Рой Кин: Ирландияның футбол жұлдызы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Ирландиялық футболшы (туған 1971)

Рой Морис Кин (туған 10 тамыз 1971) – ирландиялық футбол сарапшысы, бұрынғы жаттықтырушы және бұрынғы кәсіби ойыншы. Ол барлық уақыттағы ең табысты ирландиялық футболшы, клубтық мансабында 19 маңызды трофей жеңіп алды, оның 17-сі ағылшын клубы «Манчестер Юнайтед» сапында ойнаған кезінде. Өзінің буынындағы ең үздік жартылай қорғаушылардың бірі саналатын ол 2004 жылы Пеле FIFA 100 тізіміне әлемдегі ең ұлы тірі футболшылардың бірі ретінде енді. 18 жылдық ойыншылық карьерасында Кин «Кобх Рамблерс», «Ноттингем Форест» және «Манчестер Юнайтед» клубтарында ойнады, ал карьерасын «Селтик» клубында аяқтады. Ол 1997 жылдан 2005 жылы клубтан кеткенге дейін «Манчестер Юнайтед» капитаны ретінде көзге түскен, агрессивті және жоғары бәсекеге толы ойын стилімен ерекшеленетін, доминантты жартылай қорғаушы болды. Кин 12 жыл бойы клубтағы тұрақты табысқа жетуге көмектесті, оның жеті Премьер-лига титулы, төрт ФА кубогы және УЕФА Чемпиондар лигасы бар. Содан кейін ол «Селтик» клубына қосылды, онда Шотландия Премьер-лигасын және Шотландия Лига кубогын жеңіп алды. Кин 14 жыл бойы Ирландия Республикасы құрамасы үшін халықаралық деңгейде ойнады, оның көп бөлігін капитан ретінде өткізді. 1994 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Ирландия Республикасының барлық ойындарында қатысты. 2002 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында ұлттық құраманың бас жаттықтырушысы Мик Маккартимен команданың жаттығу базасы туралы даудан кейін үйге қайтарылды. Кин футболшылық карьерасын аяқтағаннан кейін көп ұзамай «Сандерленд» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және тамыз айының соңында клубты Футбол лигасының чемпионатында 23-ші орыннан жеңіске жеткізіп, Премьер-лигаға жолдама алды. 2008 жылдың желтоқсанында ол отставкаға кетті, ал 2009 жылдың сәуірінен 2011 жылдың қаңтарына дейін Чемпионшип лигасының «Ипсвич Таун» клубының бас жаттықтырушысы болды. 2013 жылдың қарашасында Мартин О'Нилл оны Ирландия Республикасы ұлттық құрамасының бас жаттықтырушысының көмекшісі етіп тағайындады, ол 2018 жылға дейін осы қызметте болды. Сондай-ақ, 2014 жылы «Астон Вилла» және 2019 жылы «Ноттингем Форест» клубтарында қысқа мерзімге бас жаттықтырушының көмекшісі болып жұмыс істеді. Кин сонымен қатар британдық «ITV» және «Sky Sports» телеарналарының футболдық бағдарламаларында студиялық сарапшы ретінде жұмыс істеді. 2021 жылы ол Премьер-лиганың Даңқ залына енгізілді. 1971 жылдың 10 тамызында Корк қаласының Мейфилд ауданындағы Баллиндри Парк ауданында қарапайым отбасында дүниеге келді.

Roy Maurice Keane (born 10 August 1971) is an Irish football pundit, former coach, and former professional player. He is the joint most successful Irish footballer of all time, having won 19 major trophies in his club career, 17 of which came during his time at English club Manchester United. Regarded as one of the best midfielders of his generation, he was named by Pelé in the FIFA 100 list of the world's greatest living players in 2004. In his 18 year playing career, Keane played for Cobh Ramblers, Nottingham Forest, and Manchester United before ending his career at Celtic. He was a dominating box to box midfielder noted for his aggressive and highly competitive style of play, an attitude that helped him excel as captain of Manchester United from 1997 until his departure in 2005. Keane helped United achieve sustained success during his 12 years at the club, his honours including seven Premier League titles, four FA Cups and the UEFA Champions League. He then signed for Celtic, where he won the Scottish Premier League and Scottish League Cup before he retired as a player in 2006. Keane played at the international level for the Republic of Ireland over 14 years, most of which he spent as captain. At the 1994 FIFA World Cup, he played in every Republic of Ireland game. He was sent home from the 2002 FIFA World Cup after a dispute with national coach Mick McCarthy over the team's training facilities. Keane began his management career at Sunderland shortly after his retirement as a player and took the club from 23rd position in the Football League Championship, in late August, to win the division title and gain promotion to the Premier League. He resigned in December 2008, and from April 2009 to January 2011, he was manager of Championship club Ipswich Town. In November 2013, he was appointed assistant manager of the Republic of Ireland national team by manager Martin O'Neill, a role he held until 2018. He would also have short assistant manager spells at Aston Villa in 2014 and Nottingham Forest in 2019. Keane has also worked as a studio analyst for British channels ITV's and Sky Sports football coverage. He was inducted into the Premier League Hall of Fame in 2021. was born into a working class family in the Ballinderry Park area of Cork's Mayfield suburb on 10 August 1971.

Кобхтың саябақтағылары

Алғашында, Кийн Дублиндегі сынақтан кейін Ирландия мектеп құрамасына қабылданбады; бұрынғы Ирландия жаттықтырушысы және скауты Ронан Скаллидің түсіндіруінше, 14 жастағы Кийн қажетті деңгейде "әлдеқайда кішкентай" болған. Оның футболшы ретінде дами бастауына дәлел, ол "Рэмблерс" жастар құрамында да, негізгі командада да жиі ойнады, көбінесе бір аптаның соңында екі рет те алаңға шықты. Киіннің Кобх сапындағы тұңғыш ойыны 1989 жылғы 13 тамызда Бакли Паркте өтті, онда "Рамс" Опел Лига Кубогында "Килкенни Ситиге" 2:0 есебімен ұтылды. Бірінші команданың бас жаттықтырушысы Лиам МакМахон сол жылдың 5 қарашасында Ройға Ирландия лигасындағы тұңғыш ойынын өткізді, бірақ "Брей Вондерерс" сапында 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Сол маусымда ол 29 рет негізгі құрамда ойнады, ал "Кобх" жетінші орынды иеленді. Оның екі голы "Сент-Франциск" және "Финн Харпс" командаларына қарсы матчтарда соғылды. 1990 жылғы ақпанда "Белведер" командасына қарсы FAI Жастар кубогы матчында Киіннің ойыны "Ноттингем Форест" скауты Ноэль МакКейбтің назарын аударды, ол оны Англияға сынақтан өтуге шақырды. Киін "Форст" бас жаттықтырушысы Брайан Клоуға әсер етті, нәтижесінде 1990 жылдың жазында "Кобх Рамблерс" клубымен Киін үшін 47 000 фунт стерлингтік келісім жасалды.

Ноттингем орманы

Бастапқыда Киннің Нотингемдегі өмірі отбасынан алыс болғандықтан қиын болды, ол клубтан Коркқа оралу үшін бірнеше күндік үйге демалыс сұрап тұратын. Кин Клоудың жомарттығына алғыс айтты, себебі ол клубтағы алғашқы күндерін өткізуге көмектескен. Осы оқиғаға қарамастан, Кин өзінің бас жаттықтырушысына реніш ұстамады, кейіннен бас жаттықтырушылықтың қысымына байланысты Клоуға көңіл білдірді және ағылшын футболында мүмкіндік бергені үшін оған өте риза екенін айтты. Бір жыл өткен соң, Кин «Форрест» командасымен Уэмблиге Футбол лигасы кубогының финалына оралды, бірақ тағы да жеңіліске ұшырады, себебі «Манчестер Юнайтед» 1:0 есебімен жеңіске жетті. Кин Премьер-лиганың жетекші клубтарының назарын аудара бастады, ал 1992 жылы «Блэкберн Роверс» клубының бас жаттықтырушысы Кенни Далглиш маусым соңында Ланкашир клубына өту мүмкіндігі туралы Кинмен сөйлесті. «Форрест» лигада күресіп, құлдырау қаупіне тап болғандықтан, Кин құлдыраудан сақтау шарты бар жаңа келісімшарт жасасты. Ұзақ келіссөздер көпшілік арасында талқыланды, соның ішінде Брайан Клоу Кинды «ашкөз бала» деп сипаттады. «Блэкберн» Кин үшін 4 миллион фунт стерлинг төлеуге келісті, ол көп ұзамай клубпен келісімшартқа қол қойды. Алайда, бір қателік клубқа өтуге кедергі келтірді: келісімшартқа қол қойылғаннан кейін Далглиш трансферді аяқтау үшін қажетті дұрыс құжаттарының жоқ екенін түсінді. Бұл жұма күні түстен кейін болды, ал кеңсе демалыс күндері жабық болды. Ауызша келісімге қол жеткізіп, олар ресми трансферді аяқтау үшін дүйсенбі күні таңертең кездесуге келісті. «Манчестер Юнайтед» клубының бас жаттықтырушысы Алекс Фергюсон бұл туралы естіп, Кинге телефон соғып, «Блэкберн» орнына оларға қосылғысы келетінін сұрады. Фергюсон құжаттарының дайын екеніне көз жеткізіп, сенбі күні Кинмен кездесіп, оны «Манчестер Юнайтедке» 3,75 миллион фунтқа трансферледі, бұл сол кездегі британдық трансферлік рекорд.

