Даррелл К. Ройал: Американ футбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы
Darrell Royal
Даррелл К. Ройал – американ футболшысы және жаттықтырушысы (1924-2012). Техас университетінде 3 рет ұлттық чемпион атанды, 11 конференция жеңісіне жетті. Футбол тарихы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы және жаттықтырушы (1924–2012)
American football player and coach (1924–2012)
Даррел К. Роял (6 шілде, 1924 – 7 қараша, 2012) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол Миссисипи штаты университетінің (1954–1955), Вашингтон университетінің (1956) және Техас университетінің (1957–1976) бас футбол жаттықтырушысы болды, мансабында колледж футболы бойынша 184–60–5 есебін тіркеді. Техастағы 20 маусымында Роялдың командалары үш ұлттық чемпионатты (1963, 1969 және 1970), 11 Оңтүстік-Батыс конференциясының титулын жеңіп алды және 167–47–5 есебін көрсетті. Ол Техас Лонгхорнс футбол тарихындағы кез келген бас жаттықтырушыдан көбірек ойын жеңді. Роял 1953 жылы бір маусым бойы Канада футбол лигасының (CFL) «Эдмонтон Эскимос» командасын да жаттықтырды. Ол бас жаттықтырушы ретінде мансабының бойында ешқашан жеңіліс көрмеді. Роял Оклахома университетінде 1946 жылдан 1949 жылға дейін футбол ойнады, ол сол кездегі үздік американ футболшылардың бірі болды. 1983 жылы ол жаттықтырушы ретінде Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. 1996 жылы Остин қаласындағы «Даррел К. Роял – Техас мемориалдық стадионы» оның құрметіне қайта аталды.
Darrell K Royal (July 6, 1924 – November 7, 2012) was an American gridiron football player and coach. He served as the head football coach at Mississippi State University (1954–1955), the University of Washington (1956), and the University of Texas (1957–1976), compiling a career college football record of 184–60–5. In his 20 seasons at Texas, Royal's teams won three national championships (1963, 1969, and 1970), 11 Southwest Conference titles, and amassed a record of 167–47–5. He won more games than any other coach in Texas Longhorns football history. Royal also coached the Edmonton Eskimos of the Canadian Football League (CFL) for one season in 1953. He never had a losing season as a head coach for his entire career. Royal was an All American at the University of Oklahoma, where he played football from 1946 to 1949. He was inducted into the College Football Hall of Fame as a coach in 1983. Darrell K Royal–Texas Memorial Stadium in Austin, Texas, where the Longhorns play their home games, was renamed in his honor in 1996.
Ерте өмір
"К" Рояльдің есімнің ортасы болған, қысқарту емес. Ол оны нәресте кезінде қайтыс болған анасы Кэтидің құрметіне алған. Ол қатерлі ісіктен қайтыс болды, бірақ сол кезде бұл ауруға қатысты ұят болғандықтан, Рояль ересек шаққа дейін оның өлімінің туғанда болғанына сеніп өсті.
"K" was Royal's given middle name, not an abbreviation. He received it in honor of his mother, Katy, who died when he was an infant. She died of cancer, but because of the stigma surrounding the disease at that time, Royal was led to believe until he was an adult that she had died giving birth to him.
Ойын мансабы
1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Роял Холлис орта мектебін бітірді, онда ол футбол ойнаған. Ол АҚШ Әуе күштеріне қосылды, 1945 жылы 3-ші әуе күштері командасы үшін футбол ойнады, содан кейін Оклахома университетінің «Sooners» футбол бағдарламасының скауттары оны байқап, шақырып алды. 1946 жылдан 1949 жылға дейін Оклахома университетінде оның ұстазы, жаттықтырушы Бад Уилкинсонның жетекшілігімен шабуылшы және қорғаушы ретінде өнер көрсетті. Оклахомада оқып жүргенде ол «Delta Upsilon» студенттік қауымдастығына қосылды. Роялдың қорғаушы ретіндегі шеберлігі ерекше көзге түсті, оның мансабындағы 18 ұстау және 1947 жылы «Оклахома A&M» (қазіргі «Оклахома штаты») командасына қарсы өткен ойындағы үш ұстау әлі де «Sooner» рекордтары болып табылады. Роял шабуылшы ретінде де маңызды үлес қосты, тіпті ол Джек Митчелл мен Клод Арнольдпен осы позицияны бөліскеніне қарамастан. 1949 жылғы «Sugar Bowl» турнирінде «Солтүстік Каролина» командасына қарсы 43 ярдық пас берді. Роял мектеп тарихындағы ең жоғары жеңіс көрсеткішінің төртіншісін иеленеді (кемінде 15 ойынды бастаған), шабуылшы ретінде 16–1 есебімен. 1949 жылы бастауыш ойыншы ретінде 11–0 есебімен жеңіске жеткені мектеп тарихындағы ең сәтті маусымдардың бірі саналады.
