Кіріспе
Үнді скрипкашысы, әншісі және композиторы, сонымен қатар Шенкар деген сахналық есімімен де танымал L. Shankar, әлемдік музыкаға жаңашылдық үлесімен белгілі. Ол Мел Гибсонның "The Passion of the Christ" (2004) фильміне музыка жазып, орындады, бұл жұмысы 36-шы GMA Dove Awards жүлдесінде «Жылдың аспаптық альбомы» номинациясы бойынша Dove Award жүлдесін жеңіп алды. 2002 жылы Джонатан Дэвис пен Ричард Гиббспен бірлесіп «Қаралғандардың патшайымы» фильміне саундтрек жазды, сегіз ән жазды, оның бесеуі фильмге іріктелді. Оның әкесі В. Лакшминарайана – танымал карнатик вокалисі және скрипкашы, ал анасы Л. Сейталақшми – жаттығудан өткен әнші және винада ойнайтын. Ол көбінесе екі-үш сағатқа созылатын жеке концерттер өткізетін. 17 жасқа келгенде Шанкар ұлттық теледидарда жиі өнер көрсетіп, бірнеше альбомдар жазды, ол кезде ол өте ізделіспен скрипкашы болды. Веслиан университетінде ол әлемдік музыканы оқып, түрлі мәдениеттердің музыка жүйелерін үйренді. Шанкар әрқашан музыкадағы тәжірибелерге ашық болды. Ол өнерлерінде карнатик және хиндустан стильдерін жиі біріктірді. Аспап 1981 жылы Фил Коллинстің танымал жеке альбомы Face Value-де тұңғыш рет ойнатылды, сондай-ақ Шанкардың Who's to Know альбомында да пайда болды. Ол картоннан прототип жасап, дизайнды жетілдіруге шамамен бір жарым жыл жұмсады. Шанкардың сөзіне сүйенсек, «Мен өзімнің скрипкамды жасамайынша, бөлік-бөлік құрастырып, содан кейін ғана олар маған жауап берді, әйтпесе оны ешкім қабылдағысы келмеді». Ол және Паркер сағаттап түрлі материалдар мен формаларды сынап көрді, ол екі мойынның да бірдей мықты болуын қамтамасыз етті, бір мойынға ғана басымдық бермеу үшін. 5 ½ октаваның кең диапазонын ұсынатын бір мойында ойнау екінші мойында да серпінді әсер етеді. Ойнау кезінде көлденең қабырғаны иінге немесе кеудеге (үнді стилінде) сүйеуге болады. Оның айтуынша, «Бұл музыкалық тұрғыдан әлдеқайда қанағаттанарлық». Осыған дейін карнатик скрипкасы көбінесе жеке аспап ретінде немесе вокалды концерттерде сүйемелдеуші аспап ретінде қолданылып келді. Олар скрипкалық трио ретінде бірнеше альбом жазды.
Fusion
jazz better known as L. Shankar, is an Indian violinist, singer and composer who also goes by the stage name Shenkar. Known for his innovative contributions to world music, and wrote and performed vocals on Mel Gibson's 'The Passion of the Christ' (2004) which won a Dove Award for Instrumental Album of the Year at the 36th GMA Dove Awards. He also worked on the soundtrack for the 2002 film Queen of the Damned with Jonathan Davis and Richard Gibbs and recorded eight songs of which five were picked for the movie. His father V. Lakshminarayana was a renowned Carnatic vocalist and violinist and his mother L. Seetalakshmi was a trained singer and played the veena. often performing solo concerts that lasted between two and three hours. By the age of 17, Shankar had become a highly sought after violinist, performing regularly on national television and recorded several albums. At Wesleyan University, he studied world music and learnt the music systems of different cultures. Shankar had always been open to experimentation in music. He often merged Carnatic & Hindustani styles in his performances which he designed and had it made by Ken Parker of Stuyvesant Sound in New York. The instrument made its debut in 1981 on Phil Collins' acclaimed solo album, Face Value, as well as on Shankar's own album, Who's to Know. He made a prototype with cardboard and spent about a year and a half improving the design. According to Shankar, “It was not easy to get anyone to take my violin seriously until I crafted one myself putting it together piece by piece and then suddenly they responded”. He and Parker spent hours testing various materials and forms and he made sure that both necks were equally strong to avoid a tendency to predominantly play on only one. In addition to providing a wide range of 5 ½ octaves, playing on one neck produces a sympathetic effect on the other. The horizontal rib can be positioned beneath the chin or supported against the chest (Indian style) while playing. According to him, “It’s musically more satisfying”. Prior to that, Carnatic violin had been primarily a solo instrument or used as an accompaniment in vocal concerts. They recorded several albums as the Violin Trio.
