Криптография: кілт келісім протоколы – қауіпсіз кілт құрудың маңызды әдісі. Diffie–Hellman алгоритмімен кілт алмасу, үшінші тараптың араласуынан қорғайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Криптографиялық кілт туралы келісім протоколы
Protocol for agreeing on a cryptographic key
Криптографияда кілт туралы келісім протоколы – екі немесе одан көп тараптың криптографиялық кілтті осылай етіп келісуге мүмкіндік беретін протокол, оның нәтижесіне екі тарап та әсер ете алады. Дұрыс орындалса, бұл кілтті таңдауға қаламаған үшінші тараптардың келісімдесуші тараптарға күш көрсетуіне жол бермейді. Іс жүзінде пайдалы протоколдар тыңшыға келісілген кілтті жасырады. Көптеген кілт алмасу жүйелерінде бір тарап кілтті жасайды және оны жоғарыда аталған талаптарға сай келетін ашық кілт келісім протоколына жібереді. Diffie–Hellman кілт алмасуы осыған жатады, онда екі тарап бірлесіп кездейсоқ сандармен генераторды дәрежелейді, сонда тыңшы ортақ кілтті жасау үшін қолданылған нәтижелі мәнді анықтай алмайды. Дәрежелік кілт алмасудың өзі қатысушылар арасындағы алдын ала келісімді немесе кейіннен растауды қарастырмайды. Сондықтан ол анонимді кілт келісім протоколы деп сипатталады.
In cryptography, a key agreement protocol is a protocol whereby two or more parties can agree on a cryptographic key in such a way that both influence the outcome. If properly done, this precludes undesired third parties from forcing a key choice on the agreeing parties. Protocols that are useful in practice also do not reveal to any eavesdropping party what key has been agreed upon. Many key exchange systems have one party generate the key, and simply send that key to the public key agreement protocol that meets the above criteria was the Diffie–Hellman key exchange, in which two parties jointly exponentiate a generator with random numbers, in such a way that an eavesdropper cannot feasibly determine what the resultant value used to produce a shared key is. Exponential key exchange in and of itself does not specify any prior agreement or subsequent authentication between the participants. It has thus been described as an anonymous key agreement protocol.
Ашық кілттер
Мұндай шабуылдарды жеңу үшін кеңінен қолданылатын механизм – тұтастығы қамтамасыз етілген цифрлық қол қойылған кілттерді пайдалану болып табылады: егер Бобтың кілті оның жеке басын растайтын сенімді үшінші тараппен қол қойылған болса, Алиса алған цифрлық қол қойылған кілттің Еваның араласу әрекеті емес екеніне үлкен сеніммен көз жеткізе алады. Алиса мен Бобтың ашық кілт инфрақұрылымы болған жағдайда, олар келісілген Diffie–Hellman кілтіне немесе алмасылған Diffie–Hellman ашық кілттеріне цифрлық қол қоюы мүмкін. Мұндай қол қойылған кілттер, кейде сертификаттау органымен қол қойылады, қауіпсіз веб-трафикті қамтамасыз етуге қолданылатын негізгі механизмдердің бірі болып табылады (оның ішінде HTTPS, SSL немесе Transport Layer Security протоколдары). Басқа нақты мысалдар – MQV, YAK және IPsec протоколы жиынтығының ISAKMP компоненті, Интернет-протокол байланысын қамтамасыз ету үшін. Дегенмен, бұл жүйелердің дұрыс жұмыс істеуі үшін сертификаттау органдарының жеке басы туралы ақпарат пен ашық кілттердің сәйкестігін растауына ерекше назар қажет.
A widely used mechanism for defeating such attacks is the use of digitally signed keys that must be integrity assured: if Bob's key is signed by a trusted third party vouching for his identity, Alice can have considerable confidence that a signed key she receives is not an attempt to intercept by Eve. When Alice and Bob have a public key infrastructure, they may digitally sign an agreed Diffie–Hellman key, or exchanged Diffie–Hellman public keys. Such signed keys, sometimes signed by a certificate authority, are one of the primary mechanisms used for secure web traffic (including HTTPS, SSL or Transport Layer Security protocols). Other specific examples are MQV, YAK and the ISAKMP component of the IPsec protocol suite for securing Internet Protocol communications. However, these systems require care in endorsing the match between identity information and public keys by certificate authorities in order to work properly.