Keane initially found life in Nottingham difficult due to the long periods away from his family, and he would often ask the club for a few days' home leave to return to Cork. Keane expressed his gratitude at Clough's generosity when considering his requests, as it helped him get through his early days at the club. Despite this incident, Keane bore no hard feelings against his manager, later claiming that he sympathized with Clough due to the pressures of management and that he was too grateful to him for giving him his chance in English football. A year later, Keane returned to Wembley with Forest for the Football League Cup final but again finished on the losing side as Manchester United secured a 1–0 win. Keane was beginning to attract attention from the top clubs in the Premier League, and in 1992, Blackburn Rovers manager Kenny Dalglish spoke to Keane about the possibility of a move to the Lancashire club at the end of the season. With Forest struggling in the league and looking increasingly likely to be relegated, Keane negotiated a new contract with a relegation escape clause. The lengthy negotiations had been much talked about in public, not least by Brian Clough, who described Keane as a "greedy child" Despite his best efforts, Keane could not save Forest from relegation, and the clause in his contract became activated. Blackburn agreed a £4 million fee for Keane, who soon after agreed to a contract with the club. A mistake, however, prevented the move to the club: when the contract had been agreed upon, Dalglish realized they did not have the correct paperwork needed to complete the transfer. This was on a Friday afternoon, and the office had been locked up for the weekend. With a verbal agreement in place, they agreed to meet on Monday morning to complete the transfer officially. Manchester United manager Alex Ferguson, hearing about the move, phoned Keane and asked whether he would like to join them instead of Blackburn. Ferguson ensured they had the paperwork ready and met up with Keane on Saturday and signed him for Manchester United for £3.75 million, a British transfer record at the time.

Алғашқы жылдары: 1993-1997

Ол кездегі рекордтық трансферлік төлемге қарамастан, Киіннің бірден негізгі құрамға ілігуіне кепілдік болмады. Пол Инс пен Брайан Робсон орта алаңда мықты серіктестік құрған еді, олар «Манчестер Юнайтедті» 1967 жылдан бері алғаш рет лига титулын жеңіп алуға көмектескен. Алайда, Робсон 36 жаста болды және ойыншылық карьерасының соңғы кезеңінде еді. Оның бірнеше жарақаттары 1992–93 және 1993–94 маусымдарының көп бөлігінде алаңнан шығуына себеп болды. Осының нәтижесінде Киін командада көп уақыт ала алды, өз үй стадионындағы дебюттік матчында «Шеффилд Юнайтедке» қарсы өткен ойында 3:0 есебімен жеңіске жетіп, екі гол соқты. Үш айдан кейін «Мэнчестер дербисінде» «Юнайтед» «Мэнчестер Ситиді» 3:2 есебімен жеңіп, 2:0 есебімен ұтылып бара жатқанда жеңіс голын соқты. Киін тез арада негізгі құрамдағы ойыншыға айналды, маусым соңында «Юнайтед» Премьер-лига титулын сақтап қалғандықтан, ол өз мансабындағы алғашқы трофейін жеңіп алды. Екі аптадан кейін Киін «Уэмблидегі» жеңіліс тізбегін үзді, «Юнайтедтің» «Челсиді» 4:0 есебімен жеңуіне көмектесті, бұл клубтың тарихындағы алғашқы «дубль» болды. Келесі маусымда «Юнайтед» «Блэкберн Роверс» командасынан лига титулын жеңіліске ұшырады және ФА кубогының финалында «Эвертоннан» 1:0 есебімен жеңілді. Киін «Манчестер Юнайтед» сапындағы алғашқы қызыл карточкасын ФА кубогының жартылай финалында «Кристал Пэласқа» қарсы өткен 2:0 есебімен жеңіліс ойынында Гарет Саутгейтке жасаған қимысы үшін алды, үш матчқа дисквалификацияланды және 5000 фунт стерлинг айыппұл төледі. Бұл оқиға Киіннің «Юнайтедтегі» мансабында алған 11 қызыл карточканың біріншісі болды және алаңдағы тәртіпсіздігінің алғашқы белгілерінің бірі еді. 1995 жылдың жазында «Юнайтед» клубында өзгерістер болды, Инс «Интернационалеге», Марк Хьюз «Челсиге» ауысты, ал Андрей Канчельскис «Эвертонға» сатылды. Дэвид Бекхэм, Никки Батт және Пол Скоулз сияқты жас ойыншылар командаға қосылды, бұл Киіннің орта алаңдағы ең тәжірибелі ойыншысы болуына себеп болды. 1995–96 маусымының баяу басталуына қарамастан, «Юнайтед» Премьер-лиганың тағы бір титулын жеңіп алу үшін 12 ұпаймен көшбасшылыққа ие болған «Ньюкасл Юнайтедті» жеңді. Киіннің үш жылдағы екінші «дублі» «Ливерпульді» 1:0 есебімен жеңіп, ФА кубогын тоғызыншы рет жеңіп алу арқылы расталды. Келесі маусымда Киін тізе жарақаттары мен жиі дисквалификацияларға байланысты командаға бірінен кейін бірі кіріп-шықты. Ол Чемпиондар лигасының жартылай финалының бірінші матчында «Боруссия Дортмундқа» қарсы қымбат сары карточка алды, бұл оны «Олд Траффордтағы» жауап матчында алаңнан шығарды. Бірақ бұл бірнеше күннен кейін тағы бір лига титулын жеңіп алу арқылы өтеу алды.

Despite the then record transfer fee, there was no guarantee that Keane would go straight into the first team. Paul Ince and Bryan Robson had established a formidable partnership in the center of midfield, having just inspired Manchester United to their first league title since 1967. Robson, however, was 36 years old and in the final stages of his playing career, and a series of injuries kept him out of action for most of the 1992–93 season and into the 1993–94 season. As a result Keane had an extended run in the team, scoring twice on his home debut in a 3–0 win against Sheffield United, and grabbing the winner in the Manchester derby three months later when United overturned a 2–0 deficit at Maine Road to beat Manchester City 3–2. Keane had soon established himself as a first choice selection, and by the end of the season, he had won his first trophy as a professional as United retained their Premier League title. Two weeks later, Keane broke his Wembley losing streak by helping United to a 4–0 victory over Chelsea in the FA Cup Final, sealing the club's first ever "double". The following season was less successful, as United were beaten to the league title by Blackburn Rovers and beaten 1–0 in the FA Cup final by Everton. Keane received his first red card as a Manchester United player in a 2–0 FA Cup semi final replay win against Crystal Palace, after stamping on Gareth Southgate, and was suspended for three matches and fined £5,000. This incident was the first of 11 red cards Keane would accumulate in his United career, and one of the first signs of his indiscipline on the field. The summer of 1995 saw a period of change at United, with Ince leaving for Internazionale, Mark Hughes moving to Chelsea and Andrei Kanchelskis being sold to Everton. Younger players such as David Beckham, Nicky Butt and Paul Scholes were brought into the team, which left Keane as the most experienced player in midfield. Despite a slow start to the 1995–96 campaign, United pegged back title challengers Newcastle United, who had built a commanding 12 point championship lead by Christmas, to secure another Premier League title. Keane's second double in three years was confirmed with a 1–0 win over Liverpool to win the FA Cup for a record ninth time. The next season saw Keane in and out of the side due to a series of knee injuries and frequent suspensions. He picked up a costly yellow card in the first leg of the Champions League semi final against Borussia Dortmund, which ruled him out of the return leg at Old Trafford. but this was compensated for by winning another league title a few days later.

