Кіріспе

Бельгиядағы футбол клубы

«Серкл Брюгге Корольдік Спорттық Қауымдастығы» – Брюгге қаласында орналасқан бельгиялық кәсіби футбол клубы. «Серкл» 2003–04 маусымынан бері Бельгия Про Лигасында ойнап келеді, ал 1997 жылы құлағаннан кейін бірнеше жыл Бельгияның екінші дивизионында өткізді. Олардың тіркеу нөмірі – 12. Клуб өз алаңдық ойындарын «Ян Брейдель» стадионында өткізеді, оны қатал қарсыластары «Брюгге» клубымен бөліседі. «Серкл Брюгге» 1911 жылы тұңғыш ұлттық титулын жеңіп алды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін тағы екі титул (1927 және 1930 жылдары) жеңіп алды. Сондай-ақ, клуб 1927 және 1985 жылдары Бельгия кубогын жеңіп алды және бірнеше рет Еуропа турнирлерінде Бельгияны өкілдік етті.

Алғашқы жылдары (18991919)

Cercle Brugge 1899 жылдың 9 сәуірінде Брюггедегі Сент-Франциск-Ксавьер институтының бұрынғы студенттері De Frères (ағылшын тілінде: The Friars) деп белгілі болған Cercle Sportif Brugeois ретінде құрылды. Бастапқыда ұйым бес спорт түріне бағытталды: футбол, крикет, теннис, жүгіру және велосипед спорты. Cercle Brugge 1900 жылы Бельгия Корольдік футбол федерациясының мүшесі болды және 12 нөмірді алды. Сол жылы клуб De Frères-ке тиесілі болған Sint Michiels-тегі футбол алаңынан Sint Andries-тегі жақсы жабдықталған және Брюггедегі 't Zand алаңындағы негізгі теміржол станциясына жақын жердегі алаңға көшті. Cercle 1902 жылғы Анри Фрейс кубогында алғашқы табысына қол жеткізді, Олимпик Ирис Клуб Лилуа (Лилль OSC-нің алдыңғысы) және US Tourcoing командаларын жеңді. Тағы бірнеше достық кубоктарды жеңіп алғаннан кейін, Cercle 1910–11 маусымда ұлттық титулды жеңіп алып, үлкен жетістігіне қол жеткізді. Cercle өзінің басты қарсыласы FC Bruges-тен бір ұпаймен озып кетті, маусымның соңғы ойын күніндегі олардың кездесуі 1–1 есебімен тең аяқталды. Үш жылдан кейін Бельгия футболы Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан қиын жағдайға түсті: Cercle екі негізгі ойыншысын – Луи Баес және Жозеф Эврарды жоғалтты, ал олардың стадионы мен инфрақұрылымы ауыр зақымдарға ұшырады. Бұрынғы ойыншы Альфонс Сикс те қайтыс болды.

Қайта құру (19191924)

1919 жылы «Серкл» футболға жаңа командамен қайта оралды. Луи Саис соғысқа дейінгі командадан қалған жалғыз ойыншы еді. Клубқа үміт аз болғанымен, олар лигада үшінші орынды жеңіп алды. 1921 жылы клуб Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан «Серкл» мүшелерінің құрметіне ескерткіш орнатты: ашылу рәсімі трагедиямен аяқталды, себебі стадион үстінен өтуі тиіс болған биплан құлап, экипаждағы екі адам қаза тапты. Ескерткіш әлі де бар және қазір «Ян Брейдель» стадионының алдында тұр. 1923 жылы «Серкл» стадионды қайта кеңейтіп, ескі алаңнан 100 метр қашықтағы жаңа стадионға көшті. Кейін «Эдгард Де Смедт» стадионы деп аталған бұл алаң 50 жылдан астам уақыт бойы «Серклдің» үйі болды.

Екі ұлттық титул (1924-1930)

