Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық футболшы және менеджер
Ирландиялық халықаралық футболшы
Irish association football player and manager
the Irish international footballer
Ниалл Джон Куинн (құрметті МБЭ; 6 қазан 1966 жылы туған) – ирландиялық бұрынғы кәсіби футболшы, менеджер, бизнесмен және спорттық теледидар сарапшысы. Ойыншы ретінде шабуылшы болып "Арсенал", "Манчестер Сити" және "Сандерленд" клубтарында жоғары деңгейдегі футбол ойнады, сонымен қатар "Сити" және "Сандерленд" командаларында Премьер-лигада өнер көрсетті. Куинн Ирландия Республикасы ұлттық футбол құрамасы сапында 92 матч өткізіп, 21 гол соқты, бұл оны Ирландияның барлық уақыттағы екінші ең көп гол соққан ойыншысы етеді. Ол 1988 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатында және 1990 және 2002 жылғы ФИФА Әлем чемпионаттарында Ирландия құрамасымен қатысты. Кейіннен ол "Сандерленд" клубын сатып алуға қатысқан консорциумның құрамына кірді және клуб төрағасы болды. Ол клуб директоры лауазымына дейін менеджерлік қызмет атқарды. 2012 жылдың ақпан айында клубтан кетіп, содан бері Sky Sports телеарнасында сарапшы болып жұмыс істеп келеді.
Niall John Quinn (honorary MBE; born 6 October 1966) is an Irish former professional footballer, manager, businessman and sports television pundit. As a player, he was a striker who played top flight football for Arsenal, Manchester City and Sunderland, with spells in the Premier League for both City and the Black Cats. Quinn also received 92 caps for the Republic of Ireland national football team, scoring 21 times, which makes him Ireland's second highest goalscorer of all time. He also appeared with the Irish team at the UEFA European Football Championship of 1988 and two FIFA World Cups in 1990 and 2002. He later was part of a consortium to buy Sunderland and became the club's chairman. He also had a spell as manager before stepping down to a role of club director. He left the club in February 2012 and has since worked as a pundit namely on Sky Sports.
Клубтық мансап
Мен "Арсеналда" мамандығымды үйреніп, "Манчестер Ситиде" футболшы болдым, бірақ "Сандерленд" маған әсер етті. Мен "Сандерлендті" жақсы көремін. Ол сонымен қатар Дублин жасөспірімдер футбол және харлинг командаларында ойнады. 1983 жылдың шілдесінде Куинн Дублин колледждерінің GAA тобының капитаны болды, Австралияға бір айлық тур жасады. 16 жасында ол 1983 жылғы Бүкіл Ирландия кішігірім харлинг чемпионатының финалында ойнады және кәсіби австралиялық футбол ойнауға шарт ұсынылды, бірақ ассоциациялық футболда мансап құруды жөн көрді. Ол зейнетке шыққаннан кейін Килдар округінің "Эйдстаун" клубында гейлдік футбол ойнады және 2008 жылы юниорлық C округтік титулын жеңіп алды. Ол өзінің футбол карьерасын ирландиялық "Манортаун Юнайтед" клубында, содан кейін Дублин 12 қаласының Крумлин ауданындағы "Лурдес Селтик" клубында бастады.
blockquote|text="I learned my trade at Arsenal, became a footballer at Manchester City, but Sunderland got under my skin. I love Sunderland. "|sign=Niall Quinn, The Autobiography He also played underage football and hurling for Dublin. In July 1983, Quinn captained a Dublin Colleges GAA party on a one month tour of Australia. Aged 16, he played in the 1983 All Ireland Minor Hurling Championship Final, and was offered a contract to play professional Australian rules football before settling on a career in association football. He played Gaelic football for County Kildare club Eadestown after his retirement, winning a junior C county title in 2008. He started his career in association football as a youth for Irish club Manortown United and then Lourdes Celtic in Crumlin, Dublin 12.