Капитандық: 1997-2001

Эрик Кантона күтпеген зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Кийн клуб капитаны болды, бірақ ол 1997–98 маусымының көп бөлігін өткізіп жіберді, себебі Премьер-лиганың тоғызыншы ойынында Лидс Юнайтед ойыншысы Альфи Хааландты тоқтатуға тырысқанда тізе буыны жарақат алды. Кийн жерге құлағанда, Хааланд Кийннің үстіне тұрып, жарақат алған «Юнайтед» капитаны оған зиян келтіруге тырысқан және жазадан құтылу үшін жарақаттанғанын айыптады. Бұл айыптама төрт жылдан кейін екі ойыншы арасындағы жарысқа әкелді. Кийн сол маусымда бәсекеге қабілетті футболға оралмады және «Юнайтедтің» «Арсеналдан» 11 ұпай басымдығын жоғалтып, Премьер-лига титулын ұтып алмағанын жақыннан бақылады. Көптеген сарапшылар Кийннің болмауының команданың лига кубогынан бас тартуына себеп болғанын айтты. Кийн келесі маусымда капитандыққа оралды және команданы Премьер-лига, ФА кубогы және УЕФА Чемпиондар лигасының үш жүлдесіне жетеледі. Чемпиондар лигасының жартылай финалының екінші ойынында «Ювентусқа» қарсы керемет ойын көрсетіп, командасын екі голдан кейін 3:2 есебімен жеңіске жеткізіп, «Юнайтедке» алғашқы голды соқты. Бұл ойын оның футболшы ретіндегі ең жарқын сәті деп есептеледі. Дегенмен, Зинедин Зиданға жасаған бұзушылық үшін сары карточка алып, финалда ойнау мүмкіндігінен айырылды. «Юнайтед» финалда «Баварияны» 2:1 есебімен жеңді, бірақ Кийннің дисквалификациясынан кейін жеңіске байланысты эмоциялары аралас болды. Ойын алдындағы ойларын еске түсіріп, Кийн: «Мен батыл көрініс жасағаныммен, бұл футболдағы ең қиын тәжірибем болды» деді. 1999 жылғы ФА кубогының финалында, Чемпиондар лигасының финалынан төрт күн бұрын, Кийн білезігіне жарақат алып, келесі маусымға дейін алаңнан шықты. Сол жылы Кийн Интерконтинентальдық кубок финалында жалғыз голды соқты, «Юнайтед» Токиода «Пальмейрасты» жеңді. Келесі маусымда Кийн мен «Манчестер Юнайтед» арасындағы келісімшарт келіссөздері ұзаққа созылды, Кийн Италияға көшу туралы қауесеттердің аясында жылына 2 миллион фунт стерлингтен бас тартты. Оның жоғары талаптары 1999–2000 маусымының ортасында қанағаттандырылды, ол 2004 жылға дейін «Юнайтедке» адал болды. Кийн клуб басшылары маусымдық билет бағасының өсуі оның жақсартылған келісімшартының нәтижесі екенін түсіндіргенде ашуланды және клубтан кешірім сұрады. Келісімшартқа қол қойылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, Кийн Чемпиондар лигасында «Валенсияға» қарсы жеңіс голын соғып тойлады, бірақ «Юнайтедтің» Чемпиондар лигасын қорғауын «Реал Мадрид» жартылай финалда тоқтатты, екінші ойында Кийннің бақытсыз өзіне гол соққаны себеп болды. Маусым соңында ол PFA ойыншыларының «Жылдың үздік ойыншысы» және FWA жылдың үздік футболшысы болып танылды, «Юнайтедті» 8 жыл ішінде алтыншы Премьер-лига титулына жеткізді. 2000 жылдың қараша айында Кийн «Олд Траффордта» «Динамо» клубымен өткен Чемпиондар лигасының ойынынан кейін «Юнайтед» жанкүйерлерінің бір бөлігін сынады. Ол «Динамо» ойынға үстемдік еткен кезде кейбір жанкүйерлердің жеткілікті қолдау көрсетпегеніне наразылық білдіріп, «Үйдегіден алыста біздің жанкүйерлеріміз керемет, мен оларды шынайы жанкүйерлер деп атаймын. Бірақ үйде олар бірнеше ішімдік ішіп, шәрбақты сэндвичтер жеп, алаңда не болып жатқанын түсінбейді. Менің ойымша, «Олд Траффордқа» келетіндердің кейбіреулері «футбол» деген сөзді жаза алмайды, тіпті оны түсінуге де тырыспайды» деді. «Шәрбақты сэндвичтер бригадасы» термині қазір ағылшын футбол лексикасының бір бөлігі болып табылады, бұл футболға шынайы қызығушылық танытудың орнына, сән үшін футбол ойындарына қатысып, футбол жанкүйері екендерін айтатын адамдарды білдіреді.

After Eric Cantona's unexpected retirement, Keane took over as club captain, although he missed most of the 1997–98 season because of a cruciate ligament injury caused by an attempt to tackle Leeds United player Alfie Haaland in the ninth Premier League game of the season. As Keane lay prone on the ground, Haaland stood over Keane, accusing the injured United captain of having tried to hurt him and of feigning injury to escape punishment, an allegation which would lead to an infamous incident between the two players four years later. Keane did not return to competitive football that campaign, and could only watch from the sidelines as United squandered an 11 point lead over Arsenal to miss out on the Premier League title. Many pundits cited Keane's absence as a crucial factor in the team's surrender of the league trophy. Keane returned to captain the side the following season, and guided them to a treble of the FA Premier League, FA Cup, and UEFA Champions League. In an inspirational display against Juventus in the second leg of the Champions League semi final, he helped haul his team back from two goals down to win 3–2, scoring the first United goal. His performance in this game has been described as his finest hour as a footballer. Keane, however, received a yellow card after a trip on Zinedine Zidane that ruled him out of the final. United defeated Bayern Munich 2–1 in the final, but Keane had mixed emotions about the victory due to his suspension. Recalling his thoughts before the game, Keane said, "Although I was putting a brave face on it, this was just about the worst experience I'd had in football." Keane sustained an ankle injury during the 1999 FA Cup Final, four days before the Champions League Final, which ruled him out until the following season. Later that year, Keane scored the only goal in the final of the Intercontinental Cup, as United defeated Palmeiras in Tokyo. The following season saw prolonged contract negotiations between Keane and Manchester United, with Keane turning down an initial £2 million a year offer amid rumors of a move to Italy. His higher demands were eventually met midway through the 1999–2000 season, committing him to United until 2004. Keane was angered when club officials explained an increase in season ticket prices was a result of his improved contract and asked for an apology from the club. Days after the contract was signed, Keane celebrated by scoring the winning goal against Valencia in the Champions League, although United's defence of the Champions League was ended by Real Madrid in the quarter finals, partly due to an unfortunate Keane own goal in the second leg. He was voted PFA Players' Player of the Year and FWA Footballer of the Year at the end of the season after leading United to their sixth Premier League title in eight years. Keane caused controversy in November 2000, when he criticised sections of United supporters after the Champions League victory over Dynamo Kyiv at Old Trafford. He complained about the lack of vocal support given by some fans when Dynamo was dominating the game, stating, "Away from home our fans are fantastic, I'd call them the hardcore fans. But at home, they have a few drinks and probably the prawn sandwiches, and they don't realise what's going on out on the pitch. I don't think some of the people who come to Old Trafford can spell 'football', never mind understand it." and the term "prawn sandwich brigade" is now part of the English football vocabulary, referring to people who attend football games or claim to be fans of football because it is fashionable rather than due to any genuine interest in the game.

Альфи Хааланд оқиғасы

2001 жылғы Манчестер дербисінде Кийн тағы да тақырыпқа шықты, ол соңғы сыбызғыға жеті минут қалғанда Альфи Хааландқа тізеден жоғары соққы жасағаны үшін алаңнан қуылды, көптеген адамдар бұл әрекетті кек алу деп қарады. Ол бастапқыда Футбол қауымдастығынан (ФА) үш матчқа қатысудан шеттетіліп, 5000 фунт стерлинг айыппұл төледі, бірақ 2002 жылдың тамызында Киіннің автобиографиясы жарық көргеннен кейін қосымша жазаланды, онда ол Хааландты "жарақаттауға" ниеттенгенін айтты. Киін оқиғаны былай баяндады:

"Мен жеткілікті күттім. Мен оны қатты ұрдым. Доп сол жерде болды (олай ойлаймын). Ал, сенің орның осы. Және жалған жарақаттарыңды мазақтап менің үстімнен келе берме. Оның бұл соққының алдын ала жоспарланған шабуыл екенін мойындауы ФА-ны ойынның абыройын түсіргені үшін айыптауға алып келді. Ол тағы бес матчқа қатысудан шеттетіліп, келесі тергеу барысында 150 000 фунт стерлинг айыппұл салынды. Көпшілік оны айыптағанына қарамастан, ол кейін сұхбатта оқиғаға өкіспейтінін мәлімдеді: "Менің көзқарасым, оны жазалау болды. Не істесең, соның нәтижесі келеді. Ол лайықты жазасын алды. Ол мені алдады, ал менің ұстанымым – көзге көз. Мен, мүмкін, қайтадан солай істеймін", – деді. Хааланд содан кейін толық матч ойнаған жоқ. Алайда, Хааланд матчты аяқтап, келесі ойынның 68 минутында ойнады. Сондай-ақ, ол екі матч арасында Норвегия құрамасы үшін жолдас сайысында ойнады. Шындығында, оның мансабын аяқтаған оң емес, сол тізесіндегі ұзақ мерзімді жарақат болды.

