Кіріспе

Бельгиялық футболшы, Бельгиялық олимпиадалық баскетболшы. Ян Анна Гумар Сеулеманс (; 28 ақпан 1957 жылы туған) – Бельгияның бұрынғы кәсіби футболшысы, шабуылдаушы жартылай қорғаушы. Ұзақ жылдар бойы көп гол соққан Сеулеманс төзімділігімен, әуедегі шеберлігімен, техникасымен танымал болды және Бельгияның барлық уақыттағы ең ұлы футболшыларының бірі саналды. Ол сонымен қатар күштілігімен, еңбекқор дене бітімімен және табиғи көшбасшылық қасиеттерімен де көзге түсті. Сеулеманс Бельгия ұлттық футбол құрамасының тұрақты ойыншысы болды, 96 рет халықаралық жарыстарда қатысты. Бұл көрсеткіш 26 жыл бойы бұзылмай тұрды, бірақ 2017 жылдың 10 қазанында Ян Вертонген Бельгия құрамасы сапында 97-ші ойынын өткізіп, осы көрсеткішті жаңартты. Қазір Сеулеманс Бельгия құрамасы үшін ең көп ойын өткізген футболшылардың тізімінде тоғызыншы орында тұр. Ол әлі күнге дейін Бельгия Про Лигасында ең көп ойын өткізген рекордты – 517 ойынды сақтап тұр. Бельгия құрамасындағы карьерасының көп бөлігі Гай Тистің жетекшілігімен өтті. Осы кезеңде Бельгия құрамасы өте жақсы нәтижелер көрсетті, оның ішінде 1980 жылғы Еуропа чемпионатының финалына және 1986 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында төртінші орынға ие болды.

Мансап

Сеулеманс Бельгияның Лиер қаласында дүниеге келген. Оның әлем чемпионаттарындағы үш қатысуының алғашқысы 1982 жылғы ФИФА әлем чемпионатында болды, онда Бельгия бұрынғы чемпион Аргентинаны 1–0 есебімен жеңді. Сеулеманстың ең үлкен жетістіктерінің бірі – 1986 жылғы ФИФА әлем чемпионатында ұлттық құрамасын төртінші орынға жеткізуге капитан ретінде жетектеуі болды. Турнирде ол үш гол соқты, оның ішінде ширек финалда Испанияға қарсы керемет секіріп соққан голы бар. Бұл көрсеткені үшін ол "Батыл капитан" атанды. 1990 жылғы ФИФА әлем чемпионатынан кейін ол халықаралық жарыстардан кетуімен аяқтады. Ян Уругвайға қарсы өткен ойында 3–1 есебімен жеңіске жеткен кезде үшінші голды соқты, бірақ Бельгия он алтыдан кейін Англияға есе жіберді, ал қосымша уақыттағы 119-шы минутта Дэвид Платт жеңіс голын соқты. Ойын барысында Ян бір рет допты тіреуге тиді. Кәсіби карьерасында ол 13 жыл бойы "Брюгге" клубында ойнады және итальяндық "Милан" клубынан түскен ұсыныстан бас тартқанда елдің сүйіктісіне айналды. Ол "Милан" клубының баспасөз мәслихатына ешқашан "Милан" клубының ойыншысы болмаған жалғыз футболшы болып қала береді. Тізе жарақаты салдарынан ойыншылық жолын аяқтағаннан кейін, 1992 жылы KSC Eendracht Aalst клубының бас жаттықтырысы болды. Ол Бельгияның бірінші лигасына жолдама алды және тіпті УЕФА кубогына қатысуға мүмкіндік алды. 1998 жылы K. V. C. Westerlo клубына ауысты, онда ол да УЕФА кубогына қатысты. 2005 жылы ол "өзінің" "Брюгге" клубына қайта оралды, онда үш жыл бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді, бірақ нашар нәтижелерге байланысты 2006 жылдың сәуір айында қызметтен босатылды. 2007–08 маусымында ол K. V. C. Westerlo клубына қайта оралды. Қазіргі уақытта Вестерло қаласында тұрады. 2004 жылдың наурыз айында Пеле оны ең ұлы футболшылардың 125-інің бірі деп атады.