТТП модельдерінде сенім білдірген тараптар өздерінің өзара әрекеттесуін қамтамасыз ету үшін осы сенімді пайдаланады. ТТП-лер көптеген коммерциялық операцияларда, криптографиялық цифрлық транзакцияларда және криптографиялық протоколдарда жиі кездеседі, мысалы, сертификаттау органы (CA) келесі мысалдағы екі тараптың біріне цифрлық сертификат береді. CA содан кейін осы сертификатты беру бойынша ТТП-ге айналады. Сол сияқты, үшінші тараптың тіркеуін қажет ететін транзакцияларға үшінші тараптың қандай да бір түріндегі репозиторий қызметі де қажет болады. "Сенімді" дегеніміз – жүйе сіздің мүдделеріңізге қатысты әрекет етуге сенім білдіруді білдіреді, бірақ ол сіздің мүдделеріңізге қарсы әрекет ету мүмкіндігіне ие (қалау бойынша немесе қажетсіз). "Сенімді" дегеніміз сондай-ақ, жүйенің сіздің мүдделеріңізде жұмыс істеп жатқанын тексерудің жолы жоқ дегенді білдіреді, сондықтан оған сену қажет. Салдары: егер жүйе сіздің мүдделеріңізге қатысты жұмыс істейтінін растауға болады, онда сіздің сеніміңіз қажет емес. Егер ол сіздің мүдделеріңізге қарсы жұмыс істейтіні дәлелденсе, оны пайдаланбау керек.
In cryptography, a trusted third party (TTP) is an entity which facilitates interactions between two parties who both trust the third party; the third party reviews all critical transaction communications between the parties, based on the ease of creating fraudulent digital content. In TTP models, the relying parties use this trust to secure their own interactions. TTPs are common in any number of commercial transactions and in cryptographic digital transactions as well as cryptographic protocols, for example, a certificate authority (CA) would issue a digital certificate to one of the two parties in the next example. The CA then becomes the TTP to that certificate's issuance. Likewise transactions that need a third party recordation would also need a third party repository service of some kind. 'Trusted' means that a system needs to be trusted to act in your interests, but it has the option (either at will or involuntarily) to act against your interests. 'Trusted' also means that there is no way to verify if that system is operating in your interests, hence the need to trust it. Corollary: if a system can be verified to operate in your interests, it would not need your trust. And if it can be shown to operate against your interests one would not use it.
Мысал
Мысалы, Алиса мен Боб қауіпсіз байланыс құруды қаласа, криптографияны пайдалануға шешім қабылдауы мүмкін. Егер Алиса Бобпен ешқашан кездеспеген болса, оған хабарларды шифрлеу үшін кілт алу қажет болуы мүмкін. Мұндай жағдайда, TTP – бұл үшінші тарап, ол бұрын Бобты жеке кездестірген немесе осы кілттің (әдетте ашық кілт сертификаты түрінде) сертификатта көрсетілген адамға, яғни Бобқа тиесілі екенін растауға дайын. Осы үшінші тарапты Трент деп атайық. Трент Бобтың кілтін Алисаға береді, ол оны Бобқа құпия хабарлар жіберу үшін қолданады. Егер Алиса Трентке сенетін болса, бұл кілттің Бобқа тиесілі екеніне сенуі мүмкін. Мұндай жағдайларда, оның мұны жасауға лайықты себептері бар деп есептеледі (әрине, Алиса мен Бобтың Трентті дұрыс тануы және оның орнына басқа біреудің кейіпкерлік ойнауы мүмкін деген мәселе бар).
Suppose Alice and Bob wish to communicate securely – they may choose to use cryptography. Without ever having met Bob, Alice may need to obtain a key to use to encrypt messages to him. In this case, a TTP is a third party who may have previously seen Bob (in person), or is otherwise willing to vouch for that this key (typically in a public key certificate) belongs to the person indicated in that certificate, in this case, Bob. Let's call this third person Trent. Trent gives Bob's key to Alice, who then uses it to send secure messages to Bob. Alice can trust this key to be Bob's if she trusts Trent. In such discussions, it is simply assumed that she has valid reasons to do so (of course there is the issue of Alice and Bob being able to properly identify Trent as Trent and not someone impersonating Trent).