1924 жылы клуб өзінің атын Cercle Sportif Brugeois-тен Royal Cercle Sportif Brugeois деп өзгертті. Клуб екі маңызды ойыншы – Бельгияның үздік ойыншысы Флоримон Ванхальме және ойыншы-жаттықтырушы Луи Саис басшылығымен сәтті кезеңге қадам басты. «Серкл» 1925/26 маусымының ортасында турнир кестесінде көш бастады, бірақ ойыншылардың жарақаттары нәтижесіз ойындарға алып келді, нәтижесінде команда бесінші орынға түсті. Осы маусымнан кейін бірнеше маңызды ойыншылар «Серкл» құрамын тастап кетті, 1926/27 маусымына үміт аз болды. Алайда, сол жылы «Серкл» Daring Bruxelles клубын 5:6 есебімен жеңіп, екінші ұлттық чемпионатын маусымның соңғы ойын күніне дейін жеткізді. Бұл жеңіске бірнеше ай бұрын клубтағы екі қайғылы оқиға түсірді: Альберт Ван Койль, US Tourcoing клубына қарсы өткен матчта алған жарақаттарынан көз жұмды, ал бұрынғы төраға Рене де Пеелларт Ван Койльдің жерлеу рәсімі кезінде жұқтырған пневмониядан қайтыс болды. 1928 жылы қақпашы Роберт Брэ «Серкл» клубының жаңа жұлдызы болды: аурудан кейін ғана алаңнан қақпаға ауысқан бұл ойыншы, мансабының соңына дейін «Серкл» сапында ойнады және кейін клуб төрағасы болды. «Серкл» 1929/30 маусымын жайпақ бастады, маусымның ортасындағы қысқы үзіліске алтыншы орында және көшбасшы «Антверпеннен» жеті ұпай артта кірді. Дегенмен, маусымның соңғы күнінде олар осы айырмашылықты бір ұпайға дейін қысқартты; соңғы ойында олар өз алаңында «Лиерсе СК» клубын 4:1 есебімен жеңді. Содан кейін команда «Антверпеннің» 10-шы орындағы «Стандарт Лиеж» клубына қарсы ойын нәтижесін күтті, себебі сол кездегі стадиондардағы телекоммуникациялық жабдықтар жеткіліксіз болды. Ақырында, команда капитаны Флоримон Ванхальмеге «Антверпеннің» 3:5 есебімен жеңілгені туралы хабар жетті, яғни «Серкл» үшінші және (қазіргі уақытқа дейін) соңғы титулын жеңіп алды. Осы титулдың арқасында «Серкл» Чемпиондар лигасының алдындағы турнир саналатын «Кубок де Нэшн» турниріне қатысуға шақырылды.

Төмендеу (1930-1938 жылдар)

Серкл 1931 жылы чемпионат маусымының нәтижелерін сақтап қала алмады, 7-орынға түсіп қалды. Жаңа чемпиондық үміттері мүлдем жойылды, себебі Серкл келесі бірнеше маусымда лиганың ортасында қалды. Чемпиондыққа қол жеткізуге көмектескен тәжірибелі ойыншылар зейнетке шықты немесе команданы тастап кетті, ал олардың орнына келген жас ойыншылар олардың деңгейіне жете алмады. Бұл төмендеу 1936 жылы Бельгияның екінші дивизионына түсумен ең төменгі шегіне жетті. Серкл жағдайды өзгертуге мүмкіндік алып, жаңа бапкер мен басқарма тағайындады. Бұл өзгерістер табысқа жеткізді, және Серкл екі жылдан кейін ең жоғары дивизионға қайта оралды.

Бельгиядағы Екінші дүниежүзілік соғыс (19391945)

Екінші дүниежүзілік соғыс 1939 жылы тұрақты футбол жарысын өткізуге мүмкіндік бермеді. Сондықтан Cercle аймақтық чемпионаттарға қатысты, онда әр команда бірнеше рет кездесетін. Дегенмен, Cercle өзінің туған Батыс Фландриясында салыстырмалы түрде аз бәсекелестікке тап болды және Антверпен мен Брюссельдің күшті аймақтық чемпионаттарында сақталған жоғары деңгейден қалыс қалды. 1941 жылы ұлттық жарыс қайта басталды; Cercle маусымды лигада соңғыдан екінші орында аяқтады. Әдетте бұл команданың лигадан төмендеуіне әкелсе, бірақ KBVB соғыс жағдайларының, жаттығу мүмкіндіктерін және жастар дамуын шектегенін ескере отырып, ешқандай команданың төмендетілмеуі керек деп шешті. 1943 жылы «Андерлехтке» қарсы өткен матчтағы оқиғадан кейін Cercle бір ойынды көрермендерсіз өткізуге мәжбүр болды. Төреші Де Брейкельдің екі голды есептен шығаруына және Андерлехтке соққан, ойсырағандай көрінген голды есепке алуына ашуланған жанкүйерлер оны стадионнан қуды. Екі Cercle жанкүйері Cercle Brugge басқармасына төрешіні Брюгге теміржол станциясына дейін жеткізуді ұсынды; басқарма келісті, бірақ жанкүйерлер төрешіді Зедельгемге қарай айдап, оны ешкім жоқ далаға тастап кетті. 1944 жылы азаттыққа қол жеткеннен кейін 1939 жылы жоғары дивизионда ойнаған командалар арасында ресми емес чемпионат ұйымдастырылды. Алайда, көптеген командалар қатыса алмады, ал Фон Рундштедттың шабуылы бұл бастаманың соңына сызық салды. Осы жарыстың нәтижелерін Бельгия футбол федерациясы тіпті архивке де қоймаған.