Гибридтік жүйелер
Гибридтік жүйелер құпия кілттерді алмасу үшін ашық кілт криптографиясын пайдаланады, ал олар симметриялық кілт криптографиялық жүйелерінде қолданылады. Криптографияның көптеген практикалық қолданыстары қауіпсіз байланыстың қажетті төрт қасиетін (құпиялылық, толықтық, растау және жоққа шығару емес принципін) қамтамасыз ететін жалпы жүйені жүзеге асыру үшін криптографиялық функциялардың комбинациясын қолданады.
Hybrid systems use public key cryptography to exchange secret keys, which are then used in a symmetric key cryptography systems. Most practical applications of cryptography use a combination of cryptographic functions to implement an overall system that provides all of the four desirable features of secure communications (confidentiality, integrity, authentication, and non repudiation).
Парольдер
Парольмен аутентификацияланған кілт келісімі протоколдары парольді (ол кілттен кіші болуы мүмкін) жеке және бүтіндігі сақталған түрде бөлек құруды қажет етеді. Олар ортадағы адам шабуылына және пароль мен құрылған кілттерге жасалатын басқа да белсенді шабуылдарға қарсы тұру үшін жасалған. Мысалы, DH EKE, SPEKE және SRP – Diffie-Hellman протоколының парольмен куәландырылған түрлері.
Password authenticated key agreement protocols require the separate establishment of a password (which may be smaller than a key) in a manner that is both private and integrity assured. These are designed to resist man in the middle and other active attacks on the password and the established keys. For example, DH EKE, SPEKE, and SRP are password authenticated variations of Diffie–Hellman.
Басқа амалдар
Егер біреуде ашық арна арқылы ортақ кілтті тексерудің сенімді тәсілі болса, ол қысқа мерзімді ортақ кілтті алу үшін Diffie–Hellman кілт алмасуына қатыса алады, содан кейін кілттердің сәйкес келетінін растайды. Мұның бір жолы – PGPfone-дағыдай, кілтті дауыспен аутентификациялау арқылы оқу. Алайда, дауыс аутентификациясы ортадағы адамның бір қатысушының даусын екіншісіне нақты уақытта жалғандауы мүмкін емес деген жорамаға негізделген, бұл қанағаттандырмас болжам болуы мүмкін. Мұндай протоколдар тіпті кішкентай ашық мәнмен, мысалы, құпия сөзбен де жұмыс істей алады. Осыған ұқсас әдістер Bluetooth жұптастыру протоколдары үшін ұсынылған. Дэвис пен Прайс қосымша аутентификация факторларын пайдаланудан аулақ болу үшін Рон Ривест пен Ади Шамирдің құлыптау протоколын қолдануды ұсынды, ол шабуылға ұшырап, кейіннен жақсартылды.
If one has an integrity assured way to verify a shared key over a public channel, one may engage in a Diffie–Hellman key exchange to derive a short term shared key, and then subsequently authenticate that the keys match. One way is to use a voice authenticated read out of the key, as in PGPfone. Voice authentication, however, presumes that it is infeasible for a man in the middle to spoof one participant's voice to the other in real time, which may be an undesirable assumption. Such protocols may be designed to work with even a small public value, such as a password. Variations on this theme have been proposed for Bluetooth pairing protocols. In an attempt to avoid using any additional out of band authentication factors, Davies and Price proposed the use of the interlock protocol of Ron Rivest and Adi Shamir, which has been subject to both attack and subsequent refinement.
Ортақ құпия кілттер
Құпия кілт (симметриялық) криптографиясы жеке және толықтығы сақталған түрде ортақ кілттің алдымен алмасуын қажет етеді. Дұрыс жасалған жағдайда, аралық адамның шабуылына жол берілмейді. Дегенмен, ашық кілт криптографиясын пайдаланбаған жағдайда, қанағаттандырмайтын кілт басқару мәселелері туындауы мүмкін.
Secret key (symmetric) cryptography requires the initial exchange of a shared key in a manner that is private and integrity assured. When done right, man in the middle attack is prevented. However, without the use of public key cryptography, one may be left with undesirable key management problems.