Кіріспе

Ұлыбританиядағы қысым тобы – саяси топ.

Ұлыбританиядағы Демократия қозғалысы – 320 000-нан астам тіркелген қолдаушысы және 160 жергілікті бөлімшесі бар, Еуроскептиктердің көппартиялық қысым тобы.

Тарих

Демократиялық қозғалыс 1998 жылы сэр Джеймс Голдсмиттің референдум партиясының партияаралық мұрагері – Референдум қозғалысы мен Йоркшир кәсіпкері Пол Сайкс құрған Еуропалық ақпараттық науқанының бірігуі арқылы құрылды. Сэр Джеймстің жесірі, леди Аннабель Голдсмит президент болды, ал Сайкс 2000 жылы Консервативтік партияға қайта қосылғанға дейін төрағалық етті. Леди Аннабельдің ұлы, бизнесмен Робин Бирли ұйым төрағасы болып, 2004 жылға дейін қызмет етті. Демократиялық қозғалыс Референдум партиясының идеялары мен 1997 жылғы жалпы сайлау науқанынан туындады. Қозғалыстың басталуында, науқанды "Жиммидің естелігіне" арналған күш-жігер ретінде сипаттап, леди Аннабель былай деді:
"Мен еуропалыққа қарсы емеспін – менің күйеуім жартылай еуропалық, ал балаларымдың төрттен бірі француз. Мен жай ғана Брюссельдің билігімен басқарылғым келмейді және адамдар өз егемендігінен бас тартқысы келмейді деп ойлаймын. Джимми бұрын оны тау басында отырып, пойыздың апатқа ұшырауын қарап отырумен салыстыратын. Бізді Еуропалық супер мемлекетке қарай итермелеп бара жатқандай болдық. DM-ді негізінен қарапайым жандардың қайырымдылықтарымен қаржыландырады, бірақ Голдсмит отбасы мен Пол Сайкс алғашқы жылдары үлкен науқандық үлестерін қосты."

Саясат ұстанымдары

Демократиялық қозғалысы көптеген Еуроскептикалық мәселелер бойынша науқан жүргізді, мысалы, Ұлыбританияның Экономикалық және валюталық одаққа немесе Еуроаймаққа кіруіне қарсы шығу, сондай-ақ Еуропалық Одақ Конституциясы мен Лиссабон шартына қарсылық көрсету. Еуроға қарсылығының себебі британ үкіметінің пайыздық мөлшерлемелер, валюта бағамы және мемлекеттік қызметтерге жұмсалатын қаражатқа қатысты экономикалық бақылауын жоғалтуы, сондай-ақ мұндай экономикалық шешімдер Еуропалық Одақ институттарына берілген жағдайда халықтың демократиялық бақылаудан айырылуы еді. Демократиялық қозғалыс Конституцияның үкімет бейнелегендей, қолданыстағы келісімдер мен өкілеттіктерді «жөндеуден» гөрі, Еуропалық Одақтың мәніндегі түбегейлі өзгерістер мен Брюссельдегі шешім қабылдау билігінің күрт орталықтануын білдіретінін мәлімдеді. Қозғалыс 2004 жылғы сәуір айында сол кездегі премьер-министр Тони Блэрдің қолдауымен Еуропалық Одақ Конституциясы бойынша ұлттық референдум өткізуді талап етті. Алайда, 2005 жылғы мамырда Францияда және 2005 жылғы маусымда Нидерландыда өткен ұқсас референдумдарда Конституция қабылданбағаннан кейін, Ұлыбританиядағы дауыс беру мерзімі белгісіз мерзімге шегерілді. «Еуропаға деген көзқарас» атты науқанында Демократиялық қозғалыс Еуропалық Одақты таратуға және оны «Демократиялардың Еуропасы» деп аталатын еуропалық үкіметтер арасындағы икемді және ерікті ынтымақтастықтың жаңа формасына алмастыруға шақырды. Науқан билікті Брюссельден сайланған ұлттық парламенттерге қайтаруды ұсынды, олардың заңдары заңдық басымдыққа ие болады. Еуропада және әлемдегі елдер арасындағы сауда жеңілдетіліп, интернационалистік көзқарас қалыптастырылатын болады. Сонымен қатар, Еуропалық Одақ бюджетінен миллиардтаған фунт стерлинг Еуропа халқына қайта бөлу ұсынылды. Еуропалық Одақ Конституциясы Лиссабон шартымен алмастырылып, Парламенттің Еуропалық тексеру комитеті шарты бұрынғы Еуропалық Одақ Конституциясына «мазмұны жағынан теңдес» екенін жариялағаннан кейін, Демократиялық қозғалыс үкіметтің референдум өткізуге берген уәдесін орындауын талап ету үшін науқан бастады. Қозғалыс референдумға қарсы депутаттардың пікірлерін тізімдеген «Референдум тізімі» веб-сайтын құрды және 130-дан астам сайлау округтерінде листовкалар таратты. Листовкалар әр округтегі отырған депутатқа жекелеп жасалды және оларды Лиссабон шарты Еуропалық Одақ Конституциясынан жеткілікті түрде өзгеше екенін айту арқылы халықты «алдап» айыптады, сондықтан референдум қажет емес. 2008 жылғы наурызда депутаттар Лиссабон шарты бойынша референдумға 63 дауыспен қарсы дауыс берді. Он үш либерал-демократ депутаты референдумда дауыс беруден бас тарту туралы партияның бұйрығына бағынбады, үш партия өкілі өз қызметтерінен кетті, ал 29 Лейборист депутаты да өз үкіметінің референдумға қарсылығына қарсы шықты. 2008 жылғы қазан айында Демократиялық қозғалыс Лиссабон шарты және Еуропалық Одаққа мүшелік туралы Лутон қаласында өткен шағын референдумда «Жоқ» науқанын жүргізуге шақырылды, оны ITV Tonight бағдарламасы ұйымдастырып, кейін телеарнада көрсетті. Науқан барысында қозғалыс Еуропалық Одаққа мүше болудың таза құны туралы айтты, Еуропалық Одақтың жергілікті почта бөлімшелерінің жабылуына қатысы бар екенін мәлімдеді және Лиссабон шарты сайланбаған Брюссель институттарында одан да маңызды шешімдерді орталықтандырады деп атап өтті. «Ескірген Еуропалық Одақтан азат болыңыз» атты буклет таратылды, онда қозғалыс еуропалық елдер арасындағы сауда мен ынтымақтастықтың «жақсы жолы» Еуропалық Одақтың алыс институттарына одан да көп шешімдерді берусіз де мүмкін екенін көрсетті. Демократиялық қозғалыс референдумда жеңіске жетті, жауап бергендердің 63% Лиссабон шартына қарсы, 27% - оған, ал 54% - Еуропалық Одаққа мүшелікке қарсы, 35% - оған дауыс берді. 2011 жылы Демократиялық қозғалыс Ұлыбританияның Еуропалық Одаққа мүшелігі туралы референдум өткізуді мақсат тұтқан партияаралық «Халықтың уәдесі» науқанының негізін қалаушысы ретінде Еуропалық Одаққа референдум өткізуге ұмтылысын жалғастырды. 2016 жылғы 23 маусымда өткен референдумда дауыс бергендердің шамамен 52% Еуропалық Одақтан шығуға дауыс берді.

