Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Pure Guava — американдық Ween рок тобының үшінші студиялық альбомы және ірі лейблдегі тұңғыш шығарылымы, ол 1992 жылдың 10 қарашасында Elektra Records компаниясымен жарық көрді.
Pure Guava is the third studio album and major label debut by American rock band Ween, released on November 10, 1992, by Elektra Records.
Өмірбаян
Альбомда Ween тобының ең танымал әндерінің бірі – "Push th' Little Daisies" бар. Ән 1993 жылы August Records лейблында сингл ретінде де жарық көрді, оған альбомдық және радиолық нұсқалары кірді (соңғысында "Alphabet St." әнінен алынған Принстің айғайы "шикі" сөзін ауыстырды), сондай-ақ "Ренеге арналған ода", "Мен шөпке тартым (шын мәнінде өте биік)" және "Манго әйел" тректері де енді; кейбір басылымдарда "Пуэрто-Рика күші" "Мен шөпке тартамын" әнінің орнына қолданылған. Бұл альбомдағы көптеген әндер кем дегенде екі таспадан алынған, олар топ достары үшін жазған, оның ішінде Springstuff және The Caprice Classic Tape деп аталатын таспалар бар екенін 1993 жылы JJJ радиосында Дин Уин мәлімдеді. "Big Jilm" әні Диан Уиннің әкесіне тиесілі автосаудада жұмыс істеген Джеймс А. Лемонс деген автосатушыдан шабыттанды. "Poop Ship Destroyer" әні топ үшін концерттерде жиі орындалатын әнге айналды, бірақ концерттік орындалулары көбінесе альбомдық нұсқасына ұқсамайды, оның орнына ұзақ импровизациялық джем ретінде орындалады, бұл көрермендерді жазалау немесе сыйлау мақсатында жасалады.
The album features one of Ween's most well known songs, "Push th' Little Daisies". The song was also released as a single on August Records in 1993, including both the album and radio edit versions of the song (the latter replacing the word "shit" with a sample of Prince squealing from "Alphabet St."), as well as the tracks "Ode to Rene", "I Smoke Some Grass (Really Really High)" and "Mango Woman"; "Puerto Rican Power" replaces "I Smoke Some Grass" on some editions. Many of the songs on this album come from at least two tapes that the band made for friends, including ones titled Springstuff and The Caprice Classic Tape, as stated by Dean Ween on JJJ radio in 1993. The song "Big Jilm" was inspired by a car dealer named James A. Lemons, who worked at the dealership owned by Dean Ween's father. The song "Poop Ship Destroyer" would become a live staple for the band, although the live performances traditionally bear little resemblance to the album version and are instead played as a protracted improvised jam, either to punish or reward an audience.
Қабылдау
AllMusic редакторы Хизер Фарес альбомды бұрынғы The Pod және GodWeenSatan: The Oneness альбомдарына қарағанда "жақсартылған және ағылшын тілінде айтқанда, қысқа" деп атады және "Электра оны шығарғанын ескерсек, бұл олардың бұрынғы жұмысы сияқты келісімсіз, бірақ олардың музыкасымен қаншалықты алға жылжуға болатынын көрсетеді" деді. Роберт Кристагау Village Voice тұтынушылар нұсқаулығында топтың "бұзылған" әндерін "ойланбастан (қалай екенін білмей) " жазғанын айтты. Ол оларды "көңіл көтеру үшін қараңғы әзілдер айтуды ұнататын, бірақ аудиториясы жетілген деп сенгендер" деп сынайды. "Шындығында, мен мұндай әзілдерді естімедім". Сол жылы неміс журналы Spex альбомды 20 ғасырдың 100 ең үздік альбомының тізіміне қосты. Aphex Twin оны өзінің барлық уақыттағы 10 сүйікті альбомының бірі деп атады (бұл тізімдегі екі Ween альбомының бірі, екіншісі The Pod).
AllMusic editor Heather Phares called the album "more polished and concise" than their previous albums The Pod and GodWeenSatan: The Oneness and stated that "Considering Elektra released it, it's just as uncompromising as their previous work, but it hints at just how much further they could go with their music." Robert Christgau was more negative in his Village Voice consumer guide, finding that the band wrote their "fucked up" songs "without thinking (and how)". He went on to disparagingly call them "the kind of rec room gigglefritzes who enjoy a good nigger joke when they're sure their audience is sophisticated enough to enjoy it. And to be perfectly honest, I don't hear one of those here." The same year, German magazine Spex included the album on their list of the 100 best albums of the 20th century. Aphex Twin named it one of his 10 favorite albums of all time (making it one of two Ween albums on the list, the other being The Pod).
Трек тізімі
Барлық тректерді Ween жазған, "Flies on My Dick" трегінен басқа, оны Ween мен Гай Хеллер жазған.
All tracks written by Ween, except "Flies on My Dick," by Ween and Guy Heller.