Кельттік

2005 жылдың 15 желтоқсанында Кийн бала кезінен жақтаған командасы – «Селтик» клубының ойыншысы ретінде жарияланды. Бастапқы хабарларға сәйкес, Кийнге аптасына шамамен 40 000 фунт стерлинг көлемінде келісімшарт ұсынылған; алайда, ойыншының өзі екінші автобиографиясында бұл ұсынысты қабылдамағанын, «Селтик» сапында ойнаған кезде аптасына 15 000 фунт стерлинг алғанын мәлімдеді. Кийннің «Селтик» сапындағы карьерасы 2006 жылдың қаңтар айында басталды, сол кезде Глазгоның алыптары Шотландия кубогының үшінші турында Шотландияның бірінші лигасының «Клайд» командасына 2:1 есебімен есе жіберді. Оның өткір мінезі бұлжымады, матч барысында жаңа командаластарының кейбіреулерін сынағаны байқалды. Бір айдан кейін Кийн өзінің «Селтик» сапындағы жалғыз голын соқты, ол гол «Фолкерк» командасына қарсы Шотландия Премьер-лигасында 2:1 есебімен жеңіске жеткен кезде 20 метрден соғылған тұдыр болды. Келесі жексенбіде ол өзінің алғашқы «Олд Фирм» дербисінде «Рейнджерс» командасына қарсы ойнап, «Селтикке» жеңіс сыйлады. «Селтик» Шотландия Премьер-лигасының және Шотландия Лига кубогының екі жүлдесін де жеңіп алды, бұл оның ойыншы ретіндегі соңғы жетістігі болды. 2006 жылдың 12 маусымында Кийн медициналық кеңес бойынша кәсіби футболдан зейнеткерлікке шыққандығын жариялады, «Селтикке» қосылғаннан кейін бар болғаны алты ай өткен соң. Оның бұл хабарламасы бұрынғы әріптестері мен жаттықтырушыларынан, соның ішінде сэр Алекс Фергюсоннан жоғары баға алды, ол: «Ең үздік командаларды таңдау басталатын жылдары ол міндетті түрде сол командада болады» деді. 1990 жылы УЕФА 18 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатында үй иесі Венгрияны жеңіп, 1991 жылғы ФИФА жастар әлем чемпионатына жолдама алған 19 жасқа дейінгі Ирландия Республикасы ұлттық құрамасының үздік ойыншысы атанды. 1991 жылы Түркияға қарсы 21 жасқа дейінгі жастағы жастарға қарсы халықаралық деңгейдегі алғашқы ойынына шақырылған кезде Кийн ирландтық құраманың ұйымдастырылуы мен дайындығына наразылық білдірді, кейіннен бұл жағдайды «күлкілі» деп сипаттады. Екінші күні жаттығулар барысында қақпашылармен жұмыс істейтін жаттықтырушы Пэки Боннер мен Алан Келли-младшиймен туындаған жанжалдан кейін Кийн командадан кетіп, Ирландияның дайындығына қанағаттанбағаны үшін Манчестерге қайта оралуды қалады. FAI Кийнге осы қысқа мерзімде үйге бірден билет алып бермеді, сондықтан ол Сайпанда тағы бір түн қалды, бірақ оның орнына Колин Хили шақырылды. Бірақ келесі күні Маккарти Кийнге хабарласып, жаттығу лагеріне қайта оралуын өтінді, содан кейін Кийн көндіріліп, командада қалды. Кийннің көзқарасы өзгергеннен кейін ирландтық лагердегі жағдай уақытша жақсарғанмен, жағдай тез нашарлай бастады. Кийн бірден «Айриш Таймс» газетінің жетекші спорт журналисі Том Хамфриске сұхбат берді, онда Сайпандағы жағдайға наразылығын білдіріп, оны командадан уақытша кетуіне әкелген оқиғалар мен алаңдаушылықтарды атап өтті. Маккарти Кийннің сұхбатына ренжіді және команданың және жаттықтырушылар штабының алдында мақала бойынша Кинді сөзге тартып, жанжал тудырды. Кийн қарсылық көрсетіп, газетке шындықты айтқанын және ирландтық жанкүйерлер лагерде не болып жатқанын білуге құқылы екенін мәлімдеді. Нилл Куинн өзінің автобиографиясында: «Рой Киннің Мик Маккартиге қарсы айтқан 10 минуттық сөзі [жоғарыда] өте тиімді, қатал, қарсыласына жер сілкіндіретіндей әсер етті және ол ирланд қоғамында үлкен дау тудырды» деп жазды. Бірақ сонымен бірге ол Киннің ұстанымын сынады: «[Ол] бізді Сайпанда қалдырды, керісінше емес. Ол қайтып келмеу арқылы өзін жазалады». Кездесу кезінде Киннің командаластарының ешқайсысы оны қолдамады, бірақ кейін жеке түрде қолдау білдірді. Ардагерлер Найл Куинн мен Стив Стаунтон оқиғадан кейін өткен баспасөз конференциясында Маккартиді қолдады. Сол жерде Маккарти Кинді командадан шығарып, үйіне жібергенін мәлімдеді. Осы уақытқа дейін ФИФА әлем чемпионатының құрамаларын тіркеу мерзімі өтіп кеткендіктен, Колин Хили Киннің орнына қосыла алмады және турнирде ойнай алмады.

On 15 December 2005, Keane was announced as a Celtic player, the team he had supported as a child. Initial reports suggested Keane was offered a contract of around £40,000 per week; however, this was rejected by the player himself in his second autobiography, in which he claimed he was only paid £15,000 per week while a Celtic player. Keane's Celtic career began in January 2006, when the Glasgow giants crashed to a 2–1 defeat to Scottish First Division side Clyde in the third round of the Scottish Cup. His abrasive style had not dwindled, as he was seen criticising some of his new team mates during the match. Keane scored what turned out to be his only Celtic goal a month later, a shot from 20 yards in a 2–1 Scottish Premier League victory over Falkirk. He retained his place the following Sunday in his first Old Firm derby against Rangers, leading Celtic to victory. Celtic went on to complete a double of the Scottish Premier League title and Scottish League Cup, his last honour as a player. On 12 June 2006, Keane announced his retirement from professional football on medical advice, only six months after joining Celtic. His announcement prompted glowing praise from many of his former colleagues and managers, not least from Sir Alex Ferguson, who opined, "Over the years when they start picking the best teams of all time, he will be in there." He was man of the match for the Republic of Ireland national under 19 team when they beat hosts Hungary in the 1990 UEFA European Under 18 Football Championship to qualify for the 1991 FIFA World Youth Championship. When called up for his first game at the international level, an under 21s match against Turkey in 1991, Keane took an immediate dislike to the organisation and preparation surrounding the Irish team, later describing the set up as "a bit of a joke". After a row with goalkeeping coach Packie Bonner and Alan Kelly Jr. on the second day of training, Keane announced that he was quitting the squad and that he wished to return home to Manchester due to his dissatisfaction with Ireland's preparation. The FAI was unable to get Keane an immediate flight home at such short notice, meaning that he remained in Saipan for another night, but they called up Colin Healy as a replacement for him. The following day, however, McCarthy approached Keane and asked him to return to the training camp, and Keane was eventually persuaded to stay. Despite a temporary cooling of tensions in the Irish camp after Keane's change of heart, things soon took a turn for the worse. Keane immediately gave an interview to leading sports journalist Tom Humphries, of the Irish Times newspaper, where he expressed his unhappiness with the facilities in Saipan and listed the events and concerns which had led him to leave the team temporarily. McCarthy took offence at Keane's interview and decided to confront Keane over the article in front of the entire squad and coaching staff. Keane refused to relent, saying that he had told the newspaper what he considered to be the truth and that the Irish fans deserved to know what was going on inside the camp. Niall Quinn observed in his autobiography that "Roy Keane's 10 minute oration [against Mick McCarthy, above] was clinical, fierce, earth shattering to the person on the end of it and it ultimately caused a huge controversy in Irish society." But at the same time, he was also critical of Keane's stance, saying that, "[He] left us in Saipan, not the other way round. And he punished himself more than any of us by not coming back." None of Keane's teammates voiced support for him during the meeting, although some supported him in private afterwards. Veterans Niall Quinn and Steve Staunton backed McCarthy in a press conference after the event. It was here that McCarthy announced that he had dismissed Keane from the squad and sent him home. By this time, the FIFA deadline for naming the World Cup squads had passed, meaning that Colin Healy was unable to be named as Keane's replacement and could not play in the tournament.

