Кіріспе
Хип-хоп музыкасындағы қозғалыс. Хип-хоптың жаңа мектебі – 1983–84 жылдары Run–D. M. C., Whodini және LL Cool J-дің алғашқы жазбаларымен басталған хип-хоп музыкасындағы қозғалыс. Көбінесе Куинс пен Бруклиннен шыққан, ол домбыра машинасының жетекшілігімен жасалған минимализммен, көбінесе рок элементтерімен үйлесімді; рэптегі қысым, мақтан және әлеуметтік-саяси пікірлер; сондай-ақ агрессивті және өзіне сенімді орындаумен сипатталды. Ән мен имидж арқылы оның әртістері қатал, салқын, көшедегі бой-буй мінезін көрсетті. Бұл элементтер 80-жылдардың басында кең таралған фанк пен диско, жаңа хиттер, тікелей дайындалған музыкалық топтар, синтезаторлар және әртістердің кештерге арналған рифмаларынан өзгеше болды. Ескі хип-хоппен салыстырғанда, жаңа мектептің әртістері көбірек біртұтас LP-лер мен радио эфиріне ыңғайлы қысқа әндер жасады. 1986 жылға қарай олардың шығарылымдары хип-хопты негізгі ағымға енгізе бастады. Алтын ғасыр хип-хопының біршама кеңірек кезеңі 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басындағы негізгі хип-хопқа қатысты, ол әртүрлілігімен, сапасымен, инновациясымен және ықпалымен сипатталады және Public Enemy, KRS One және оның Boogie Down Productions, Eric B. & Rakim, Ultramagnetic MCs, De La Soul, A Tribe Called Quest және Jungle Brothers тобымен байланысты, олар афроцентризм мен саяси белсенділік, эксперименталды музыка және эклектикалық үлгілер үшін танымал болды. Бұл кезең кейде "орта мектеп" деп аталады; оған Gang Starr, The UMC's, Main Source, Lord Finesse, EPMD, Just Ice, Stetsasonic, True Mathematics және Mantronix тобылары кіреді. Run D. M. C., MC Shan және LL Cool J-дің инновациялары, сондай-ақ Def Jam-нің Larry Smith және Rick Rubin сияқты жаңа мектеп продюсерлері тез арада Beastie Boys, Marley Marl және оның Juice Crew MC-лері, Boogie Down Productions, Public Enemy және Eric B. & Rakim тобымен басып өтті. Хип-хоп өндірісі тығыз болды, рифмалар мен биттер жылдамдады, себебі барабан машинасы үлгілеу технологиясымен толықтырылды. Rakim рэп өнері туралы лириканы жаңа биікке көтерді, ал KRS One және Chuck D "мәнді рэпті" қара белсенділікке қарай итермеледі. Native Tongues әртістерінің жан-жақты, үлгілерге толы музыкасы олардың оң көзқарасын, афроцентризмін және ойнақылығын толықтырды. Жаңа мектеп/алтын ғасыр Батыс жағалаудағы гангста рэптің коммерциялық үстемдігімен аяқталды, әсіресе тоқсан жылдардың басында G фанктің тыныш дыбыстарының пайда болуымен, ал Шығыс жағалаудағы сахнада Wu Tang Clan сияқты хардкор рэперлер мен Nas және The Notorious B. I. G. сияқты гангста рэперлер басымдық алды. "Ескі мектеп" және "жаңа мектеп" терминдері хип-хоптағы "ескі" және "жаңа" терминдерінің синонимі ретінде кеңінен қолданылды, бұл тарихшы жазушыларды шатастырып, кейде ашуландырды. 1988 жылы Chuck D хип-хопта қолданған "жаңа мектептің көшбасшысы" деген фраза, сондай-ақ 1989 жылы Elektra-мен келісімшартқа отырғанға дейін Chuck D атаған "Жаңа мектептің көшбасшылары" тобының атымен танымал болды. Ол Jay Z-ден Lupe Fiasco-ға дейінгі әртістерге қолданылды.
