Кіріспе
Сагала, Сакала немесе Сангала (Σάγγαλα) – ежелгі Үндістандағы қала, қазіргі Пәкістанның солтүстік Пәнджаб провинциясында орналасқан Сиалкот қаласының ізашары. Бұл қала Мадра патшалығының астанасы болды және б.з.д. 326 жылы Ұлы Александрдың Үндістанға жасаған жорығы барысында қиратылды. Б.з.д. II ғасырда Сагала Менандр I-ге Индо-грек патшалығының астанасы ретінде бекітілді. Менандр буддалық монахпен ұзақ пікірлескеннен кейін буддизмді қабылдады, бұл туралы «Милинда Панха» буддалық мәтінінде жазылған. Сагала оның билігі тұсында буддизмнің маңызды орталығына айналып, ірі сауда орталығы ретінде гүлденді.
Ancient city in Pakistan
Sagala, Sakala , or Sangala (Σάγγαλα) was a city in ancient India, which was the predecessor of the modern city of Sialkot that is located in what is now Pakistan's northern Punjab province. The city was the capital of the Madra Kingdom and it was razed in 326 BC during the Indian campaign of Alexander the Great. In the 2nd century BC, Sagala was made capital of the Indo Greek kingdom by Menander I. Menander embraced Buddhism after extensive debating with a Buddhist monk, as recorded in the Buddhist text Milinda Panha. Sagala became a major centre for Buddhism under his reign, and prospered as a major trading centre.
Тарих
Сагала қаласы, гректердің Сагала туралы жазбаларында сипатталған аумақпен саякес келетін ежелгі Үндістанның санскрит эпосы "Махабхаратада" айтылған Сакала қаласы болуы мүмкін. Бұл қалада Орта Азиядан көшіп келген сактар немесе скифтер қоныстанған болуы керек. "Махабхаратада" осы аймақ сол жердегі орманды жерлерде тұратын "еркін мінезді және той-қуанышқа құмар" әйелдерімен атақты болған. Қала Сакалдипа аймағында, қазір Речна Доаб деп аталатын Ченаб және Рави өзендері арасында орналасқан.
Ұлы Ескендірдің Үндістанға жасаған жорығы
Римдік грек тарихшысы Арриан жазған «Александрдың анабазисі» Александр Македонскийдің ежелгі Сиалкотты, Сагала деп жазылған, сонда өздерін бекіткен каталықтардан басып алғанын жазған. Қалаға Александрдың басып кіруі алдында 80 000 адам тұрған. Менандрдың билігі тұсында қала жібек саудасымен мәшһүр ірі сауда орталығы ретінде гүлденген. Әдеби деректер гректер мен Сагала сияқты қалалардың жергілікті халқының салыстырмалы түрде тату өмір сүргенін, ал кейбір гректердің буддизмді қабылдап, жергілікті дәстүрлерге бейімделгенін көрсетеді. Менандр Сагалада буддистік монах Нагасенамен ұзақ пікірлескеннен кейін буддизмді қабылдады, бұл туралы буддистік мәтін «Милинда Панха»-да жазылған. Мәтін қаланың көрінісін және көптеген жасыл кеңістіктері бар, гүлденген сауда орталығы ретіндегі мәртебесін ертеде сипаттайды. Дінін қабылдағаннан кейін Сиалкот буддалық ой-пікірдің маңызды орталығына айналды. Ежелгі Сиалкотты Птолемей біздің заманымыздың I ғасырындағы «География» еңбегінде Еуфимедия (Εύθυμέδεια) деп атаған. Йонакалар елінде үлкен сауда орталығы, Сагала деп аталатын қала бар, ол суы мол, төбелі, саябақтар мен бау-бақшаларға, орман, көлдер мен су қоймаларына толы, өзендер мен таулар мен орманның жұмағындай керемет жерде орналасқан. Дана сәулетшілер оны жоспарлап салған, ал халқы ешқандай қысымға ұшырамаған, өйткені барлық жауы мен қарсыластары жеңілген. Қорғанысы мықты, көптеген бекініс мұнаралары мен қабырғалары, әсем қақпалары мен кіреберіс аркалары бар. Ортасында ақ қабырғалы, терең орлары бар патша сарайы орналасқан. Көшелері, алаңдары, жол тоғысқан жерлері мен базарлары жақсы жоспарланған. Дүкендерде сан алуан қымбат тауарлар көптеп қойылған. Ол жүздеген түрлі қайырымдылық үйлерімен әшекейленген, Гималай тауларының шыңдарындай биік тұрған жүздеген мыңдаған сәнді сарайлармен безендірілген. Көшелері пілдермен, жылқылармен, ат арбаларымен және жаяу жүргіншілермен, әдемі ерлер мен әйелдердің топтарымен, түрлі жағдайдағы адамдармен – брахмандармен, ақсүйектермен, шеберлермен