Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индонезиялық бадминтон ойыншысы
Indonesian badminton player
Ерте өмір
Хартоно 1949 жылдың 18 тамызында Сурабая қаласында Нио Хап Лянг болып дүниеге келген. Ол Зұлқарнайн Құрнияванның ұлы және отбасыдағы сегіз баланың үшіншісі. Оның қарындасы Утами Деви – бес мәрте ұлттық бадминтон чемпионы және Индонезияның Uber Кубогы құрама командасының бұрынғы ойыншысы. Әкесінің клубынан кеткен соң Хартоно көптеген талантты индонезиялық бадминтоншыларды тәрбиелеген Раджавали клубында ойнады. 15 жасында ол жасөспірімдер арасындағы ұлттық чемпионатта жеңіске жетті.
Hartono was born on 18 August 1949 as Nio Hap Liang in Surabaya. He is the son of Zulkarnain Kurniawan and the third child of eight siblings in the family. His sister Utami Dewi is a five time national badminton champion and former Indonesia Uber Cup team member. After leaving his father's club, Hartono would later play for the much bigger Rajawali Club where many good Indonesian badminton players were trained. At age 15, he won the national junior championship.
Бадминтон мансабы
1967 жылғы Томас Кубогы құрамына кірген Хартоно барлық матчтарында жеңіске жетті, бірақ Индонезия өте даулы финалда Малайзиядан жеңілді, онда жанкүйерлердің тәртіпсіздігіне байланысты ойын тоқтатылды. Кейін екі командаға да Жаңа Зеландияда ойынды қайта бастау мүмкіндігі берілді, бірақ Индонезия бас тартты, осылайша Малайзияға кубок табыс болды. Бір жылдан соң, өзінің алғашқы әрекетінде 18 жасар Хартоно екі жыл бұрын жеңімпаз атанған Малайзиялық Тан Айк Хуанды жеңіп, турнирдің ең жас чемпионы атанды. Содан бері ол 1968 жылдан 1974 жылға дейін қатарынан жеті рет жеңіп, осы жарыста үстемдік құрды. Алайда Хартоно келесі жылы отандасы Лием Сви Кингке қарсы жеңіп, сегізінші титулын жеңіп алды, осылайша турнир тарихындағы ең сәтті ерлер жекелеген ойыншысы атанды. 1981 жылы ол тағы да қайта оралуға тырысты, бірақ жартылай финалда Пракаш Падуконеге үш сеттік күрес барысында жеңілді: 15–10, 7–15, 8–15. Ұлттық Англия чемпионатындағы жетістіктерінен бөлек, Хартоно мансабында көптеген халықаралық ашық турнирлерде жеңіске жетті. 1969 жылы ол канадалық және АҚШ ашық чемпионаттарында Sture Johnsson және отандасы Мулджадиді жеңіп, жеңімпаз атанды. Сол жылы ол Сингапур ашық чемпионатында ерлер арасындағы жеке және жұп сынында жеңіске жетті. Жекелей финалда Мулджадиді жеңіп, Индратномен бірге Ли Ва Чин мен Ё А Сенгті жұптық финалда жеңді. 1971 жылы ол екінші рет Канада ашық чемпионатында жеңіске жетті және екі рет Иппей Кодзиманы жеңгеннен кейін алғашқы Дания ашық чемпионатында жеңімпаз атанды. Сол жылы ол Батыс Үндістан чемпионатында да өнер көрсетіп, ерлер арасындағы жекелей финалда Мулджадиді жеңіп, үш жүлделі жеңіске қол жеткізді. Ол ерлер арасындағы жұптық финалда Мулджади мен Сумираттаны жеңу үшін Индра Гунаванмен, ал аралас жұптық финалда Индра Гунаван мен Сунила Апеді жеңу үшін Рафия Латифпен серіктестік құрды. 1973 және 1975 жылдары Хартоно Флеминг Дельфс пен Свенд Приді жеңіп, екінші және үшінші Дания ашық чемпионаттарында жеңіске жетті. 1981 жылы ол финалда отандасы Лиус Понгохты жеңіп, тұңғыш Жапон ашық чемпионатында жеңіске жетті. Хартоно ірі жарыстарда да сәттіліктерге қол жеткізді. 1970 жылы Бангкокте өткен Азия ойындарында ол ерлер командалық жарысында алтын медаль, ал ерлер жұптық және аралас жұптық жарыстарында екі қола медаль жеңіп алды. 1971 жылы ол Азия чемпионатында тағы бір алтын медаль жеңіп алды, онда Индонезия ерлер командасының финалында Малайзияны жеңді. 