Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
USS Elizabeth C. Stanton (AP 69) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің көліктік кемелері класының бас кемесі, суфражист және аболиционист Элизабет Кейди Стэнтонның құрметіне аталған. "Элизабет С. Стэнтон" кемесі 1939 жылдың 22 желтоқсанында "Sea Star" деген атпен, Калифорния штатының Окленд қаласындағы Moore Dry Dock Company компаниясы үшін, Теңіз комиссиясының келісімшарты бойынша құрылысы басталды, спонсоры Ричард Дж. Уэлч әйелі болды; 1940 жылы "Mormacstar" деп қайта аталды; 1942 жылдың 13 қыркүйегінде Әскери-теңіз күштеріне берілді; және 1942 жылдың 17 қыркүйегінде қолданысқа енгізілді.
USS Elizabeth C. Stanton (AP 69) was the lead ship of her class of Second World War United States Navy transport ships, named for the suffragist and abolitionist Elizabeth Cady Stanton. Elizabeth C. Stanton was launched on 22 December 1939 as Sea Star by Moore Dry Dock Company, Oakland, California, for Moore McCormack Lines, Inc., under a Maritime Commission contract; sponsored by Mrs. Richard J. Welch; renamed Mormacstar in 1940; transferred to the Navy on 13 September 1942; and commissioned on 17 September 1942.
Қызмет тарихы
1942 жылдың 24 қазанында Норфолктан кемемен шыққан Элизабет С. Стентон 8 қарашада Солтүстік Африкаға шабуыл үшін әскерлерін және жабдықтарын жылдам жеткізіп, бір апта ішінде АҚШ-қа қайтып келді. Солтүстік Африкадағы жағалаудағы шайқастағы әскерлерге көмек көрсету үшін тағы бір жылдам сапардан кейін, ол 1943 жылдың 24 сәуірінде Норфолкке оралды және келесі күні Чесапик шығанағындағы десанттық жаттығулардың флагмандық кемесі болды. 1943 жылдың 10 мамырында Элизабет С. Стентон тағы да Жерорта теңізіне бағытталды, онда 10 шілдеде Сицилияға шабуыл кезінде қатысты. Ол алты күн бойы арал маңында әскерлерді және жауынгерлік жүктерді түсіріп, жау авиациясымен күресті. Алжирге келесі операцияға дайындалу үшін оралған ол, 9 қыркүйекте Салерноға алғашқы шабуылда әскерлерін тасыды. Қазан айының соңына дейін ол Италияны басып алу және оккупациялау үшін Бизерте мен Ораннан Неапольге күшейту әскерлерін жеткізді, содан кейін Нью-Йоркке жол тартты. 1944 жылдың қаңтар айында Элизабет С. Стентон көліктік міндеттерге қайтып келгенде, Нормандияға маусым айындағы шабуылға дайындық жүріп жатты. Ол Ұлыбритания аралдарындағы үлкен әскер жинағы үшін әскерлер мен жүктерді тасымалдау үшін екі сапар жасады. 1944 жылдың 14 наурызында ол Белфасттан Алжирге бағытталды, содан кейін Неапольге әскерлерді тасыды, тамызға дейін десанттық жаттығулар мен суасты қайықтарына қарсы патрульдерге қатысты. Содан кейін ол Францияның оңтүстік жағалауындағы алғашқы десанттарда қатысты. Ол 8 қарашада АҚШ-қа оралғанға дейін Жерорта теңізі арқылы әскерлер мен жүктерді тасымалдау арқылы осы операцияны қолдауды жалғастырды. Нью-Йорктегі жөндеуден кейін, 1945 жылдың 4 қаңтарында Тынық мұхитына бағытталды және 23 ақпанда Эспириту Сантоға жетті. Орталық және Оңтүстік Тынық мұхитында әскерлерді қайта орналастыруға тағайындалған ол, Перл-Харбордан Жаңа Гебридтер, Мариан, Маршалл, Соломон, Каролин және Окинава Гунто аралдарына жүзіп өтті. 11 шілдеде Сан-Францискоға жөндеуге келді, ал тамызда Жапонияны оккупациялау үшін әскерлерді тасымалдау үшін қайтадан теңізге шықты. Ол 1945 жылдың соңында Батыс жағалауға оралды. 1946 жылдың 20 қаңтарында ол АҚШ әскерінің күзетімен бірге 1800 неміс әскери тұтқынын Лонг-Бичтен Ливерпуль мен Ле-Хаврге жеткізді. Ол 5 наурызда Нью-Йоркке оралды және 3 сәуірде 1946 жылы қызметтен босатылды, сол күні теңіз комиссиясына меншігі қайтарылды. Элизабет С. Стентон Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін бес шайқас жұлдызына ие болды.