Еске алу

Мик Маккарти 2002 жылғы қарашада Еуро-2004 іріктеу кезеңінде Ресей мен Швейцарияға жеңілгеннен кейін Ирландия құрамасының бас жаттықтырушы лауазымынан кетті. Киін болашақ іріктеу ойындарына командаға қайта оралу мүмкіндігі талқыланды, себебі Киін халықаралық футболдан әлі толық зейнеткерлікке шыққан жоқ еді және Маккартидің қатысуы Ирландия құрамасынан қалыс қалуының басты себебі екенін мәлімдеді. Маккартидің орнын баскан Брайан Керр Киінмен қайта шақыру мүмкіндігін талқылады және 2004 жылғы сәуірде ол 27 мамырда Румыниямен өтетін ойынға Ирландия құрамасына қайта шақырылды. Алайда, Киін капитандыққа қайта қойылмады, себебі Керр Кенни Каннингхемді капитандыққа тағы ұстап қалуға шешім қабылдады. 2006 жылғы әлем чемпионатына іріктеуден өтпегеннен кейін, Киін клубтық карьерасын ұзарту үшін халықаралық футболдан зейнеткерлікке шыққандығын жариялады.

Зейнеткерліктен кейін

Кин ФАИ-дың ұстанымы мен ойыншыларды іріктеу саясатына наразылығын қайталады. 2007 жылғы наурызда Кин Ирландия Республикасының бірнеше ойыншыларының тек БАҚ-тағы танымалдылығына сүйене отырып құрамаға іріктелетінін, ал ұйымның Дублин немесе Ленстердің басқа аймақтарынан шыққан ойыншыларға көбірек бейімділігі бар екенін мәлімдеді: "Оларды БАҚ арқылы қалыптасқан репутациялары немесе көптеген сұхбаттар берулері үшін алаңға шығару – дұрыс емес. Адалдық пен ақымақтық арасында жұқа шегік бар". Кин Сандерленд ойыншысы Лиам Миллердің Корк қаласынан болғандықтан құрамаға алынбағанын, ал үлкен әлеуеті бар ойыншылардың ұлттық құрамаға іріктеле алмағанын айтты. Сондай-ақ ол ФАИ-дың өз жұмыстарын тиімсіз жүргізгенін мәлімдеді. Кин 2010 жылғы әлем чемпионатына іріктеу ойынында Ирландияның Франциядан жеңілгенінен кейін тағы да дауға қатысты. 2009 жылғы 20 қарашада Ипсвич Таун клубының баспасөз конференциясында Кин Тьерри Анридің қолымен гол соққан эпизодына ирландтардың реакциясын сынады. Оның жауабында ирланд командасының қорғанысына және ФАИ басшылығына сын айтылды.

Жаттықтырушылық мансап

Кейінгі уақытта Киннің бұрынғы бапшысы сэр Алекс Фергюсон зейнеткерлікке шыққанда Киннің «Манчестер Юнайтед» клубының жаттықтырушысы болуын қалағанын айтқан еді. Бірақ Киннің клубтан ұсыныстан айырылып кеткеннен кейін Фергюсон Киннің бапшылыққа деген мүмкіндіктері туралы сөйлеуден қашқан: «Жас бапшылар келіп, адамдар осылар Англия құрамасының немесе осы клубтың бастығы болады дейді, бірақ екі жылдан соң олардың ізі де жоқ. Бұл оңай орта емес, мен ештеңе болжамдай алмаймын».

Сандерленд

Кейн «Селтикте» ойнаған кезінде Чарли Николас, бұрынғы «Селтик» ойыншысы, Гордон Страханның бас жаттықтырушылық лауазымына потенциалды мұрагері ретінде ұсынған. Алайда, Кийн өзінің бас жаттықтырушылық мансабын «Чемпионшип» лигасының «Сандерленд» клубында бастауды жөн көрді, бұл оны клуб төрағасы және кететін бас жаттықтырушы Найлл Куиннмен қайта біріктірді. Екеуі, кемінде, «Сайпан» оқиғасынан кейін қарама-қарсы жақта болған, бірақ бас жаттықтырушылыққа тағайындалған кезде жақсы қарым-қатынаста болды, Куинн «Сандерленд» жанкүйерлерін «футболдың нағыз ұлыларының бірін қолдауға және одан ләззат алуға» шақырды. Кийн «Сандерлендтің» 28 тамызда «Вест Бромвич Альбионды» жеңгеннен кейін үш жылдық келісімге қол қойды, бұл «Макемстің» 2006–07 маусымдағы алғашқы жеңісі болды, Куинннің уақытша басқаруы кезінде төрт ойынның қатарынан жеңіліске ұшырағаннан кейін. Жаңа клубы «Чемпионшип» кестесінде екінші соңғы орында тұрғандықтан, Кийн өзгерістерді жылдам енгізуді жөн көрді. Бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы қадамдары – қазіргі көмекші жаттықтырушы Бобби Сакстонды қызметте қалдыру және бұрынғы «Ноттингем Форест» әріптесі Тони Логланды бас жаттықтырушы етіп тағайындау болды. Ол командаға жаңа ойыншыларды қосуға көп уақыт жұмсаған жоқ, тамыз айының трансферлік терезесінің соңғы күні барлығы алты ойыншы келісімшартқа қол қойды. Ең маңызды трансферлер – Киіннің бұрынғы «Манчестер Юнайтед» командаластары Дуайт Йорк пен Лиам Миллер, оларды бұрынғы «Селтик» әріптестері Росс Уоллес пен Станислав Варга, сондай-ақ «Уиган Атлетик» клубының ойыншылары Грэм Каванаг пен Дэвид Коннолли қолдады. Киіннің бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы екі ойыны өте жақсы өтті: алдымен «Дерби Каунтиді» 2:1 есебімен жеңіп, содан кейін «Лидс Юнайтедті» 3:0 есебімен жеңді. Киіннің басшылығымен «Сандерленд» лигадағы турнирлік кестеде тұрақты түрде жоғарылап, жыл соңына қарай лиганың төменгі жартысынан шығып кетті. 2007 жылғы қаңтарда тағы бес ойыншы, үшеуі (Энтони Стокc, Карлос Эдвардс және Стерн Джон) тұрақты келісімшарттармен, ал екеуі (Джонни Эванс және Дэнни Симпсон) Киіннің бұрынғы клубы «Манчестер Юнайтедтен» қарызға алынды. Нәтижелер жақсара берді, Киін ақпан және наурыз айларының үздік жаттықтырушысы атағын жеңіп алды, ал командасы автоматты түрде жоғарылау орындарына таласа бастады. Осы арада Киін ойыншылардың кәсіби емес ұстанымына қатаң түрде қарсы шықты. 2007 жылғы наурыз айында үш ойыншы «Барнслиге» сапарға кешігіп келгенде, ол оларды үйде қалдырды. «Сандерленд» 29 сәуірде «Бримгеминг Ситимен» бірге «Премьер-лигаға» жолдама алды, олардың қарсыластары «Дербиді» «Кристал Пэлас» жеңді. Бір аптадан кейін «Чемпионшип» титулы сақталды, Киіннің басшылығымен «Сандерлендтің» қайта өркендеуі аяқталды. Оның жетістіктері оған «Жылдың үздік жаттықтырушысы» сыйлығын да сыйлады. Келесі маусымдағы ең төменгі нүкте «Гудисон Паркте» болды, онда олар «Эвертоннан» 7:1 есебімен жеңіліске ұшырады, Киін бұл жеңілісті өзінің мансабындағы «ең төменгі нүктелердің бірі» деп сипаттады. Алайда, маусымның екінші жартысында команданың формасы жақсарды (әсіресе үйде), ал дивизиондағы аман қалу екі ойынға дейін «Миддлсброға» қарсы үйде жеңіске жетіп кепілдендірілді. Осы уақытта Киін бұрынғы «Манчестер Юнайтед» ойыншыларын сатып алу үрдісін жалғастырды, оған Киран Ричардсон, Пол МакШейн, Дэнни Хиггинботам және Фил Бардсли қосылды. Ол сондай-ақ Лиам Миллерді (Сандерлендтің тұрақты ойыншыларының бірі) жаттығуларға және басқа да командалық кездесулерге үнемі кешігіп келгені үшін трансферлік тізімге енгізу арқылы қатаң тәртіптік саясатын жалғастырды. 2008–09 маусымның басталуы даулы болды. 2008 жылдың қыркүйегінде Киін ФИФА вице-президенті Джек Уорнермен Дуайт Йорктің Тринидад және Тобаго ұлттық құрамасынан кетуіне байланысты дауға түсті. Уорнер Киіннің кіші елдерге құрметсіздік танытқанын айыптады. Киін Уорнерді «клоун» деп атап, Йорк халықаралық футболдан кеткенін мәлімдеді. Сол айда Киін «Сандерлендтің» Лига кубогының «Нортгемптон Таунға» қарсы ойынында 2:0 есебімен жеңіліске ұшырағанда өзінің мансабындағы «ең қиын және ұзақ түндердің бірін» басынан өткерді. Ойын 2:2 есебімен аяқталды, «Сандерленд» пенальтилер сериясында аз ғана басымдық танытты. Кейбір оң нәтижелерге қарамастан, оның ішінде 25 қазанда жергілікті қарсыластары «Ньюкасл Юнайтедке» қарсы 2:1 есебімен жеңіске жетті (бұл клубтың 28 жыл ішінде алғаш рет қол жеткізген жеңісі), сондай-ақ Жәбірел Сиссе мен Антон Фердинанд сияқты жақында жасалған келісімдер жақсы көрсетілді, команданың жалпы формасы тұрақсыз болды. Қараша айының соңына қарай «Сандерленд» «Премьер-лигада» 18-орында тұрды, алдыңғы алты ойынының бесеуінде жеңіліске ұшырады. Киін 4 желтоқсанда «Болтон Уондерерстің» үйде 4:1 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін болашағына күмән тудырған сөздерінен кейін бас жаттықтырушылық лауазымынан кетті. Киіннің қатаң басқару стилі «Сандерленд» ойыншыларына ұнамады, олар оның кеткенін естігенде қуанғандары туралы хабарланды. 2009 жылғы 21 ақпанда «The Irish Times» газетімен сұхбаттасқан Киін «Сандерлендтің» 30% акционері Эллис Шортпен және клуб төрағасы Найлл Куиннмен арадағы келіспеушіліктерді бас жаттықтырушылық лауазымынан кетуіне себеп болғанын айтты. Киін 2022 жылы Ли Джонсон жұмыстан босатылғаннан кейін клубқа қайта оралуға шақырылды, бірақ бір аптадан астам келіссөздерден кейін ұсыныстан бас тартты.