және қызметшілермен толы. Олар әр сенімнің ұстаздарына құрмет көрсетуге шақырады, ал қала әртүрлі секталардың басшыларының жиналатын орны болып табылады. Базарларда Бәнарес матасы, Котумбара маталары және басқа да түрлі маталар сатылады. Дүкендердегі тауарлардың иісі жағымды, гүлдер мен хош иістер әдемі түрде қойылған. Көңіл көтеретін әшекейлер де көп, саудагерлердің гильдиялары барлық түрлі сән-салтанатты тауарларын аспанның төрт бағытына қараған базарларда көрсетеді. Қала ақшаға, алтын мен күміс бұйымдарына, мыс пен тас бұйымдарына толы, ол осыдан көзге көрінетін қазыналардың кені. Сондай-ақ, онда көптеген мүлік, астық, бағалы заттар, әртүрлі азық-түлік пен сусындар, шәрбаттар мен тәттілер сақталады. Байлығымен ол Уттара-Курумен, салтанатымен Аллакамандамен, құдайлар қаласымен тең. («Милинда патшаның сұрақтары», Т. В. Райс Дэвидс аударған, 1890 жыл.)
Under Menander's rule, the city greatly prospered as a major trading centre renowned for its silk. Literary accounts suggests the Greeks and the local population of cities like Sagala lived in relative harmony, with some of the Greeks converting to Buddhism and adopting local traditions. Menander embraced Buddhism in Sagala, after an extensive debating with the Buddhist monk Nagasena, as recorded in the Buddhist text Milinda Panha. the text offers an early description of the city's cityscape and status as a prosperous trade centre with numerous green spaces. Following his conversion, Sialkot developed as a major centre for Buddhist thought. Ancient Sialkot was recorded by Ptolemy in his 1st century CE work, Geography, in which he refers to the city as Euthymedia (Εύθυμέδεια). There is in the country of the Yonakas a great centre of trade, a city that is called Sâgala, situated in a delightful country well watered and hilly, abounding in parks and gardens and groves and lakes and tanks, a paradise of rivers and mountains and woods. Wise architects have laid it out, and its people know of no oppression, since all their enemies and adversaries have been put down. Brave is its defence, with many and various strong towers and ramparts, with superb gates and entrance archways; and with the royal citadel in its midst, white walled and deeply moated. Well laid out are its streets, squares, cross roads, and market places. Well displayed are the innumerable sorts of costly merchandise with which its shops are filled. It is richly adorned with hundreds of alms halls of various kinds; and splendid with hundreds of thousands of magnificent mansions, which rise aloft like the mountain peaks of the Himalayas. Its streets are filled with elephants, horses, carriages, and foot passengers, frequented by groups of handsome men and beautiful women, and crowded by men of all sorts and conditions, Brahmans, nobles, artificers, and servants. They resound with cries of welcome to the teachers of every creed, and the city is the resort of the leading men of each of the differing sects. Shops are there for the sale of Benares muslin, of Kotumbara stuffs, and of other cloths of various kinds; and sweet odours are exhaled from the bazaars, where all sorts of flowers and perfumes are tastefully set out. Jewels are there in plenty, such as men's hearts desire, and guilds of traders in all sorts of finery display their goods in the bazaars that face all quarters of the sky. So full is the city of money, and of gold and silver ware, of copper and stone ware, that it is a very mine of dazzling treasures. And there is laid up there much store of property and corn and things of value in warehouses foods and drinks of every sort, syrups and sweetmeats of every kind. In wealth it rivals Uttara kuru, and in glory it is as Âlakamandâ, the city of the gods. (The Questions of King Milinda, translated by T. W. Rhys Davids, 1890)