The new school of hip hop was a movement in hip hop music, beginning in 1983–84 with the early records of Run–D. M. C., Whodini, and LL Cool J. Predominantly from Queens and Brooklyn, it was characterized by drum machine led minimalism, often tinged with elements of rock; rapped taunts, boasts, and socio political commentary; and aggressive, self assertive delivery. In song and image, its artists projected a tough, cool, street b boy attitude. These elements contrasted sharply with funk and disco, novelty hits, live bands, synthesizers, and party rhymes of artists prevalent in the early 1980s. Compared to their older hip hop counterparts, new school artists crafted more cohesive LPs and shorter songs more amenable to airplay. By 1986, their releases began to establish hip hop in the mainstream. The somewhat broader era of golden age hip hop is applied to late 1980s to early 1990s mainstream hip hop, characterized by diversity, quality, innovation and influence, and associated with Public Enemy, KRS One and his Boogie Down Productions, Eric B. & Rakim, Ultramagnetic MCs, De La Soul, A Tribe Called Quest, and the Jungle Brothers, known for themes of Afrocentricity and political militancy, experimental music, and eclectic sampling. This period is sometimes referred to as "mid school" or "middle school"; associated acts included Gang Starr, The UMC's, Main Source, Lord Finesse, EPMD, Just Ice, Stetsasonic, True Mathematics, and Mantronix. The innovations of Run D. M. C., MC Shan, and LL Cool J, and new school producers such as Larry Smith and Rick Rubin of Def Jam, were quickly surpassed by Beastie Boys, Marley Marl and his Juice Crew MCs, Boogie Down Productions, Public Enemy, and Eric B. & Rakim. Hip hop production became denser, rhymes and beats faster, as the drum machine was augmented with sampler technology. Rakim took lyrics about the art of rapping to new heights, while KRS One and Chuck D pushed "message rap" towards black activism. Native Tongues artists' inclusive, sample crowded music accompanied their positivity, Afrocentricity, and playful energy. The new school/golden age ended with the eventual commercial dominance of West Coast gangsta rap, particularly the emergence of the relaxed sounds of G funk by the early nineties, while the East Coast scene became dominated by hardcore rappers such as the Wu Tang Clan and gangsta rappers such as Nas and The Notorious B. I. G.
The terms "old school" and "new school" fell into the vernacular as synonyms for "old" and "new" in hip hop, to the confusion and occasional exasperation of writers who use the terms historically. The phrase "leader of the new school", coined in hip hop by Chuck D in 1988, and given further currency by the eponymous group Leaders of the New School (who were named by Chuck D before signing with Elektra in 1989), remains popular. It has been applied to artists ranging from Jay Z to Lupe Fiasco.
Тарихқа дейінгі дәуір