Белсенділік

Демократиялық қозғалысы «фунтты сақтап қалу» науқанында маңызды халықтық рөл атқарды. Ұйым басталысымен бірге уәде етілген референдумда евро мүшелігіне қарсы науқан жүргізуге дайын тұрған үлкен партиялық қолдаушылар мен филиалдар желісін құрды. Оның сол кездегі төрағасы Пол Сайкс науқанға 20 миллион фунт стерлинг жұмсауға уәде берді, ал Қозғалыс филиалдарының ұлттық, бірлескен іс-қимылдарының «Демократия күндері» сериясы арқылы «миллиондаған» фунт стерлингтік жарнамалық парақтар тарататынын мәлімдеді. 2001 жылдың 12 қаңтарында DM шамамен 500,000 фунт стерлингтік жарнамалық және жарнамалық парақтар таратқан науқанды бастады, мамыр айындағы жалпы сайлаулардан бұрын Брюссельді қолдайтын кандидаттардың парламенттік дауыстарын жариялау мақсатында. Ұйым «Еуропалық мемлекеттің қасіреті» туралы қоздыратын тақырыптармен екі миллион буклет шығарды және 120 «басты» округтегі саясаткерлердің сайлау округтерінде жергілікті газеттерде толық беттік жарнамалар жариялады. Бұл сайлауға 70 Лейборист, 35 Либерал-демократ, 6 Консерватор және 3 Шотландия Ұлттық партиясының өкілдері қатысты. Қозғалыстың 2008 жылғы Лиссабон шарты бойынша референдум өткізуге бағытталған науқанында қолдаушылардан депутаттарына хат жазып, алған жауаптарын «ReferendumList» веб-сайтына жіберу сұралды, осы арқылы депутаттардың пікірлері назарға алынды. Бұл референдумға қарсы депутаттарды «атау және ұятқа қалдыру» мақсатын көздеді және 130-дан астам шекаралық сайлау округтеріндегі әрқайсысына 10,000 жарнамалық парақ таратқан науқанмен бірге жүргізілді, онда депутаттар ЕО референдумына қарсы болды. DM «These Tides» атты тоқсандық журнал шығарады, ол континенттегі евроскептиктердің қозғалыстарын қолдайды. Оның мақсаты – «Еуропалық одақтан кейінгі Еуропа үшін жұмыс істейтін белсенділердің халықаралық отбасын сақтау». Оған Норман Теббит, Тони Бенн, Жизела Стюарт және Джон Редвуд сияқты саяхатшылар қатысты.