Кіріспе

The Smiths – ағылшын рок-тобы The Smiths-тің 1984 жылғы 20 ақпанда Rough Trade Records лейблы арқылы жарық көрген тұңғыш студиялық альбомы. Трой Тейттің алғашқы өндірісі қанағаттандырмас делінген соң, Джон Портер 1983 жылғы қыркүйек айында топтың Ұлыбритания бойынша гастрольдік кезеңдері арасында Лондон, Манчестер және Стокпорт қалаларында альбомды қайта жаздырды. Альбом сыншылар мен тыңдаушылар тарапынан жылы қабылданды және Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде екінші орынға ие болды, тізімде 33 апта бойы сақталды. Бұл The Smiths тобын 1980-ші жылдардағы Ұлыбритания музыкалық аренасындағы маңызды топ ретінде бекітті. Альбом халықаралық аренада да сәттілікке жетіп, Еуропалық альбомдар тізімінде 45-орынды иеленіп, 21 апта бойы тізімде болды. Еуропалық тізімнен шыққаннан кейін, ол қыркүйек айында тағы үш аптаға "Hot 100 Albums" тізіміне қайта енді.

Өндіріс

Rough Trade тәуелсіз лейблімен келісімшарт жасасқаннан кейін, The Smiths 1983 жылдың ортасында алғашқы альбомын жазуға дайындық бастады. Rough Trade басшысы Джефф Трэвистің ұсынысымен, топ Трой Тейтті (Teardrop Explodes тобының бұрынғы гитарисі) Лондонның Уэппинг қаласындағы Elephant студиясындағы жазу сессияларының продюсері етіп таңдады. Келесі айда топ он төрт ән жазды. Гитарист Джонни Марр кейіннен өзінің өмірбаяндық еңбегінде: «Тройдың көзқарасы – топтың тікелей концерттегі дыбысын жазу болатын. Ол жазбамыздың біз клубтардағыдай болғанын және шынайы құжатталғанын қалаған. Ол өте жанкештілікпен орындаудан құмарлықты шығаруға тырысты және маған көп көмектесті» деп жазды. The Smiths Elephant студиясының ыстық жертөлесінде жазды, және Маррдың айтуынша, ыстық жайсыз болғанымен қатар, аспаптарды дұрыс күйде ұстау да қиындық тудырды. 1983 жылдың тамызында Дэйв Дженсен үшін BBC сессиясын жазғанда, The Smiths студиялардың бірінде жұмыс істейтін продюсер Джон Портермен танысты. Трэвис Трой Тейтпен өткен сессияларына қанағаттанбағандықтан, Портерге сессиялардың кассетасын берді, ол оларды ремикске түсіре алады деген үмітпен. Портер Трэвиске сессиялардың «ритмі бұзылған және дұрыс емес» екенін айтты. Тейттің сессияларын жарамсыз деп есептеген Портер, альбомды қайта жазуды ұсынды. Тейтпен жұмыс істегенін мақтағанмен, бір апта бұрын баспасөзге «біз бәрін дұрыс жасадық және ол көрінеді» деген мәлімдеме жасаған The Smiths әншісі Моррисси (Трэвис сияқты) келісті, ал Марр тартынды. Марр кейіннен өзінің өмірбаяндық еңбегінде, топ Тейттің жазған жұмысын естігенде Морриссиге альбом ұнамағанын, ал қалғандары да нәтижеге толық қанағаттанбағанын айтты. «Мен өзімнің микстердің жеткіліксіз екенін және әлемге таныстыру үшін қажетті дайын туынды емес екенін естідім», - деп жазды Марр. «Неліктен альбомды толығымен жою қажет болды, оны қайта микске түсірмей, мен түсінбедім, бірақ мен оған тым мән бермедім – бұл топтың сол кездегі жағдайының куәсі еді». The Smiths 1983 жылдың қыркүйегінде Портермен жұмыс істей бастады. Гастрольдік міндеттемелерге байланысты, топ альбомды бөліп-бөліп жазуға мәжбүр болды. Марр кейіннен: «Джонмен жұмыс істеу бірден нәтиже берді – ол менің музыкалық және жеке қарым-қатынасымды шабыттандырды, ол мені ғана емес, бүкіл топты да қолдады» деп еске алды. Жазу Лондонның Matrix студиясында басталды, ал жұмыстың көп бөлігі Манчестердің сыртындағы Плуто студиясында өткен бір апталық сессия кезінде аяқталды. Соңғы дауыстау сессиясы сол жылдың қараша айында Лондонның Eden Studios студиясында өтті. Алғашқы миксті тыңдағаннан кейін, келесі айда Моррисси Портер мен Трэвиске альбомның «жетілмегенін» айтты. Алайда, әнші альбомның құны 6000 фунтқа жететінін еске салғаннан кейін, «олар оны шығару керек, кері қайту жоқ» деді.