During his time at Celtic, Keane was suggested as a potential managerial successor to Gordon Strachan by former Celtic player Charlie Nicholas. However, it was Championship club Sunderland where Keane chose to launch his managerial career, reuniting him with the club's chairman and outgoing manager, Niall Quinn. The two men, publicly at least, were on opposing sides during the fall out from the Saipan incident, but they were on good terms at the time of the managerial appointment, with Quinn urging Sunderland fans to "support and enjoy one of football's true greats". Keane signed a three year deal immediately after Sunderland's victory over West Bromwich Albion on 28 August, the Mackems' first win of the 2006–07 season after a dreadful run of four consecutive defeats under Quinn's temporary management. With his new club sitting in the relegation zone already, second bottom of the Championship table, Keane chose to enforce changes quickly. His first actions as manager were deciding to keep the existing assistant manager, Bobby Saxton, and to appoint his former Nottingham Forest colleague Tony Loughlan as head coach. He wasted no time in bringing in new additions to the squad, with a total of six players signing on the final day of the August transfer window. The most notable signings were Keane's former Manchester United teammates Dwight Yorke and Liam Miller, supported by former Celtic colleagues Ross Wallace and Stanislav Varga,
as well as Wigan Athletic pair Graham Kavanagh and David Connolly. Keane's first two games as manager could not have gone much better; first coming from behind to beat Derby County 2–1, followed by an easy 3–0 victory over Leeds United. Sunderland began to steadily creep up the league standings under Keane's management, and by the turn of the year, they had escaped the bottom half of the league. Five further players were signed during the January 2007 transfer window, three (Anthony Stokes, Carlos Edwards and Stern John) on permanent contracts and two (Jonny Evans and Danny Simpson) on loan from Manchester United, Keane's old club. Results continued to improve, and Keane was rewarded with the February and March Manager of the Month awards, while his team began to challenge for the automatic promotion places. Meanwhile, Keane tackled his players' non professional approach with a firm hand. When three players were late for the team coach to a trip to Barnsley, in March 2007, he simply left them behind. Sunderland secured promotion to the Premier League – along with Birmingham City – on 29 April when rivals Derby were beaten by Crystal Palace. A week later, the Championship title was sealed, and Sunderland's revival under Keane was complete. His achievements also earned him the Championship Manager of the Year award. The lowest point of their next season came at Goodison Park, where they were beaten 7–1 by Everton, which Keane described as "one of the lowest points" of his career. In the second half of the season, however, the team's form was much improved (especially at home) and survival in the division was guaranteed with two games to go with a home win against Middlesbrough. Meanwhile, Keane carried on his trend of buying ex Manchester United players with the addition of Kieran Richardson, Paul McShane, Danny Higginbotham and Phil Bardsley. He has also continued his strict disciplinary policy by putting Liam Miller (one of Sunderland's more consistent players) on the transfer list for being regularly late for training and other team meetings. The beginning of the 2008–09 season would prove to be tumultuous. In September 2008 Keane became embroiled in a row with FIFA Vice President Jack Warner over the withdrawal of Dwight Yorke from the Trinidad and Tobago national team. Warner accused Keane of being disrespectful towards small countries. Keane responded by calling Warner "a clown" and insisted that Yorke was retired from international football. That same month Keane experienced "one of the worst and longest nights" of his career when Sunderland had to come from 2–0 down at home in a League Cup tie against Northampton Town. The game ended 2–2, with Sunderland progressing narrowly on penalties. Despite some positive performances, including the historic 2–1 home victory against local rivals Newcastle United on 25 October (the first time the club had accomplished this in 28 years), as well as good showings by recent signings like Djibril Cissé and Anton Ferdinand, the team's general form remained inconsistent. By the end of November, Sunderland was 18th in the Premier League, having lost five of their six previous games. Keane stood down as manager on 4 December after bringing doubt on his future with comments made in the wake of the 4–1 home defeat by Bolton Wanderers the previous weekend. Keane's harsh management style was not appreciated by the Sunderland players, who were reported to have celebrated when they heard he had resigned. In an interview with The Irish Times on 21 February 2009, Keane cited differences with Sunderland 30% shareholder Ellis Short and strains with club chairman Niall Quinn as the factors in his decision to resign as Sunderland manager. Keane was linked with a return to the club in 2022 following the sacking of Lee Johnson, but turned down the offer after over a week of negotiations.

Ипсвич қаласы

2009 жылдың 23 сәуірінде Кин екі жылдық келісімшарт бойынша «Ипсвич Таун» клубының жаңа бас жаттықтырысы болып тағайындалды. Бұл, клуб бұрынғы бас жаттықтырысы Джим Магилтонды қызметтен босатқаннан кейін бір күн өткен соң болды. Келесі аптада «Ипсвич» маусымды «Ковентри Сити» клубын 2:1 есебімен жеңіп аяқтады. 2009–2010 маусымында Кин бірнеше ойыншыларды трансферледі, олардың кейбіреулері оның бұрынғы клубы «Сандерлендтен» келді. Ол қақпашы Мартон Фюлоп, жартылай қорғаушылар Карлос Эдвардс және Грант Лидбиттермен келісімшарт жасасты, сондай-ақ Джек Колбэк, Дэвид Хили және Дэрил Мерфиді клубқа жалға алды. «Ипсвич» алғашқы 14 ойында жеңіске жете алмады, бұл оларды лигадағы алғашқы жеңісін алған соңғы командаға айналдырды. Ақырында, 31 қазанда «Дерби Каунти» клубын жеңіп, 29 қарашада «Кардифф Сити» клубына қарсы маусымның алғашқы сыртқы ойынында жеңіске жетті. Команданың көрсеткіштері маусым бойы біртіндеп жақсарды, бірақ «Ипсвич» жоғарылауға үміттену үшін тым көп ойынды теңестірді және маусымды 15-ші орында аяқтады. 2009–2010 және 2010–2011 маусымдарындағы тұрақсыздықтар Киннің «Ипсвич» командасының жоғарылау үшін күреспеуіне әкелді. Соның салдарынан, команда Чемпионшипте 21-ші орынға дейін төмендеп кетті. Кин 2011 жылдың 7 қаңтарында «Ипсвич» клубының бас жаттықтырысы лауазымынан босатылды. Олардың алғашқы ойыны 2013 жылдың 15 қарашасында Латвияға қарсы «Авива» стадионында өткізіліп, 3:0 есебімен жеңіске айналды. 2013–2014 маусымының соңында Нил Леннон «Селтик» клубын тастағаннан кейін, Кин «Хопс» клубының жаңа бас жаттықтырысы болуға жақын болды. Мартин О’Нилл оның «Селтик Парк» стадионындағы басшылықты өз қолына алуына кедергі жасамаса екенін айтты. Алайда, Кин Ирландия құрамасының көмекші жаттықтырысы қызметінде қалды және бұл лауазымға үміткер болмауын сұрады. Кейін Кин «Селтик» клубының бас жаттықтырысы лауазымын алуға дайын болғанын және «Селтик» клубының иесі Дермот Десмондпен кездескенін, бірақ «олар оны жеткілікті түрде қаламағандай» сезінгенін және ұсынысты қабылдамағанын мәлімдеді. Соңынан Кин «Астон Вилла» клубының жаңа көмекші жаттықтырысы болды, бұл қызметін «Вилла» және Ирландия құрамасымен біріктірді. 2014 жылдың қазан айында Киннің кітабы маңызды Еуро-2016 іріктеу ойындарына қарсы Гибралтар және Германияға қарсы жарық көргеннен кейін дау тудырды. Алайда, Мартин О’Нилл бұл алаңдату тудырмайды деген пікірді жоққа шығарды. Бір айдан кейін, Шотландияға қарсы Ирландияның маңызды іріктеу ойынынан бұрын, Кин команданың қонақ үйінде жанкүйермен қақтығысқа түсті. Жанкүйерге жедел жәрдем шақырылды, сондай-ақ Гарда Сихоана келді, бірақ ешкім тұтқындалмады және шағымдар түспеді. FAI және Мартин О’Нилл оқиғадан кейін Кинге қолдау көрсетті. Кейіннен CCTV бейнесі Киннің ешқандай құқық бұзушылық жасаған жоқ екенін көрсетті. Оқиғаға қатысқан адам Брендан Грейстің күйеу баласы Фрэнк Гиллеспи екені белгілі болды, ол Киннен оның автобиографиясына қол қоюын сұраған. Кин бұдан бас тартқаннан кейін, Гиллеспи Кинге қарсы шықты, бірақ кейін құлап қалды және қонақ үйге жедел жәрдем шақырылды. Грейс Гиллеспи мен Киннің «ескі достар» екенін мәлімдеді. Шотландиямен өткен ойыннан кейін Кин «Эвертон» клубының Сеамус Коулман және Джеймс Маккарти сияқты ирландтық ойыншыларға халықаралық құрамаға қатысудан бас тартуға қысым көрсетіп жатқанын мәлімдеді. «Эвертон» клубының төрағасы Билл Кенрайт бұл мәлімдемені жоққа шығарды, Киннің «ақылсыз нәрселер айтқанын» айтты. Сондай-ақ «Эвертон» клубының бас жаттықтырысы Роберто Мартинес Киннің пікірін жоққа шығарды. Кін тағы да АҚШ-пен өткізілетін ойынға дейін журналистермен өткізген қызу баспасөз мәслихатынан кейін тақырыпқа айналды. Кин, Республика Ирландиясының мүддесіне бөгет бола ма деп сұраған журналистпен дауласты. Эмон Данфи FAI және Мартин О’Ниллден Киннің сұхбат беруін тоқтатып, оның айналасындағы медиа назарының аяқталуын қамтамасыз етуді сұрады. 2018 жылдың қарашасында Кин мен О’Нилл «өзара келісім бойынша» жұмыстан кетті. 2014 жылдың 28 қарашасында Кин «Астон Вилла» клубының көмекші жаттықтырысы лауазымынан кетіп, Ирландия құрамасының көмекші жаттықтырысы лауазымына көңіл бөлді.