Жаңа мектеп элементтері хип-хоптың тууынан бері халық мәдениетінде әлдебір түрінде болған. Алғашқы MC-лер диджейлердің бір жазбаның екі данасын алмастырып, бір барабанды үзіліске немесе жазбалардың кең ауқымынан аспаптық бөліктерді ойнауын репке қосты. Осы мәдениеттің бастауын 1973 жылы DJ Kool Herc жасады, ол өз кештерінде Джеймс Браун, The Incredible Bongo Band және ағылшын рок тобы Babe Ruth-тан үзінділерді пайдаланды. Браунның музыкасы – "ұзақ созылған импровизациялар", оның дауысы "жиі ырғақтық қозғалыстармен перкуссиялық аспапқа" айналған және "Батыс Африка полиритмдеріне ұқсас ырғақ секциясы" – хип-хоптың алғашқы күндерінің ерекшелігі болды. 1975 жылы Grandmaster Flash және Afrika Bambaataa Kool Herc-тің диджейлік стилін қабылдады, әрқайсысы өз рэперлерімен бірге. Флэш әсіресе "The Bells" деп аталатын маңызды үзіліспен байланысты болды, ол Боб Джеймстің Пол Саймонның "Take Me To The Mardi Gras" джаз каверінің кіріспесінің қиылып тіркелген бөлігі еді, ал Бамбаата "Mary, Mary", "Honky Tonk Women", "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" және Grand Funk Railroad тобының "Inside Looking Out" сияқты әндерден кенеттен шығатын рок үзінділерімен көрермендерді таң қалдырды. Алғашқы хип-хоп жазбалары диджейдің орнына фанк және диско әсерімен ойнайтын тірі топты немесе "Rapper's Delight" (Sugar Hill, 1979) және "King Tim III (Personality Jock)" (Spring, 1979) сияқты әндердің өзіндік үлгілерін "қосымшалау" арқылы алмастырды. Хип-хоптың алғашқы күндерінде дискомен тығыз байланысты жұмсақ, футуристикалық фанк үстемдік құрды, алғашқы b-boy-лардың сүйіп тыңдайтын Джеймс Браунның күшті соққыларына орын қалмады. Flash және Bambaataa сияқты тұлғалар дыбысты тірі музыкадан алыстатудың алғашқы қадамдарына қатысты, мысалы, Flash-тің "The Adventures of Grandmaster Flash on the Wheels of Steel" (Sugar Hill, 1981) диджейлік трегі, тіпті жаңа, танымал дыбыстар мен қосалқы жанрларды жасады, мысалы, Bambaataa-ның "Planet Rock" (Tommy Boy, 1982) синтезатормен толы электро музыкасы. Бірақ көбінесе концерттердегі шикі дыбыс жазба студиясына жетпей қалды. Мысалы, Бамбаатаның алғашқы жазбалары, "Zulu Nation Throwdown" (Winley, 1980) әнінің екі нұсқасы тек барабандар мен рептен тұрды. Бамбаата жарық көрген жазбаларды естігенде, оған толыққанды тірі музыкалық топ қосылған еді. Оның ниетіне жақын нәрсені Death Mix-тің бір бөлігінен естуге болады, ол 1983 жылы Winley Records арқылы оның рұқсатысыз шығарылған Бронкстағы Джеймс Монро орта мектебіндегі Зулу ұлтының кешінің сапасы төмен жазбасы еді. Сол сияқты, Live Convention '82 (Disco Wax, 1982) бутлегінде Grand Wizard Theodore Руфус Томас-тың "Do the Funky Penguin" әнінің алғашқы алты тактын бес жарым минут бойы кесіп біріктіріп, MC оның үстінен реп айтады. Grandmaster Flash-тің "Superrappin'" (Enjoy, 1979) әнінде серпімді синкоптық ырғақ болды және The Furious Five оның спинбектерін және инемен тіркелген үзілістерін еліктеп, "Flash beatbox-та бара жатыр" деп ән шырқады. Алайда, beatbox өзі, Флэш бұрыннан дискілік жиынтығына қосқан барабан машинасы, жазбада болған жоқ, барабандарды тірі барабаншы орындады. 1982 жылы Харлемдегі концертте Kool Moe Dee-нің Busy Bee Starski-ге жасаған жеке шабуылы хип-хоп ортасында сенсация тудырды. Сол сияқты, Cold Crush Brothers және The Force MCs сияқты топтар өздерінің әдеттегі өнерлерімен, бәсекелестік көзқарасымен және шайқас рифмаларымен танымал болды. Осындай шайқастардың таспалары кеңінен таралды, тіпті олар коммерциялық жазбаларға айналмаса да. Melle Mel-дің "Superrappin'" әніндегі бір шумағы, Kurtis Blow-дың "The Breaks" (Mercury, 1980) комедиялық әні және Grandmaster Flash және Furious Five-тің "The Message" (Sugar Hill, 1982) әнінің табысынан кейін шыққан жазбалардың бірнешесінен басқа, ескі мектеп лирикалық жағынан көбінесе кештерге арналған рифмаларға маманданған.