Екінші құлдырау және қайта оралу (1945-1961 жж.)

Cercle соғыстан кейінгі бірінші маусымда құлдыраудан қашып құтыла алмады және келесі маусымда көтерілуге фаворит болғанына қарамастан, екінші лигада бәсекелесуге күресті, алғашқы маусымын жетінші орында аяқтады. Келесі төрт маусымда лигадағы орындары орташа болды, 1951 жылы КБВБ жаңа екінші дивизион құру жоспарларын жариялады. Қазіргі екінші деңгейдегі клубтар екінші деңгейде қалу үшін кемінде сегізінші орынға ие болуы керек еді; Cercle сол маусымда 15-ші орында аяқтады, бұл оларды жоғары лигадан одан да алыс қалдырды. Cercle 1956 жылға дейін осы үшінші деңгейде қалды, содан кейін лигада жеңіске жетті. Келесі маусымда олар тағы да құлдыраудан құтылу үшін күресті, бұл жолы сәттірек болды, бірақ екінші деңгейге оралғаннан кейінгі екінші маусымда жағдай нашарлады. Клуб маусымның бірінші жартысында бар болғаны тоғыз ұпай жинады, маусымның соңғы матчында жаттықтырушы Луи Версиптің жеңісі арқасында ғана құлдыраудан сақталды. Бірнеше аптадан кейін Версиптің орнын француз Эдмон Дельфур басты. Бұл ауысу Cercle үшін жаңа, сәтті кезеңнің бастамасы болды, ол Дельфурдың басшылығымен 1960 жылы көтерілуге жақын болды және 1961 жылы, ақыры жоғары лигаға оралды.

Қысқа қайта тірілу (19611965)

Серкл ең жоғарғы дивизионға оралуға 15 жыл жұмсады және онда тағы бес жыл ғана тұрды. Олар бірінші маусымда ең жоғарғы деңгейдегі құлаудан мүшкелмен құтылды, тек Антверпеннің табысты ұсынысының арқасында, ол лигада тең ұпай жинаған командалардың орналасу тәртібін өзгертті. Осы маусымға дейін екі команда бірдей ұпай жинаса, жеңіліске ұшырағандары аз команда жоғарырақ орын алатын; Антверпен ұсынған схема бойынша жеңіске жеткендері көп команда жоғарырақ орын алатын. Өзгертілген ережеге байланысты Серкл Тор Уотершейден озып кетті, ал бұрынғы ереже бойынша ол олардан жоғары тұрған болар еді. Айырықша жағдай, Антверпен өз ұсынысының салдарынан зардап шекті: Стандарт екінші орынды иеленді, Антверпенмен ұпай саны тең болғанымен, жеңістері аз болды (бірақ жеңілістері де аз болды).

Жуас жылдар және бесжылдық жоспар (1965-1971)