On 23 April 2009, Keane was appointed as the new manager of Ipswich Town on a two year contract, the day after the club had dismissed Jim Magilton. The following week, Ipswich rounded off the season with a 2–1 win over Coventry City. In the 2009–10 season, Keane started to sign some players, some of them from his former club Sunderland. He signed goalkeeper Márton Fülöp, midfielders Carlos Edwards and Grant Leadbitter and brought in Jack Colback, David Healy and Daryl Murphy on loan to the club. Ipswich started without a win in their first 14 matches, making them the last team to record their first win in the whole league, finally winning on 31 October against Derby County and recording their first away win of the season on 29 November against Cardiff City. Their form gradually improved throughout the season, but Ipswich drew far too many games to come anywhere near the promotion race and they finished the season in 15th place. Many inconsistencies in the 2009–10 and the 2010–11 season meant that Keane's Ipswich side never really challenged for promotions and as a result of a poor run of form, ending up with his side dropping to as low as 21st in the Championship. Keane was dismissed as Ipswich manager on 7 January 2011. Their first match was against Latvia at the Aviva Stadium in a 3–0 victory on 15 November 2013. After Neil Lennon left Celtic at the end of the 2013–14 season, Keane looked set to become the new manager of the Hoops. Martin O'Neill admitted he won't stand in his way of taking over the reins at Celtic Park. Keane, however, remained as assistant manager of Ireland and asked not to be considered for the job. Keane later stated that he was on the verge of taking the Celtic job and had met with the Celtic owner Dermot Desmond but felt "they didn't make him feel wanted enough" and rejected the offer. Keane later became the new assistant manager of Aston Villa, combining his role with Villa and Ireland. In October 2014, Keane caused controversy after his book was released before crucial Euro 2016 qualifiers against Gibraltar and Germany. Martin O'Neill, however, rejected the claims that it was a distraction. A month later, before Ireland's crucial qualifier against Scotland, Keane was involved in an incident with a fan in the team hotel. An ambulance for the fan was called as well as the Garda Síochána, but no arrests or complaints were made. The FAI and Martin O'Neill came out in support of Keane after the incident. It later emerged that CCTV footage exonerated Keane of any wrongdoing. The man involved in the incident is Brendan Grace's son in law Frank Gillespie, who is believed to have asked Keane to sign a copy of Keane's autobiography The Second Half. Keane refused to do so, and Gillespie confronted Keane but then collapsed and an ambulance was called to the hotel. Grace stated that Gillespie and Keane were "old buddies". After the Scotland game, Keane claimed that Everton were putting pressure on the Irish players like Séamus Coleman and James McCarthy (who missed the Scotland match through injury) to pull out of international squads; Everton chairman Bill Kenwright refuted this claim, saying Keane says "stupid things". Then Everton manager Roberto Martínez also dismissed Keane's comments. Again Keane was in the headlines after a heated press conference with journalists before the United States match. Keane got in a row with a journalist after he was questioned if he was becoming a distraction from the Republic of Ireland cause. Eamon Dunphy called on the FAI and Martin O'Neill to stop Keane from giving interviews to end the circus of media attention around him. In November 2018, Keane and O'Neill left their jobs by "mutual agreement". On 28 November 2014, however, Keane quit his role as assistant manager at Aston Villa to concentrate on his assistant manager role with Ireland.

Ноттингем орманы

2019 жылдың қаңтар айында Кин «Нотингэм Форест» клубының бас жаттықтырушысының көмекшісі болды, ал 2019 жылдың маусым айында бұл қызметтен кетті.

Ойын стилі

Кейн өзінің ұрпағының ең үздік жартылай қорғаушыларының бірі саналатын, күшті, басым, тұрақты және жоғары бәсекеге қабілетті футболшы болды. Ең жақсы күйінде Кийн жұмысқа деген жарамдылығымен, жылдамдығымен, энергиясымен, физикалық күшімен және қатал тәсілмен ойнауымен танымал болды, бұл оған өз позициясындағы әлемдегі ең жақсы ойыншылардың бірі деген атақ әкелді. Оның ойын стилі де оның шаршаңқы мінезі, ескертулер алуға бейімділігі, қарсыластармен қарым-қатынас жасауы және асығыс қорғаныс әрекеттеріне байланысты белгілі бір даңқ алып жүрді. Әдетте алаңның ортасында қорғаныс немесе алаңды шарлау ролінде ойнайтын, оның ең маңызды қасиеттері – төзімділігі, зиялылығы, позицияны сезіну қабілеті, жанкештілігі, агрессиясы, физикалық күші және допты ұтып алу шеберлігі болды. Ол толыққанды жартылай қорғаушы болғандықтан, көптеген дағдыларға ие болды, тіпті допты иеленгеннен кейін тиімді түрде алға қарай жылжыта алатын, басқа ойыншыларға пас бере алатын, ойынды бақылап, орта алаңдағы қарқынды реттей алатын, шабуылдық әрекеттерді бастай алатын және тіпті допты ұстап, бірінші қадамды дұрыс жасап, нақты және тиімді пас беру арқылы командаластары үшін мүмкіндіктер жасай алатын. Оның шабуылға құштарлығы, гол сезімі, қашықтықтан қуатты соққысы және әсіресе карьерасының басында пенальти алаңына кешігіп кіру қабілетінің арқасында өзі де гол соға алатын. Алайда, кейінірек карьерасында ол ойын стилін өзгертіп, физикалық күшінің төмендеуіне және жамбас операциясынан кейін жылдамдығын жоғалтуына байланысты қорғанысқа көбірек назар аудара бастады, сондай-ақ наразылықтар мен бейсауат тәсілдердің салдарынан көптеген ескертулер алудан сақтануға тырысты. Алаңдағы ықпалды тұлға ретінде, Кийн өзінің ойын шеберлігімен қатар, мансабы бойындағы көшбасшылық қасиеттерімен және нық мінезімен де көзге түсті. Дегенмен, ол мансабы бойында жарақаттармен де күресті. Салыстырмалы түрде кішкентай бойына қарамастан, әуеде де жақсы ойнайтын және баспен ойынды дұрыс бағыттай алатын. Көбінесе қорғаныс жартылай қорғаушы ретінде ойнаса да, Кийн кейде қорғаушы ретінде де пайдаланылды, орталық қорғаушы немесе бос қорғаушы рөлінде ойнады. Оның жұмысқа деген жарамдылығы, ойлау қабілеті және ықпалы туралы сөйлеген бұрынғы командаласы Гэри Невилл: "Оның ең үлкен сыйы – командадан ең жақсысын талап ететін өнімділік стандартын жасау болды. Оның шаршағанын көргенде, өзің бәріңді бермесең, оған қиянат жасағандай боласың" деді.