Адвенті
Дэвид Туп 1984 жылы «сарапшылар хип-хопқа қабірістік тілектер жазып, оны өткінші әуесқойлық деп есептеді» деп жазды, ал «Голливуд Flashdance және Breakin' сияқты фильмдерде оны барлығы ән салатын, барлығы билейтін романтикаға айналдырды». Оған қарсы, Run D. M. C., The Beastie Boys және Def Jam лейблі «әдейі хардкор» болып, «сол кездегі хип-хоптың халыққа жақын бағытына қарсы реакция» және «жер астындағы жарылғыш жаңалық» болды. Питер Шапиро үшін Run D.M.C.-нің 1983 жылы шығарған екі әні – "It's like That"/"Sucker MCs" «хип-хопты түгелдей өзгертті», «бірден бұрынғының бәрін анық ескі мектепке айналдырды». Шапиро хип-хоп пен оның алдындағы 64 жылды қамтитын 47 тармақты уақыт жолында осы шығарылымды 43-ші тармақ ретінде тізімдейді.
Run-D.M.C. (Жұмыс тобы)
Run D.M.C. музыкалық қосымшаның ең минималдысын орындады. "Sucker MCs" жағдайында, қатты Oberheim DMX барабан машинасы, бірнеше скрэтчтер және басқа ештеңе болды, ал өлеңдер нашар рэперлерді сынап, оларды топтың жетістігімен салыстырды. "It's like That" агрессивті түрде орындалған реп болды, ал оның әлеуметтік комментарийлері әртүрлі жағдайларда "объективті фатализм", "наразылық пен бас тарту" және жай ғана "баяндама" деп сипатталды. Run D.M.C. көше киімдерін, спорттық костюмдерді, кроссовкаларды киді, тіпті біреуі көзілдірік тақты. Олардың көшедегі балалар бейнесіне сәйкес келетін жалғыз нәрсе – олардың басындағы қара федоралардың стильдік элементі болды. Бұл сол кездегі танымал әртістерге қарама-қарсы болды, олар түрлі түктермен, замшадан жасалған етіктермен, химиялық иілімдермен және қызыл немесе тіпті қызғылт былғары костюмдермен безендірілген. Топтың алғашқы синглдары олардың аттас дебюттік альбомында (Profile, 1984) жинақталды, онда "Rock Box" әнінде рокқа сілтеме жасалды және ол сол кезде де, қазір де хип-хоптың алғашқы жылдарындағы ең жақсы альбом ретінде танылды. Келесі жылы олар Live Aid-те өнер көрсетіп, "King of Rock" (Profile, 1985) альбомын шығарды, онда олар "ешқашан ескі мектеп емес екенін" мәлімдеді. "Raising Hell" (Profile, 1986) – бұл маңызды альбом болды, онда "Peter Piper", "Perfection" және "It's Tricky" сияқты хип-хоп тректері бар, және "Walk This Way" атты үлкен хиттің арқасында шығарылған жылы платиналық статусқа ие болды. Топ бұл әннің 1975 жылғы түпнұсқасының ырғағымен өздерінің алғашқы күндерінде айналысқан, тіпті топтың атын білмей. "Raising Hell" альбомының продюсері Рик Рубин оларды студияда осы әнді ойнап тұрғанын естігенде, Aerosmith-тің мәтінін пайдалануды ұсынды, соның нәтижесінде екі топтың ынтымақтастығы туды. Альбомның соңғы трекі "Proud To Be Black" болды, ол әлі жазылмаған Public Enemy тобының Chuck D әсерімен жазылған. "My Adidas" әнінде топ "көшедегі ырғақты алып, оны теледидарға шығардық" деп рэп оқыды. Run D.M.C. тобының DMC, яғни Darryl McDaniels-тің пікірлері осының жер астымен байланысын нақтылайды: "[Б]із дәл солай істедік. Біз бұл жаңалық деп ойлаған жоқпыз, тек бізден бұрынғы рэперлер таспаға не істегенін істедік. Көптеген ескі жігіттер, мысалы, Kool Moe Dee, The Treacherous Three және Grandmaster Flash студияға кіргенде, олар өздерінің ұлылығын жазбаға түсірмеді. Мен, Ран және Джей тыңдап, 'Олар кеше Бронксте мұндай істемеді!' дедік. Сондықтан біз жалған болмаймыз деп шештік. Біз костюм кимейміз. Біз оны шынайы ұстаймыз."