Бұл жоғары дивизиондағы кезең Cercle үшін сәтті болмады, ал 1965–66 жылдары олар Берхемнен кейін соңғы орынды иеленді. Соған қоса, команданы "Лирс" ойыншысы Богаертс сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптады, Cercle вице-президенті Пол Ланцогт пара алғанын мәлімдеді. Бельгия футбол федерациясы Cercle-ді екінші дивизионнан үшінші дивизионға түсіруге үкім шығарды. Ланцогт КБВБ-ға қарсы сотқа шағымданып, 1967 жылдың маусымында жеңіске жетті, бірақ залал келді: Cercle үшінші дивизионда қалды, көптеген ойыншыларын жоғалтты және бірден жоғары дивизионға көтеріле алмады. 1967 жылы Cercle Урбайн Бремсті бас бапкер етіп тағайындады. Бремс Cercle-ді бес жыл ішінде жоғары дивизионға қайтару үшін амбициялық жоспар жасады. Бремстің алғашқы маусымында клуб Eendracht Aalst-пен жоғарылау үшін күресті: олар маусым соңына дейін екі рет кездесіп, 41 ұпаймен тең болды, бірақ Aalst жеңістер саны бойынша басымдық танытты. Cercle жеңіп, көшбасшылыққа шығу үшін матчты жеңуі керек болды, бірақ 0–1 есебімен жеңіліске ұшырады. Алайда Cercle жастар командасының бапкері Андре Пеннинк Aalst командасының өкілінің қателік жасағанын байқады – ол қосалқы ойыншылардың аттарын шатастырған, нәтижесінде матч протоколы бойынша Aalst екі қақпашымен заңсыз ойын аяқтады. Cercle Бельгия футбол федерациясына шағым түсірді, ол Aalst-тің 0–1 есебімен жеңісін растады және алғашқы шағымды да қабылдамады. Содан кейін Cercle екінші және соңғы шағымын енгізді, осы жолы футбол федерациясын ережелерді қолдануға міндеттеді. 1968 жылдың 21 маусымында Cercle шешім күшін жойғанын және екінші дивизионға көтерілетіні туралы хабар алды. Сол жылдың шілдесінде Royal Cercle Sportif Brugeois өз атын Cercle Brugge K. S. V. деп өзгертті. Cercle сәтті трансфер саясатының арқасында екінші дивизиондағы титул үшін күресте бірден көзге түсті. 20 матчтан кейін Cercle лигада көшбасшы болды, бірақ маусымды төртінші орында аяқтады, чемпион AS Oostende-ден төрт ұпай кем. Келесі маусымда Cercle чемпион KFC Diest-тен де төрт ұпай қалып қойды. Бірақ 1971 жылы, бес жылдық жоспар аяқталуына бір жыл қалғанда, Cercle өз мақсатына жетті: олар жоғары дивизионға көтерілді және қайтадан элитаға оралды.

Жоғары лигаға орналасу (1971-1996)

Серкл бірден құрамын нығайтып, Фернанд Гойваертс пен Бенни Нильсенді сатып алып, құлдыраудан сақтануға тырысты. Алғашқы нәтижелерде олар сол маусымда чемпион және вице-чемпион атанған «Андерлехт» және «Брюгге» клубтарынан ұпай жинады, маусымды бесінші орында аяқтады, бұл ортаңғы сатыдағы тұрақты нәтижелердің біріншісі болды. 1975 жылы клуб «Эдгард Де Смедт» стадионынан «Олимпия» стадионына көшті, кейіннен ол 2000 жылғы Еуропа чемпионатына орай «Ян Брейдель» стадионы деп аталды. 1967 мен 1977 жылдар аралығында «Серклде» тек екі бапкер жұмыс істеді – Урбен Бремс және Хан Гриженхаут, бірақ Гриженхаут «СК Локереннен» тиімді ұсыныс алғаннан кейін кетіп қалды. «Серкл» Лакис Петропулосты жаңа бапкер етіп тағайындады, бірақ бұл тағайындау қиын болды: грек бапкері мен ойыншылары арасындағы тілдік кедергілер ойыншылардың жарақаттарымен күшейді, нәтижесінде клуб күтпеген жерден құлдырады. Хан Гриженхаут қайтадан бапкер болып тағайындалды, «Серклді» мүмкіндігінше тезірек бірінші лигаға қайтаруды мақсат етті. Бір маусымнан кейін «Серкл» чемпион атанды, «СК Тонгереннен» бір ұпай артық алды. «Серкл» тағы да жоғары лигада тұрақты кезеңді өткізіп, 1985 жылы Бельгия кубогын жеңіп алды. Финалда «Серкл» «СК Беверенмен» кездесті; 90 минуттан кейін есеп 1:1 болды, ал 30 минут қосымша уақыт қосымша голдарсыз аяқталды, сондықтан ойын пенальтилер сериясына өтті. «Беверен» ойыншысы Пол Ламбрихтс серияның соңғы пенальтісін жоғарыдан соқты, ал «Серкл» жеңіске жетті. 1930 жылдан бері алғаш рет «Серкл» ресми Еуропалық турнирге қатысты. Олар қарсыластары ретінде «Динамо Дрезденді» тартты, үй матчын 3:2 есебімен жеңіп алды, бірақ Дрезденде 2:1 есебімен жеңіліп, саяхатта голдар ережесі бойынша қарсыластықты жоғалтты. 1986 жылы «Серкл» тағы да Бельгия кубогының финалына өтті, бұл жолы қалалық қарсыласы «Брюггемен» кездесті. «Серкл» 0:3 есебімен жеңіліп, Жан-Пьер Папеннің соққан екі сорақы пенальтісіне ұшырады. Келесі маңызды оқиға 1988 жылы югослав шабуылшысы Йосип Веберді сатып алу болды: Бельгияда қиын бастамаға қарамастан, Вебер «Серклдің» соғыстан кейінгі ең үздік гол соққан ойыншысы болды, 1989 жылдан 1994 жылға дейін (ол «Андерлехтке» кеткенге дейін) команданың үздік бомбардирі болды. Вебер сондай-ақ 1992 жылдан 1994 жылға дейін ұлттық чемпионатта ең көп гол соққан ойыншы атанды. Тағы бір танымал ойыншы, румындық рекордтық халықаралық Доринел Мунтеану, 1990-шы жылдары «Серклге» қосылды. 1996 жылы «Серкл» тағы да ұлттық кубок финалына өтті, тағы да «Брюггемен» кездесті: бұл жолы «Серкл» 2:1 есебімен жеңіліп қалды. Дегенмен, «Брюггенің» екі мәрте жеңісі «Серклдің» әлі де УЕФА кубогына қатысуына мүмкіндік берді, онда олар норвегиялық «СК Бранн» командасын тартты. «Серкл» үй матчын 3:2 есебімен жеңіп алды, бірақ Бергенде 4:0 есебімен жеңіліп қалды. Содан кейін «Серкл» бірнеше маңызды ойыншыларын жоғалтты, оларды тиімді алмастыра алмады және 1997 жылы «К. В. Мехеленмен» бірге құлдырады.