Арсенал
Фулхэмде сәтсіз сынақтан өткеннен кейін, ол 1983 жылы ағылшын клубы «Арсеналмен» кәсіби келісімшартқа қол қойды. Бастапқыда орталық шабуылшы ретінде алынған, бірақ «Арсеналдың» үшінші құрамында қысқа мерзімге орталық қорғаушы болып та ойын көрсетті. 1985–86 маусымының бірінші жартысында 18 резервтік матчта 18 гол соққаннан кейін, Куинн «Ливерпульге» қарсы матчқа негізгі құрамға шақырылды. Ол сол маусымда «Арсенал» сапында тағы 11 лигалық ойын өткізіп, еш гол соға алмады, ал команда лигада жетінші орынды иеленді. Маусым соңында Куинн тұңғыш рет Ирландия Республикасының ұлттық құрамасына шақырылды. Келесі маусымда Куинн жаңа бас жаттықтырымен ойнады, себебі Дон Хоудың орнына Джордж Грэм тағайындалды. Куинн сол маусымда 35 лигалық ойында өнер көрсетіп, сегіз гол соқты. Сонымен қатар, «Арсенал» «Ливерпульді» 2:1 есебімен жеңіп, ол Футбол лигасы кубогының жеңімпазы болды. Алайда, «Арсенал» 1987 жылы Алан Смитпен келісімшарт жасағаннан кейін, Куинн командаға ену үшін күресті. Келесі үш маусымда ол барлығы 20 лигалық ойын мен бес гол соқты – 1988–89 маусымындағы үш ойыны титул жеңісіне жеткіліксіз болды. Куинннің мүмкіндіктердің жетіспеуіне байланысты, ол 1989–90 маусымының басында трансфер сұранысын берді. Барлығында ол «Арсенал» сапында 94 матчта 20 гол соқты, оның 81-і негізгі құрамдағы ойындар болды. Ол дебюттік матчында «Майн Роудта» «Челсиге» қарсы өткен 1:1 есебімен тең түскен кезде гол соқты. Осы кезде «Ситидің» қақпашысы Тони Котон Дин Сондерсті құлатып, пенальти добын тағайындағандықтан алаңнан қуылды. Сол кезде командалар қақпашыларды қосалқы құрамға сирек алып, Куинн Котонның орнына қақпаға тұрды. Басқа да ерекше ойындардың қатарында 1993 жылдың 7 қарашасында өткен Манчестер дербисі бар, онда ол бірінші таймда екі гол соғып, «Ситиді» «Юнайтедке» қарсы 2:0 есебімен алға шығарды, бірақ «Юнайтедтің» керемет қайтарылуы «Ситидің» 3:2 есебімен жеңілуіне әкелді. 1993 жылғы маусым соңында «Эвертон» Куиннге қол қоюға ұсыныс жасады, ал 1993–94 маусымының басында тағы бір ұсыныс жасалды, бірақ екі ұсыныс та қабылданбады және Куинн тағы үш маусымға «Мэн Роудта» қалды. 1993 жылдың қарашасында «Шеффилд Уэнсдейге» қарсы матчта тізе буынының жарақаты алғаннан кейін, Куинн 1993–94 маусымының көп бөлігін өткізіп жіберді және 1994 жылғы ФИФА әлем чемпионатында ойнау мүмкіндігінен айырылды. Ол 1994–95 маусымының басында оралды, бірақ оның болмаған кезінде Уве Рёслер мен Пол Уолш құрған серіктестік оны әрқашан негізгі құрамға қоймады. Жалақыны азайту мақсатында «Манчестер Сити» 1995 жылғы маусымда Куиннді сатуға тырысты, бірақ Лиссабонның «Спортинг» клубымен келісімге келе алмағандықтан трансфер сәтсіз аяқталды. Ол «Мэн Роудта» алты жылдан астам уақыт бойы барлығы 193 лигалық матч өткізіп, 64 гол соқты.
After an unsuccessful trial at Fulham, he signed professional forms with English club Arsenal in 1983. He was signed as a centre forward, but also had a brief spell as a centre half for the Arsenal third team. After scoring 18 goals in 18 reserve matches in the first half of the 1985–86 season, Quinn was included in the first team squad for a match against Liverpool. He made a further 11 league appearances for Arsenal that season, but failed to score as they finished seventh in the league. The end of the season brought Quinn his first call up to the Republic of Ireland national team. Quinn found himself playing under a new manager for the following season, as George Graham was appointed in place of Don Howe. Quinn had a regular place in the side that season, appearing in 35 league games and scoring eight goals. He also collected a Football League Cup winner's medal as Arsenal triumphed 2–1 over Liverpool. However, after Arsenal signed another target man, Alan Smith, in the 1987 close season, Quinn struggled to get into the team. Over the next three seasons he managed a total of just 20 league appearances and five goals – his three appearances in 1988–89 not being enough for a title medal. Quinn's lack of opportunities led him to submit a written transfer request at the start of the 1989–90 season. In total he scored 20 goals in 94 appearances for Arsenal, of which 81 were starts. He marked his debut with a goal, in a 1–1 draw against Chelsea at Maine Road. City goalkeeper Tony Coton had been sent off before half time for fouling Dean Saunders to concede the penalty. At this time teams rarely named goalkeepers as substitutes, so Quinn replaced Coton in goal. Other notable games included the Manchester derby on 7 November 1993, in which he scored twice in the first half to put City 2–0 up against United by half time, although a remarkable United comeback saw City lose 3–2. In the 1993 close season, Everton made a bid to sign Quinn and a further bid was made early in the 1993–94 season, but both bids were rejected and Quinn remained at Maine Road for a further three seasons. A cruciate ligament injury sustained in a match against Sheffield Wednesday in November 1993 caused Quinn to miss the majority of the 1993–94 season, and prevented him from playing in the 1994 FIFA World Cup. He returned at the start of the 1994–95 season, but the partnership forged by Uwe Rösler and Paul Walsh in his absence meant he was not always a starter. In an attempt to reduce the wage bill, Manchester City tried to sell Quinn in the 1995 close season, but a proposed move to Lisbon club Sporting fell through after failure to agree contractual terms. He managed a total of 193 league appearances in over six years at Maine Road, and scored a total of 64 goals for them.