Sailing from Norfolk on 24 October 1942, Elizabeth C. Stanton quickly landed her troops and equipment for the assault on North Africa on 8 November and got underway for the States within the week. After another rapid voyage to North Africa to support the troops fighting ashore, she returned to Norfolk on 24 April 1943 and the following day became flagship for amphibious exercises in Chesapeake Bay. On 10 May 1943 Elizabeth C. Stanton sailed again for the Mediterranean, where she saw action during the invasion of Sicily on 10 July. She remained off the island discharging troops and combat cargo, and fighting off enemy aircraft for six days. She returned to Algeria to prepare for the next operation, and on 9 September landed her troops at Salerno in the initial assault. Until the end of October, she carried reinforcement troops from Bizerte and Oran to Naples for the capture and occupation of Italy, then sailed for New York and overhaul. When Elizabeth C. Stanton returned to transport duty in January 1944, preparations were underway for the June invasion of Normandy; she made two voyages to carry troops and cargo for the huge buildup in the British Isles. On 14 March 1944 she departed Belfast for Algeria, and subsequently carried troops to Naples, taking part in amphibious exercises and antisubmarine patrols until August. Then she saw action in the initial landings on the coast of southern France. She continued to support this operation by transporting troops and cargo throughout the Mediterranean until returning to the United States on 8 November. After overhaul at New York, Elizabeth C. Stanton sailed for the Pacific on 4 January 1945, and arrived at Espiritu Santo on 23 February. Assigned to redeploy troops in the central and southern Pacific, she sailed from Pearl Harbor to the New Hebrides, Marianas, Marshalls, Solomons, Carolines and Okinawa Gunto. Arriving at San Francisco on 11 July for repairs, she sailed again in August to transport troops for the occupation of Japan. She returned to the West Coast late in 1945. On 20 January 1946 she carried 1,800 German prisoners of war with their US Army guards from Long Beach to Liverpool and Le Havre. She returned to New York on 5 March and was decommissioned on 3 April 1946, ownership reverting to the Maritime Commission on the same day. Elizabeth C. Stanton received five battle stars for World War II service.
Саудаға қайта оралу
1946 жылғы 24 тамызда кеме Мур МакКормак Лайнз компаниясына қайтарылды және 1961 жылғы 14 ақпанда «Жарым аралдық навигациялық компанияға» сатылып, «Жаклин Сомек» деп аталды. Кеме 1963 жылғы 18 желтоқсанда Мур МакКормак компаниясына қайта сатылып, 1964 жылғы 28 ақпанда тағы да Windward Steamship Co. компаниясына сатылып, «National Seafarer» деп аталды. Кеме Жапонияға сатылып, 1967 жылдың қыркүйегінде мақұлданып, металлға тілінді.
On 24 August 1946 the ship was returned to Moore McCormack Lines for operation until sold to Peninsular Navigation Co. on 14 February 1961 to be renamed Jacqueline Someck. The ship was sold back to Moore McCormack on 18 December 1963 to be sold again on 28 February 1964 to Windward Steamship Co. to be renamed National Seafarer. The ship was sold to interest in Japan and scrapped September 1967.