Дэвид Соул: Американдық-британдық актер және әншінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық-британдық актер (1943–2024) американдық актер және әнші.

Дэвид Соул (нағыз аты Дэвид Ричард Солберг; 28 тамыз 1943 – 4 қаңтар 2024) – американдық-британдық актер және әнші. Бес онжылдыққа созылған мансабында ол 1975 жылдан 1979 жылға дейін американдық «Starsky & Hutch» телесериалында детектив Кеннет «Хатч» Хатчинсон рөлімен танымал болды. Оның басқа да маңызды рөлдері – 1968 жылдан 1970 жылға дейін «Бұл жерде келіндер келеді» сериалындағы Джошуа Болт және 1979 жылғы американдық телефильмдегі «Салемнің лоты» басты рөлі. Соул 1973 жылы «Магнум Форс» фильмінде офицер Джон Дэвисті сомдағанда киноактер ретінде де белгілі бір жетістікке жетті. Мансабында ол әнші ретінде де табысқа жетіп, 1977 жылы «Don't Give Up on Us» әнімен АҚШ Billboard Hot 100 хит-парадында бірінші орынды иеленді, бұл ән Ұлыбритания мен Канадада да көшбасшы болды. Соул тағы төрт әнмен топ-10 қатарына еніп, «Silver Lady» әнімен Ұлыбритания сингл чартында бірінші орын алды. 1990 жылдары ол Ұлыбританияға көшіп, Вест-Энд сахнасында жаңа жетістіктерге қол жеткізді. Ол сондай-ақ «Кішкентай Британия», «Холби Сити» және «Льюис» сияқты британдық телешоуларда эпизодтық рөлдерде ойнады.

Ерте өмір

Соул 1943 жылғы 28 тамызда Чикаго қаласында (Иллинойс штаты) дүниеге келді және оның тегі норвегиялық. Анасы Джун Джоан (Нелсон) мұғалім, ал әкесі доктор Ричард В. Солберг лютеран дін қызметкері, тарих және саясаттану профессоры, сондай-ақ Америкадағы лютеран шіркеуінің (қазіргі ELCA) жоғары білім беру директоры болды. Соулдың екі әкесі де евангелист болған. Доктор Солберг 1953 жылдан 1956 жылға дейін Германияның Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қайта құру кезеңінде Лютерандық әлемдік көмек ұйымының аға өкілі де болды. Осы себепті, Соулдың балалық шағында отбасы жиі көшіп-қонып жүрді, соның нәтижесінде ол испан тілін үйренді. Дэвидтің інісі Дэниел лютеран пасторы болды. Отбасы Оңтүстік Дакота штатының Сиукс-Фолс қаласында тұрған кезде, Соулдың әкесі сол қаланың Вашингтон орта мектебінде саяси ғылым мен тарих пәнін оқытты, және Соул сол мектепті бітірді. Мексикада болғанда, оған гитарада ойнауды үйреткен студенттердің ықпалымен, Соул өзінің бағытын өзгертіп, музыкаға деген құштарлығын орындауға бел буды. Мексикадан қайтқаннан кейін, оны Миннесота университетінің "The 10 O'Clock Scholar" клубында ән салуға шақырды.