In 1942, during World War II, Royal finished Hollis High School, where he had played football. He joined the United States Army Air Corps, where he played football for the 3rd Air Force team during 1945 and was spotted and recruited by scouts for the University of Oklahoma Sooners football program. He played quarterback and defensive back at the University of Oklahoma under his mentor, coach Bud Wilkinson, from 1946 to 1949. While attending Oklahoma, he joined the Delta Upsilon fraternity. Royal was most noted for his prowess as a defensive back, where his 18 career interceptions and his three interceptions in the 1947 game against Oklahoma A&M (now Oklahoma State) are still Sooner records. Royal's part time contributions as quarterback had a similar impact, despite the fact that he shared time with Jack Mitchell and Claude Arnold at the position. He threw a 43 yard pass against North Carolina in the 1949 Sugar Bowl. Royal holds the fourth best winning percentage in school history (minimum 15 starts) with a 16–1 mark as a part time quarterback starter. His 11–0 mark as a starter in 1949 ranks as one of the best seasons in school history.
Алғашқы позициялар
Рояль Солтүстік Каролина штатында, Талса және Миссисипи штатында көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол Канадалық футбол лигасының «Эдмонтон Эскимос» командасын жаттықтырды, ал 1954 жылы Миссисипи штатына алғашқы жоғары оқу орнының бас жаттықтырушысы болып қайтып келді. Екі маусымнан кейін ол Тынық мұхитының жағалаулық конференциясындағы Вашингтонға кетті, бірақ Сиэтлде он айдан кем уақыт болды.
Royal served as an assistant coach at North Carolina State, Tulsa and Mississippi State. He coached the Edmonton Eskimos of the Canadian Football League, and in 1954, he returned to Mississippi State for his first collegiate head coaching job. After two seasons, he left for Washington in the Pacific Coast Conference, but stayed in Seattle for less than ten months.
Техас университеті
Рояль 1956 жылдың 18 желтоқсанында Техас университетінің бас жаттықтырушысы болды. Команда 1956 жылы 1–9 есебімен, олардың ең нашар көрсеткішімен, 1957 жылы 6–4–1 есебіне жетіп, Sugar Bowl-ға қатысты. Екі жылдың ішінде Рояль «Лонгхорн» командасын Cotton Bowl-ға алып келіп, елдегі төртінші орынды иеленді. Рояль 20 жыл бас жаттықтырушы болған кезде Техас командасы ешқашан жеңіліспен аяқталған маусымды өткізбеді. Рояль Техаста 0.780 көрсеткішпен рекорд жасады, ал жалпы көрсеткіші 0.754 болды. Оның ең есте қаларлық ойындары Арканзас Razorbacks командасына және Колледж футбол залының бас жаттықтырушысы Фрэнк Бройлске қарсы болды. Рояль басшылығымен Техас командасы мектептің алғашқы үш ұлттық чемпионатын (1963, 1969 және 1970 жылдары) жеңіп алды, 11 Оңтүстік-Батыс конференциясы чемпионатын жеңіп алды немесе бөлісті және 16 турнирге қатысты. Оның 1963 және 1969 жылғы командалары маусымды жеңіліссіз және теңдіксіз аяқтады – 2005 жылға дейін ешбір «Лонгхорн» командасы қайталай алмаған нәтиже. Рояль командалары жүгіруге баса назар аударатынымен белгілі болды. «Пас беру кезінде үш нәрсе болуы мүмкін, ал олардың екеуі жаман» деген сөз Рояльге жатқызылады, бірақ Рояль өзі оны басқа бірінші жаттықтырушыға, Вуди Хейске жатқызды. Рояльдің жаттықтырушылық тактикасы Гари Шоудың колледж футболындағы жалдау және жаттықтырушылық тәжірибесін ашып көрсеткен «Meat on the Hoof» атты кітабында сынға ұшырады, ол Шоу Техас футбол бағдарламасынан кеткеннен кейін алты жыл өткен 1972 жылы жарияланды. 