Сандерленд
Куинн өзінің мансабын «Сандерленд» клубында өте сәтті аяқтады. Ол 1996 жылдың тамызында солтүстік-шығыс клубына клубтық рекордтық 1,3 миллион фунт стерлингке қосылды, бірақ үш жыл бұрынғы әлем чемпионатына қатысу мүмкіндігін жоққа шығарған тізе жарақатына ұқсас жарақат салдарынан алғашқы маусымның алты айына жарыс жолынан шықты. Жарақат алғанша, ол «Сандерленд» сапындағы мансабын жарқын бастады – «Нотингем Форест» клубымен өткен матчта (4:1) дебюттік ойынында екі гол соқты. Қыркүйектен наурызға дейін алаңнан тыс қалғандықтан «Сандерленд» клубтың ойынына қиындықтар туды. Ол маусым соңында қайтадан ойынға шықса да, клуб бірінші лигадан төмендеді. 1997 жылы жазғы трансферлік кезеңде келген Кевин Филлипспен құрған серіктестігі 1990-жылдардың соңы мен 2000-жылдардың басында Футбол лигасының ең нәтижелі серіктестіктерінің біріне айналды (1997/98-ден 2002/03-жылдарға дейін барлық турнирлерде екеуінің соққан голдарының саны – 194) және клубқа 1999/2000 маусымында Премьер-лигаға қайта оралуға көмектесті. 1999 жылдың наурыз айында Куинн тағы да қақпашы рөлінде ойнауға мәжбүр болды, бұл жолы жарақат алған Томас Серенсенді «Брэдфорд Сити» клубымен өткен матчта алмастырды. 1991 жылы «Манчестер Сити» клубында «Дерби Каунти» клубына қарсы өткен матчтағы жағдайға ұқсас, Куинн гол соқты, содан кейін қақпаға тұрып, таза қақпаны сақтап, командасының жеңіске жетуіне көмектесті. Сонымен қатар, ол 1997 жылы «Манчестер Сити» клубына қарсы «Сандерлендтің» «Stadium of Light» стадионында гол соққан алғашқы ойыншы атанды. Ол «Сандерленд» клубының нағыз аңызына айналды, 1999 жылы клуб тарихындағы рекордтық бірінші дивизион титулын жеңіп алған маусымда 21 гол соққандығы үшін «Сандерленд» және Солтүстік-Шығыс спорт жазушыларының «Жылдың үздік ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды. «Сандерленд» сапындағы соңғы ойыны 2002 жылдың 19 қазанында «Вест Хэм Юнайтед» клубына қарсы өтті. 17 жылдық мансабында ол Премьер-лига мен Футбол лигасында барлығы 475 матч өткізіп, 141 гол соқты.