1973 - 1978: Шакти (бұрынғы аты - Турияннда Сангет)
1973 жылы құрылған алғашқы құрамда Шанкар скрипкада, Джон Маклафлин гитарада, Р. Рагхаван мридангамда, Махалакшми Ива Маклафлин (тамбура) және Танима (шрути-бокс) болды. Шакти осы атпен танылар алдында олар Туриянанда Сангит деп аталды, бұл атауды оларға Шри Чинмой берді, сөзбе-сөз аударғанда – «музыкадағы ең биік қуаныш». Кейін таблаға Закир Хуссейн қосылды және топ мүшелері «Батыстағы тыңдаушыларға жақын» болатын атты қалағандықтан, топтың атын Шакти деп өзгертті. Топ 1978 жылы тарады, Шанкар айтқандай, «репетицияларға жеткілікті уақыт берілмеді деп ойладым және мен оны дұрыс істегім келді». Осы кезеңде Шанкар электр скрипкасын таңдап, Франк Заппамен бірге гастрольдік сапарлар жасады, бұл жағдайда Жан-Люк Понтидің орнын иеленді. Бұл тәжірибе 1979 жылы оның Америкадағы тұңғыш жеке альбомы «Touch Me There» үшін Заппаның өлеңдерін жазуына және үлесін қосуына әкелді. 1979 жылы Шанкар қысқа мерзімге Маклафлиннің One Truth Band тобына қосылды, оның құрамында бас-гитарада Фернандо Сондерс, клавишаларда Стю Голдберг және барабанда Тони Смит болды. Олар студиялық альбомды жазу үшін бірікті. 1982 жылы Үндістандағы қысқаша «Шакти Реюнион» гастролі кезінде Шанкар (қос скрипкада) Закир Хуссейн және Т.Х. Вику Винакараммен бірге Ларри Кориеллмен бірге өнер көрсетті. Маклафлиннің ойнайтын саусағының бірі жарақат алғанда Кориелл оны ауыстырды. 1997 жылы Шакти «Remember Shakti» деген атпен қайта құрылды. Алайда, жаңа құрамда Шанкар болған жоқ.
The group disbanded in 1978 and as Shankar put it, ‘I felt enough time wasn’t given to rehearsals and I wanted to do it right’. During this period, Shankar took on the role of playing the electric violin and toured alongside Frank Zappa, succeeding Jean Luc Ponty in the position. The experience led to Zappa producing and contributing lyrics for his debut 1979 American solo album, Touch Me There. In 1979, Shankar briefly joined McLaughlin's One Truth Band, which also included Fernando Saunders on bass, Stu Goldberg on keyboards, and Tony Smith on drums, to record the studio album, Electric Dreams. In 1982 during the brief Shakti Reunion tour in India, Shankar (on the double violin) performed with Larry Coryell, alongside Zakir Hussain & TH Vikku Vinakaram. Coryell filled in when McLaughlin had injured one of his playing fingers. Shakti regrouped again in 1997 under the name Remember Shakti. However, the new line up excluded Shankar.
1979: " Touch Me There " Zappa Records тобының әндері
Шанкар 1978 жылы Германиядағы поп-фестивальде жұмыс істеп жүрген кезде Фрэнк Заппамен танысты. Кездейсоқ джем-сессия кезінде Заппа оған Нью-Йоркте өзінің тобымен ойнауға шақырды. "Шакти" тобы тарағаннан кейін Шанкар қысқа уақытқа Заппамен гастрольде болды, соның нәтижесінде ол скрипкашыны өзінің лейбліне алды. 1979 жылы олар "Touch Me There" альбомын шығарды, онда Шанкардың электрлі бес ішекті скрипкасы мен вокалы, гитарист Фил Палмер және барабаншы Саймон Филлипс қатысты. Альбом Англияда жазылды, онда британдық ырғақтык бөлім тартылды. Альбомдағы көптеген композициялар Шанкарға тиесілі болса, Заппа аранжировка жасады және альбомға енген өлеңдерді жазды. Заппаның сөзінше, "Бұл радиода сәтті ойналатын көптеген материалдарды қамтиды".
1980 - 1985: Кім біледі, Әркім үшін көрініс және ән
1980 жылдары Шанкар ECM лейблімен бірнеше альбом шығарды, оның алғашқысы "Who’s To Know" болды, онда оның қос скрипкасы естіледі және Умаялпурам К. Сивараман мридангамда, ал Закир Хуссейн таблада сүйемелдеді. ECM шолушысы Тиран Гриллоның сөзінше, альбом "Шанкардың ерекше стилі мен мелодиялық сезімталдығының арқасында ECM-нің бағалы қазынасы болып қалады". 1984 жылы Шанкар екінші ECM альбомын, "Vision" шығарды, оған саксофонист Ян Гарбарек және трубашы Палле Миккельборг қосылды. AllMusic шолуында Ричард С. Джиннелл осы альбомды "керемет, әуездік күш" деп сипаттап, оның тыңдауға өте оңай екенін айтады. The Washington Post газетінен J.D. Considine былай деп жазады: Шанкардың "жекелеген жазбалары фьюжн джаздың артық өрнегінен мүлдем аулақ және оның орнына джазда естілмеген биік рухқа жетелейтін, терең тыныштыққа ұмтылады". Карнатик музыкасының дәстүрлі өкілдері Шанкардың қазіргі заманғы элементтерін ерекше деп тануы мүмкін, бірақ "музыка сынға қарамастан, одан да биікке көтеріледі". Осы жылы Шанкар Мел Гибсонның "Массихтің құмарлығы" (The Passion of the Christ) фильмінде ән шырқап, қос скрипкада орындады, оған композиторлар Джек Ленц және Джон Дебни де қатысты. Шанкар Элтон Джон, Эрик Клэптон, Фил Коллинз, Брюс Спрингстин, Ван Моррисон, Йоко Оно, Стюарт Коупленд, Джон Уэйт, Чарли Гарсия, Стив Вай, Джинджер Бейкер, Нилс Лофгрен, Джонатан Дэвис, The SFA және Стингпен де бірге сахнада болды.