Екінші дивизион (1997-2003)

Круг бірден оралуға ниеттенді, бірақ олардың жолына кедергі келді. Олар алғашқы маусымды 10-шы орында аяқтады, ал келесі төрт маусым бойында лигада әрқайсысында бір ғана орын көтерілді. 2002–03 жылдары басқарма жаңа төраға – бұрынғы Standaard Boekhandel директоры Франс Шоттені және жаңа бапкер – бұрынғы ойыншы Джерко Типуричті таңдады, ол Cercle-дің 1996–97 жылғы маусымда құлдырауына да жауапты болған. Жаңа команда 2003 жылы Cercle-дің қайтадан жоғары лигаға өтуіне көмектесті.

Жоғары лигаға қайта оралу (2003-2015 жж.)

2003–2004 жылғы маусымда жаңадан келген ойыншылар Харольд Мейсен мен Нордин Джбари құлдыраудан сақтауға зор үлес қосты, ал Cercle клубы Типуричтің шартын ұзартпауды шешті. Оның орнына Харм Ван Велдховен тағайындалды және Cercle үшін үш жақсы, бірақ ерекше көзге түспеген маусымды өткізді, талантты Стийн Де Смет пен Том Де Саттердің қабілеттері жарқырады. Ван Велдховен «G. Beerschot» клубының жаңа бапкері болып тағайындалғаннан кейін, Cercle бұрынғы «Anderlecht» ойыншысы және көмекші бапкері Глен Де Боекті оның орнына таңдады. Дебюттік маусымында Де Боек табысты шабуылдық және тартымды ойынмен таң қалдырды. Cercle жоғары лигада төртінші орынды алып, соғыстан кейінгі ең жақсы көрсеткішін тіркеді. 2009–2010 жылғы маусымда олар Бельгия кубогының финалында күміс жүлдегер атанды, бұл Еуропа лигасына іліккені үшін жеткілікті болды. Бірақ көп ұзамай, бапкер Глен Де Боек Cercle Brugge клубымен жаңа 4 жылдық келісімге қол қойғаннан бір ай өткен соң, таңқаларлықтай түрде «Germinal Beerschot» клубымен келісімге келді. Де Боек баспасөз құралдарына өзінің «Beerschot» президенті Герман Кестерске шөп шабу машинасы туралы бірнеше сұрақтары болғанын, бірақ ақырында Антверпен клубына қол қойғанын мәлімдеді. «Cercle Brugge» клубы «AA Gent» резервтерінің бапкері Боб Питерсті жаңа бапкері етіп тағайындады. Бұл Питерстің Pro League-дегі алғашқы тәжірибесі болды. Осы маусымда Cercle командасы 2010–11 жылғы УЕФА Еуропа лигасына қатысып, онда Финляндияның «TPS» командасын жеңіп, үшінші іріктеу кезеңіне өтті, бірақ «Anorthosis Famagusta F. C.» командасына қарсы күресте жеңіліске ұшырады. 2012 жылдың қараша айында Питерс нашар нәтижелер көрсеткені үшін қызметтен босатылды. Жұлдызды ойыншы Эйдур Гудьонсенді шақыруға қарамастан, ол Cercle командасын соңғы орыннан шығара алмады және оның орнына Фоке Бой келді. Команда құлдыраудан сақтану үшін күресін жалғастырды. Жаман нәтижелерден кейін Фоке Бой қызметтен босатылып, жаңа бапкер болып Лоренцо Сталенс тағайындалды. Лоренцо Сталенс бірінші лигадағы соңғы маусымда Арнар Видарссонмен ауыстырылды. Бірнеше айдан кейін Видарссонның орнын Деннис Ван Вийк басты, Cercle ақырында SK Lierse клубына III плей-оффта есе жіберіп, екінші лигаға түсті.