Құс
1980 жылдардың басындағы өнімді Нью-Йорк рэп өнерінен шыққан Whodini тобы, музыкасына R&B элементін қосып, жаңа жанр – new jack swing-тің негізін салған алғашқы рэп топтарының бірі болды. Топ "Magic's Wand" (видеоклиппен бірге шыққан алғашқы рэп ән), "The Haunted House of Rock", "Friends", "Five Minutes of Funk" және "Freaks Come Out at Night" сияқты көңілді әндерімен танымал болды. Топтың тікелей концерттері UTFO тобының брейк-данс бишілерінің қатысуымен өткен алғашқы рэп концерттері саналды. 1980-ші жылдары Рассел Симмонс топтың менеджері болды. Топ алты студиялық альбом шығарды. Топтың 14 синглы Billboard чарттарына енді. Топтың төрт альбомы RIAA-ның платиналық сертификатын алды. 1984 жылы топ "Escape" атты екінші альбомын жарыққа шығарды. Альбомның барлық өнімін Ларри Смит жасады. "Five Minutes of Funk" сияқты сергіткіш әуеннен бастап, Nas-тың "If I Ruled the World (Imagine That)" және 2Pac-тың "Troublesome '96" әндерінде үлгі ретінде қолданылған "Friends" әніне дейін, сатқындықтың циникалық оқиғасы, сондай-ақ "Freaks Come Out at Nite" және "Big Mouth" сияқты қарқынды әндер осы альбомда орын алды. 1986 жылы топ Ларри Смит жасаған "Back in Black" атты үшінші альбомын шығарды. Альбомнан "Funky Beat" және "I'm a Ho" сияқты бірнеше ән Нью-Йоркте кеңінен таралды. "Fugitive" әні гитарамен орындалған фанк, ал "Last Night (I Had a Long Talk With)" әні терең ойларға толы болды. Альбомда Pendulum тобының барабаншысы Пол Кодиш те өнер көрсетті.
Def Jam тобы
Raising Hell-дің тағы бір өндіріс жұмысы Рунның ағасы Рассел Симмонсқа тиесілі болды; ол Rush Artist Management компаниясын, қазір Rush Communications басқарды, ол Run D. M. C-ті басқарумен қатар Beastie Boys, LL Cool J, Whodini және Public Enemy топтарын да басқарды. Симмонс Рубинмен бірлесіп маңызды жаңа буын лейблі Def Jam Recordings-тің тең иесі болды. Симмонс Def Jam арқылы рэп индустриясының ең ірі магнаттарының біріне айналды, ал Рубин хип-хопқа радио эфиріне қолайлы қысқалық пен ән құрылымын енгізгенімді айтты. Def Jam-ның алғашқы 12 дюймдік пластинкасы – LL Cool J-дің 1984 жылғы минималистік барабан машинасымен жасалған "I Need A Beat" болды. Одан кейін 1985 жылғы "Мен радиосыз өмір сүре алмаймын" (Def Jam) шықты, бұл оның бумбоксына деген адалдығының жоғары дауыстағы, қарсылық білдіретін жариялануы. New York Times газеті 1987 жылы оны "өзінің тікелейлігімен, жылдамдығымен және өзіне сенімділігімен рептің өкілі" деп атады. Екеуі де 1985 жылғы Radio альбомына енді (оны жазуында "Рик Рубинмен қысқартылған" деп көрсетілген), сондай-ақ минималистік және рок әсері бар "Rock the Bells" трегі де осы альбомда болды. Рубин 1984 жылы Def Jam-де AC/DC-нің Rock Hard EP-сінде үлгі ретінде қолданылған Beastie Boys үшін де музыка жазды, сонымен қатар олардың өте табысты дебюттік альбомы Licensed To Ill (Def Jam, 1986) үшін Run D. M. C-нің жазылмаған үзіндісі мен хэви-метал пародиясын жазды. 1987 жылы "Raising Hell" үш миллионнан астам, ал "Licensed to Ill" бес миллионнан астам дана сатылды. Осындай көрсеткіштерге жеткеннен кейін, ірі лейблдер Нью-Йорктегі тәуелсіз хип-хоп брендтерін сатып алуға бастарды.