Іс жүзіндегі тәжірибе
Мұндай (сенімді) үшінші тараптарды ұйымдастырудың қалай жүзеге асырылуы әлі шешілмеген мәселе. Ашкөздік, саясат, кек алу сияқты мүдделер бар болғанда, мұндай ұйыммен жұмыс істейтіндер (немесе оны қадағалаушылар) қажетті сенімнің жоғалуына әкеп соқтыратын мүмкіндіктерді тудырады. Бұл мәселе, мүмкін, шешілмейтін, көне және жақсы белгілі. Ірі, жеке тұлғасыз корпорациялар пайдаланушылардың хат-хабарларына қатысты мәлімделген ашық кілттің дұрыстығын растауда (мысалы, ашық кілт инфрақұрылымының бөлігі ретінде сертификаттау органы арқылы) нақтылыққа уәде беруі көп өзгерте бермейді. Көптеген жағдайлардағыдай, сенімнің күші ең әлсіз буынына байланысты. Сенімді CA инфрақұрылымы бұзылса, сенімнің бүкіл тізбегі үзіледі. 2011 жылы CA DigiNotar компаниясында болған оқиға Нидерланд үкіметінің PKI-ға деген сенімін жоқ қылды және жүйенің осалдығы мен оның салдарының нақты мысалы болып табылады. Брюс Шнайер атап өткендей, 2013 жылғы жаппай бақылау туралы ақпараттар жарияланғаннан кейін, ешбір үшінші тарапқа сенуге болмайды. PGP криптожүйесі сенім желісі түріндегі TTP-нің нұсқасын қамтиды. PGP пайдаланушылары бір-бірінің сертификаттарына цифрлық қол қояды және адам мен ашық кілт бірге екеніне сенімді болса ғана осыны істеуге шақырылады. Кілтті қол қою жиыны – сертификатқа қол қоюмен бірге кездесуді ұйымдастырудың бір жолы. Дегенмен, күмән мен сақтықтық сақтау қажет, себебі кейбір пайдаланушылардың басқалардың сертификаттарына қол қоюда абайсыздануына ешқандай кедергі жоқ. Адамдарға немесе олар құрған ұйымдарға сену тәуекелді болуы мүмкін. Мысалы, қаржылық мәселелерде кепілдік компаниялары әлі күнге дейін нақты әлемдегі шығыннан қауіпсіздік табудың жолын таба алмады.
How to arrange for (trustable) third parties of this type is an unsolved problem. So long as there are motives of greed, politics, revenge, etc., those who perform (or supervise) work done by such an entity will provide potential loopholes through which the necessary trust may leak. The problem, perhaps an unsolvable one, is ancient and notorious. That large impersonal corporations make promises of accuracy in their attestations of the correctness of a claimed public key to user correspondence (e. g., by a certificate authority as a part of a public key infrastructure) changes little. As in many environments, the strength of trust is as weak as its weakest link. When the infrastructure of a trusted CA is breached the whole chain of trust is broken. The 2011 incident at CA DigiNotar broke the trust of the Dutch government's PKI, and is a textbook example of the weaknesses of the system and the effects of it. As Bruce Schneier has pointed out, after the 2013 mass surveillance disclosures, no third party should in fact ever be trusted. The PGP cryptosystem includes a variant of the TTP in the form of the web of trust. PGP users digitally sign each other's certificates and are instructed to do so only if they are confident the person and the public key belong together. A key signing party is one way of combining a get together with some certificate signing. Nonetheless, doubt and caution remain sensible as nothing prevents some users from being careless in signing others' certificates. Trusting humans, or their organizational creations, can be risky. For example, in financial matters, bonding companies have yet to find a way to avoid losses in the real world.
Криптографиядан тыс параллельдер
Криптографиядан тыс, көптеген елдердің заңдары сенімді үшінші тараптарды қарастырады, олардың мәлімдемелеріне сене беруге болады. Мысалы, нотариус құжаттардағы қолтаңбаларды куәландыру немесе растау үшін сенімді үшінші тарап ретінде қызмет етеді. Криптографиядағы сенімді үшінші тараптың (TTP) рөлі, кемінде, принцип бойынша осыған ұқсас. Сертификациялаушы орган мұндай нотариустың қызметін ішінара атқарады, кілт иесінің сәйкестігін куәландырады, бірақ тараптың саналы болғанын немесе қысымға ұшырамағанын куәландырмайды (сондай-ақ сертификациялаушы орган қол қойылған күнді де растамайды).
Outside cryptography, the law in many places makes provision for trusted third parties upon whose claims one may rely. For instance, a notary public acts as a trusted third party for authenticating or acknowledging signatures on documents. A TTP's role in cryptography is much the same, at least in principle. A certificate authority partially fills such a notary function, attesting to the identity of a key's owner, but not to whether the party was mentally aware or was apparently free from duress (nor does the certificate authority attest to the date of the signature).