Мансап

Соул 1960-шы жылдардың ортасында сахнада актер ретінде өнер көрсетуді бастады, ол Миннеаполистегі Firehouse театрының негіздеуші мүшесі болды. Ол компаниямен бірге 1965 жылы Нью-Йоркке сапар шекті, онда Бертольт Брехттің "Баал" және Джон Арденнің "Сержант Мусгрейв биі" спектакльдерінде ойнады. Соул алғаш рет 1966 және 1967 жылдары The Merv Griffin Show бағдарламасында "Жасырылған адам" ретінде ұлттық назарға ілікті, онда ол маска киіп ән шырқады. Ол: "Менің атым Дэвид Соул, мен өз музыкасыммен танылғым келеді", - деп түсіндірді. Сол жылы ол "Flipper" телесериалында тұңғыш рет телеэкранда пайда болды. 1967 жылы ол Columbia Pictures компаниясымен келісімшартқа қол қойды және бірнеше эпизодтық рөлдерден кейін, "Жұлдызды жол" сериалының екінші маусымындағы "The Apple" атты эпизодта ойнағаннан соң, "Here Come the Brides" телебағдарламасында Джошуа Болт рөлін ойнады. Сериал 1968 жылдың 25 қыркүйегінен 1970 жылдың 18 қыркүйегіне дейін ABC телеарнасында көрсетілді. 1972 жылы ол "Owen Marshall, Counselor at Law" сериалында Артур Хиллдің заң серіктесі рөлінде ойнады. Телевизияда көптеген эпизодтық рөлдерден кейін, соның ішінде "The Streets of San Francisco" сериалында, ол Клинт Иствудпен бірге "Magnum Force" фильмінде түсті. Оның шығармашылық жолындағы маңызды қадам детектив Кен "Хатч" Хатчинсон рөлін ойнаған "Starsky & Hutch" сериалы болды, ол 1975 жылдан 1979 жылға дейін осы рөлде ойнады. Соул сонымен қатар "Starsky and Hutch" сериалының үш эпизодын режиссерлік еткен. Сонымен қатар, Соул 1979 жылы шыққан Стивен Кингтің "Salem's Lot" телесериалының адаптациясында Джеймс Мейсонмен бірге ойнады, ол кейбір елдерде толық метражды фильм ретінде шығарылды. 1970-ші жылдардың ортасында Соул әншілік өнеріне қайта оралды. Ол "Don't Give Up on Us" (1977) әнімен АҚШ және Ұлыбританияда бірінші орынға ие болды. "Silver Lady" (1977) әні де Ұлыбританияда бірінші орынды жеңіп алды. Ол 1983 жылы NBC телеарнасының "Casablanca" сериалында ойнады. Кейіннен ол "In the Line of Duty: The F.B.I. Murders" (1988) телефильмінде Флоридадағы әйгілі тонаушы Майкл Ли Плат рөлінде ойнады, онда 1986 жылы ФБР-дің Майамидегі атысы бейнеленген, бұл оқиға кейіннен ФБР-дің оқу фильмі ретінде пайдаланылды. Соул сонымен қатар 1980-ші жылдардағы "Miami Vice" телесериалының "No Exit" эпизодын режиссерлік еткен. 1987 жылы Соул "The Hanoi Hilton" фильмінде майор Олдхэм рөлін ойнады. 1990-шы жылдардың ортасында Соул Ұлыбританияға көшіп, Вест-Энд сахнасында жаңа мансап жасады, соның ішінде "Comic Potential" спектаклінде Чандлер Тейт және "Blood Brothers" спектаклінде баяндаушы рөлін ойнады. Ол сондай-ақ 1997 жылы Тэттон округінен парламент депутаты болуға кандидат болған досы Мартин Беллдің сәтті сайлау науқанына, сондай-ақ 2001 жылғы жалпы сайлауда Брентвудтағы Беллдің сәтсіз науқанына қатысты. 2001 және 2002 жылдары ол "Holby City" сериалында Алан Флетчер рөлінде ойнады. 2003 жылы ол BBC-нің "Little Britain" бағдарламасының бірінші сериясында (өзінің рөлінде) пайда болды. Бірақ финиш сызығына жақын жерде машинаның (содан кейін қосалқы машинаның) беріліс қорабын бұзып алды. 2004 жылдың 12 шілдесінде ол Лондондағы Кембридж театрында көрсетілген және 2005 жылы BBC телеарнасында көрсетілген "Jerry Springer: The Opera" операсында Джерри Спрингер рөлін ойнады. 2006 жылы ол Вест-Эндке қайтып оралып, Джери Херманның "Mack and Mabel" мюзиклінің жаңа қойылымында Мак рөлін ойнады. Бұл қойылымда Жани Ди де ойнады, режиссері Джон Дойл болды. Ол Фред Уорд пен Виллем Дафоемен бірге Кристиан Карионның режиссерліктегі "Farewell" фильмінде түсті, ол 2010 жылы АҚШ-та көрсетілді. 2012 жылдың 29 шілдесінде ол британдық детективтік драмалық сериал "Lewis" эпизодында кісі өлтіру құрбаны рөлін ойнады. 2013 жылы Соул шотландтық "Filth" фильмінде "Silver Lady" әнін орындады. 2014 жылы Соул National Express компаниясының британдық телерекламасында "Silver Lady" әнін әндей отырып, автобусты жүргізу кезінде пайда болды. Соулдың екінші некесі актриса Карен Карлсонмен болды. Олар 1968 жылы "Here Come the Brides" телесериалының түсірілімінде танысып, үйленді, онда Карлсон да рөл ойнады. 1977 жылы ажырасқанға дейін олардың Джон Кристиан есімді ұлы болды. 1980 жылы екінші ажырасудан үш жыл өткен соң, Соул Бобби Шерманның бұрынғы әйелі Патти Карнел Шерманға үйленді. Никсон Соулды шамадан тыс ішімдік ішуіне байланысты көмекке жүгінуге шақырды және оны 1989 жылы оңалту орталығына түсуге көндірді. Соул 2010 жылы өзінің бесінші әйелі Хелен Снеллге үйленді. Олар 2002 жылы британдық "Deathtrap" қойылымында жұмыс істеп жүргенде қарым-қатынас бастады. 2004 жылы Соул британдық азаматтығын алды. Соул 50 жыл бойы күніне үш пакет темекі шекті. Өлер алдында 10 жыл бұрын темекі шегуді тоқтатқанмен, ол ХОББ-мен ауыр ауырып, қатерлі ісікке байланысты өкпесін жойды. Соул 2024 жылдың 4 қаңтарында 80 жасында Лондонда қайтыс болды.