Quinn finished his career with a highly successful spell at Sunderland, joining the north east club in August 1996 for a club record £1.3 million, although he missed six months of his first season due to a knee injury – similar to the one which ruined his World Cup chances three years earlier. Before his injury, he had got off to a fine start to his Sunderland career, finding the net twice on his debut in a 4–1 win at Nottingham Forest. In his absence from September to March, Sunderland struggled and although he was back in action by the end of the season, they were relegated. His partnership with striker Kevin Phillips, signed in the 1997 close season, was one of the most prolific in the Football League in the late 1990s/early 2000s (a combined 194 goals for both players in all competitions from 1997–98 to 2002–03) and helped the club to regain promotion to the Premiership for the 1999–2000 season. In March 1999, Quinn again had to play in goal, this time replacing the injured Thomas Sørensen in a game against Bradford City. In similar circumstances to when playing for Manchester City against Derby County in 1991, Quinn scored and then went in goal, and kept a clean sheet to help his side win. He also has the distinction of being the first player to score at Sunderland's Stadium of Light, against Manchester City in 1997. He quickly became a legend at Sunderland, winning both the Sunderland and North East Sportswriters' Player of the Year awards in 1999 after scoring 21 goals in Sunderland's record breaking Division One title winning season. His final appearance for Sunderland came on 19 October 2002 against West Ham United. In a league career lasting 17 years, he had played a total of 475 times in the Premier League and Football League, scoring 141 goals.
Халықаралық мансап
Куинн 1986 жылғы 18 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатының іріктеу турнирінде ойнады және 1985 жылғы қаңтарда Seaview стадионында Солтүстік Ирландияға қарсы өткен жолдастық ойында 6:1 есебімен жеңіске жетіп, 17 жасқа дейінгі құрама сапындағы тұңғыш халықаралық дебютін жасады. Бұл екі елдің арасындағы алғашқы матч болды. Куинн пен Эмон Долан екеуі де хет-трик жасады. Бірақ «Арсенал» Куинннің 1985 жылғы ФИФА жастар чемпионатында ойнауына рұқсат бермеді. Куинн 1986 жылы Исландияда өткен үш командадан тұратын турнирде қарсыластарға қарсы орынбасар ретінде аға құрамадағы тұңғыш ойынын өткізді. Куинн 1990 және 2002 жылдары екі рет әлем чемпионаттарына қатысты. 1994 жылғы ФИФА әлем чемпионатында жарақат алғандықтан қатыса алмады. Куинн 1988 жылғы Еуропа чемпионатында Ирландия құрамасының құрамында болды, онда тек бір рет алаңға шықты – Ирландия Республикасының Штутгартта Англияны 1:0 есебімен жеңген матчында орынбасар ретінде. 1990 жылғы ФИФА әлем чемпионатында Куинн Нидерландыға қарсы гол соғып, теңестірді, бұл Республикаға турнирдің екінші кезеңіне өтуге мүмкіндік берді. 2002 жылғы ФИФА әлем чемпионатының іріктеу турнирінде ол өзінің 35 жылдығында Кипрға қарсы гол соғып, Франк Стейплтонның ұстаған барлық уақыттағы гол соққан рекордты жаңартты. Турнирде оның басымен берген пасы Робби Киннің Германияға қарсы соңғы минуттағы теңестіру голына әкелді, бұл Германия финалға дейін өткізген жалғыз гол болды. Екінші кезеңде, Республика Испаниядан 1:0 есебімен қалып қойғанда, Куиннге жасалған бұзушылық Ирландияның соңғы минуттағы пенальтисіне себеп болды, оны Робби Кин голға айналдырып, ойынды теңестірді және қосымша уақытты қамтамасыз етті, бірақ Республика пенальти сериясында 3:2 есебімен жеңілді. Турнирден кейін ол халықаралық футболдан кетуін жариялады, ол 92 матч өткізген. Ол кезде ол 21 голмен елдің үздік мергені болды, бірақ бұл рекордты 2004 жылдың қазан айында Робби Кин жаңартты. 2002 жылы Куинннің құрметіне Сандерленд пен Ирландия Республикасы арасындағы матч өтті. Ол түскен барлық қаржыны қайырымдылыққа берді, бұл үшін көптеген наградалар алды, соның ішінде құрметті MBE ордені. Ойынға қатысқаны үшін ешқандай сыйақы алмаған ойыншылардың барлығы науқас баладан хат алды. Куинн матч барысында екі команданың да құрамында ойнады, нәтижесінде 1 миллион фунт стерлингтен астам ақша жиналды. Ирландия Республикасы матчты 3:0 есебімен жеңіске жетті.