"Сұс тобы"
Хип-хоптың ең маңызды продюсерлері мен инноваторларының бірі Марли Марл Cold Chillin' Records лейблін құрып, MC Shan, Big Daddy Kane, Biz Markie, Roxanne Shanté, Kool G Rap & DJ Polo және Masta Ace сияқты түрлі хип-хоп артистерін біріктірді. Оның Juice Crew тобы хип-хоптың "алтын ғасыры" дәуірін бастауда маңызды рөл атқарды, лирикалық өнердің жаңа деңгейлеріне қол жеткізіп, Biz Markie және Big Daddy Kane сияқты жаңа жұлдыздардың ерекше бейнесін қалыптастырды, сондай-ақ хип-хоп музыкасының кең көлемде танылуына және коммерциялық табысқа ие болуына ықпал етті.
Боги Даун Продакшн
Шанттың "Have a Nice Day" әнінде Бронкстан шыққан Boogie Down Productions (BDP) деп аталатын жаңа топтың екі негізгі мүшесіне қарсы сын айтылды: "KRS ONE, сенің осы есімің ақымақ радиостанция сияқты естіледі, демалысқа шығудың дұрыс болар, ал Скотт Ла Рок, T La Rock "It's Yours" дегенде, ол өзінің есімін айтқан жоқ, ұялуың керек". Boogie Down Productions Juice Crew MC Shan-мен келіспеушілікке ұшырап, оның "The Bridge" және "Kill That Noise" әндеріне жауап ретінде "South Bronx" және "The Bridge is Over" әндерін шығарды. KRS One 1984 жылы Run D.M.C.-ді рэп музыкасының үлгісі деп санады және олардың үлгісімен рэп айта бастады. Бірақ ол сонымен қатар BDP-нің көзқарасы Run D.M.C. және LL Cool J сияқты алғашқы инноваторлардың 1986 жылға қарай коммерциялық табысқа ие болып, көшеден алыстағанын көрсетті деді. Boogie Down-ның алғашқы альбомы Criminal Minded (B Boy, 1987) регги музыкасының ықпалын мойындады және KRS One атау трегінде The Beatles-тің "Hey Jude" әнін еліктеді. Сондай-ақ, онда көшедегі өмірдің екі қиын оқиғасы бар, бірақ олар беймүміндік күлкі үшін ойнатылды: "П-і тегін", онда КРС секс үшін крек-кокаинді сұраған қызын тастап кету туралы айтады, және "9 мм Goes Bang", онда ол есірткі сатушыны атып, қуанышпен "ла-ла-ла-ла-ла" әнін шырқайды. Мұндай әндер зорлық-зомбылық сөздерімен және жаңа мектептің хардкор барабан машиналарының тректерімен үйлесетін андеграундтың өрлеуін болжады. Criminal Minded-тің обложкасы осы радикалды бейнеге бет бұрудың тағы бір көрінісі болды, топты жартылай қараңғыда, қолында қару ұстап тұрған күйінде бейнеледі. Келесі альбом By All Means Necessary (B Boy, 1988) Скотт Ла Роктың қазасынан кейін саяси радикализмге көшкендіктен бұл элементті қалдырды, атауы мен обложкасы Малкольм Х-ке сілтеме жасады. KRS One осы уақытта Stop the Violence қозғалысына қатысты. Boogie Down Productions, Run D.M.C. және Public Enemy сияқты топтар жаңа мектепті күшті мәселесі бар рэп музыкасы ретінде таныстырды.