Екінші бөлім, қаржылық қиындықтар және Ресей олигархының сатып алуы (2015 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Екінші дивизиондағы алғашқы маусымда «Серкл» 17 команданың арасында 5-орынды иеленді. Келесі маусымда (2016–2017 жж.) жарыс 1B деп аталып, 8 командадан тұрды. Менеджер Винсент Эуврард көңілі толмаған старттан кейін қызметтен босатылып, оның орнына Хосе Рига тағайындалды. «Серкл» жарысты 7-орында аяқтады және 1B дивизионында қалу үшін «Тубизе», «Оуд-Хеверли Левен» және «Ломмель Юнайтед» командаларымен төмендеу тобында ойнауға мәжбүр болды. «Ломмель Юнайтед» төмендеу тобында соңғы орынды иеленді. Маусым барысында «Серкл» қаржылық жағдайының нашарлығы және көптеген қарсы командалардың шетелдік инвесторлары болуына байланысты басқа командалармен бәсекелесе алмайтыны анық болды. «Серкл» де инвестор іздеуді бастады. 2017 жылдың 15 ақпанында «Серкл» Дмитрий Рыболовлевтің тұлқында болашақта өмір сүруін жалғастыруға серіктес таба алды. Дмитрий Рыболовлев қазір «Серкл» клубының басым акционері және иесі. 2018 жылдың 10 наурызында «Серкл» «Беершот» командасын жалпы есеп бойынша 3–2 есебімен жеңіп, Бельгияның екінші дивизионы – Proximus League-де чемпион атанды. Жеңіс голын «Монакодан» жалға алынған Ирвин Кардона ойынның және маусымның соңғы минутында пенальтиден соқты.

Ойыншы тарихы

Ескерту: Әр клубтың ойыншысының тулары тек азаматтығын ғана емес, сонымен қатар ұлтын да көрсетеді (жерде туғандық – jus soli және қандық – jus sanguinis қағидалары бойынша).

"Cercle Brugge" клубында ең көп рет ойнаған

2011 жылдың 11 маусымында өткізілген матчтар бойынша және www.cerclemuseum.be сайтына сәйкес:

№ Аты-жөні Карьерасы Ойындар Голдары
1 Жюль Верриес 1965–81 492 8
2 Денис Виан 1997–2011 385 2
3 Герт Броккерт 1978–91 376 19
4 Артур Руисшарт 1925–44 372 10
5 Роджер Клейс 1941–57 362 4
6 Джеки Де Калуэ 1951–66 354 3
7 Роберт Брет 1928–48 352 0
8 Руди Пуртеман 1979–91 347 7
9 Вим Куайман 1980–88 / 1994–98 339 2
10 Брам ван Керкхоф 1974–85 339 14

"Серкл Брюгге" үшін ең көп гол

2011 жылдың 11 маусымында өткен ойындар бойынша және www.cerclemuseum.be сайтына сәйкес

№ Аты-жөні Карьерасы Ойындардағы қатысу Голдары
1 Марсель Пертри 1943–55 280 140
2 Жосип Вебер 1988–94 204 136
3 Дирк Бехейдт 1975–84 295 115
4 Мишель Вандербаухеде 1920–32 231 109
5 Артур Руисшарт 1925–44 372 108
6 Гилберт Бейлиу 1953–66 227 104
7 Луи Саис 1903–27 305 103
8 Жерар Девос 1921–30 178 100
9 Альфонс Сикс 1907–12 89 93
10 Андре Саис 1928–35 / 1941–42 172 55
11 Эрик Буйс 1959–70 265 55