1972 жылы Мюнхенде бадминтон демонстрациялық спорт түрі ретінде ұсынылған ойындарда Хартоно ерлер жекелей сынында жеңіске жетті, алғашқы турда Канаданың Джейми Полсонды, жартылай финалда Швецияның Стюре Джонссонды және финалда Данияның Свенд Приді жеңді. "Ресми" әлем чемпионатын жеңуге тырысқан Хартоно 1980 жылы Джакартада өткен IBF әлем чемпионатында қатысып, финалға өтті, онда ол өзінің ізбасары Лием Сви Кингпен кездесті. Қызықты болмаған финалда Хартоно 15–9, 15–9 есебімен екі ойында жеңіске жетті. 1967 жылы Томас Кубогында дебют жасағаннан бері Хартоно бұл жарыста белсенді қатысып, 1970 жылдан 1982 жылға дейін ел үшін ойнауын жалғастырды. 1970, 1973, 1976 және 1979 жылдарғы Томас Кубогы Хартоно мен оның командасы үшін үлкен жетістіктерге толы болды, Индонезия қатарынан төрт рет жеңіске жетті. 1982 жылғы Томас Кубогының финалында қартайған Хартоно елдің шақыруына жауап берді, бірақ оның ойыны бұрынғы деңгейде болмады және ол Қытайдың алғашқы Томас Кубогын жеңуіне кедергі келтіре алмады. Жарыстан кейін Хартоно зейнеткерлікке шығуын жариялап: "Мен қазір зейнеткерлікке шығуым керек деп ойлаймын. Шындығында, мен бұрыннан зейнеткерлікте болғанмын. Бірақ бұл Томас Кубогы еді, менің елімде мен қажет болдым, мен Индонезияда тұрамын және Индонезияны жақсы көремін, сондықтан олардың сұрағандарын істеуім керек".
As a member of the 1967 Thomas Cup squad, Hartono won all of his matches, but Indonesia was beaten by Malaysia in a highly controversial final in which play was suspended due to the unruly crowd. Both teams were later offered a chance to resume their clash in New Zealand but Indonesia declined, thus handing Malaysia the cup. A year later, on his first try at the All England Championships, the 18 year old Hartono became the youngest ever champion of the tournament, beating Tan Aik Huang from Malaysia who had been the winner two years earlier. From then on, he dominated the event like very few had before, winning seven titles consecutively from 1968 to 1974. Hartono, however, came back the following year to win his eighth title against his compatriot Liem Swie King thus becoming the most successful men’s singles player in the history of the tournament. He attempted another comeback in 1981, but lost in the semi finals to Prakash Padukone in a three sets battle, 15–10, 7–15, 8–15. Besides his All England success, Hartono won many international open titles throughout his career. In 1969, he won the Canadian and the US Open titles after defeating Sture Johnsson and his compatriot Muljadi in the respective finals. In the same year, he also won both the Singapore Open men's singles and doubles titles. He defeated Muljadi in the singles final and partnered with Indratno to beat Lee Wah Chin and Yeo Ah Seng in the doubles final. In 1971, he won his second Canadian Open title and clinched his first Denmark Open title after defeating Ippei Kojima on both occasions. He also competed in the Western Indian Championship that year and won a hat trick of titles, beating Muljadi in the men's singles final, partnered with Indra Gunawan to beat Muljadi and Sumiratta in the men's doubles final and partnered with Rafia Latif to beat Indra Gunawan and Sunila Ape in the mixed doubles final. In 1973 and 1975, Hartono won his second and third Denmark Open titles after beating Flemming Delfs and Svend Pri respectively. In 1981, he would win his maiden Japan Open title after beating his compatriot Lius Pongoh in the final. Hartono also had some success in major games. At the 1970 Asian Games held in Bangkok, he