Сурет және таңбалау

The Smiths альбомының обложкасын Моррисси жасаған. Онда Энди Уорхолдың 1968 жылғы «Флеш» фильмінен алынған, қиылып жасалған кадрда американдық актер Джо Д’Алесандро бейнеленген. Ал Морриссидің түпнұсқа ішкі обложкадағы суретін Лондонның ерте концерттерінің бірінде Роми Мори түсірген, ол кейін Gun Club тобында бас-гитарада ойнады.

Жылжыту

"What Difference Does It Make?" синглы 1984 жылдың қаңтар айында жарық көрді және Ұлыбритания синглдер тізімінде 12-орынға жетті.

Шығару

Альбом 1984 жылғы 20 ақпанда жарық көрді және Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде екінші орынға дебют жасады. "This Charming Man" әні Sire Records (LP, CD және кассета) компаниясынан АҚШ-та шыққан альбомның барлық түпнұсқалық нұсқаларында алтыншы трек ретінде қосылды, сондай-ақ Ұлыбританиядағы Rough Trade кассетасында да болды. 1992 жылы WEA компаниясы The Smiths каталогын сатып алғаннан бері, әлем бойынша шамамен барлық қайта шығарылымдарда да осы ән кірістірілді, бірақ 2009 жылы Rhino Records компаниясынан АҚШ және Ұлыбританияда шыққан винилдік қайта шығарылымдар мен 2011 жылғы винилдік жинақ "Complete" ("Толық") деп аталатын The Smiths альбомдарынан басқа.

Мұра

Музыкалық сыншы Гарри Мулхолланд оны 1976 жылдан берігі 261 ең ұлы альбомның тізіміне қосты, «Музыкадан қорқу» еңбегінде: «The Smiths балаларға жасалған зорлық-зомбылық туралы дебюттік альбомымен өзінің ертедегі аңызын сақтап қалды. Жазбасы жай және көңілсіз болғанымен, Ян Кертис пен Марк Э. Смиттен мүлдем өзгеше, тағы бір Манчестерді әндер арқылы жандандыруға қол жеткізді. Бірақ The Smiths тобының барлық ерекшеліктері 80-ші жылдардың ортасындағы поп-музыкаға қарсы болды – мұқабадағы Джо Даллесандродан бастап, әндердің ұстамды дыбысына дейін, бірақ ең бастысы Моздың [Морриссидің лақап аты] сексуалдық наразылығын драмалық түрде бейнеледі, ол мұнда ең жақсы жағдайда шынайы махаббатты, ал ең нашар жағдайда бүкіл жас өмірді құртуға бағытталған. » Slant Magazine журналы бұл альбомды «1980-ші жылдардың ең жақсы альбомдары» тізімінде 51-орынға қойды, былай деп жазды: «Панк музыкасын жақсы көріп, бірақ бұзылған Синатрадай ән айтатын, Оскар Уайльдтың сексуалдық құштарлығымен күрескен шәкірттің, керемет таланты бар гитаристпен бірігіп, 80-ші жылдардың ең ұлы авторлар дуэтіне айналуының себебін табудың қажеті жоқ». PopMatters журналы осы альбомды «1980-ші жылдардағы 12 маңызды альтернативтік рок-альбомдары» тізіміне енгізіп, былай деді: «Морриссидің мансабының барлық жақтары The Smiths альбомында толыққанды көрсетілген, онда олар Джонни Маррдың нәзік гитара тартысы мен Джон Портердің қатал жазбасының арқасында одан да терең сезіледі». 1989 жылы альбом Rolling Stone журналының «1980-ші жылдардың 100 ең ұлы альбомы» тізімінде 22-орынды иеленді. 2003 жылы бұл альбом журналдың «барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы» тізімінде 481-орынға тұрды. Журнал 2012 жылы жаңартылған тізімде оны 473-орынға көшіріп, «Морриссидің мұңды әзілі мен Джонни Маррдың гитарасының әдемі үнінің жарқын мысалы» деп сипаттады. Албом Rolling Stone журналының «Барлық уақыттың 100 ең жақсы дебюттік альбомы» тізімінде 51-орынды алды. 1997 жылы The Guardian журналының «Ең жақсы 100 альбом» тізімінде 73-орынға ие болды.