Soul began performing on stage as an actor in the mid 1960s, when he became a founding member of the Firehouse Theater in Minneapolis. He traveled with the company to New York City in 1965, appearing in Bertolt Brecht's Baal and John Arden's Serjeant Musgrave's Dance. Soul first gained national attention as the "Covered Man," appearing on The Merv Griffin Show in 1966 and 1967, on which he sang while wearing a mask. He explained: "My name is David Soul, and I want to be known for my music." The same year, he made his television debut in Flipper. In 1967, he signed a contract with Columbia Pictures and following a number of guest appearances, including the episode "The Apple" from the second season of Star Trek, he landed the role of Joshua Bolt on the television program Here Come the Brides with co stars Robert Brown, Bobby Sherman, and Bridget Hanley. The series was telecast on the ABC television network from September 25, 1968, to September 18, 1970. In 1972, he co starred as Arthur Hill's law partner on Owen Marshall, Counselor at Law. Following numerous guest starring roles on TV, including The Streets of San Francisco, he was cast with Clint Eastwood in the film Magnum Force. His breakthrough came when he portrayed Detective Ken "Hutch" Hutchinson on Starsky & Hutch, a role he played from 1975 until 1979. Soul also directed three episodes of Starsky and Hutch. Soul also starred with James Mason in the 1979 TV miniseries adaptation of Stephen King's 'Salem's Lot, which was edited and released as a theatrical feature film in some countries. During the mid 1970s, Soul returned to his singing roots. He scored one US hit with "Don't Give Up on Us" (1977) which reached No. 1 in the US and the UK. "Silver Lady" (1977) hit No. 1 in the UK. He starred in the short lived 1983 NBC series Casablanca, He later starred as the infamous Florida robber Michael Lee Platt in the TV movie In the Line of Duty: The F. B. I. Murders (1988), which depicted the 1986 FBI Miami shootout, subsequently used as an FBI training film. Soul also directed the episode "No Exit" of the 1980s TV series Miami Vice. In 1987, Soul was cast as Major Oldham in the movie The Hanoi Hilton. In the mid 1990s, Soul moved to the United Kingdom, forging a new career on the West End stage, including the role of Chandler Tate in Comic Potential and The Narrator in Blood Brothers. He also participated in the successful 1997 election campaign of his friend Martin Bell who ran as an MP for Tatton, as well as Bell's unsuccessful campaign in Brentwood in Essex in the 2001 General Election. In 2001 and 2002, he appeared in Holby City as Alan Fletcher. In 2003, he appeared (as himself) in the first series of the BBC's Little Britain. but managed to break the car's gearbox (and subsequently a backup car's) very close to the finish. On July 12, 2004, he took over playing the role of Jerry Springer in Jerry Springer: The Opera at the Cambridge Theatre in London, televised by the BBC in 2005. He returned to the West End in 2006, playing Mack in a new production of Jerry Herman's musical Mack and Mabel at the Criterion Theatre. The production co starred Janie Dee and was directed by John Doyle. He appeared with Fred Ward and Willem Dafoe in the film Farewell directed by Christian Carion, which received its U. S. release in 2010. On July 29, 2012, he appeared in an episode of the British television detective drama series Lewis, playing a murder victim. In 2013, Soul appeared in the Scottish film Filth, singing "Silver Lady". In 2014, Soul appeared in a British television commercial for National Express singing "Silver Lady" while driving a coach. Soul's second marriage was to actress Karen Carlson. They married in 1968, after they met on the set of the television series Here Come the Brides in which Carlson had a role. They had a son together, Jon Kristjian, before the couple divorced in 1977. In 1980, three years after his second divorce, Soul married Patti Carnel Sherman, ex wife of Bobby Sherman. Nickson urged Soul to seek help for his excessive drinking, persuading him to enter a rehabilitation facility in 1989. Soul married his fifth wife, Helen Snell in 2010. They had started a relationship in 2002 while working on the British stage production of Deathtrap. In 2004, Soul obtained British citizenship. Soul was a three pack a day cigarette smoker for 50 years. Although he had stopped smoking ten years prior to his death, he was seriously affected by COPD and had also had a lung removed due to cancer. Soul died in London on January 4, 2024, at age 80.