Канададағы Мичипикотен өзені

Кіріспе

Канададағы өзен

Мичипикотен өзені – Канаданың Онтарио провинциясының солтүстігіндегі Алгома ауданындағы өзен. Ол Дог көлінен басталып, Магпи өзенімен бірігіп, Уава қаласының жанындағы Супериор көлінің Мичипикотен шығанағына құяды. Өзеннің аты оджибве тіліндегі Mishipikwadina сөзінен шыққан, ол "үлкен тік жарлар" деген мағынаны білдіреді және өзен сағасының жанындағы үлкен төбелерге сілтеме жасайды. Дог көлінің шығысынан Мичипикотен өзені оңтүстікке қарай Манитовик және Уайтфиш көлдері арқылы ағып өтеді. Содан кейін ол негізінен батысқа қарай Супериор көліне құяды. Өзеннің соңғы бөлігінде (Brookfield Power Inc. компаниясы басқарады) төрт гидроэлектр станциясы орналасқан, ал оның сағасында бұрынғы сауда орталығы болған Мичипикотен провинциялық паркі бар.

Тарих

Археологтар Мичипикотен өзенінде және оның айналасындағы аңғарда бірқатар тарихқа дейінгі ескерткіштерді анықтады. Осы қалдықтардың ең кең тарағаны Кейінгі ормандар кезеңіне жатады, бірақ кейбіреулері Архаикалық кезеңге дейін жетеді. Керамика сияқты артефакттар Блэкдак және Лорел дәстүрлерімен байланысты. Кейін, тері саудасы дәуірінде, бұл өзен Миссинаиби және Мус өзендері арқылы Джеймс шығанағына қол жеткізуді қамтамасыз етті. Пьер Эспри Радиссон мен Медар де Грозелье бұл жолды алғашқы беймезгілдердің бірі болып басып өткендер деп саналады. 18 ғасырдың басында өзен сағасында француз тері сауда бекеті салынды, ол кейде «Форт Мичипикотен» деп аталды. Кейін, француз-үнді соғысында британдықтардың жеңісінен кейін, бұл бекет тастап кетілді. Ақырында, ол 18 ғасырдың соңында британдықтар кезінде қайта ашылды, ал Гудзон шығанағы компаниясы (HBC) және Солтүстік-Батыс компаниясы өзен сағасында бәсекелес сауда бекеттерін ашты, ал бұрынғысы 1770 жылдары өзен бойында сауда бекеттерін салған. 1781 жылы HBC-нің алғашқы толық уақытты геодезисі Филип Тернор өзенді егжей-тегжейлі зерттеді, содан кейін порттаждар жақсартылды. Екі компания 1821 жылы бірікті, ал Мус/Миссинаиби/Мичипикотен жолы HBC-нің Superior көлі айманы үшін бекітілген жабдықтау жолы болды, бұл тері саудасын Монреаль емес, Гудзон шығанағына бағыттады. 1880 жылдары Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (CPR) салынып жатқанда, құрылыс материалдары өзен сағасына, сондай-ақ Мичипикотен портына түсірілді. Материалдар негізінен құрлықпен, бірақ Wawa көлі мен Манитовик көліндегі бу кемелері арқылы көтерілді. Канадалық Тынық мұхиты магистралінің (жақын орналасқан бөлігі CP White River Subdivision) бағыты Ұлы көлдер жүйесіне параллель және өзенге перпендикуляр болды, бірақ ішкі аймаққа қарай жылжып, Мичипикотен өзенінің сауда бекетінің маңыздылығын азайтты, ал мысалы, Миссанабиде бизнесті дамытты. Өзен бір кезде Мичипикотен биік сарқырамасы деп белгілі бірнеше сарқырама арқылы ағып өткен. 1904 жылы бөгет пен гидроэлектр стансасының құрылысы басталды, ол аймақтағы Хелен кеніші сияқты кен орындарына қуат беруді көздеді. 1926 жылы алтын өндірісінің жаңаруын күтіп, электр стансасы жаңартылды. Бұл екінші алтын бумы халықты және дамуды жаңа алтын өндіру қалаларына, олар бірлесіп «Алтын Парк» деп аталды, және өзен жағасындағы елді мекендерден алыстатты.

A number of prehistoric sites on the Michipicoten River, as well as in the surrounding valley, have been identified by archaeologists. Of these remains, the most extensive are from the Late Woodland period, though some go as far back as the Archaic period. Artifacts, such as ceramics, have been linked to the Blackduck and Laurel traditions. Later, in the days of the fur trade, this river provided access to James Bay by way of the Missinaibi and Moose rivers. Pierre Esprit Radisson and Médard des Groseilliers are believed to be the first non natives to travel this route. A French fur trading post was built at the river's mouth in the early 18th century, at a site sometimes called "Fort Michipicoten". Later, after the British triumph in the French and Indian War, the post was abandoned. It was eventually reopened later in the 18th century under the British, and the Hudson's Bay Company and North West Company both opened competing trading posts at the river mouth, with the former building trading posts along the river's route in the 1770s. In 1781, Philip Turnor, the HBC's first full time surveyor, performed a detailed survey of the river, followed by many upgrades to the portages. The two companies merged in 1821, and the Moose/Missinaibi/Michipicoten route became the established supply route for HBC's Lake Superior District, orienting the fur trade up to Hudson Bay rather than Montreal. In the 1880s, during the construction of the Canadian Pacific Railway (CPR), construction materials were landed at the mouth of the river, as well as at Michipicoten Harbour. The materials were then moved upriver mostly on land, though partially using steamboats on Wawa Lake and Lake Manitowick. The routing of the Canadian Pacific mainline (the nearby section of which is the CP White River Subdivision) was oriented to parallel the Great Lakes system and ran orthogonal to the river, but fell well inland and diminished the importance of the Michipicoten River trading post, while stimulating business elsewhere, for example at Missanabie. The river once flowed over a succession of cascades known as Michipicoten High Falls. In 1904, construction began on a dam and hydroelectric power plant, intended to provide power to mines in the area such as the Helen Mine. The power plant was later upgraded in 1926 in anticipation of a revived gold mining industry. This second gold mining boom drew population and development toward the new gold mining towns, which were referred to collectively as Gold Park, and away from existing riverside settlements.