Regarded as one of the best midfielders of his generation, Keane was a powerful, dominant, consistent, and highly competitive midfielder. In his prime, Keane was known for his work rate, mobility, energy, physicality, and hard tackling style of play, which earned him a reputation as one of the best players in the world in his position. His playing style also earned him a degree of notoriety, due to his temper, tendency to pick up cards, confront opponents, and commit rash challenges. Usually operating in either a holding or box to box role in the centre of the pitch, his most prominent traits were his stamina, intelligence, positional sense, tenacity, aggression, physical strength, and ball winning abilities, although he was a complete midfielder, who possessed a wide range of skills; indeed, he was also capable of carrying the ball forward effectively after obtaining possession, and either distributing it to other players, controlling the game and dictating the tempo in midfield, starting attacking plays, or even creating chances for his teammates, courtesy of his composure on the ball, first touch, and precise, efficient passing. He could even score goals himself, due to his attacking drive, eye for goal, a powerful shot from range, and his ability to make late runs into the penalty area, in particular in his early career. In his later career, however, he modified his playing style and became more cautious in his play, occupying a deeper role, in order to compensate for his physical decline and loss of mobility following his hip operation, and attempted to avoid receiving so many bookings as a result of outbursts or reckless challenges. An influential presence on the pitch, in addition to his playing ability, Keane also stood out for his leadership and determination throughout his career, as well as his strong character. However, he also struggled out with injuries throughout his career. Despite his relatively small frame and short stature, he was also good in the air and an accurate header of the ball. Although he was usually fielded as a defensive midfielder, Keane was also deployed as a defender on occasion, functioning as a centre back or as a sweeper. Regarding his work rate, mentality, and influence, his former teammate Gary Neville said of him: "His greatest gift was to create a standard of performance which demanded the very best from the team. You would look at him busting a gut and feel that you'd be betraying him if you didn't give everything yourself."

Медиа мансабы

Кийн бұқаралық ақпарат құралдарында жұмыс істеген, бірақ болашақта оған деген ынтасының жоқтығын білдірді. Ол: "Мені өткен аптада ITV-ден «Селтик» ойынына жұмыс істеуге шақырды. Одан бірнеше апта бұрын «Олд Траффордта» «Юнайтед» пен «Селтик» арасындағы ойынға түсіруді сұрады. Менің ойымша, «Sky» үшін бір рет жұмыс істедім. Енді ешқашан. Мен тіс дәрігеріне баруды артық көремін. Сіз Ричард Киз сияқты адамдармен бірге отырасыз, олар жоқ нәрсені сатуға тырысады. Телевизордан ойын көрген сайын, комментаторларды өшіріп қоямын". Кейін Киіннің көзқарасы өзгерді. Гарри Реднапп пен Гарет Саутгейтпен бірге (1995 жылы ФА кубогының жартылай финалында Киін оған басып, қызыл карточка алған болатын) ол ITV-нің «Манчестер Юнайтед» пен «Барселона» арасындағы Чемпиондар лигасы финалын жариялау үшін сарапшы болды. 2011–12 маусымда ол ITV бас футбол сарапшысы болды және тікелей эфирдегі ITV матчтарының көп бөлігінде алып барушы Адриан Чайлс пен Гарет Саутгейтпен бірге жұмыс істеді. Ол «ITV» арнасында Чемпиондар лигасының, соның ішінде «Челсидің» «Баварияға» қарсы финалдағы жеңісін, «Челси» мен «Ливерпульдің» арасындағы «Уэмблидегі» финалды және Англияның халықаралық және жолдастық матчтарын жарыққа шығарды. Ол сондай-ақ Еуро-2012 турнирінде ITV командасының құрамында болды, ұзақ жылдар бойы қарсылас болған Патрик Виейрамен бірге, және олар Ирландия – Испания және Чехия – Ресей матчтарында сарапшы ретінде бірге қатысты, сондай-ақ Роберто Мартинес пен Гордон Страханмен де бірге жұмыс істеді. Кийн 2015–2018 жылдар аралығында Ирландия Республикасының көмекшісі болып жұмыс істеген кезінде УЕФА Чемпиондар лигасы мен УЕФА Еуропа лигасының хабарларын дайындады, бірақ УЕФА Еуро-2016 финалынан басқа халықаралық матчтарда қатыспады. Ол ITV Sport үшін 2018 жылғы FIFA Әлем чемпионаты мен UEFA Еуро-2020 турнирлерін қамтыды және 2018 жылдан бастап Англияның іріктеу турнирлеріне қайтадан қатысты. 2021–2022 жылдары ол Иан Райтпен бірге FA кубогының ITV бас аналитигі болды. Кийн 2019 жылдың қыркүйегінен бастап «Sky Sports» арнасында «Супер жексенбіде» жұмыс істеу үшін қосылды.

Жеке өмір

1997 жылы Кин Тереза Дойлге үйленді, олардың бес баласы бар. Кин «Манчестер Юнайтедке» қосылғанда, отбасы Боудон қаласындағы төрт бөлмелі заманауи үйде тұрды, кейін Хейлдегі нео-тюдор стиліндегі сарайға көшті. Оның отбасы 1930 жылдары салынған үйді бұзып, Хейл маңында 2,5 миллион фунт стерлинг тұратын жаңа үй салды. 2009 жылдың 6 маусымында Кин мен оның отбасы Киннің жаңа клубы – «Ипсвич Таун» клубының жаттығу алаңына жақын, Ипсвич аймағында үй сатып алатыны жарияланды. Ақырында ол жақын жердегі Вудбридж сауда қаласына қоныстанды. Олар 2015 жылы мүліктен көшіп шығып, оны сатуға қойды. 2014 жылдың қазан айында Кин Родди Дойлдің қосымша авторы болған «Екінші жартысы» атты автобиографиясының екінші бөлігін жариялады. Бұл 2002 жылы шыққан және Эмон Данфидің көмегімен жазылған алғашқы автобиографиясының жалғасы.

Триггерлер

Киннің 2012 жылы қайтыс болған Триггс есімді лабрадор иті болған. Дублиндегі жыл сайынғы сапары барысында ол осы жоғалту туралы айта келіп: "Триггс керемет болды, менімен көптеген қиындықтардан өтті, жақында жылатып жіберсіз, сондықтан абайсыздану керек. Оның өмірі жақсы болды", - деді. Daily Telegraph газетінің журналисі Стив Уилсон бір кезде Триггсты "1966 жылы ұрланған Жюль Римет кубогын қазып шығарған Пиклс немесе 1962 жылғы әлем чемпионатында Джимми Гривске шабуыл жасаған иттен кейінгі футболдағы ең танымал ит" деп сипаттаған. Сол газетте жазған Генри Винтер, Киннің даулы жағдайлардан кейін итімен ұзақ серуендеуге шығуын атап, Триггсты "Чеширдегі ең жақсы физикалық формадағы ит" деп атады және "егер Круфт (sic) төзімділік сынағын өткізсе, Киін мен Триггс алтын медальді жеңіп алар еді" деген пікір білдірді. Триггс атаққа ие болғаннан кейін көптеген дереккөздерде бірнеше рет еске алынды, ал Киін мансабының соңына дейін көптеген иттерге және иттер туралы әзілдерге сілтеме жасады. 2006 жылы Киін Сандерлендке көшкен кезде, кейін оған қосылған Триггспен қайта кездесуі баспасөз назарына ілікті. 2007 жылы Киін командасының Премьер-лигаға жолдама алғанын Триггспен серуендеп жүргенде естігені хабарланды. Келесі жылы Киін Триггске серік болу үшін Изак есімді неміс қойшы итін алғаны айтылды. Өмірінің кейінгі кезеңінде Триггс полиция тергеуіне қатысты, өйткені оның мінез-құлқы Киін мен көршісі арасында дау тудырды. 2009 жылы ол Ирландияның "Ирланд эксзаминері" газетінің жарнамасында пайда болды, одан кейін оны "футболдағы ең танымал ит" деп атады және Facebook-те жеке профилі ашылды.

Танымал мәдениетте

Morrissey-дің 1997 жылғы «Roy’s Keen» синглінің тақырыптық қайырмасы – Keane-нің атына қатысты әдемі ойын, мұны Morrissey әннің тікелей орындалуы кезінде мәтінін "ешқашан осылай құлшынған жартылай қорғаушыны көрмедім" деп өзгертіп мойындаған. Сонымен қатар, «Тед Лассо» телесериалындағы ашушаң футболшы Рой Кент кейіпкері Keane-ге негізделген. Бұл туралы білген соң, Keane: «Мен одан әлдеқайда жақсы адаммын» деді.