Quinn played in the qualifiers for the 1986 UEFA European Under 18 Football Championship, and made his Irish international debut at under 17 level against Northern Ireland at Seaview in a 6–1 friendly win in January 1985, the first ever fixture between the two nations. Quinn scored a hat trick, as did Eamonn Dolan. However, Arsenal refused permission for Quinn to travel to the 1985 FIFA World Youth Championships. Quinn made his senior debut as a substitute against the host nation in the Iceland Triangular Tournament in 1986. Quinn played for his country at two World Cups, in 1990 and 2002; he missed the 1994 FIFA World Cup because of injury. Quinn was also a member of the Irish squad that participated in the 1988 European Championship playing just once, as a substitute in the Republic of Ireland's 1–0 win over England in Stuttgart. Quinn scored the equaliser against the Netherlands in the 1990 FIFA World Cup which allowed the Republic to progress to the second round of that tournament. In the qualifiers for the 2002 FIFA World Cup, he scored against Cyprus on his 35th birthday to break the all time goalscoring record, then held by Frank Stapleton. In the tournament proper, his header set up Robbie Keane's late equaliser against Germany, which was the only goal Germany conceded before the final. In the second round, with the Republic behind 1–0 to Spain, it was a foul on Quinn that led to Ireland's last minute penalty, converted by Robbie Keane, which tied the game and brought extra time, but the Republic lost 3–2 in the resulting penalty shootout. After the tournament, he announced his retirement from international football, amassing 92 caps. At the time, he was his country's all time top scorer with 21 goals; this record was later surpassed by Robbie Keane in October 2004. Quinn had a testimonial match between Sunderland and the Republic of Ireland in 2002. He donated the entire proceeds to charity, an act for which he received a number of awards, including an honorary MBE. Instead of receiving an appearance fee for the game, all the players received a letter from a sick child. Quinn played for both teams during the match, which raised over £1 million. The Republic of Ireland won the match 3–0.
Ойын-сауық мансабынан кейін
2003 жылы 37 жасында зейнеткерлікке шыққан Куинн «Сандерленд» клубында қысқа мерзімге жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Куинн «Sky Sports» телеарнасында бұрынғы командаларының ойындарына сарапшы және комментатор ретінде де көрінді. Ол 2006 жылғы наурыз айында Тайланд премьер-лигасының «BEC Tero Sasana» командасының сапында бір ойынға қатысып, лиганың және команданың «Арсеналмен» байланысын нығайтуға көмектесті. Куинн 2002 жылы жарық көрген «Ниалл Куинн – Автобиография» атты танымал автобиографиясын шығарды, оны Том Хамфрис жазған. Ол алғашқы Британдық спорт кітабы сыйлығының «Үздік өмірбаян» номинациясын жеңіп алды және «Уильям Хилл» сыйлығына ұсынылды. Кітап хронологиялық тәртіппен емес, Куинннің мансабының соңғы кезегі – 2002 жылғы Оңтүстік Корея мен Жапонияда өткен әлем чемпионатына байланысты құрылған. 2006 жылғы маусымда ирландиялық бай бизнесмендердің «Drumaville Consortium» консорциумын басқарған Куинн «Сандерлендтің» бақылау үлесін сатып алу бойынша келісімге қол жеткізді. Шілде айында Куинн «Сандерленд» клубының төрағасы және бас менеджері болды. Келісім 27 шілдеде аяқталды, консорциумға толық бақылау алу үшін жеткілікті акциялар сатылды. Оның басқару мансабы сәтті басталған жоқ, команда лигадағы алғашқы төрт ойынында жеңіліске ұшырады. 22 тамызда «Сандерленд» Лига кубогының аясында «Бьюри» командасымен кездесіп, 2:0 есебімен жеңілді. Матчтан кейін Куинн «Сандерлендтің» келесі ойындарына дейін жаңа бас бапкер тағайындалатынын мәлімдеді. Куинн шетте қалды (Сандерленд төрағасы лауазымын сақтап), Рой Кинге жол ашты. Бұл екі футболшы арасындағы жақын қарым-қатынас емес екенін ескеретін болсақ, бұл күтпеген жағдай болды, себебі Киннің 2002 жылғы әлем чемпионатына қатысуына қатысты дау туындаған еді. 28 тамызда Кин клубтың бас бапкері болып тағайындалды. Тағайындама сәтті аяқталды, «Сандерленд» футбол лигасының чемпионы ретінде Премьер-лигаға оралды. Куинн жаңа ойыншыларды сатып алуға көп ақша бөлді, өйткені ол «Сандерлендті» жетекші клуб ретінде орнатуды мақсат тұтқан. 2008 жылы ол Дублин университетінің әдеби және тарихи қоғамының Джеймс Джойс сыйлығын алды. 2010 жылы Куинн Сэр Бобби Робсон қорының меценаты атанды. 2011 жылдың қазан айында Эллис Шорт Куинннің орнына «Сандерлендтің» төрағасы болды. Куинн клуб атынан Халықаралық даму директоры болып тағайындалды және 2012 жылдың ақпанында лауазымынан кеткенге дейін осы қызметте болды. Алты жыл клубты басқарғаннан кейін ол: «Сандерлендтің үлкен жетістіктерге жете алуы үшін барлық жағдай жасалған, мен әрқашан осыны қаладым» деді. «Сандерлендтен» кеткеннен кейін Куинн Ирландиядағы «Q Sat» спутниктік кеңжолақты компаниясының төрағасы болды. 2012 жылы Куинн «Sky Sports» телеарнасында комментаторлық жұмысын бастады және көбінесе Мартин Тайлермен бірге жұмыс істейді. Ол 2012 жылы Солтүстік-Шығыс футбол жазушылар қауымдастығының 2011 жылғы «Жыл тұлғасы» сыйлығын жеңіп алды. 2020 жылдың қыркүйегінде ол уақытша бас директорлық лауазымынан бас тартты.