Эрик Б. & Раким
Эрик Б. және Rakim 1986 жылы Marley Marl продюсерлік еткен "Eric B. Is President" және "My Melody" әндерімен Zakia Records лейблында пайда болды. Екі трек те Paid in Full (4th & Broadway, 1987) альбомына енді. B.D.P. сияқты, бұл дуэт өздерінің тұңғыш альбомының обложкасында көшедегі өмірдегі өзгерістерді көрсетті, онда олар үлкен алтын тізбектер тағып, ақшамен қоршалған күйде бейнеленген. Criminal Minded сияқты, альбомдағы семплдер Джеймс Браунның хип-хоп үшін маңызды тұлға екенін бекітті, ал Rakim-нің сілтемелері хип-хоптағы мистикалық Nation of Islam ұйымының тармағы – The Nation of Gods and Earths-тың артып келе жатқан ықпалын көрсетті. Музыка минималистік, тіпті аскетизмге жақын болды, көптеген жазушылар Rakim-нің нақты, логикалық стилімен үйлескенде, бұл әсер ғылыми қаталдыққа ұқсайтынын атап өтті. Топ Paid in Full альбомын Follow The Leader (Uni, 1988), Let the Rhythm Hit 'Em (MCA, 1990) және Don't Sweat The Technique (MCA, 1992) альбомдарымен жалғастырды. Rakim жаңа мектеп дәуірінің ең инновациялық MC-сі саналады. Джесс Харвелл 2005 жылы Pitchfork журналында: "Rakim-нің жаңашылдығы – рэптің ең қасиетті мақсатына – өзің басқалардан жақсы рэпер екенің туралы айтуға интеллектуалдық тартымдылықты қосу болды" деп жазды. 1990 жылы Village Voice басылымында Кристгау Rakim-нің стилін "сабырлы, сенімді, анық" деп сипаттады. Ол әрі қарай: "Олардың үшінші альбомында, 1986 жылғы дебюттік альбомындағыдай, Эрик Б.-нің семплдері шынымен биттер, қара нәсілді еркектің дауысының табиғи музыкасын күшейту үшін жасалған" деді. 1997 жылы Rolling Stone журналында өткен онжылдықтарды еске алған Моралес Rakim-ді "мистикалық афроцентризмді рэптің джаз солисі болу үшін тегіс баритонды қолданатын қазіргі заманғы жаңа мектеп MC-сі" деп сипаттады.
Халық жауы
Public Enemy компаниясы, лейблмен келісімшартқа өте тартынды түрде көндірілгеннен кейін, 1987 жылы Def Jam арқылы "Yo! Bum Rush the Show" альбомын шығарды. Ол Public Enemy логотипін таныстырды, онда снайпердің көзқарасынан шапанды b-boy бейнеленген, сонымен қатар шайқас өлеңдері ("Miuzi Weighs a Ton", "Public Enemy #1"), әлеуметтік-саяси тақырыптар ("Rightstarter (Message to a Black Man)") және эроинға қарсы үгіттер ("Megablast") толы болды. "Yo! Bum Rush the Show" Run D.M.C. тобының "Raising Hell" альбомынан кейін жазылған, бірақ Def Jam Beastie Boys тобының "License to Ill" альбомын шығаруға және насихаттауға көңіл бөлгендіктен шығарылуы кейінге қалды. Гангста рэптің отаны болған Батыс жағалауда 1985 жылы Toddy Tee-нің ықпалды "Batteram" микстейпі және 1986 жылы Ice T-нің "Six in the Morning" әні N.W.A тобының алғашқы жазбаларынан бұрын пайда болды, нәтижесінде 1988 жылы өте сәтті болған "Straight Outta Compton" альбомы жарық көрді.
Жергілікті тілдер
Нью-Йорктегі жаңа мектеп ағымындағы осы ауа-райындағы өзгерістерді "Туған тілдер" топтары – "The Jungle Brothers", "De La Soul", "A Tribe Called Quest", "Queen Latifah" және "Monie Love" – сондай-ақ, "Жаңа мектептің көшбасшылары", "KMD" және "Brand Nubian" сияқты олармен бірге жүрген топтар көрсетті. Олар агрессивті, еркекше мінез-құлқынан ауысып, екіұштылыққа, көңіл көтеруге және афроцентризмге бет бұрды. Олардың музыкасы көптеген үлгілерден құралған, бұрынғы жаңа мектеп өкілдеріне қарағанда ашық және түсінікті болды. "De La Soul" тобының тұңғыш альбомында "The Turtles" тобынан бастап "Steely Dan" тобына дейін көптеген әншілердің үлгілері қолданылды, ал "A Tribe Called Quest" тобы күшті біттерді жаз үлгілерімен және ойыншыл, терең мәнді рэптермен үйлестірді.