1962 жылдан бастап Рояль Техастың жеңіл атлетика директоры болып тағайындалды. 1976 жылы жаттықтырушылық қызметтен зейнетке шығып, 1980 жылға дейін жеңіл атлетика директоры болып қалды. Кейін ол университет президентінің спорттық бағдарламалар жөніндегі арнайы көмекшісі болып қызмет етті. Өзінің қызметінің барысында Рояль афроамерикандықтарды UT спорттық бағдарламасына интеграциялауды қадағалады. Сол кезде, UT 1956 жылы қара түсті студенттерді қабылдаса және 1963 жылы оларға жеңіл атлетика бағдарламасын ашса да, 1960 жылдардың соңына дейін қара түсті студент-спортшылар болған жоқ. Техас университетінің 1959 жылғы 10 қарашадағы құпия хатында университеттегі әртүрлі жаттықтырушылардың қара түсті ойыншыларға деген пікірлері туралы айтылған: «Рояль жаттықтырушысы қара студенттерді жаттықтырды, бірақ олар проблема тудырады дейді. Ақ спортшылар әсіресе өз бөлмелеріне кіріп, төсектерде жатқан қара жігіттерге наразылық білдірді. Даррелл басқа Оңтүстік-Батыс конференциясының командалары оларды қабылдамайынша және тұрғын үй мәселесі шешілмейінше немесе жағдай өзгермейінше, командасында ешқандай қаралар болғысы келмейтінін айтты». 2005 жылы Рояль «жағдай өзгеріп жатыр. Бірақ сол кезде бұл жерде өзгерістер тез болған жоқ» деп мәлімдеді. Ол Сан-Антониодан Джулиус Уиттиерге (1950–2018) стипендия ұсынды, өйткені соңғы алушы нашар оқу көрсеткіштерінен оқудан шығып қалды, және Уиттиер Техас Лонгхорнс футбол командасы үшін ойнаған алғашқы қара студент-спортшы болды. Уиттиер 1976 жылы Линдон Б. Джонсонның қоғамдық істер мектебін магистр дәрежесімен бітіріп, Даллас округінің прокуратурасында бас прокурор болып жұмыс істеді. Рояль сонымен қатар Фредди Стейнмаркті жаттықтырды, ол 1969 жылғы Лонгхорнс ұлттық чемпионатының мүшесі болды және кейін сүйек қатерлі ісігінен қайтыс болды. Стейнмарк бірнеше кітаптың және 2015 жылғы «My All American» фильмінің тақырыбы болды, онда Рояль рөлін Аарон Экхарт ойнады. 1996 жылы университет Рояльды құрметтеп, Техас мемориалдық стадионын Даррел К. Роял – Техас мемориалдық стадионы деп қайта атады. Рояль 1983 жылы Колледж футбол залына сайланды. Рояль жаттықтырушы ретінде оның мотивациялық құралы ретінде қолданылған Роялизмдерімен танымал болды. Оның айтқан сөздерінің арасында: «Құдай талантты, дене бітімін, жылдамдықты береді. Бірақ адам қанша тырысатынын өзі шеше алады». «Мен жеңімпаз жаттықтырушы ретінде есте қалуымды қалаймын, сонымен қатар адал және этикалық жаттықтырушы ретінде есте қалуымды қалаймын». «Бақытты ойлау керек. Егер сіз саздыққа түсіп қалсаңыз, артқы қалтаңызды тексеріңіз, мүмкін балық ұстаған шығарсыз». «Сендердің ойындарыңдағы кері қадамдар сізді минадан да жылдам құртады». «Бізге не тастаса да, біз жеңіске жетеміз. Футбол ойындарында тек ашулы адамдар ғана жеңіске жетеді».