Quinn retired in 2003 at the age of 37, taking a brief coaching role at Sunderland. Quinn has also made appearances as a television pundit and commentator for televised matches involving his former teams with Sky Sports. He made a single league appearance for Thai Premier League side BEC Tero Sasana in March 2006 to promote the league and the side's link with Arsenal. Quinn released an acclaimed autobiography Niall Quinn – The Autobiography (2002), which was ghostwritten by Tom Humphries. It won the Best Autobiography category in the inaugural British Sports Book Awards. It was also nominated for a William Hill Sports Book of the Year award. The book is not structured chronologically, but rather in the context of Quinn's career swansong, the 2002 World Cup in South Korea and Japan. Heading the Drumaville Consortium of wealthy Irish businessmen, in June 2006, Quinn successfully brokered a deal to buy a controlling stake in Sunderland. In July, Quinn became the chairman and manager of Sunderland. The deal was finalised on 27 July, with sufficient shares being sold to the consortium in order for them to take complete control. His managerial career did not get off to a good start as the team lost its first four league games in a row. On 22 August, Sunderland played Bury away in the League Cup where they lost 2–0. After the match, Quinn said that a new manager would be appointed by Sunderland's next game. Quinn stepped to one side (to continue in his role as Sunderland chairman) paving the way for Roy Keane to take charge. This was highly unexpected considering the huge rift between the two arising from Keane's infamous ejection from the 2002 World Cup. Keane was appointed manager of the club on 28 August. The appointment matured into a great success, with Sunderland clinching an immediate Premier League comeback as Football League Championship champions. Quinn made substantial amounts of money available for buying new players, as he had a declared ambition to establish Sunderland as a top club. In 2008, he received the James Joyce Award of the Literary & Historical Society in University College Dublin. In 2010, Quinn was named a patron of the Sir Bobby Robson Foundation. In October 2011, Ellis Short replaced Quinn as chairman of Sunderland. Quinn was appointed as Director of International Development on behalf of the club and remained in this role until stepping down in February 2012 and after six years involved with the running of the club saying "Everything is in place for Sunderland to really make a statement, which was always my aim". Since leaving Sunderland, Quinn is now chairman of a satellite broadband company in Ireland called Q Sat. In 2012, Quinn started commentating for Sky Sports and normally commentates alongside Martin Tyler. He won, also in 2012, the North East Football Writers' Association's Personality of the Year for 2011. In September 2020 he stepped down from his interim CEO role.
Жарыстар арасындағы қарым-қатынастар
Квиннің "Ниалл Квиннің диско-шаловарлары" деген жеке әні бар. Ән бастапқыда 1992 жылы Италияның Пенола қаласындағы маусым алдындағы турне кезінде «Манчестер Сити» жанкүйерлері тарапынан туындаған. «Сити» командаласы Стив МакМахонмен жанжалдасқаннан кейін, Квинн жыртылған және қанға боялған жейдесін шешіп, Рик Холденмен бірге тек кесілген джинсы киіп билеген. Ол «көптеген «Сити» жанкүйерлерінің» оны бақылап отырғанын «сезбеген», ал олар оған «маңдайынан өмір бойы іздейтін әннің алғашқы орындалуын» сыйлаған. Әнді «Сандерленд» жанкүйерлері қабылдап, клубтың арнайы фанзині «A Love Supreme» оны сингл ретінде шығарған. 1999 жылдың сәуір айында Ұлыбритания сингл чартында 56-орынға ие болды. Квинн «Сандерленд» жанкүйерлерімен арақатынасы үшін мақтау алды. Бұл 2007 жылдың наурызында, Квинн клуб төрағасы болған кезде, клуб қаражатынан 8000 фунт стерлингтен астам ақша төлеп, «Сандерлендтің» 80 шамасындағы жанкүйеріне Бристоль әуежайында рейстен шығарылғаннан кейін үйлеріне таксимен оралуға мүмкіндік берген кезде айқын көрінді. Оқиға сенбі күні түнде Квинн, «Сандерленд» қызметкерлері және жанкүйерлер тобы «Сандерлендтің» Чемпиондық лигадағы қарсыласы «Кардиффтен» 1:0 есебімен жеңіске жеткеннен кейін Бристольден Ньюкаслға «EasyJet» рейсіне отырғанда болды. Квиннді көріп қалған көптеген жанкүйерлер ән айта бастап, оған «Ниалл Квиннің диско-шаловарлары» әнімен шырқады. «EasyJet» пилоты бірнеше жанкүйердің мас болғанын және олардың ұшақтан шығарылғанын мәлімдеді. Жанкүйерлерге жасалған қатыстыра ашуланған Квинн де ұшақтан түсіп, жанкүйерлерді үйлеріне қайтару үшін таксилер мен микроавтобустарды жалға алды.