won gold in the men's team event and two bronze in the men's doubles and mixed doubles events. In 1971, he would win another gold at the Asian Championships where Indonesia defeated Malaysia in the men's team final. In the 1972 Munich Games in which badminton was presented as a demonstration sport, Hartono won the men’s singles event, after beating Jamie Paulson of Canada in the first round, Sture Johnsson of Sweden in the semi finals, and Svend Pri of Denmark in the final. In his attempt to win an 'official' world championships, Hartono participated in the 1980 IBF World Championships held in Jakarta and managed to reach the final where he would meet his successor Liem Swie King. In a final that lacked intensity, Hartono prevailed in two straight games with the score of 15–9, 15–9. Since his debut in 1967, Hartono remained active in the Thomas Cup competition and continued to play for his country at the event from 1970 to 1982. The 1970, 1973, 1976, and 1979 Thomas Cup would turn out to be a resounding success for Hartono and his team, with Indonesia sweeping four straight titles. At the 1982 Thomas Cup Finals, the aging Hartono once again answered the call of his nation but his play was not on par with his previous performances and he was not able to help his team to prevent China from winning their first ever Thomas Cup title. After the competition, Hartono announced his retirement, saying "I believe I have to retire now Actually, I was already retired. But this was the Thomas Cup and my country needed me and because I live in Indonesia and I love Indonesia, I must do what they ask."
Зейнеткерліктен кейін
Хартоно Индонезия бадминтон қауымдастығына (PBSI) қатысып, 2006 жылға дейін даму мәселелері жөніндегі төраға лауазымын қоса, түрлі қызметтер атқарды. Қазіргі уақытта PBSI-дың Құрмет кеңесінің мүшесі. Хартоно Бадминтон әлемдік федерациясының (BWF) жұмысына да белсенді қатысты. 1985-1986 жылдары және кейін 1994-2009 жылдары Кеңес мүшесі болды. Хартононың имиджі мен беделі Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасын (БҰҰДБ) оны Индонезияның ізгі ниет елшісі етіп тағайындауға итермеледі.
Hartono became involved with the Indonesian Badminton Association (PBSI), holding different positions such as Chairman of Development Affairs until 2006. He is currently a member of PBSI’s Board of Honour. Hartono also played an active role within the Badminton World Federation (BWF). He was a member of the Council in 1985 1986, and later from 1994 to 2009. Hartono’s image and reputation led the United Nations Development Programme (UNDP) to appoint him as a Goodwill Ambassador for Indonesia.
Жеке өмір
Хартоно 1976 жылы Джейн Анварға үйленді және олардың екі баласы бар: ұл (Кристофер) мен қыз (Кристина). 1988 жылы Хартоно Австралияда жүрек тамырларын айналып өту операциясын жасатты. 1989 жылдан бері Хартоно шіркеудегі рухани қызметімен белсенді айналысып келеді. 2001 жылы Хартоно Индонезияның Джакарта қаласындағы Бетел шіркеуінің ассистент пасторы болды. Хартононың Сингапурдағы Мадам Тюссо мұражайында оның бейнесінен жасалған балауыз мүсіні де бар.
Hartono married Jane Anwar in 1976 and they have two children, a son (Christopher) and a daughter (Christine). In 1988, Hartono had coronary bypass surgery in Australia. Since 1989, Hartono has been extremely active with his church ministry. In 2001, Hartono became associate pastor of Bethel Church in Jakarta, Indonesia. Hartono also had a wax sculpture in his likeness at the Madame Tussauds museum in Singapore.