Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Адамзат тарихы
XVIII ғасырдың ортасында, Шотландияның таулы аймақтарынан Сандхилл аймағына қоныстанған адамдар кезде, осы кең орман 37 метрге дейін биіктікке жететін, бастапқы өсімдіктерден өскен ұзын жапырақты қарағайлардан тұратын. Саудагерлер орманды ағаш өңдеу үшін кесіп, сондай-ақ Патшалық теңіз флотының кемелері үшін мачталар жасауға жарамды ең жақсы қарағайларды өсірді. Олар ұзын жапырақты қарағайлардан шайыр жинап, теңіз шаруашылығы үшін қолданды. Ұзын жапырақты қарағайдан алынған шайырдан төрт негізгі өнім өндірілді: қара шайыр, пихта, терпентин және розин. 1850 жылға қарай Солтүстік Каролинаның қарағайлы ормандары әлемдегі теңіз шаруашылығы өнімдерінің үштен бірін өндіріп тұрды. Ағаштардың діңіне жасалған ұзын, кері V пішіндес кесіктерден жиналған шайыр терпентинге айналдырылды. Терпентин еріткіш және жарық беруге қолданылды. Қара шайыр, пихта және розин кемелердің қабырғаларын, палубаларын, мачталарын, арқандарын және жабдықтарын герметтеу үшін пайдаланылды. 1870 жылдары теміржол Сандхилл аймағына келгеннен кейін, ірі масштабты ағаш кесу және ағаш өңдеу жұмыстары басталды. Ағаш кесу және теңіз шаруашылығы операцияларының нәтижесінде 1900 жылға қарай Сандхилл аймағындағы ұзын жапырақты қарағайлардың көп бөлігі жойылды. Бүгінде сақталған ескі ағаштардың көптегені осы адамның шаруашылық әрекеттерінен қалған айқын іздерді сақтайды. ХХ ғасырдың басында Солтүстік Каролинаның танымал жазушысы Джеймс Бойдтың атасы Оңтүстік Пайнс шығысындағы үлкен жер учаскесін сатып алып, ұзын жапырақты қарағайларды ағаш кесуден сақтап қалды. Ол осы иелікті Веймут деп атады, өйткені қарағайлар оған Англиядағы Веймут ағастарын еске түсірді. 1963 жылдың сәуір айында Бойдтың жесірі Кэтрин мемлекетке жерді сыйға берді, осылайша Солтүстік Каролина штатының парктері жүйесіндегі алғашқы табиғи аймақ құрылды. Қосымша жерлер сатып алынды, соның ішінде 1977 жылы қосылған Бойд дөңгелек ағаш учаскесі деп аталатын жер де бар.
In the mid 18th century, when Scottish Highlanders settled in the Sandhills region, the vast forest consisted of original growth longleaf pines that reached heights of 100 to 120 feet (37 m). Merchants cut the forests for timber and cultivated choice stands for use as masts for the Royal Navy ships. Merchants also harvested resin from the longleaf pines for the naval stores industry. Resin from longleaf pine yielded four basic products: tar, pitch, turpentine and rosin. By 1850, North Carolina's pine forests were producing one third of the world's supply of naval stores. Resin collected from elongated, inverted V shaped cuts in the tree trunks was distilled into turpentine. Turpentine was used as a solvent and illuminant. Tar, pitch and rosin were used for sealing the hulls, decks, masts, ropes and riggings of sailing vessels. When railroads arrived in the Sandhills in the 1870s, large scale logging and lumbering began. As a result of logging and naval stores operations, most of the virgin growth of longleaf pines had disappeared from the Sandhills by 1900. Many of the older trees that survive today bear prominent scars of this human exploitation. Early in the 20th century, the grandfather of James Boyd, a well known North Carolina author, purchased a substantial tract of land east of Southern Pines to save the longleaf pines from logging. He named the estate Weymouth because the pines reminded him of trees in Weymouth, England. In April 1963, Boyd's widow, Katharine, donated of land to the state, establishing the first natural area in the North Carolina state parks system. Additional land has been acquired, including a satellite area of known as the Boyd Round Timber Tract, which was added in 1977.
Экология
Жеймс Крик қорықты екіге бөліп өтеді және сирек кездесетін балшық күнбалық пен құмды төбелерге тән балық – құмдық шабаққа мекендейді. Бұл өзенде қоңыр бұқа басы, көкқұйрық та бар, сонымен қатар долларлы күнбалықтың солтүстікке қарайғы соңғы шегі де осы жерге жуық. Аймақтағы көптеген өзендер сияқты, бұл өзен де қара сулы өзен деп сипатталады – бұл қараңғы, танинді суға және жоғары қышқылдыққа тән ерекше орта, ол бірегей түрлердің өркендеуіне жағдай жасайды.
James Creek, which bisects the preserve, is home to the rare mud sunfish and the sandhills chub, a fish native only to the Sandhills region. The creek is also home to brown bullhead, bluegill, and is nearly at the northernmost terminus for the dollar sunfish. The creek here, like most creeks in the region is described as a blackwater creek, a special environment characteristic of dark, tannin stained water as well as high acidity, allowing a range of unique species to flourish.
Веймут Вудс Сэндхиллз табиғи қорығы мұражайы
Қорықтың көрме залы ұзақ жапырақты қарағай орманының табиғи тарихына – геологияға, өсімдіктерге, жануарларға және орманды сақтау үшін бақыланған өрттерді қолдануға арналған. Көрменің бірі қарағай шайырының кеме жасау өнеркәсібінде пайдаланылуын көрсетеді. Мұражай саябақтың келушілер орталығында орналасқан және күнделікті ашық. Табиғаттанушылар сондай-ақ жалпыхалықтық және мектептік топтар үшін экологиялық білім беру бағдарламаларын ұсынады.
The preserve's exhibit hall focuses on the natural history of the longleaf pine forest, including geology, plants, animals and the use of prescribed fires to maintain the forest. One exhibit highlights the use of pine resin in the naval stores industry. The museum is located in the park's visitor center and is open daily. Naturalists also offer environmental education programs for the public and school groups.