Quinn has his own song titled "Niall Quinn's Disco Pants". The song was originally created by Manchester City supporters during a night out on a pre season tour in Penola, Italy, in 1992. There had been a bust up with City team mate Steve McMahon and Quinn had removed his torn and bloodied shirt and was dancing with Rick Holden wearing just a pair of cut off jeans. He was "hardly aware" that there were a group of hardcore City fans watching and they treated him to "the first performance of the song that will follow me till the end of my career." The song was adopted by Sunderland fans and released as a single by the club's dedicated fanzine A Love Supreme. It reached no. 56 in the UK Singles Chart in April 1999. Quinn has received praise for his relationship with Sunderland fans. This was highlighted in March 2007 when, during his tenure as chairman, Quinn paid over £8,000 out of club funds to allow around 80 Sunderland fans to travel home by taxi when stranded at Bristol airport after being ejected from their scheduled flight home. The incident happened on Saturday night when Quinn, Sunderland staff and a group of supporters boarded an easyJet flight from Bristol to Newcastle, following Sunderland's 1–0 win at Championship promotion rivals Cardiff. After spotting Quinn, many of the fans broke into song, serenading Quinn with "Niall Quinn's Disco Pants". The EasyJet pilot alleged that a number of supporters were drunk and they were ejected from the plane. Quinn, outraged at the fans' treatment, also left the plane and commandeered a fleet of taxis and minivans to return the fans home.
Жеке өмір
Квинннің ата-анасы екеуі де Типерри округінің Тюрлз қаласынан. Оның әкесі, сондай-ақ анасының ағалары Типерри үшін хёрлинг ойынынан ойнады. Олардың екі баласы бар: Айслинг пен Майкл. 2005 жылы Квинн үш айға көлік жүргізуден шеттетілді және мас күйде көлік жүргізгенін мойындағаннан кейін 200 евро айып төлеуге міндеттелді.
Both Quinn's parents are from Thurles, County Tipperary. His father as well as his uncles on his mother's side played hurling for Tipperary. and they have two children: Aisling and Michael. In 2005, Quinn was banned for driving for three months and ordered to pay a €200 fine after admitting drink driving.