Royal took over as head coach at the University of Texas (UT) on December 18, 1956. The team went from a 1–9 record in 1956, their worst record ever, to a 6–4–1 mark in 1957 and a berth in the Sugar Bowl. Within two years, Royal had the Longhorns in the Cotton Bowl as the number four team in the country. In Royal's 20 years as head coach, Texas never had a losing season. Royal posted a 0.780 record at Texas, and his overall record was 0.754. Some of his most memorable games were against the Arkansas Razorbacks, and fellow College Football Hall of Fame head coach Frank Broyles. With Royal at the helm, Texas won the school's first three national championships (1963, 1969 and 1970), won or shared 11 Southwest Conference championships, and made 16 bowl appearances. His 1963 and 1969 teams finished the season undefeated and untied—something no Longhorn team would do again until 2005. Royal's teams were known for being very run oriented. The quote, "Three things can happen when you pass, and two of them are bad," is often attributed to Royal, but Royal himself attributed it to another run first coach, Woody Hayes. Royal's coaching tactics were the subject of criticism in Gary Shaw's exposé of college football recruiting and coaching practices, Meat on the Hoof, which was published in 1972, six years after Shaw left the Texas football program. Beginning in 1962, Royal also served as Texas' athletic director. He retired from coaching in 1976 and remained director of athletics until 1980. He then served as special assistant to the university president on athletic programs. During his tenure, Royal oversaw the integration of African Americans into the UT athletics program. At that time, while UT began admitting black students in 1956 and opening the athletics program to them in 1963, there were no black student athletes well into the late 1960s. In a confidential University of Texas memo dated November 10, 1959 which related to how various coaches at the university felt about black players, it was stated that "Coach Royal has coached Negro students, but says they create problems. White players particularly resented Negro boys coming in their room and lounging on their beds. Darrell was quite pronounced in not wanting any Negroes on his team until other Southwest Conference teams admit them and until the housing problem is solved or conditions change." In 2005, Royal retrospectively noted that "things they are a changing. But they weren't changing that quickly around here at the time." He offered a scholarship to Julius Whittier (1950 2018) of San Antonio after the last recipient dropped out due to poor academic performance, and Whittier became the first black student athlete to play for the Texas Longhorns football team. Whittier went on to graduate from the Lyndon B. Johnson School of Public Affairs in 1976 with a master's degree and worked as a chief prosecutor with the Dallas District Attorney's Office. Royal also coached Freddie Steinmark, who was a member of the 1969 Longhorns National Championship team and subsequently died from bone cancer. Steinmark has been the topic of several books and a 2015 movie, My All American where Royal was portrayed by Aaron Eckhart. In 1996, the University honored Royal by renaming Texas Memorial Stadium as Darrell K Royal–Texas Memorial Stadium. Royal was elected to the College Football Hall of Fame in 1983. Coach Royal was famous for the inspirational Royalisms he deployed as motivational tools. These sayings include:
"God gives talent, size, speed. But a guy can control how hard he tries." "I want to be remembered as a winning coach, but I also want to be remembered as an honest and ethical coach." "You've got to think lucky. If you fall into a mud hole, check your back pocket—you might have caught a fish." "Punt returns will kill you quicker than a minnow can swim a dipper." "Don't matter what they throw at us. Only angry people win football games."
Өмірінің соңғы жылдары мен өлімі
Рояль зейнетке шыққан жылдары әйелі Эдитпен және бұрынғы президент Линдон Б. Джонсон мен белгілі музыкант Уилли Нельсон сияқты жақын достарымен өмір сүруден ләззат алды. Ол гольф ойнауды және табиғатта уақыт өткізуді ұнататын. 1991 жылы Рояль Уилли Нельсонның салық борышына байланысты IRS-тың тәркілеген Pedernales Country Club клубы үшін 117 350 доллар төледі. Ол кәсіби бейсболшы Пит Раннелспен бірге Техас штатының Марбл-Фолс қаласындағы «Чемпиондар» жазғы лагерін құруға көмектесті, ол бүгінге дейін жұмыс істеп келеді. Рояль 2012 жылдың 7 қарашасында Альцгеймер ауруының асқынуынан қайтыс болды. Ол Техас штатының Остин қаласындағы Техас мемлекеттік зиратында жерленген. Рояльді әйелі Эдит (1925 ж.т.), олар 1944 жылдың 26 шілдесінде үйленген еді, қалдырды. Олардың Сами Мак атты ұлы және екі баласы – Марьян Роял Казен (1945–1973) және Дэвид Уэйд Роял (1952–1982) болды, екеуі де автокөлік апатынан көз жұмды.
Royal spent his retired years enjoying life with his wife, Edith, and close friends such as former president Lyndon B. Johnson and noted musician Willie Nelson. He enjoyed playing golf and spending time in nature. In 1991, Royal paid $117,350 for Willie Nelson's Pedernales Country Club after it was seized by the IRS due to Nelson's tax debt. He, along with professional baseball player Pete Runnels, also helped found a co ed summer camp, Camp Champions in Marble Falls, Texas, which is still in existence today. Royal died on November 7, 2012, due to complications of Alzheimer's disease. He is interred at the Texas State Cemetery in Austin, Texas. Royal was survived by his wife Edith (b. 1925), whom he married on July 26, 1944. They have a son, Sammy Mack, and two predeceased children, Marian Royal Kazen (1945–73) and David Wade Royal (1952–82), both of whom died in automobile related accidents.
Канадалық футбол
Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффЖеңісЖеңілісТеңЖеңіс %Қорытынды нәтижеЖеңісЖеңілісЖеңіс %НәтижесіEDM19531240.750 1-орын (Батыс дивизионы) 1 2 .333 Батыс дивизионының финалында жеңілді 1–2Жалпы124012
Team Year Regular season PostseasonWonLostTiesWin %Finish Won Lost Win % ResultEDM19531240.750 1st in WIFU 1 2 .333 Lost in WIFU Final 1–2Total1240 12