Ред Норво: Американдық джаз сазгерінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Red Norvo (нағыз аты Кеннет Норвилл; 31 наурыз, 1908 – 6 сәуір, 1999) – американдық джаз музыканты, джаздың алғашқы вибрафоншыларының бірі, «Мистер Свинг» деп белгілі болған. Ол ксилофон, маримба және вибрафонды джаз аспаптары ретінде орнықтыруға көмектесті. Оның жазбаларында «Dance of the Octopus», «Bughouse», «Knockin' on Wood», «Congo Blues» және «Hole in the Wall» әндері бар.

Мансап

Ред Норво АҚШ-тың Иллинойс штатындағы Бирдстаун қаласында дүниеге келген. Оның мансабы 1925 жылы Чикагода "The Collegians" тобымен басталды. Ол Пол Уайтман, Бенни Гудман, Чарли Барнет және Вуди Герман сияқты көптеген басқа да топтармен бірге ойнады, сондай-ақ варьетеде маримбадан тұратын топта өнер көрсетті. Дик Макдоно гитарада, ал Арти Бернштейн контрабаста орындады. Капп жазбаларды естігеннен кейін ашуланып, Норвоның шартын жыртып тастады. Дегенмен, бұл жазба 1930 жылдарға дейін таралды. Норво 1934–1935 жылдары Columbia үшін сегіз заманауи свинг пьесасын, ал 1936 жылы Decca және олардың қысқа ғұмырлы Champion лейблі үшін он бес пьесаны жазды. 1936 жылдан 1942 жылға дейін Норво свинг оркестрін құрып, ARC үшін жазды, бастапқыда Brunswick лейблінде, содан кейін CBS ARC-ті сатып алғаннан кейін Vocalion және Columbia лейблінде жазды. Жазбаларда Эдди Саутердің аранжировкалары жиі кездеседі, көбінесе Милдред Бейли вокалист ретінде қатысты. 1938 жылы Red Norvo and His Orchestra "Please Be Kind" әнімен екі аптаға, ал Бейли орындаған "Says My Heart" әнімен төрт аптаға хит-парадтың жоғарғы сатысына көтерілді. 1945 жылдың маусым айында Бенни Гудман секстетінің құрамында болған кезде, ол Comet Records үшін Гудман тобының мүшелерімен, сондай-ақ Чарли Паркер мен Диззи Гиллеспимен бірге сессия жазды. 1949 жылы, Батыс жағалауында жұмыс іздеу кезінде және үлкен топтармен қиындықтарға тап болғанда, Норво вибрафон, гитара және бас комбинациясынан тұратын трио құрды. Бастапқы гитарист және басист (Мунделл Лоу және Ред Келли) кеткеннен кейін, ол бұрын көп танылмаған екі музыкантты шақырды. Тал Фарлоу жаңа буын гитаристтердің ең маңызды өкіліне айналды, бірақ оның репертуары оның кейінгі мансабымен байланысты емес еді. Мингус 1951 жылы кетіп, оның орнына Ред Митчелл келді. 1953 жылы Фарлоу триодан кетіп, оның орнын гитарист Джимми Рэйни басты. Норво, Фарлоу және Мингус триосы Savoy Records үшін екі альбом жазды. 1959 жылы Норво тобы Франк Синатрамен бірге Австралияда концерттер берді, ал Blue Note осы жазбаларды 1997 жылы шығарды. Норво және оның тобы 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында "The Dinah Shore Chevy Show" бағдарламасында бірнеше рет пайда болды. Норво мансабының соңына дейін ән жазып, гастрольдік сапарлар жасады, бірақ 1980 жылдардың ортасында өткірген инсульті оны зейнетке шығуға мәжбүр етті (дегенмен, ол инсульт алғаннан көп бұрын есту қабілетіне қатысты мәселелерге тап болған). Ол 91 жасында Калифорния штатының Санта-Моника қаласындағы емдеу орталығында қайтыс болды.

Red Norvo was born in Beardstown, Illinois, United States. His career began in Chicago with a band called "The Collegians" in 1925. He played with many other bands, including an all marimba band on the vaudeville circuit, and the bands of Paul Whiteman, Benny Goodman, Charlie Barnet, and Woody Herman. Dick McDonough on guitar, and Artie Bernstein on double bass. Kapp was outraged when he heard the recordings and tore up Norvo's contract. Nevertheless, this modern record remained in print through the 1930s. Norvo recorded eight modern swing sides for Columbia in 1934–1935, and fifteen sides for Decca and their short lived Champion label series in 1936. Starting in 1936 through 1942, Norvo formed a swing orchestra and recorded for ARC, first on their Brunswick label, then Vocalion and Columbia after CBS bought ARC. The recordings featured arrangements by Eddie Sauter, often with Mildred Bailey as vocalist. In 1938, Red Norvo and His Orchestra reached number one with their recordings of "Please Be Kind", which was number one for two weeks, and "Says My Heart", with lead vocals by Bailey, which was number one for four weeks on the pop charts, reaching number one during the week of June 18, 1938. In June 1945, while a member of the Benny Goodman Sextet, he recorded a session for Comet Records employing members of Goodman's group, as well as Charlie Parker, and Dizzy Gillespie. In 1949, while trying to find work near home on the West Coast and running into difficulties with large groups, Norvo formed a trio with the novel combination of vibes, guitar, and bass. When the original guitarist and bassist quit (Mundell Lowe and Red Kelly), he brought in two previously little known players. Tal Farlow became one of the most significant of the new generation of guitarists, though its repertoire was unconnected to his later career. Mingus left in 1951 and Red Mitchell replaced him. Farlow left the group in 1953 and guitarist Jimmy Raney took his place. The Norvo, Farlow, and Mingus trio recorded two albums for Savoy Records. In 1959, Norvo's group played concerts in Australia with Frank Sinatra; Blue Note released these recordings in 1997. Norvo and his group also made several appearances on The Dinah Shore Chevy Show in the late 1950s and early '60s. Norvo recorded and toured throughout his career until a stroke in the mid 1980s forced him into retirement (although he developed hearing problems long before his stroke). He died at a convalescent home in Santa Monica, California at the age of 91.

Композициялар

Ред Норвоның аспаптық шығармаларына "Dance of the Octopus", "Bughouse" (Ирвинг Миллс және Тедди Уилсонмен бірлесе), "The Night is Blue", "A Cigarette and a Silhouette", "Congo Blues", "Seein' Red", "Blues in E Flat", "Hole in the Wall", "Knockin' on Wood", "Decca Stomp", "Tomboy" және "1 2 3 4 Jump" кіреді.