Халықаралық
Голдар мен нәтижелер тізімінде Ирландияның голдары бірінші болып көрсетілген, ұпал бағаны әрбір Куинн голынан кейінгі есепті көрсетеді. + Нилл Куинннің халықаралық голдарының тізімі
Scores and results list Ireland's goal tally first, score column indicates score after each Quinn goal. + List of international goals scored by Niall QuinnNo. DateVenueOpponentScoreResultCompetition1 10 November 1987 Dalymount Park, Dublin 5–0 Friendly2 2 June 1990 National Stadium, Ta' Qali, Malta 3–0 Friendly3 21 June 1990 Stadio Renzo Barbera, Palermo, Italy 1–1 1990 World Cup4 17 October 1990 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 5–0 Euro 1992 qualifying5 6 February 1991 Racecourse Ground, Wrexham, Wales 3–0 Friendly6 7 27 March 1991 Wembley Stadium, London, England 1–1 Euro 1992 qualifier8 29 April 1992 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 4–1 Friendly9 31 March 1993 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 3–0 1994 FIFA World Cup qualification10 28 April 1993 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 1–1 1994 FIFA World Cup qualification11 12 October 1994 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 4–0 UEFA Euro 1996 qualifying12 13 29 March 1995 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 1–1 UEFA Euro 1996 qualifying14 2 June 1996 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 2–2 Friendly15 31 August 1996 Sportpark Eschen Mauren, Eschen, Liechtenstein 5–0 1998 FIFA World Cup qualification16 17 14 October 1998 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 5–0 UEFA Euro 2000 qualifying18 9 June 1999 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 1–0 UEFA Euro 2000 qualifying19 9 October 1999 Philip II Arena, Skopje, Macedonia 1–1 UEFA Euro 2000 qualifying20 4 June 2000 Giants Stadium, East Rutherford, South Africa 2–1 U. S. Cup21 6 October 2001 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 4–0 2002 FIFA World Cup qualification
№ ДатаОйын өткізілген жерҚарсыласЕсепНәтижеЖарыс1 10 қараша 1987 Далймаунт Паркі, Дублин 5–0 Достық2 2 маусым 1990 Ұлттық стадион, Та’ Қали, Мальта 3–0 Достық3 21 маусым 1990 Стадио Ренцо Барбера, Палермо, Италия 1–1 1990 жылғы Әлем чемпионаты4 17 қазан 1990 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 5–0 Еуро-1992 іріктеуі5 6 ақпан 1991 Racecourse Ground, Врэксем, Уэльс 3–0 Достық6 7 27 наурыз 1991 Уэмбли стадионы, Лондон, Англия 1–1 Еуро-1992 іріктеуі8 29 сәуір 1992 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 4–1 Достық9 31 наурыз 1993 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 3–0 1994 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты іріктеуі10 28 сәуір 1993 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 1–1 1994 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты іріктеуі11 12 қазан 1994 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 4–0 Еуро-1996 іріктеуі12 13 29 наурыз 1995 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 1–1 Еуро-1996 іріктеуі14 2 маусым 1996 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 2–2 Достық15 31 тамыз 1996 Sportpark Eschen Mauren, Эшен, Лихтенштейн 5–0 1998 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты іріктеуі16 17 14 қазан 1998 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 5–0 Еуро-2000 іріктеуі18 9 маусым 1999 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 1–0 Еуро-2000 іріктеуі19 9 қазан 1999 Philip II Arena, Скопье, Македония 1–1 Еуро-2000 іріктеуі20 4 маусым 2000 Giants Stadium, Ист-Ратерфорд, Оңтүстік Африка 2–1 АҚШ кубогы21 6 қазан 2001 Лэнсдаун Роуд, Дублин, Ирландия 4–0 2002 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты іріктеуі
Scores and results list Ireland's goal tally first, score column indicates score after each Quinn goal. + List of international goals scored by Niall QuinnNo. DateVenueOpponentScoreResultCompetition1 10 November 1987 Dalymount Park, Dublin 5–0 Friendly2 2 June 1990 National Stadium, Ta' Qali, Malta 3–0 Friendly3 21 June 1990 Stadio Renzo Barbera, Palermo, Italy 1–1 1990 World Cup4 17 October 1990 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 5–0 Euro 1992 qualifying5 6 February 1991 Racecourse Ground, Wrexham, Wales 3–0 Friendly6 7 27 March 1991 Wembley Stadium, London, England 1–1 Euro 1992 qualifier8 29 April 1992 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 4–1 Friendly9 31 March 1993 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 3–0 1994 FIFA World Cup qualification10 28 April 1993 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 1–1 1994 FIFA World Cup qualification11 12 October 1994 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 4–0 UEFA Euro 1996 qualifying12 13 29 March 1995 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 1–1 UEFA Euro 1996 qualifying14 2 June 1996 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 2–2 Friendly15 31 August 1996 Sportpark Eschen Mauren, Eschen, Liechtenstein 5–0 1998 FIFA World Cup qualification16 17 14 October 1998 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 5–0 UEFA Euro 2000 qualifying18 9 June 1999 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 1–0 UEFA Euro 2000 qualifying19 9 October 1999 Philip II Arena, Skopje, Macedonia 1–1 UEFA Euro 2000 qualifying20 4 June 2000 Giants Stadium, East Rutherford, South Africa 2–1 U. S. Cup21 6 October 2001 Lansdowne Road, Dublin, Ireland 4–0 2002 FIFA World Cup qualification
Басқарушылық статистика
КомандаҰлттанКөрсеткішОйнатылғанЖылдарЖеңісТөңкеріс%Сандерленд25 шілде 200630 тамыз 2006615016.67
TeamNatFromToRecordGWLDWin %Sunderland25 July 200630 August 2006615016.67